◀ Previous Next ▶ Up ▲


    พระดีมาแต่อดีต

    เมื่อประมาณปีพุทธศักราช ๒๕๒๗ ขณะที่ข้าพเจ้ายังเป็นสามเณร ได้เขียนหนังสือขึ้นมาเล่มหนึ่ง ชื่อว่า "อเวจีสีชมพู" โดยได้รวบรวมข้อเขียนที่เป็นเรื่องสั้น บันทึก และบทกวี ตอนนั้นตั้งใจว่าจะจัดพิมพ์ออกมาสักหนึ่งหมื่นเล่ม ตามประสาเณรหนุ่มร้อนวิชานั่นเอง (ซึ่งก็พิมพ์ได้ตามนั้น)

    ความตั้งใจของสามเณรได้รับการตอบสนองจาก "พระราชวรมุนี" (ป.อ.ปยุตโต) แห่งวัดพระพิเรนทร์ โดยท่านเสียสละเวลาเขียนคำนำให้เป็นอย่างดี ทั้งๆที่ท่านเองก็มีงานมาก เราเองก็เป็นคนตัวเล็กเด็กน้อยยิ่งนัก

    วันนั้น นำต้นฉบับไปถวายท่าน โยมผู้หนึ่งมิให้ขึ้นไป แต่ท่านโผล่หน้ามาทางหัวบันได มองมาทางเณรหนุ่มด้วยใบหน้าและแววตายิ้มแย้มเยือกเย็น ท่านเชิญสามเณรขึ้นกุฏิ นั่งสนทนาอย่างเป็นกันเอง โดยท่านนั่งพับเพียบกับพื้นห้อง ในระดับเดียวกับที่สามเณรนั่งอยู่ การสนทนาดำเนินไปอย่างยาวนาน แต่ท่านก็ไม่มีท่าทีเบื่อหน่ายต่อเณรหนุ่มแม้สักนิด ท่านปฏิบัติเหมือนกับว่าสามเณรโนเนมผู้นี้มีความสำคัญเป็นยิ่งนัก

    ช่วงเวลาหนึ่ง มีสัญญาณโทรศัพท์ดังขึ้น ท่านขอโอกาสไปรับโทรศัพท์ที่ตั้งอยู่ริมห้อง ได้ยินถ้อยคำสนทนาก็พอรู้ว่าพระผู้ใหญ่รูปหนึ่งโทรมาหาท่าน สามเณรได้แลเห็นท่านนั่งพับเพียบสนทนาทางโทรศัพท์อย่างนอบน้อม เหมือนกำลังคุยกับพระผู้ใหญ่ซึ่งนั่งอยู่ต่อหน้า

    หลังจากนั้นไม่นานนัก สามเณรกลับไปรับต้นฉบับข้อเขียนคำนำของท่าน ท่านเขียนด้วยลายมืออย่างดี เณรหนุ่มนั่งอ่านต้นแบบออกเสียงให้ท่านฟัง เมื่ออ่านผิด ท่านก็พูดแก้คำที่อ่านผิดขึ้นมาได้ทันที โดยไม่ต้องมีสำเนาต้นฉบับอยู่กับท่านด้วย เหมือนกับว่าท่านกำหนดจดจำทุกถ้อยคำที่ท่านเขียน เป็นที่แปลกประหลาดใจยิ่งนัก

    ยังจำกุฏิที่ท่านพักอาศัยและทำงานได้อย่างดี เป็นห้องขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ มีตู้หนังสืออยู่รายรอบเหมือนเป็นห้องสมุด หนังสือถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบ พื้นห้องราบเรียบเป็นมันวาว บนเพดานห้องมีพัดลมหมุนเพียงตัวเดียว ไม่พบว่ามีเครื่องปรับอากาศในห้องนั้น สิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆนั้นไม่มีอะไรอยู่ในความทรงจำ

    นอกจากเณรหนุ่มจะมีความรู้สึกประทับใจท่านเจ้าคุณ "พระราชวรมุนี"ในตอนนั้นแล้ว ยังได้พบและชื่นชอบพระหลวงตาผู้รับใช้ใกล้ชิดท่านเจ้าคุณด้วย จำได้ว่าท่านชื่อ "หลวงตาฉาย" ความมีน้ำใจที่หลวงตาได้มอบให้กับเณรหนุ่มในคราวนั้น แสดงถึงอานุภาพแห่งความดีของท่านเจ้าคุณที่แผ่ไปถึงพระผู้อยู่ใกล้ชิดอีกด้วย

    จากวันนั้นถึงวันนี้เกินยี่สิบปีแล้ว สามเณรณรงค์ จันทร์เศรษฐี ได้กลายมาเป็น "พระจันทร์" หรือ "ท่านจันทร์" ในแวดวงวิทยุและโทรทัศน์ ห่างหายจากวงการ "นักเทศก์ฝ่ายเขียน"(คำของท่านเจ้าคุณ)เสียนาน เพิ่งกลับมาเขียนอย่างจริงจังในช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมานี้ ตั้งใจว่าจะเขียนสิ่งดีๆในชีวิตที่ได้มาจากท่านเจ้าคุณพระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต) เพื่อให้โลกได้ร่วมรับรู้และอนุโมทนา ทั้งเป็นการสร้างสำนึกของข้าพเจ้าเองให้ได้ทบทวนความดีในส่วนที่ตนเองขาดแคลนอย่างมาก จักได้เกิดแรงจูงใจบำเพ็ญความดีตามแบบอย่างพระผู้อุดมด้วยความดีสืบไป
    ----------------------------

    เครดิต
    โดย : พระจันทร์ วันที่ : 30 มิ.ย. 49 เวลา : 23:58
    http://www.prajan.com/webboard/view.php?id=5638
    ---------------------------------------



    หมายเหตุ
    1.ตะกี้เผอิญไปอ่านเจอ ชอบ อยากให้คนอื่นอ่านมั่ง : )
    2.ไม่รู้จักผู้เขียนบทความนี้

    จากคุณ : ปล่อย - [ 14 มี.ค. 51 21:33:36 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม