◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    บัลลังก์เมฆ จากมุมมองของคนที่ดูละครร้องภาษาอังกฤษมาเป็นสิบ

    ผมเพิ่งเข้ามากลุ่มย่อยนี้วันนี้เป็นวันแรกครับ โดยได้แรงบัลดาลใจจากการที่ได้ไปดูละครร้องบัลลังก์เมฆมา เข้าไปอ่านทุกกระทู้ที่เกี่ยวกับละครร้องเรื่อง อ่านแล้วอดไม่ได้ คัดยิกๆอยากจะขอเขียนความคิดเห็นส่วนตัวบ้าง

    ผมเป็นแฟนละครร้องภาษาอังกฤษครับ สิบกว่าปีที่ผ่านมา ผมดูมาเป็นสิบเรื่อง บัลลังก์เมฆเป็นละครร้องภาษาไทยละครแรกที่ผมได้ไปดู (ไม่นับละครร้องในคอนเสิร์ทเบิร์ดนะครับ) และก็เป็นครั้งแรกที่ผมได้ไปแอสพานาสกับโรงละครเมืองไทยรัชดาลัยด้วย

    ผมไปดูกับคุณแม่ครับ รอบวันแสดงที่สอง (วันศุกร์ที่ 28 กันยา) โดยนั่งรถไฟใต้ดินไปดู วันนั้นฝนตกค่อนข้างหนักเหมือนกัน เราไปถึงประมาณทุ่มสี่สิบ พอนั่งลงปุ๊บ ก็เริ่มแสดงทันที

    เราได้ที่นั่งแถงที่สองจากด้านหน้าครับ แต่อยู่ทางด้านข้างแต่ค่อนไปทางกลาง ไม่โดนใครบังครับ เสียงก็ไม่ได้ดังเกินไป จอซับก็อยู่ด้านหน้าข้างเวที ตอนเข้าโรงละคร เจ้าหน้าที่ก็ให้ Play Bill มา แต่ไม่ได้อ่านจนถึงพักครึ่ง

    ความคิดเห็นส่วนตัวกับละครร้องนี้

    โรงละครเมืองไทยรัชดาลัย
    ถามว่าโรงละครนี้สร้างมาถึงขั้นระดับโลกหรือเปล่า ตอบตรงนี้เลยว่าได้ครับ โรงละครร้องที่บรอดเวย์เป็นแบบนี้จริงๆ ความจุจะประมาณพันสองร้อยคน มีสองถึงสามชั้น เก้าอี้จะนั่งไม่สบาย ที่นั่งจะไม่กว้าง พนักพิงหลังจะแข็ง มีที่ว่างให้ขาวางน้อย จะเข้าออกทีก็ลำบาก แถวเก้าอี้ก็จะค่อนข้างติดๆกัน ที่นั่งชั้นล่าง (ออเคสตร้า) จะลาดน้อยกว่าที่นั่งชั้นบน เรื่องบังกัน เป็นธรรมดา มีแน่นอน ถ้านั่งข้างหน้า ก็ต้องเงย เรื่องต้องหันหน้าซ้ายขวาหรือหารูที่คนข้างหน้าจะไม่บังนั้น ถ้าต้องทำก็เป็นเรื่องธรรมดามาก โรงละครที่บรอดเวย์มันเป็นอย่างนี้จริงๆ ถ้าถามว่าจำเป็นต้องเป็นแบบนี้หรือเปล่า ผมว่าไม่ แต่โรงละครพวกนี้ส่วนใหญ่สร้างมานานแล้ว เป็นสิบๆปี มีการบำรุงรักษาแต่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่นั่ง อนุรักษ์กันแบบนั้นต่อไป คนดูบ่นกันมั้ย ไม่หรอกครับ เคยชินกับนี้กันหมด ส่วนที่มีคนบ่นเรื่องห้องน้ำ ผมเฉยมาก เพราะที่อื่นไม่ได้ดีไปกว่าที่นี่หรอกครับ มีห้องไม่กี่ห้อง ต่อแถวกันยาว แม่ผมเกือบกลับมาไม่ทันดูช่วงที่สองหลังจากพักครึ่งเวลา หลายๆคนที่นี่บอกชอบศูนย์วัฒนธรรมมากกว่า สำหรับผมแล้ว ศูนย์วัฒนธรรมเป็นสถานที่เปิดการแสดงทั่วๆไป ไม่ได้ทำมาเพื่อละครร้อง ถ้าจะเอาโรงละครร้องจริงๆ ต้องแบบเมืองไทยรัชดาลัยเนี่ยแหละครับ จะดูบัลลังก์เมฆให้ได้อารมณ์ ต้องดูที่เมืองไทยรัชดาลัยครับ บรรยากาศไม่ต่างกับที่ไปดูโรงละครที่บรอดเวย์

    เวที ระบบเสียงและการเล่นดนตรีสด
    ทั้งเวทีและระบบเสียงเยี่ยมมากครับ อย่างที่บอกไปแล้ว ผมนั่งแถวสองจากด้านหน้า แต่ผมไม่รู้สึกว่าเสียงดังเกินไปเลย เสียงไม่ก้อง แต่แจ่มชัดมาก การบรรเลงเพลงทุกอย่างก็เข้าจังหวังกันดีมาก คอนดักเตอร์ทำหน้าที่ได้ดีมากครับ ขอชมจากใจ หลังจากละครเลิก ผมได้เดินไปดูส่วนที่นักดนตรีเล่นดนตรี จากที่นั่งของผม ผมได้ไปไม่กี่ก้าวก็ถึงเวทีแล้ว ส่วนที่เล่นดนตรีก็คือห้องใต้เวที จากด้านบน มีช่องให้มองลงไปได้ นักดนตรีทุกคนแต่งดำ รวมทั้งคอนดักเตอร์ด้วย คอนดักเตอร์จะยืนอยู่บนสแตนเล็กๆ หัวอยู่ประมาณระดับเวทีจะได้เห็นการแสดงบนเวทีชัดๆเพื่อจะได้ส่งสัญญาณให้นักดนตรีเล่นถูกจังหวะ ทุกอย่างที่เล่ามานี้ เหมือนละครร้องบรอดเวย์เป๊ะ หลายๆคนในนี้แทบไม่พูดถึงเรื่องการเล่นดนตรีของบัลลังก์เมฆเลย ส่วนนี้เป็นส่วนที่สำคัญมากเลยนะครับ ละครร้องจะออกมาดีหรือไม่ ส่วนหนึ่งก็มาจากการประสานงานของคณะเล่นดนตรีเนี่ยละครับ

    ซับไทเติ้ล
    ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมีซับไทเติ้ลให้ละครเรื่องนี้ทำไมในเมื่อว่าคนที่ไปดูส่วนใหญ่เป็นคนไทยทั้งนั้น ถ้าฝรั่งไปดู คงจะไม่ได้อรรถรสเท่าหรอกครับ ความซาบซึ้งแบบนี้ภาษาอังกฤษมันถ่ายทอดออกมาไม่ได้หรอกครับ แต่ผมเองก็อ่านซับบ้างเหมือนกัน แค่อยากจะรู้ว่าแปลออกมาเป็นอย่างไร ผมว่าแปลใช้ได้เลย ออกสไตล์เรียบๆแต่ได้เรื่องราว เพราะผมนั่งด้านข้าง ดังนั้นผมต้องหันหน้าไปอ่านซับซึ่งทำให้ผมพลาดการแสดงบนเวทีได้ ถ้าใครจะอ่านซับ แนะนำให้นั่งที่อื่นดีกว่า เพราะถ้านั่งข้างและหน้าอย่างผม ต้องหันหน้าซ้ายขวาเพื่อจะได้อ่านซับและดูการแสดง ไม่ค่อยสบายเท่าไร ถ้าเป็นละครร้องภาษาอังกฤษแล้วมีซับภาษาไทย ผมว่าดีจะได้ช่วยให้เข้าใจเนื้อหามากขึ้น สรุปว่า การมีจอซับเป็นเรื่องดีครับ ส่วนจะใช้หรือไม่ ก็แล้วแต่ละครับ อ้อ เป็นครั้งแรกนะครับที่ผมเคยเข้าโรงละครมีซับไตเติ้ล

    Play Bill
    อันนี้เป็นองค์ประกอบที่สำคัญอีกอย่างของละครร้อง Play Bill จะให้ข้อมูลเกี่ยวกับละครร้องนั้นๆ อย่างเช่นมีกี่องค์ แต่ละองค์ชื่ออะไร มีใครอยู่ในองค์นั้นบ้าง แล้วก็มีข้อมูลนักแสดง บทหลัก ใครเป็นคนแสดง แล้วมีใครเป็นตัวแทนถ้าคนจริงแสดงไม่ได้ (ตัวแทนใช้คำว่า understudies ครับ) มีใครเป็นคนกำกับเวที เป็นคอนดัดเตอร์ แล้วก็จะมีประวัติคนแสดงกับนักดนตรีด้วย นอกจากนี้ ยังมีข่าวสารของละครร้องเรื่องอื่นๆ ถ้ามีการเปลี่ยนตัวแสดงในรอบนั้นๆ ก็จะมีใบแทรกอยู่ใน Play Bill ว่าใครแทนใครในรอบนี้ Play Bill ของบัลลังก์เมฆก็ทำมาได้ไม่เลวเลยครับ หน้าปกมันต้องออกสไตล์นั้นจริงๆ รูปเล่มมันต้องเป็นแบบนี้ละครับถึงจะได้บรรยากาศละครร้อง

    เดี๋ยวมาต่อครับ

    จากคุณ : Freedom and Justice - [ 27 ต.ค. 50 22:47:13 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม