◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    ผิดหรือที่เราเกิดมามีตำหนิมีปมด้อย..แล้วจะทำให้คนรอบข้างดูถูก

    คบกับแฟนมาเป็นปีแล้วค่ะ เริ่มคุยกันถึงเรื่องอนาคตแล้วเพียงแต่เรามีปัญหาเรื่องงาน...แต่เราก็คิดว่าเรื่องงานก็ไม่น่าจะมีปัญหาช่วยกันคิดแก้ไขสักวันหนึ่งเราก็คงหาอะไรที่เหมาะกับเขาได้....แต่ปัญหาหนักสำหรับตัวเราสิคะ พึ่งจะมาแปลกใจไม่นานมานี้เอง และก็เป็นสิ่งที่ทำให้เราต้องร้องให้ทุกวันครั้งหนึ่งเราเคยลงกระทู้นี้แล้วบางคนอาจจะยังจำได้แต่ถ้าจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร...เราขอไปบ้านแฟนค่ะแค่ขออยากไปเที่ยวอยากไปดูว่าครอบครัวของเค้าเป็นอย่างไร ไหนๆเราก็วางอนาคตไว้ด้วยกันแล้ว แต่เค้าก็บ่ายเบี่ยงมาตลอด บอกว่ายังไม่พร้อมรอให้พร้อมกว่านี้หน่อย เราก็เริ่มคิดมาตลอดว่าเขามีใครแอบซ่อนอยู่ตรงนั้นหรือเปล่า ได้พูดคุยกันแล้วแต่ก็ไม่ใช่ แฟนเก่าก็เลิกกับเค้าไปตั้งนานแล้ว และเวลาเขากลับบ้านเขาก็โทรหาเราตลอดทุกครั้งก่อนนอนก็โทร อยู่กับครอบครัวเค้าก็ไม่น่าจะมีใคร ..จนครั้งสุดท้าย เค้ามาหาเรา เราก็ถามอีก ว่าจะให้ไปเมื่อไรเขาบอกปีหน้าเราก็ดีใจมากเพราะอยากไป นี่คือได้ตกลงกันแล้วแต่มาพออีกวันหนึ่งเราก็ถามต่ออีกนิดว่าถ้าเราไปเที่ยวบ้านเขาแล้วแม่เขาใจดีหรือเปล่า  เค้าก็อึ้งไปเค้าก็บอกว่าไม่รู้สิ เค้าบอกว่ากลัวแม่จะพูดจาเสียดสีเรา เราก็งงเรื่องอะไรเหรอ ไม่เห็นเข้าใจเลยทำไมแม่เค้าจะมาพูดแบบนั้นล่ะเรางงมากเลยนะ แต่พอพูดเข้าอีกหน่อยเค้าก็บอกว่าเค้ากลัวว่าเมื่อพาเราไปแล้วญาติพี่น้องหรือคนข้างบ้าน คนในสังคงของเค้าจะพูดลับหลังดูถูกเราพ่อแม่เค้าต้องอยู่ในสังคมแบบนั้น..เราก็บอกว่าอ๋อแค่นี้เราก็เข้าใจแล้ว เพราะเราเกิดมามีปมด้อย มีตำหนิ แต่เราก็บอกเขาไปว่าเราไม่ใช่คนพิการนะ แค่เป็นกรรมพันธุ์เฉยๆ เราก็ไม่ได้อยากที่จะเกิดมาเป็นแบบนี้เลยถ้าเลือกเกิดได้เราจะไม่เกิดมามีปมด้อย..เราก็ถามเค้าว่ากลัวใช่ไหมว่าจะทำให้พ่อกับแม่พี่เสียหายเสียชื่อเสียง ได้แฟนทั้งทีทำไมไม่เลือกที่ดีๆ ร่างกายครบ32 ทุกประการเค้าก้ร้องให้เราก็ร้องให้ก็ตกใจร้องให้ทำไมเหรอแทนที่จะเป็นเรา ที่จะต้องร้องให้มากกว่า เราก็เลยบอกเขาไปว่าถ้าเป็นแบบนั้นถ้าครอบครัวพี่ยอมรับเราไม่ได้ มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรและก็คงไม่มีความสุขด้วย แต่เค้าก็ถามว่าทำไมเราต้องไปสนใจรั้นอยากที่จะไปทั้งๆที่เค้ารักเราแคร์เราคนเดียวก็พอแล้วไม่จำเป็นต้องไปก็ได้  เค้าไม่อยากกลับไปฟังคนรอบข้างพูดเข้าหูไม่อยากให้ใครมาพูดดูถูกเหยียดหยามเราเขายอมรับไม่ได้ และโดยปกติแล้วเขาเป็นคนที่ไม่ชอบให้ใครพูดอะไรซ้ำๆ เขาจะหงุดหงิด...จริงเหรอคะหรือยังมีเหตุผลอื่นอยู่อีก เราไม่เคยเข้าใจเลย  และเราก็ยังบอกอีกว่า ก็แสดงว่าพี่แคร์คนอื่นมากกว่าเราใครจะมองเรายังไงเราไม่สนใจอยู่แล้ว เค้าก็ร้องให้ไม่หยุด เราก็เลยไม่รุ้จะทำอย่างไรก็เลยบอกไปว่าเอาเถอะ ต่อไปเราสัญญาว่าจะไม่เอ่ยถึงครอบครัวเขาจะไม่ไปถ้าเขาไม่สบายใจ จะไม่ไปที่นั่นเราจะอยู่บ้านเราที่นี่ เค้าก็พยักหน้าเขาจะมาอยู่กับเราอยู่ที่นี่อย่างมีเกียรติ เราก็นั่งกอดคอกันร้องให้...เราอยู่สังคมของเราที่บ้านเราเราก็อยู่อย่างสบายใจไม่เห็นจะมีใครมาสนใจเราเรามีเพื่อนฝูงหน้าที่การงานเราก็ไม่ได้น้อยหน้าใคร แล้วสังคมบ้านเค้ามันเป็นแบบไหนเหรอเราไม่เข้าใจเลย ...เค้าบอกว่าให้พ่อกับแม่เค้ามาที่นี่มาหาเราได้แต่เค้าคงไม่อยากให้เราไปหาพ่อกับแม่เขา ที่เค้าพูดมาแบบนี้เราก็ยังพอสบายใจอยู่ว่าถ้าเขาพูดจริงเขาก็จริงใจกับเราอยู่  ......ก่อนกลับเค้าบอกว่าให้เราเข้มแข็งไว้นะ อย่าร้องให้แต่เราก็ยังทำใจไม่ได้คิดมากเหลือเกินว่าทำไมนะทำไมเราต้องมาเจอเรื่องแบบนี้อีก จะว่าเค้าไม่รักเรามันก็ไม่ใช่ ดูแล้วเค้าก็รักเราดี เค้าสม่ำเสมอกับเราตลอดมาที่คบกัน เรื่องระหองระแหงมันก็มีบ้างเป็นธรรมดา เดี่ยวก็ดีกันง้อกัน..แต่เรื่องที่เราเจอนี่มันเป็นปัญหาใหญ่เหรอ เราก็มีชีวิตเหมือนคนอื่นเดินเหินได้ตามปกติเพียงแต่เกิดมานิ้วมือนิ้วเท้าสั้นไม่เหมือนคนอื่นแค่นั้นเอง หรือเค้าอายคะ ไม่ใช่ว่าเราไม่อายหรอกนะแต่ในเมื่อเค้ายอมรับเราได้เค้าน่าจะปกป้องเราสิหรือมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมากกว่านั้นเราไม่เข้าใจเลยช่วยหน่อยนะคะช่วยเราแก้ปัญหาอันนี้ ถ้าแก้ไม่ได้ก็อาจจะคงต้องเลิกกันไป หรือนั่นคือสิ่งที่ดีที่สุด แต่จะทำได้ยังไงในเมื่อเราสองคนรักกัน ผูกพันกัน....เค้าก็ได้สัญญาแล้วว่าจะมาอยู่กับเราเมื่อเราสองคนพร้อมทุกอย่างแล้ว อีกไม่นาน..

    จากคุณ : fraked - [ 3 ก.ค. 50 10:11:04 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม