◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    ผมอยากให้นายได้อ่าน ตอนที่ 58 : You..........เหงา...............ไหม?(2)

    ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะครับ ตอนนี้เป็นตอนต่อจากตอนที่แล้ว ผมนำมาลงให้ตั้งแต่เริ่มต้นตอนเลย เผื่อใครยังไม่ได้อ่านตอนที่แล้วจะได้อ่านทีเดียวจบเลย ส่วนใครที่เคยอ่าน ถ้ายังจำได้ไม่หมด (แล้วใครจะจำได้หมดฟะ อุ อุ) แนะนำให้อ่านตั้งแต่ต้นใหม่ครับ อาทิตย์นี้นายไม่ค่อยได้ว่างมาโม้ครับ ไม่รู้ยุ่งอะไรกันนักหนา แล้วมาเจอกันใหม่ครับ รีบอีกแล้ว โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง

    ผมอยากให้นายได้อ่าน
    ตอนที่ 58 ํํYou..........เหงา............ไหม?


    เป็นอีกวันหนึ่งที่ผมวิ่งผ่านหน้าบ้านเจ้าโกลดี้ มันเป็นหมา Golden ตัวใหญ่ ขนสีทองยาวสวย อุ้งเท้าหมี เจ้าของเจ้าโกลดี้เป็นฝรั่งนาน ๆ จะกลับมาที่บ้านซักที เจ้าโกลดี้ก็อยู่กับคนดูแลบ้าน นายมักเอาผมไปยืนคุยกับเจ้าโกลดี้เสมอ มันคงเหงาเพราะไม่มีใครเล่นด้วย พักหลังคนดูแลบ้านก็ปล่อยให้เจ้าโกลดี้วิ่งเล่นตามประสา ไปลุยแอ่งน้ำบ้าง ไปวิ่งในสวนตัวเดียวบ้าง พักหลังมันก็พัฒนาการไปวิ่งตามยาม เข้าออกตามซอกซอยต่าง ๆ ตรวจตราความเรียบร้อย แล้วค่อยกลับบ้าน เป็นอย่างงี้เสมอ ๆ (อืมมมม ม อย่าหาว่า ผมเลือกที่รัก มักที่(ชัง) เล่าเลยนะครับ สุนัขตัวอื่น ๆที่ไม่สวย ที่ไม่มีเจ้าของ ผมก็อยากเล่าเรื่องเขาให้ฟังเหมือนกัน แต่แหม บางตัวนี่ดุเสียจนคุยกันไม่รู้เรื่อง โดยเฉพาะพันธุ์บางแก้วนี่ (บางตัวนะครับ) โอวววววว ดุเหลือเกิน ในซอยของบ้านนาย ก็เลี้ยงพันธุ์บางแก้วหลายบ้าน ทุกตัวของทุกบ้าน เฟิร์มครับ อุ อุ ดุทุกตัว เจตนาในการเลี้ยง จุดหมายของแต่ละบ้านที่เลี้ยงแต่ละพันธุ์ก็ไม่เหมือนกัน ถ้ามีการระมัดระวัง ป้องกัน ปัญหาการกระทบกระทั่งหรือเรื่องต่าง ๆ ที่อาจจะเกิด ก็ไม่เกิดขึ้นครับ และก็ไม่เคยเกิดที่ในซอยนี้ครับ ^_^

    อา...........รู้สึกตอนนี้ผมชักจะสาระมากไปแล้ว

    “โกลดี้ Come on” นายมักเรียกเจ้าโกลดี้ ให้เข้ามาหา เมื่อเห็นมันโดนปล่อยออกมาจากบ้าน โกลดี้มันมันโตในไทยนี่แหล่ะครับ แต่บังเอิญเรียน รร. นานาชาติ อิ อิ การออกคำสั่งหรือการพูดคุยก็ต้องเป็นภาษาอังกฤษ แต่ก็ไม่เป็นปัญหาสำหรับผมหรอก เพียงแต่บางครั้งก็สงสัยเล็ก ๆ แค่นั้นเอง อย่าง Come on เนี่ยะ คัม มันแปลว่า มา ใช่ไหม แล้ว ออน เนี่ยะ มันแปลว่า ข้างบน....แล้ว มาทำไมข้างบนเนี่ยะ

    “โฮ่ง โฮ่ง โกลดี้ คัมดาวน์ มา ๆ ไอเรียกยูนั่นแหล่ะ” ผมร้องบอกมัน

    “Hong Hong เก็บตังค์ ไปวิ่งเล่นกับไอไหม เดี๋ยวไอจะพาไปดูของดี” เจ้าโกลดี้กระดิกหางบอกผมหน้าตายิ้มแย้ม

    “โฮ่ง โฮ่ง ของดีอะไร ไอไปกับยูไม่ได้หรอก อย่างยูเป็นโกลเด้น หลุดไปไหนมาไหนคนเค้าก็เอ็นดู อยากโอบกอด อย่างไอเนี่ยะ คนเห็นก็วงแตกแล้ว อาถรรพ์หมายเลข 13 หน่ะเคยดูเปล่า โคตรไอเล่นเองแหล่ะ” ผมบอกมัน แต่แหมของดีอะไรหว่า ชักอยากรู้ซะแล้วนิ

    “Hong Hong ไอเข้าใจ ยูก็บอกนายยูให้ทาสียูเป็นสีทองแบบไอซิ จะได้ไปเล่นด้วยกันได้” มันพูดยังกับง่ายเหมือนปั่นจักรยานไปซื้อข้าวเหนียวหมูปิ้งหน้าปากซอย

    “โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง นี่โกลดี้ ไอ question อะไรยูหน่อยซิ” ผมกระแดะภาษาอังกฤษอันต้อยตีวิ๊ดบอกกับมัน

    “Hong Hong อะไรเหรอ ถามมาซิ” เจ้าโกลดี้ยิ้ม ก่อนหันมาสบตาผม ตาต่อตาประสานกัน ผมขยับตัวเข้าไปใกล้อีกนิด (มุขนี้มันมาอีกแล้ว) เอาหัวไปเกยที่คอมัน ก่อนที่กระซิบกับมันเบา ๆ

    “โฮ่ง โฮ่ง (อย่างแผ่วเบา) ยูเป็นเอ่อ.......Male or..........” ผมค้างที่ถามมันไว้ ก่อนยกขาหน้าเลื่อนไปควานหาจุดยุทธศาสตร์ของมัน ตึก....ตึก....ตึก........ยู........เอ๊ะนี่อะไร ......Son of a can....ลูกกระแป๋งนี่หว่า!!!!!!!!! จ๊ากกกกกกกกกกกกก ก

    “Hongggggggg ยูจะถามไอ เรื่องแค่นี้เหรอ ไอก็เป็นตัวผู้ เหมือนยูนั่นแหล่ะเก็บตังค์” เจ้าโกลดี้ หัวเราะใหญ่ มันเป็นหมาฝรั่งเหมือนผม นายมันก็เป็นฝรั่ง มันคงแฟร์เรื่องอย่างนี้เนอะ แหม ไอ้เราก็.......อืมมมม ม....เกือบเป็นหมาไบอีกแล้ว

    “โฮ่ง โฮ่ง เปล่า เมื่อกี้มันเป็นมุขหน่ะ ยูไม่รู้เหรอ ว่าไอชอบเล่นมุขอย่างนี้” ผมบอกมัน

    “็็้Hongg โอเค งั้น What are you wanna know จากไอหล่ะ” เจ้าโกลดี้หันหน้ากลับมาถามผมอย่างจริงจัง

    “โฮ่ง โฮ่ง กินข้าวแล้ว จะมาถามไอทำไม” ผมกลับเข้าใจไปอย่างนั้น ก็แหม มาพูดประก่ง ประกิตอะไร

    “โฮ่ง โฮ่ง คืองี้ โกลดี้ ไออยากจะถามยูว่า นายยูไม่อยู่บ้านอย่างนี้ ยูรู้สึกยังไง เหงาไหม อยากให้เค้ากลับมาไหม คือไอสงสัยหน่ะ เพราะนายไอเค้ากลับบ้านทุกวันหน่ะ” ผมถามมันอย่างตั้งใจฟังคำตอบทีเดียวหล่ะ เจ้าโกลดี้เงยหน้ามามองผม ก่อนจะมองไปบนฟ้า

    “Hong Hong Hong (หมาเห่าเครื่องบินไงครับ ไม่ต้องสงสัย) เก็บตังค์ ยูถามได้โดนใจไอมาก คืองี้.................”


    .....อ่านต่อตอนหน้านะครับ ^_^.......


    (ตอนต่อ)


    ความเดิมจากตอนที่แล้ว เมื่อท้าวคำปันได้ทราบความจริงว่า ตะละแม่กุสุมา...................ผิดเรื่อง!!!!!!! อิ อิ อิ ผมยังอยู่กับเจ้าโกลดี้ครับ

    “โฮ่ง โฮ่ง คืองี้ โกลดี้ ไออยากจะถามยูว่า นายยูไม่อยู่บ้านอย่างนี้ ยูรู้สึกยังไง เหงาไหม อยากให้นายยู เค้ากลับมาไหม คือไอสงสัยหน่ะ เพราะนายไอเค้ากลับบ้านทุกวันหน่ะ” ผมถามมันอย่างตั้งใจฟังคำตอบทีเดียวหล่ะ เจ้าโกลดี้เงยหน้ามามองผม ก่อนจะมองไปบนฟ้า

    “Hong Hong Hong (หมาเห่าเครื่องบินไงครับ ไม่ต้องสงสัย) เก็บตังค์ ยูถามได้โดนใจไอมาก คืองี้.................” (ผมไป Copy ช่วงสุดท้ายจากตอนที่แล้วมาครับ) (ต่อ) เหงาซิเก็บตังค์ ยูรู้ไหม แต่ละครั้งที่นายไอ ออกจากบ้านหน่ะ ไอตกใจ และเสียใจทุกครั้ง เพราะไม่รู้จะกลับมาเมื่อไหร่” เจ้าโกลดี้บอกผม

    “Hong มีสิ่งใดเดียวที่ไอสามารถทำได้ก็คือ การรอ อ้ออีกสิ่งนึง คือการคอย คอยมันทุกวัน คิดถึงมันทุกครั้ง ไม่รู้นายเค้าจะรู้บ้างไหมว่าไอยังรอคอยกลับมาลูบหัวทุกวัน” เจ้าโกลดี้บอกเสียงละห้อย

    “ยูก็เห็นไอชอบมองลอดออกไปจากประตูรั้วใช่ไหม ยูรู้ไหมแต่ละครั้ง ที่ไอเห็นรถคล้าย ๆ ของนายไอ ไอจะรู้สึกดีใจมาก แต่มันก็จะวิ่งผ่านไปในที่สุด หลายครั้งไอนึกอิจฉายูที่นายพาออกไปวิ่งบ่อย ๆ ถึงไอจะมีอิสระได้ออกไปวิ่ง ไปไหนมาไหนอย่างมีความสุข แต่ถ้าให้เลือกได้ ไอของจับเจ่าอยู่ในบ้านโดยมีนายนั่งอยู่ใกล้ ๆ มากกว่า” ถ้าใครผ่านไป ผ่านมาแถวนั้นคงเห็นหมาสีดำ กับสีทองตัวใหญ่ นอนแนบพื้นหน้าเหี่ยวกันอยู่สองตัว

    “Hong Hong เก็บตังค์รู้ไหม ไอชอบเล่นน้ำเป็นที่สุด เมื่อวานไอไปเล่นน้ำที่สระใหญ่ในสวนหย่อมมา พอไอขึ้นมาจากสระ ไอก็สะบัดตัว ที่นี้น้ำ มันกระเด็นไปโดนคนที่อุ้มลูกอยู่ เค้าไล่ไอใหญ่ แถมยังว่าไอ เจ้าของมันอยู่ไหนเนี่ยะ ไม่รู้จักมาดูแล ตอนไอเดินกลับมาบ้านนะ ไอก็เห็นกลุ่มสุนัขที่ไม่มีเจ้าของที่เค้าวิ่งเล่นอยู่ด้วยกัน ถ้าไอรู้ว่า ไอไม่เคยมีนาย ไอไม่เคยมีเจ้าของ ไอจะไปวิ่งไล่กวดกับพวกเค้าให้สนุกเชียวแต่นี่......อืมมม ม” เจ้าโกลดี้ทิ้งระยะนิดนึงก่อนพูดต่อ

    “Hong Hong ไอคิดถึงนาย เก็บตังค์” ผมเห็นน้ำตาไหลออกมาจากตาเจ้าโกลดี้แต่มันไม่ค่อยชัด เพราะอะไรนะเหรอครับ เพราะน้ำตาที่ออกมาจากตาผมไง

    “Hong Hong ตอนนี้นายอยู่ที่ไหน จะมีใครชวนนายไปวิ่งไหม ตอนเช้าจะมีใครเข้าไปกวนนายให้ตื่นไหม และนายจะรู้ไหมว่าไอรอเค้าอยู่ทุกวัน” เจ้าโกลดี้พูดเสียงเศร้า

    “โฮ่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ” ผมแผดเสียงร้องขึ้นมา

    “Hong Hongg ยูเป็นอะไรหน่ะเก็บตังค์” เจ้าโกลดี้ตกใจถามผม

    “โฮ่ง โฮ่ง เปล่าหรอกระบายความเศร้าออกมาแค่นั้นเอง” ผมบอก สงสัยผมคงต้องเปลี่ยนเรื่องคุยกับมันเสียแล้วหล่ะ ขืนคุยเรื่องนี้ต่อ ต้องเศร้าตายกันไปข้างนึงแน่

    “โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง นี่โกลดี้ที่บอกว่าจะพาไปดูของอะไร (ความเดิมจากตอนที่แล้วครับ) นี่มันเป็นอะไรเหรอ” ผมถาม เจ้าโกลดี้ดูสดใสขึ้นมานิดนึงก่อนตอบว่า

    “Hong Hong จะชวนเก็บตังค์ไปดูปลาตัวใหญ่ในสระหน่ะ เดี๋ยวเอาไว้วันไหน เก็บตังค์หนีนายมาได้ เราค่อยไปกันนะ” เจ้าโกลดี้บอก ผมสงสารมันจริง ๆ ให้ตายเถอะ นี่มันเตลิดเปิดโปงจนไปรู้จักกุ้ง หอย ปู ปลา เค้าไปทั่ว แต่คนที่มันอยากเจอที่สุด.......กลับไม่รู้อยู่ที่ไหน........เฮ้อออออ....................

    “เก็บตังค์ เป็นอะไรหน่ะ นั่งหน้าเหี่ยวเชียว ไหนมานี่ซิ” นายนั่งเล่น อยู่บนเก้าอี้ไม้ตะโกนถามผมที่นอนอยู่ไม่ไกลนัก โดยมีเจ้าริบบิ้นป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ ๆ นาย

    “โฮ่ง โฮ่ง หงอย หงอย นี่นาย เขียนประโยคอะไรให้ผมซักประโยคซิ” ผมนอนบอกนายไม่ได้ลุกไปหา

    “เป็นอะไรอีกหล่ะ ไม้เสียบลูกชิ้นติดคอหรือไง” นายผมก็ว่าไปเรื่อยจริง ๆ เลย.............................

    “โฮ่ง โฮ่ง โฮ่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ.............” ผมบอกสิ่งที่ต้องการจะบอกให้นายรับรู้ ไม่รู้มันจะได้เรื่องรึเปล่า.........................

    ...................................................ฮะแอ้ม ฮะแอ้ม................Attention please, Attention please : Who’s the owner of the Golden retriever dog? His name is Goldy. Would you please be back to your home promptly and don’t forget to take a couple of big bony to Goldy and his sweet friend. Thank you for your kind cooperation ^_^.


    ..........จบตอน ^_^.......

    จากคุณ : schacq - [ 27 ก.ย. 45 09:21:39 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม