◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    ทำยังไงเธอเปลี่ยนไป............

    ทำยังไงดีเมื่อเธอเปลี่ยนไป? เคยเห็นหัวข้อนี้มาพอสมควรเหมือนกัน แต่ไม่เคยเจอกับตัวเองครับจนในที่สุดก็ได้เจอจนได้ บอกตามตรงว่ามันสามารถทำให้เราเครียสได้ดีมากๆเลยครับ ขอเข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน คือว่าผมคบอยู่กับแฟนมาประมาณสี่ปีกว่าได้ ทุกอย่างดูเหมือนจะดี มีความสุขดี แต่เรายังไม่ได้แต่งงานกันเพราะส่วนตัวผมยังไม่พร้อมเรื่องการเงิน เพราะที่บ้านยังมีภาระอยู่ ซึ่งเธอก็เข้าใจ(รึป่าวหว่า) ส่วนมากแต่ละวันเราก็ทานข้าวเย็นด้วยกันเกือบทุกวัน ไปดูหนัง เดินห้าง แล้วก็ส่งเธอกลับบ้าน แต่อยู่ๆสามเดือนที่แล้วหลังจากที่เธอไปเที่ยวกับเื่พื่อนต่างจังหวัดแล้วกลับมา เธอเกือบจะไม่ยอมไปไหนกับผมเลย เธอจะบอกว่าเหนื่อย เหมือนไม่สบายขอกลับบ้านนอน ไม่อยากไปไหน ไม่อยากดูหนัง แต่ก่อนเคยทานข้าวเย็นด้วยกันเกือบทุกวัน ก็กลายเป็นอาทิตละสองครั้งอย่างเก่ง จนผมทนไม่ไหวต้องขอคุยด้วย ผมบอกเธอว่าถ้าเจอใครใหม่ก็ให้บอกมา แค่นั้น แล้วก็จะได้จบกันด้วยดี ผมไม่ชอบบังคับใคร ถ้าเค้าไม่รักเราแล้วจะอยู่ไปก็มีแต่จะลำบากใจทั้งสองฝ่าย แต่เธอบอกว่าไม่ได้เจอใครใหม่ ผมก็เชื่อเธอจริงๆนะ เพราะผมไม่เคยห้ามเธอไปกับเพื่อนชายของเธอเลย เธอก็เคยเล่าเรื่องแฟนเก่าให้เราฟังอยู่บ่อยๆ ผมคิดว่าผมดูออกว่าเธอเป็นคนยังไง เพียงแต่เธออยากมีเวลาอยู่คนเดียวบ้าง แต่ผมละ ความรู้สึกของผมที่เคยเจอกันตลอดแล้วอยู่ๆต้องเจอแบบนี้ ตอนแรกเธอก็บอกว่าแค่ช่วงนี้ แต่จนถึงตอนนี้ก็ปาเข้าไปจะสี่เดือนแล้ว จนเมื่ออาทิตที่แล้ว ผมให้เธอเลือกสองทาง ผมบอกว่าถ้าอยากอยู่ด้วยกันก็ขอให้พยายามด้วยกัน ทำให้ทุกอย่างเหมือนเดิมได้รึปล่าว ผมก็รู้ว่าคงต้องใช้เวลา แต่ผมขอให้พยายามด้วยกัน แต่ถ้าทำไม่ได้ก็จะได้จบกันซะที เพราะผมไม่สามารถอยู่แบบนี้ได้ เค้าบอกว่าเค้ายังรักผมเหมือนเดิมแต่แค่อยากอยู่คนเดียว ช่วงสามเดือนที่ผมให้เวลาเธอได้อยู่คนเดียวมากขึ้น จากเจอกันทุกวันเป็นเจอกันอาทิตละสองครั้งเห็นจะได้ แค่ทานข้าวเย็นแล้วเธอก็กลับบ้านเลย หนังก็ไม่ดูแล้ว แต่ก่อนดูกันเกือบทุกอาทิตย์ สามเดือนที่ผมต้องทน....เพราะยังไงผมก็ยังรักเธอ......แ่ต่  ความอดทนก็มีขีดจำกัดของมันเหมือนกัน เธอบอกว่าตอนนี้เธอเริ่มชินที่ได้อยู่คนเดียวแล้ว เธอยังไม่อยากตอบตอนนี้ เธอบอกว่าอย่ากดดันเธอเลย ตอนนี้เธอตอบไม่ได้จริงๆ ที่จริงผมให้เวลาเธอได้คิดประมาณสองอาทิตย์แล้วเธอก็สัญญาว่าจะให้คำตอบ ผมเฝ้าตั้งหน้าตั้งตารอให้เวลาผ่านไปเร็ว แต่ยิ่งเราอยากให้เร็วมันยิ่งเหมือนเวลาจะเดินช้าขึ้นเป็นสองเท่า แต่ในที่สุดวันที่ผมรอก็มาถึง แต่.........สุดท้าย คำตอบก็คือตอบไม่ได้ครับ "...เหนื่อย เพลีย อย่ากดดันเลยนะ..." อกผมเกือบจะเบิดออกมาจริงๆ เพิ่งเคยรู้ว่าที่เค้าพูดว่าอกจะเเตกมันเป็นยังไง ความอดทนที่เก็บไว้มันเกือบจะไม่ไหวแล้ว แต่เพราะยังรัก ยังห่วง เลยจำต้องเดินออกมาเงียบๆ เพราะพูดไม่ออก แล้วก็ไม่มีอะไรจะพูด ตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงครับ ผมมองไม่เห็นทางออกเลยครับ ช่วงนี้ผมก็เออ ไม่รู้จะทำไง แต่ก็โทรไปหาเธอบ้างวันละครั้ง แค่นั้น ไม่ได้ขอให้มาทานข้าวกัน กลัวเธอจะรู้สึกกดดัน ผมไม่รู้ว่าละครเรื่องนี้จะจบยังไง ขอบคุณที่ทนอ่านครับ

    จากคุณ : daDream - [ 21 พ.ย. 49 14:45:53 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม