◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    + + เหตุเกิดเพราะผมนอนไม่หลับ + +

    เมื่อคืนผมนอนไม่หลับ

    ทั้งที่กรอกเหล้าลงกระเพาะไปเกือบขวด ตาผมยังแข็งยังกะเอาไม้ถ่างอยู่ดี

    ผมตัดสินใจเดินหยิบกุญแจไปสตาท์รถ  เอาละผมจะตะเวนราตรีหลังจากเลิกนิสัยนี่ไปนานหลายปี

    ชั่วอึดใจ เสียงรถยนต์ของผมดังกระหึ่มตามบัญชา

    ในเวลาดึกสงัดแบบนี้ (เที่ยงคืนพอดีเป๊ะ) ในหมู่บ้านที่ผมอาศัยอยู่จะเงียบจริงๆ

    เงียบประเภทที่ว่า หากมีเสียงซาวด์เอฟเฟค

    ที่เกิดจากเนื้อกระทบเนื้อคุณจะได้ยินระยะเผาขนเลยที่เดียว

    คนที่อาศัยในหมู่บ้านจะเป็นคนวัยทำงานเป็นส่วนมาก  หานักเรียน เด็ก และนักศึกษา น้อยจริงๆ

    คุณไม่ต้องไปหวังว่าจะมีนักศึกษา เอวบาง ร่างน้อย เดินถือกระเป๋าหลุยส์ฯ  ใส่รองเท้าปราด้า

    เดินอวดขาเรียวๆ  สวมกระโปรงสั้น ใส่เสื้อฟิตเปรียะ  แหวกรังดุมโชว์พุงขาวๆ

    ประมาณช่างตัดเสื้อเกิดเมาชีวิตกะทันหันจนลืมเย็บรังดุมแบบปกติ  

    นี่ผมประชดช่างฯ นะครับไม่เจตนาจะว่าใครเล๊ยให้ตาย

    จริงๆ แล้วไม่ใช่หรอกครับเสื้อมันปกติ

    แต่บรรดาสาวน้อยที่ซื้อเสื้อมาใส่ต่างหากที่ผิดปกติ    (แฮะๆ ผมจะโดนยำมั๊ยเนี่ย)

    ทำให้เวลา หนุ่มๆ (แก่ๆ ก็มี) แบบผม  มองแล้วนึกไปถึงคนใกล้ตัวที่บ้าน

    ว่าทำไม “ Air_Ki”  ที่บ้านตู ไม่เป็นแบบนี้บ้างหว่าาา..

    พ่อจะมองวันละสามเวลาหลังอาหาร แทนของหวานบนโต๊ะ ทุกวัน ทุกวัน  

    หากจะมีแบบที่ผมบอกก็จะเป็นบ้านที่อยู่แถวหน้าๆ หมู่บ้านซะมาก

    บ้านผม มันอยู่จนจะสุดหมู่บ้าน  บุญมีแต่กรรมบังจริงๆ

    เอาละ ผมนอกเรื่องมาตั้งไกล ต่อดีกว่า..

    หลังจากผมสตาร์ทเครื่องแล้ว  ก็เดินแวะมาเปิดประตูรั้ว

    ฉับพลัน  หูผมก็ได้ยินเสียงยะเยือกทะลายความกล้า(ที่ไม่ค่อยจะมี) ในตัวผมจนหมดสิ้น

    “ ช่วยด้วยยยยย  เจ็บเหลือเกินนนน”

    ผมชะงัก ตัวสั่นขึ้นมาเฉยๆ  ตะแคงหูฟังให้แน่ใจ

    ใจหนึ่งคิดว่าตัวเองกำลังเริ่มจะเมาจากเหล้าตะกี้ที่ดื่มเข้าไป

    เสียงยังดังเป็นระยะๆ  กลางดึกแบบนี้  ขนลุกซู่ ทันทีที่คิด..

    ผมตัดสินใจเรียกหาหลวงพ่อโกยทันที   แต่ก่อนที่หลวงพ่อจะประทับร่างผม

    มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้สายตาผมเบิกค้างมันอยู่ที่นั่น!!!  ตรงต้นมะม่วงลูกดก  ริมรั้วหน้าบ้าน

    ผมว่าผมตาไม่ฝาดนะ  ผมมองเห็นผู้หญิงครับ ดึกขนาดนี้ ผู้หญิงที่ใหนจะมานั่งแถวนี้

    ระยะขนาดนั้นสายตาผมไม่พลาดแน่   ผมแอบจิกเล็บหยิกต้นขาตัวเอง ( เจ็บครับเจ็บ)

    พยายามข่มคำว่า “ปอดแหก” และ “ ตาขาว “  

    ที่มันสลับกันยิ่งกว่าไฟแดงแยกวิภาฯ แข่งกันวนขึ้นมาอยู่เต็มกะบาลผมในเวลานั้น  

    สองขาค่อยๆ  เดินอ้อมสนามหญ้าตรงไปยังริมรั้วเป้าหมายทันที

    แน่นอนแล้วครับ  ผู้หญิงจริงๆ  ผมยาวมาก  ใส่ชุดสีขาว

    เธอนั่งก้มหน้า  ตัวสั่นน้อยๆ  พร้อมเสียงครางด้วยความเจ็บปวด  

    ที่สำคัญ ช่วงขาเธอเต็มไปด้วยเลือด และ   เธอกำลังเงยหน้า ขึ้นมาช้าๆ

    ผมเฝ้าภาวนาว่าอย่าให้เธอเป็นสิ่งที่ผมคิด  ผมกลัว ……

    “  โธ่ คุ๊ณณณณ ยืนมองอยู่ได้  ฉันตกต้นมะม่วง ช่วยพาไปหาหมอที “

    จากคุณ : AcidRave - [ 6 ก.ย. 47 16:40:01 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม