◀ Previous Next ▶ Up ▲


    อย่างไรจึงเรียกได้ว่า ".. ให้ทานเป็นเครื่องปรุงแต่งจิต.. " ครับ?

    อ้างอิงจาก

    ทานสูตร
    พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๓  พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๕
    อังคุตตรนิกาย สัตตก-อัฏฐก-นวกนิบาต


    คำถามตามหัวข้อกระทู้ครับ และอยากทราบความแตกต่างระหว่าง

    "...แต่ให้ทานด้วยคิดว่า เมื่อเราให้ทานอย่างนี้ จิตจะเลื่อมใส เกิดความปลื้มใจและโสมนัส เขาให้ทาน คือ ข้าว ฯลฯ ย่อมเข้าถึงความเป็นสหายแห่งเทวดาชั้นปรนิมมิตวสวัสดี เขาสิ้นกรรม สิ้นฤทธิ์ สิ้นยศ หมดความเป็นใหญ่แล้ว ยังเป็นผู้กลับมา คือ มาสู่ความเป็นอย่างนี้ ฯ... "

    กับ

    "...แต่ให้ทานเป็นเครื่องปรุงแต่งจิต เขาให้ทานเช่นนั้นแล้ว เมื่อตายไปย่อมเข้าถึงความเป็นสหายแห่งเทวดาชั้นพรหม เขาสิ้นกรรม สิ้นฤทธิ์ สิ้นยศ หมดความเป็นใหญ่แล้ว เป็นผู้ไม่ต้องกลับมา คือ ไม่มาสู่ความเป็นอย่างนี้..."


    คือ ตรงปรุงแต่งจิต กับ ตรงจิตเลื่อมใส ปลี้มใจ น่ะครับ
    เหมือนจะคล้ายกัน.. แต่น่าจะมีความต่างกันแน่นอน
    ขอทราบคำอธิบายด้วยครับ

    ขอบพระคุณล่วงหน้าครับ

    แก้ไขเมื่อ 22 ก.ค. 51 18:03:40

    จากคุณ : He-Who-Must-Not-Be-Named - [ 22 ก.ค. 51 17:24:19 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม