◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    “ ที่ ใ ด มี รั ก ที่ นั่ น มี ทุ ก ข์ ” แ ล ะ “ ก า ร พ ลั ด พ ร า ก จ า ก สิ่ ง ที่ รั ก เ ป็ น ทุ ก ข์ ”

    “ที่ใดมีรักที่นั่นมีทุกข์”   บางคนอ้างว่าเป็นพระพุทธภาษิต  เลยทำให้สงสัย  เพราะเคยพบแต่พระพุทธวจนะที่ว่า  “การพลัดพรากจากสิ่งที่รักเป็นทุกข์”  โปรดชี้แจงด้วย
    .

                 เป็นพระพุทธวจนะทั้ง  ๒  แห่ง  

                 แห่งแรกทรงแสดงแก่นางวิสาขา  ผู้ร่ำไห้ไปกราบทูลเรื่องหลานตาย  
               
                               ทรงถามว่า  “อยากมีลูกหลานเต็มเมืองสาวัตถีหรือไม่”  
                               กราบทูลว่า  “อยาก”
                               ตรัสว่า  “ถ้าอย่างนั้นก็จะต้องร้องไห้ทุกวัน  เพราะคนในกรุงสาวัตถีตายทุกวัน”


                 แล้วทรงสรุปว่า  รักหนึ่งทุกข์หนึ่ง  จนถึงรักร้อยทุกข์ร้อย  ส่วนเรื่องพลัดพรากจากสิ่งที่รักเป็นทุกข์นั้น  ทรงสอนเรื่องทุกข์เบ็ดเตล็ด  หรือทุกข์จรในพระปฐมเทศนา  รวมความว่า  ตามหลักการแห่งพระพุทธศาสนา  การมีรักก็ตาม  การพลัดพรากจากสิ่งที่รักก็ตาม  เป็นทุกข์ทั้งสิ้น  ดังที่ตรัสไว้ในพระธรรมบทว่า


                              ความโศกย่อมเกิดจากความรัก  และสิ่งเป็นที่รัก  ภัยย่อมเกิดจากความรัก  และสิ่งเป็นที่รัก




                คัดจาก  “คำถาม – คำตอบ  ปัญหาทางพระพุทธศาสนา  เล่ม ๒”  
                โดย  อ.สุชีพ  ปัญญานุภาพ


    .

    จากคุณ : hollowpig - [ 7 มิ.ย. 51 21:41:34 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม