◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    เพราะรัก.......

    ตามหาหล่อเล็กทั้งวัน งานการไม่ได้ทำเลย
    ก็จะเอาอารมณ์ที่ไหนไปทำล่ะนะ ลูกหายอ่ะ
     ติดประกาศไปทั่วซอย เสียงโทรศัพท์ก็เงียบฉี่
      วนไปวนมา สุดท้ายขอบ้านด้านหลังเข้าไป จะดูซอก
       แคบๆ ด้านหลังตึก ก็เป็นผนังตันเข้าไม่ได้อีก
        ขนาดมองกลางวันยังมืดตื๋อ
    ต้องรอจน4ทุ่มให้เสียงต่างๆเงียบลง แล้วก็ร้องเรียกพร้อมกับเงี่ยหูฟัง ครั้งแรกก็แว่วๆนะ จนถึงเกือบๆ5ทุ่ม ลองใหม่
     เสียงแผ่วๆเบามาก แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
     น้ำตาเอ่อ..."เสียง"ที่จะผ่านไปแม้นานแสนนาน ยังฝังที่ก้นบึ้งใจ
     ใช่แน่นอนเสียงที่แฝงแววออดอ้อน มีเพียงเสียงเดียว
      ทีนี้จะลงไปยังไงล่ะ มีทั้งลูกกรงเหล็กดัด ทั้งแคบ ทั้งมืด
      ไปเรียกบ้านถัดจากเมื่อกี้ ขอเข้าไปชั้นสาม ปีนลงไปที่
    ชั้นสอง จากนั้นไต่เหล็กดัดขึ้นไปจนถึงชั้นห้า ปีนข้ามไปอีกหลัง ไต่เหล็กดัดลงมาถึงชั้นสอง จากนั้นถ่างขาดันกำแพง ค่อยๆลงมาจนถึงพื้น เปิดแฟลชโทรศัพท์ส่องหา
    ทั้งมืด ทั้งสกปรก หลอดไฟแตกๆมากมาย มุดเข้าไปจนสุดซอกตึก เข้าไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้วแคบมากๆ จากตรงจุดนี้ก็อีกราวๆ10เมตรเป็นมุมแคบๆมองไม่เห็นะไรเลย
      ก็ร้องเรียก เสียงขานรับเบามากๆ เรียกอยู่ราวๆ10นาที
      ก็เห็นตาวาวๆค่อยๆโผล่ออกมา เห็นได้ชัดว่าเดินลำบาก
       ใจมันตื้นตัน อุ้มหล่อเล็กขึ้นมา ปลอบอยู่พักหนึ่ง
      แล้วทีนี้จะขึ้นไปยังไงละ ตะกายเอาลูกเกาะขอบระเบียงตรงชั้นสอง
      แล้วปีนขึ้นไป ตัวเราก็ต้องปีนไปจนถึงชั้น5แล้วก็ปีนข้ามกลับมา กะว่าจะเรียกลูกให้เดินมุดมาที่เรา ลงมาถึงที่ไหนได้ลูกดันกระโดดลงไปที่เดิมอีก อาจคงเป็นเพราะเราต้องปีนขึ้นไป ลูกก็เลยกลัวโดดลงไปอีก
      ทีนี้ก็รีเพลย์ซะอีกรอบ เหงื่อโชกเลย
      รอบนี้เลยเรียกหลานปีนเข้ามาเรียกคว้าตัวไว้ก่อน กว่าจะออกมาได้ทุลักทุเลเต็มที เหนื่อยใจแทบขาด กลัวตกก็กลัว แต่กำลังใจมากมายนัก
      กลับเข้าบ้าน สิ่งแรกที่ลูกทำคือ กินน้ำ กินนานมาก แล้วก็ล้มตัวลงนอน เราก็หาผ้ามาเช็ดตัว สำรวจบาดแผล เท่าที่ดูขาขวาบวมเดินไม่เต็มเท้านัก ลองบีบดูไม่ร้องแสดงว่าไม่หัก จมูกแตกเลือดเกรอะกรัง
       ท่าทางเพลียมากๆ สงสารจับใจ พรุ่งนี้คงต้องพาไปหาหมอแต่เช้าเลย กลัวว่าจะช้ำใน เพราะไม่รู้ว่าตกจากชั้นไหน นี่ถ้าลูกไม่รวบรวมกำลังขานรับเรา ก็คงหมดลมอยู่ในซอกตึกนั้น เพราะไม่มีทางที่จะปีนออกมาได้เลย
       ตอนนี้เดินไปเดินมาได้ก็เบาใจได้อยู่ครับ
       ขอบคุณทุกท่านที่ให้กำลังใจ
       สิ่งนี้หาไม่ได้จากที่ไหน แต่มีมากมายจากเพื่อนของเรา
            ขอบคุณจริงจริง ขอบคุณ

    จากคุณ : easyboy - [ 1 มี.ค. 50 23:51:39 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม