◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    " กิเลน ประลองเชิง " ยกย่องท่านพุทธทาสเป็นพระอริยบุคคล และ เข้าใจว่าตนเองเข้าใจ ปฏิจจสมุปบาทอย่างถ่องแท้แล้ว

    สุปฏิปันโน [29 พ.ค. 49 - 16:45]
    http://www.thairath.co.th/news.php?section=politics02&content=7436

    บางอารมณ์ที่ถูกกระตุ้นจากข่าวสาร จากอลัชชี โกนหัวห่มเหลือง ผมก็เหมาเอาว่า นี่คือความเลวร้าย...ที่เกิดขึ้นในแวดวงพระสงฆ์

    เมื่อบูชาพระรัตนตรัย ถึงท่อนท้าย...สุปฏิปันโน ภควโต สาวกสังโฆ...พระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้ปฏิบัติดีแล้ว สังฆัง นมามิ ข้าพเจ้านอบน้อมพระสงฆ์

    หลายครั้ง ก็ลังเลสงสัย...ว่าพระสงฆ์ตรงหน้า ควรนอบน้อมแค่ไหน?

    ความลังเลสงสัย...ภาษาธรรม เรียกว่าวิจิกิจฉา ไม่ว่าจะเกิดจากความไม่เชื่อในกุศลธรรม หรือกับพระรัตนตรัย...ก็เป็นเครื่องกีดขวางทางปัญญา

    หลังจากอ่านหนังสือธรรมะหลายๆเล่ม ของท่านอาจารย์ พุทธทาส ผมก็ตั้งสติได้

    โจทย์ความทุกข์ของผม...เกิดขึ้นเมื่อแม่ตาย...ก็โหยไห้ถวิลหา...ภพใหม่ของแม่ อยู่ที่ไหน...กันหนอ?

    ค้นคัมภีร์ภพภูมิต่างๆ...สวรรค์ นรก เปรตเดรัจฉาน จากบางอาจารย์...ก็ยิ่งฟุ้งซ่าน

    มาสะดุดใจ เอาที่หัวข้อ ปฏิจจสมุปบาท...อธิบายเป็นสองนัย นัยแรก...เมื่อเกิดแล้ว ก็เสื่อม และดับ...แล้วก็กลับไปเกิด...นี่คือคำอธิบายวัฏฏสงสาร แบบข้ามภพข้ามชาติ

    นัยต่อมา...ท่านอาจารย์พุทธทาสชี้ว่า ปฏิจจสมุปบาท อธิบายกระบวนการของความทุกข์ ที่เกิดกับใจ...เกิดแล้วดับ ดับแล้วก็เกิด...

    วันละหลายครั้ง...นั่นเอง

    ยึดปฏิจจสมุปบาท...ทบทวนในใจ...เริ่มสายอนุโลม...เพราะอวิชชามี สังขารจึงมี ฯลฯ เพราะชรา มรณะมี ความทุกข์ จึงมี....

    จบแล้ว...ก็รู้แก่ใจเอง...ผ่านอริยสัจ ไปแล้วสองข้อ...รู้จักทุกข์ รู้จักเหตุของทุกข์

    ทบทวน...ไตรลักษณ์ รูปไม่เที่ยง สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์ สิ่งใดเป็นทุกข์ สิ่งนั้นเป็นอนัตตา...สิ่งใดเป็นอนัตตา พึงใช้ สัมมาปัญญา พิจารณาตามจริงว่า

    เราไม่ได้เป็นนั่นเป็นนี่...นั่นไม่ใช่ตัวตนของเรา นั่นไม่ใช่ ของของเรา

    ทบทวนธรรมะด้วยจิตที่เป็นสมาธิ...จนเริ่มปล่อยวาง...แล้วก็เริ่มปฏิจจสมุปบาท สายปฏิโลม...เพราะอวิชชา (ความไม่รู้) ดับ... สังขารจึงดับ ฯลฯ เพราะชรา มรณะดับ ความทุกข์จึงดับ

    จิตที่ปล่อยวาง ก็นำไปสู่ความว่าง...ความทุกข์ก็จางคลาย เป็นอันว่า พบการดับทุกข์ (นิโรธ) แล้ว อย่างน้อยก็ในช่วงเวลานั้น

    ท่านอาจารย์ย้ำให้ทบทวนปฏิจจสมุปบาท ท่านว่าเป็นเพลงที่พระอริยะ ร้องเล่น...ยิ่งร้องก็ยิ่งเชื่อหลัก ความเป็นเหตุ เป็นผล (อิทัปปัจยตา) เลิกสงสัยในนรกสวรรค์

    ธรรมะมากมายที่พระพุทธเจ้าสอน...สืบสานกันมาจากปากต่อปาก จนเป็นตัวหนังสือ...ผ่านกาลเวลา 2548 ปี อาจจะสับสนซับซ้อน เบี่ยงเบนไปบ้าง...ถือว่าสงฆ์ทุกรุ่น ทำหน้าที่เก็บงำ รักษาได้ไม่บกพร่อง

    ยิ่งมีพระดี...อย่างท่านอาจารย์พุทธทาส และอีกหลายๆท่าน ...ช่วยกันแยกส่วนที่เป็นกระพี้ออกไป ให้เหลือแต่แก่นธรรม ใช้เป็น ยารักษาทุกข์ให้พวกเราได้...ถือเป็นบุญคุณเกินประเมินประมาณ

    บูชาพระรัตนตรัย ครั้งใหม่ ท่องถึงท่อน...สุปฏิปันโน ภควโต สาวกสังโฆ พระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้ปฏิบัติดีแล้ว สังฆัง นมามิ ข้าพเจ้านอบน้อมพระสงฆ์ (นั้น)

    สงฆ์นั้น...ผมตั้งใจหมายถึงท่านอาจารย์พุทธทาส ผู้เกิดมาและไม่มีวันตาย แม้วันนี้จะครบ 100 ปีแล้ว.

    กิเลน ประลองเชิง

     
     

    จากคุณ : เฉลิมศักดิ์1 - [ 27 เม.ย. 50 05:10:39 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม