◀ Previous Next ▶ Up ▲



 
เมื่อเราเจอรักที่เป็นไปไม่ได้ vote  

ออกตัวก่อนนะครับ เป็นรักระหว่าง ช-ช นะครับ
เรารู้จักกัน ณ เวลาที่เขากำลังแย่ พึ่งเลิกกับแฟนมา และเขายังตัดใจไม่ได้
เราเองก็ไม่เคยมีความรักกับใครเขา อาจจะมีชอบใครบ้าง แต่ก็ไม่ถึงขั้นเรียกว่ารัก
เมื่อรู้จักกัน ก็คุยกันมาเรื่อยๆ ไอเราก็เริ่มชอบเขาแล้วละ จากหลายๆอย่าง
แอบแหย่ๆเล่นๆบ่อยๆ แต่ก็รู้ว่า เราไม่ใช่สเปคเขา
วันนึง ตัดสินใจก็บอกเขา เขาก็บอกว่า เขาเองก็รู้สึกดีๆกับเรานะ มีอะไรก็อยากเล่าให้เราฟัง
แต่ถ้ามากกว่าเพื่อน เขาก็กลัวว่าจะเสียเราไป
เราเองก็ทำใจแล้วละ เอาวะ เพื่อนก็เพื่อน แล้วก็คุยกันเรื่อยมา
จนวันหนึ่ง เขาเจอสเปคเขา และได้เป็นแฟนกันในที่สุด
แต่ก็ยังติดต่อกับเราเรื่อยๆ อาจจะน้อยลงบ้างตามประสาข้าวใหม่ปลามัน
แต่เรานี้ซิ ตอนเขาเปิดตัวแฟน ใจเราก็สลายละ วันนั้นกินอะไรไม่ลง
แต่ต่อหน้าก็ยังเหมือนเดิม และก็พยายามทำตัวกับเขาให้เหมือนเดิม
คิดว่า อย่างน้อย แค่ได้เห็นเขาก็ยังดี ยังได้พูดได้คุย ถึงแม้จะไม่ได้เป็นแฟน
ผ่านมาระยะหนึ่ง ความหวานก็เขาก็เพิ่มขึ้นผ่านตาเรื่อยๆ ช่างตรงข้ามกับเรา
กินไม่ได้ นอนไม่หลับ ได้แค่ประคองตัวทำงานไปวันๆ
พึ่งรู้ว่า ความรักมันทำให้เราเป็นได้ขนาดนี้ เมื่อก่อนเห็นเพื่อนอกหัก ก็ได้แต่ปลอบว่า
ทำใจเถอะ เด๋วมันก็ผ่านไป พอเจอกับตัวถึงรู้ว่ามันทำยากมาก
พยายามไม่คิดถึงเขา แต่ก็ยังวนเวียนอยู่ในความคิดเสมอ
ไม่อยากเจอใคร ได้แต่นั่งเงียบๆคนเดียว แล้วก็ร้องไห้
พยายามคิดถึงที่บอกว่า แค่นี้ไม่ตายหรอก เด๋วก็ผ่านไป คนอื่นมีเยอะแยะ
แต่ทำไมมันผ่านไปไม่ได้ซะที เข้มแข็งไม่ไหวแล้ว
ได้แต่มาระบายที่นี้ เพื่อจะได้เตือนใจตัวเองให้สำนึกซะที
เมื่อก่อนไม่มีเขา เรายังอยู่มาได้ ตอนนี้ทำไมอยู่ไม่ได้ เฮ้อ
**********
ถ้าเป็นการเกะกะรกสายตา ก็ขออภัยด้วยนะครับ แค่อยากได้กำลังใจเล็กๆน้อยๆ
จากคนที่อ่อนแอมากๆเท่านั้น

จากคุณ : ซุ่มซ่ามเซ่อซ่า
เขียนเมื่อ : 30 เม.ย. 53 21:03:34





กระทู้ยอดนิยม