CafeTech-ExchangePantip MarketChatPantownBlogGangTorakhongGameRoom


    การดมกางเกงในนี่ถือว่าเป็นโรคจิตไหมครับ

    คือผมจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนที่ผมจะมีอาการอย่างที่ว่าน่ะครับ

       เรื่องก็คือว่าผมก็เป็นคนธรรมดานี่ล่ะ จนมาอยู่ในกทม.
    แล้วได้มาเช่าห้องพักในบริเวณมหาลัย ซึ่งเป็นหอรวมก็จะมีนักศึกษาทั้งชายและหญิงเข้ามาพักรวมกัน จนวันนึงวันเกิดเรื่องคือมีนักศึกษาหญิงได้เอาตระกร้าผ้าเตรียมลงไปซัก
    ซึ่งก็ถัดจากห้องผมไปไม่กี่ห้องวันนั้นวันเสาร์พอดี ผมกำลังจะออกไปเช่าวีดีโอ เผอิญนักศึกษาคนนั้นเขาเดินหอบตระกร้าผ้าไปแล้วทำกางเกงในตกลงมาบนพื้นโดยที่เขาไม่รู้ตัวผมซึ่งเดินตามมาติด  เห็นมันตกใจจะบอกก็กลัวเขาอาย(ผมเองคนบอกฏ้อายตะหงิดๆ)
    จนกระทั่งเขาเดินเข้าลิฟท์ที่มุมตึกไปแล้ว  ผมจึงค่อยๆหยิบขึ้นมา เรื่องมันชักจะไปกันใหญ่ล่ะซิถ้าใครเห็นเข้าจะว่าไงวะเนี่ย ในสมองผมปั่นป่วนไปหมดไอ้เรื่องเช่าวีดีโอเลิกล้มไปโดยปริยาย เหมือนที่เก็บของร้อนไว้ในมือหยั่งกับของโจรเลยแฮะ...ใจก็คิดถ้าเราเอาไปวางหลบๆที่ลับตาคนแล้วลงไปกระซิบบอกเขาทำผ้าตกตรงที่เราเอาไปวางไว้ลับตาคนเขาคงไม่อาย  ว่าแล้วผมจึงห่อเกงในกำแน่นแล้วหันหลังเดินกลับเข้ามาไขกุญแจห้อง ...ไหงเป็นงั้นได้หว่า
          เพราะยังไงผมคงไม่กล้าอยู่ดี อีกอย่างแค่เกงในตัวจิ๋วสีดำลายลูกไม้ตัวเดียวเธอคงขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก
    เมื่อเปิดกุญแจเข้าห้องเปิดไฟ ผมค่อยๆคลี่กางเกงในลายลูกไม้สีดำตัวนั้นออกอย่างทนุถนอม(ก็มันไม่ใช่ของเรานี่หว่าเป็นไรไปมีหวังเสียเงินอีก)   แอ๊ะยังแฉะๆอยู่เลยนี่หว่าเนี่ย เอาล่ะครับไอ้ผมเกิดมาค่อนข้างจะเป็นคนเย็นชาต่อโลกภายนอกทำไมตอนนี้เหงื่อชุ่มตัว ใจเต้นระรัว สั่นๆมือไม้ไมมันชาดิกอย่างนี้วะเนี่ย  จับไปจับมาชักคุ้นมือจนหนำใจ แต่แอ๊ะเหมือนมันขาดอะไรบางอย่าง นั่นคือยังไม่ได้พิสูจน์กลิ่นซึ่งไอ้ตัวกระพ้มเองนั้นไม่ได้พิศวาสการดมซักเท่าไรห่นักขนาดน้ำหอม หรือกาแฟที่เพื่อนๆบอกเจ้าโน้น เจ้านี้กลิ่นหอมผมยังไม่ค่อยสนใจจะดมเลยแค่ให้มันมีกลิ่นใช้ได้พอ  แต่ทำไมวันนี้อะไรมันมาดลใจให้ผมทำเรื่องบ้าๆอย่างนี้ อีกทั้งสิ่งที่จะดมมันไม่ได้เป็นสิ่งที่ชาวบ้านทั่วๆไปเขาหาดมกัน เอาวะเอาไงเอากัน ผมจึงจับมันมาอยู่ใกล้ๆแบบกล้าๆกลัวแล้วก็   ซู๊ดๆๆๆๆ บ้าจริงอะไรเนี่ย กลิ่นมันทะ:-)ๆแต่แอ๊ะทำไมมันทำให้เราต้องดึงกลับไปดมรอบสอง ยื่นออกแล้วดึงกลับไปเป้นครั้งที่สาม สี่ ห้า.6..7..8.......
        วันนั้นตั้งแต่4โมงเช้า จรด5โมงเย็นผมไม่ได้ลงไปไหนอีกเลยวนเวียนอยู่กับการสูดดมกางเกงในหญิงสาวคนสวยคนนั้น ยิ่งนึกถึงหน้าหวานๆผิวขาวๆขาเรียวๆของเธอนั้นผมถึงกัลืมทำธุระ ลืมกินไปได้ขนาดนั้นเชียวหรือเนี่ย ผมนอนบนเตียงถอดเสื้อออกเหลือแต่ใส่กางเกงยีนเท่านั้นที่ยังไม่ได้ถอดออก ทำไมไอ้พฤติกรรมบ้าๆมันต้องมาเกิดกับผมจนได้แต่ก่อนผมเห็นแต่ในหนังเอวียี่ปุ่น เห็นแล้วพาลขยะแขยงทำไมมันต้องมาเกิดกับผม ผมไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ
    พี่ๆคิดว่าในทางวิทยาศาสตร์แล้วมันเกิดจากสาเหตุอะไรครับใช่กลิ่นหรือไม่หรือพฤติกรรมตัวผู้ที่ได้กลิ่นของตัวเมียผมเองก็ยังไม่เข้าใจเพราะมันก็ไม่ใช่กลิ่นที่หอมหวลชวนดมอะไรมากนัก แต่ทำไมมันวางไม่ลงจนถึงตอนนี้อาการที่ว่าก็ยังเป็นอยู่  แล้วผมจะเข้าข่ายโรคจิตไหมเพราะผมก็เป็นปกติทุกอย่างทั้งเรื่องเรียน เฮฮาปาตี้เหมือนเดิมกับคนอื่น ไม่มีพฤติกรรมก้าวร้าว ตลกโปกฮาเหมือนเดิม
     ยังไงก็ช่วยวิเคราะห์หน่อยนะครับ

    จากคุณ : usa return - [ 29 ต.ค. 49 03:53:26 ]


 
 



กระทู้ยอดนิยม


[กติกามารยาท] [Help & FAQ
รายละเอียด : คลิกที่นี่เพื่อใช้งาน icon
ชื่อ : ตรวจสอบสถานะของ member ที่นี่

ไฟล์ประกอบ : (ไม่เกิน 150 K / Member เท่านั้น / Preview ไม่ได้)
(gif, jpg, png, mid, wav, mp3, wma, swf)

วาดภาพประกอบ : คลิกเพื่อวาดภาพประกอบ
(ข้อควรระวัง : ต้องทำก่อนขั้นตอนอื่น มิฉะนั้นข้อความที่พิมพ์ไว้ และค่าที่เลือกจะหายไป - ใช้ได้เฉพาะสมาชิก)

แตกประเด็น : ต้องการแตกประเด็นจากกระทู้เดิมคลิกที่นี่

  : ไม่อนุญาตให้แสดงผลผ่านระบบมือถือ
 
(ส่งไฟล์ประกอบ และวาดภาพประกอบ Preview ไม่ได้) Science Symbol Generator
 
 

ข้อความหรือรูปภาพที่ปรากฏในกระทู้ที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการตั้งกระทู้และถูกส่งขึ้นกระดานข่าวโดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่ง PANTIP.COM มิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น หากท่านพบเห็นข้อความ หรือรูปภาพในกระทู้ที่ไม่เหมาะสม กรุณาแจ้งทีมงานทราบ เพื่อดำเนินการต่อไป



Pantip-Cafe | Pantip-TechExchange | PantipMarket.com | PanTown.com | BlogGang.com