◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    ความคิดของคนเรามาจากไหน ???

    ตามชื่อกระทู้เลยค่ะ อยากทราบว่า "ความคิดของคนเรามาจากไหน" ถ้าเป็นไปได้อยาก
    ได้ข้อมูลที่ละเอียดๆ แบบที่มาที่ไป ประเภท คือบางครั้งความคิดมันจะเป็นแบบว่าผุดมา
    เอง อยู่ในหัวของเราซักแป๊บนึง แล้วมันก็ดับไป  ดูเหมือนกับความคิดกรณีนี้เราจะบังคับ
    ไม่ได้ แต่บางครั้งความคิดมันจะเป็นแบบไม่ใช่อยู่ๆ ก็ผุดขึ้นมา    คือเราตั้งใจที่จะคิดมัน
    ถ้าหากเป็นแบบนี้ มันต่างกับแบบแรกยังไง  สุดท้ายแล้วมันก็จะดับไปเหมือนกันใช่มั้ยค่ะ

    อยากให้ท่านผู้รู้ช่วยให้คำตอบด้วยค่ะ เป็นวิทยาทานนะค่ะ คือคำถามที่เราตั้งนี้ เราตั้งใจ
    ตั้งขึ้นมามากๆ เพราะว่าเราอยากทำความเข้าใจโรคที่เราเป็นอยู่ค่ะ "โรคย้ำคิดย้ำทำ" น่ะ
    ค่ะ เชื่อว่าหลายคนก็เป็นอยู่ ไม่ใช่แค่เราได้ประโยชน์ แต่คงจะเป็นหลายๆ คนเลยนะค่ะที่
    เค้าจะได้ประโยชน์ค่ะ คนที่ไม่ได้เป็นโรคนี้จะไม่รู้หรอกค่ะว่ามันทรมานมากแค่ไหน
    (ถ้าสงสัยว่ามันเป็นยังไง ลองเข้าไปอ่านที่เว็บนี้นะค่ะ
    http://ecurriculum.mv.ac.th/library2/clinic/thaimental/article_detail.asp-number=599.htm
    กรณีของเรา มันจะประมาณคำอธิบายหลังพิธีกรตัวที่ 11 น่ะค่ะ)

    คนที่เป็นโรคนี้ ไม่ใช่ไม่อยากหายนะค่ะ อยากหายมากๆ แต่ไม่รู้จะทำยังไงกับความคิดที่
    มันชอบผุดขึ้นมา สำหรับเรา เราสังเกตตัวเองก็พอจะเข้าใจกลไกมันอยู่เหมือนกัน คือว่า
    ตอนที่ความคิดมันผุดขึ้นมา     "ให้เราทำอะไรสักอย่าง ไม่อย่างนั้นคนอื่นจะเดือดร้อน"
    (คนๆ นั้นอาจเป็นพ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน ใครต่อใครเยอะแยะมากมาย เป็นคนที่เรากำลัง
    นึกถึงอยู่ ไม่ก็อยู่ใกล้ๆ เราตอนนั้นแหล่ะค่ะ) หลังจากนั้นมันก็ดับไป  แต่ความรู้สึกที่เกิด
    ขึ้นหลังจากรับรู้ความคิดเหล่านั้นก็คือ "ทุกข์มาก" เพราะว่า "ไม่อยากให้คนที่เรารักต้อง
    มาเดือดร้อน" การย้ำทำก็เกิดขึ้นตอนนี้แหล่ะค่ะ ทำเพราะไม่อยากให้คนที่เรารักต้องมา
    เดือดร้อน ตะบี้ตะบันทำ มันสั่งอะไรงี่เง่าแค่ไหนก็ทำ ทำทั้งๆ ที่ไม่รู้หรอกค่ะว่าถ้าไม่ทำ
    แล้วมันจะเป็นยังไง เพราะไม่อยากเสี่ยงไม่ทำ มันเป็นอย่างนี้ค่ะ  

    สำหรับเรา ความคิดมันไม่ค่อยสั่งให้เราทำเรื่องผิดศีลค่ะ เพราะมันรู้ว่าสั่งไปเราก็ไม่ทำ
    มันจะสั่งแต่เรื่องไร้สาระที่รู้ว่ามันไม่ผิดศีล และเราสามารถทำได้  
    ประมาณว่าพิสูจน์ซิว่าแกทำได้ เรื่องแค่นี้เอง หรือจะเลือกให้คนที่แกรักต้องเดือดร้อน
    พอเราไม่ทำ หรือพอเราทำแต่ทำไม่สำเร็จ ความรู้สึกว่าตัวเองเลวมากจะเกิดขึ้นตามมา
    เรื่องแค่นี้เอง ทำไมทำไม่ได้ นี่เราทำให้พวกเค้าต้องเดือดร้อนเหรอเนี่ย  
    ปัญหาที่เกิดขึ้นกับเราก็มีแค่นี้แหล่ะค่ะ เขียนมาซะยืดยาว ขอสรุปคำถามนะค่ะ  

    1. ตัวความคิดที่ก่อให้เกิดปัญหามันดับไปแล้ว แต่ความเชื่อ ความกลัว ที่เกิดจากการ
       รับรู้ความคิดพวกนั้นยังคงอยู่  ความเชื่อ  ความกลัวพวกนั้นเป็นแรงผลักดันให้ทำ
       ตามความคิดที่ดับไปแล้ว ความเข้าใจแบบนี้ ถูกต้องมั้ยค่ะ
    2. ความคิดทุกความคิด เกิดขึ้นมาแล้วดับไปเสมอ ถูกต้องมั้ยค่ะ
    3. ความคิดของคนเรามาจากไหน อะไรเป็นเหตุปัจจัย ไม่ได้เกิดจากใครมาดลบันดาล
       ใช่มั้ยค่ะ (อยากให้ช่วยอธิบายที่มาที่ไปละเอียดๆ เลยค่ะ)
    4. หากเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นจริงอย่างที่ความคิดขู่ ความคิดเป็นเป็นเหตุปัจจัยที่ทำให้เกิด
       เรื่องเลวร้ายหรือไม่ค่ะ แต่มันจะเป็นแบบนั้นได้ยังไง ในเมื่อตัวความคิดจริงๆ
       ดับไปแล้วนี่ค่ะ


    อนุโมทนาบุญสำหรับทุกๆ ความตั้งใจที่ตอบนะค่ะ
    ขอบคุณจากใจจริงค่ะ

    จากคุณ : Auanpril - [ 24 ส.ค. 51 16:01:41 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม