◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    ไปกินร้านอาหาร อย่าไปยอมให้พนง. เสริฟ... กดข่ม

    ช่วงระยะไม่กี่ปีมานี้.. อยากจะไปเรียนภาษาจีนเพิ่มเป็นภาษาที่สี่... เพียงเพื่อจะได้ "ต่อล้อต่อเถียง" กับคนจีนที่ขายของตามร้านของชำ และ พนง. เสริฟร้านอาหารจีน

    ถ้าไม่ติดว่า ค่าเรียนภาษาจีนมันช่างแพง และ คงต้องเรียนหลายคอร์สกว่าจะชำนาญพูดชนิดเถียงคนจีนได้ทัน


    วันนี้ไปกินอาหารจีนที่ร้านประจำ "นิว เชา ชาว" ในไชน่า ทาวน์

    เรากับลูกสั่ง "บะหมี่ เกี๊ยว เนื้อวัวตุ๋น" กับ "เส้นใหญ่ราดหน้า ไก่ ผักคะน้า"

    เนื้อวัวตุ๋นอร่อย รสชาติไม่ตก... เรากับลูกแบ่ง กินกันอย่างมีความสุขกับความอร่อยhoho

    บ๋อย นำจานเส้นใหญ่ราดหน้าไก่ ผักคะน้า มาวางตรงหน้าเรา

    ในจานมีนอกจากมีเส้นใหญ่ เนื้อไก่ และ ...ก้านผักคะน้าเซอร์ไพส์... เราก็เรียกบ๋อยมาท้วงติงว่า... เราสั่งผักคะน้า คือ "ต้องการ" กินทั้งใบคะน้าด้วย  ไม่ใช่ให้มาแต่ก้านๆ มันช่างดูเหมือนกับ เอาก้านที่เหลือจากตัดใบไปทำอาหารอื่น ให้ลูกค้าอื่นกิน และ ของเรา ต้องมารับกินแต่ก้าน

    ทั้งๆที่เราเป็นลูกค้าประจำมากิน ๓ ถึง ๔ วันต่ออาทิตย์ ตั้งแต่ลูกๆอายุ ๖ ขวบ จนปัจจุบันอายุ ๑๖ ... ซึ่งบ๋อยควรจะปฏิบัติเสมอต้นเสมอปลายกับเรา เหมือนกับที่เราไปกินอุดหนุนประจำ

    บ๋อย... มันไม่เดินมาหาเราแฮะ เมื่อเราส่งสัญญานให้มาที่โต๊ะเพื่อจะได้พูดกันเบาๆแบบสุภาพ... เจ้าบ๋อย มันกลับตะโกน ชี้มาที่จานราดหน้าว่า "It's good good you eat"

    เราก็ต้องเรียกให้มายืนพูดกันที่โต๊ะ กว่าจะมาได้นี่ ตาบ๋อยยืนเถียงซะไกล พูดดัง แทนที่จะพูดดีปกติกับเรา... ยังขะยั้นขะยอให้เรา "กินๆไปเหอะน่า ก้านคะน้านี่มันดีนะ" (ยังมาสั่งสอนเราอีก)

    เราก็ตอบไปว่า "เออ... รู้แล้วว่า ก้านน่ะมันดี แต่ฉันสั่งผักคะน้า ต้องการกินมันทั้งใบด้วย แล้วใบคะน้าน่ะมันหายไปไหน"

    ตาบ๋อยมันก็ "ยืนกราน" เสียงแข็งกระด้างเชียว ใส่ความโกรธ (โกรธอะไรของเขา) ... ยังมีหน้ามายืนเถียงฉ่อดๆ ชี้ไปที่จานราดหน้า ย้ำอีกว่า "กินก้านคะน้านี่ดี"

    เราก็ "นั่งกราน" โต้กลับไปว่า "ฉันจะกิน ใบคะน้า แล้ว ทำไมคนกินโต๊ะถัดไป ได้กิน "ใบคะน้า" ล่ะ หรือว่าเอาใบคะน้าไปทำให้คนนั้นกิน แล้วเอา ก้านคะน้ามาให้ฉันกิน"

    ตาบ๋อย มันเถียงกลับมาว่า... "ก็คุณไม่สั่งนี่ว่า ต้องการใบคะน้า"

    เราก็โต้กลับไปว่า "ฉันสั่งกินทุกครั้ง ไม่เคยต้องเน้นว่า จะเอาใบ หรือ ก้านคะน้า และฉันก็ไม่เคยบ้าสั่งกินแต่ก้านคะน้า"

    ตาบ๋อย เดินกระฟัดกระเฟียดออกไปยืนคุมเชิง... ยังไม่ยอมหยิบจานไปปรับปรุง

    ลูกเราก็บอกเราเบาๆว่า "แม่กินไปเหอะ อย่าให้บ๋อยเอากลับไปในครัวเลย เดี๋ยวมันบ้วนน้ำลายใส่ในจานให้แม่กินนะ"

    แต่เรา... จะไม่ยอมกับเรื่องนี้ ที่เมื่อ อาหารที่สั่งมา เหมือนกับว่า เอาเศษผักก้านๆที่ตัดเหลือจาก เมนูอื่นๆมาใส่ให้เรากินงั้นแหล่ะ

    เมื่อบ๋อยยังยืนคุมเชิง "ทำหยิ่ง" ไม่ยอมมาเก็บจานไปให้คนครัว เพิ่มใบคะน้าให้ เขาเห็นเรายังไม่ยอมแตะอาหารจานนั้น... เราส่ง ชำเลืองด้วยหางตา มองท่าที คุมเชิงกัน... ในที่สุด บ๋อยก็ต้องเดินมาหยิบจานไปในครัว... เรายอมเสี่ยง... ถ้าคนครัว มันบ้วนน้ำลายลงไป... ก็สายไปแล้วววว.. เรากินหมดจานไปแล้วhoho กร๊ากกกก


    ตาบ๋อยเอาจานกลับมาวาง... คราวนี้ มีผักใบคะน้าเพิ่มมา... แต่บ๋อยต้องมีพูดใส่เราจนได้ว่า... "คราวหน้าบอกด้วยนะว่า ขอกินใบคะน้า ในราดหน้า"...  มีงี้ด้วยexclaim


    สักพักมีนักท่องเที่ยวผู้หญิงฝรั่ง ๓ คนจากต่างเมือง มานั่งกินโต๊ะเดียวกับเรา... ตาบ๋อยพูดกับนักท่องเที่ยว ด้วยสำเนียง ผิดไปจากที่พูดกับเรา... พินอบพิเทามาก


    เรื่องนี้เตือนใจเรา... ให้เรียกร้องในสิ่งที่สมควรจะได้มา ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม ... เราไม่เข้าใจเลยว่า... ทำไมคนจีนส่วนมากที่ทำการค้าขาย... ถึงต้องขอให้ได้ ต่อล้อต่อเถียงกับลูกค้า เลือกที่จะไม่ยอมที่จะแก้ไขให้... นี่ไม่ใช่ครั้งแรก... จนทำให้อยากเรียนภาษาจีนกวางตุ้ง ขึ้นมาตะหงิดๆ


    เรื่อง "แซงคิว" นี่สนุก ไปไชน่า ทาวน์ทีไร ต้อง "เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม" ใครมาแซงคิวเรารึ... มีโดนของ

    จากคุณ : JidNince - [ 19 ส.ค. 50 10:28:07 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม