◀ Previous Next ▶ Up ▲




    ห้องเรียนการออกเสียงภาษาอังกฤษตอนพยัญชนะ

    การจะพูดภาษาใด ๆ ให้ดูดีก็อยู่ที่การออกเสียง ถ้าออกเสียงถูกต้องก็ได้รับความเชื่อถือว่ามีการศึกษาสูงมีความรู้ ภาษาแต่ละภาษาก็มีความเป็นตัวของมันเอง ไม่เหมือนกับภาษาอื่น ภาษาอังกฤษมีเสียงอยู่หลายเสียงทั้ง พยัญชนะและสระ ที่ไม่มีเสียงในภาษาไทย บางเสียงก็ใกล้เคียงแต่ไม่เหมือน และในทำนองเดียวกันภาษาไทยก็มีเสียงหลายเสียงที่ภาษาอังกฤษไม่มี เสียงที่คล้ายแต่ไม่เหมือนยิ่งสังเกตยากว่าแตกต่างกันอย่างไร ถ้าหากไม่หัดในเสียงพวกนี้ก็จะออกเสียงได้ไม่เหมือน บางครั้งก็ทำให้เขาไม่เข้าใจที่พูดหรือเข้าใจเป็นอย่างอื่นไป

    ทำไมการเรียนการพูดด้วยการฟังและพูดตามจึงไม่ได้ผลเท่าที่ควร ?

          เป็นเพราะว่าการฟังของเราแยกไม่ออกในเสียงที่ไม่มีในภาษาเราเองสำหรับคนโตแล้ว  บางครั้งมีเสียงในภาษาเราแต่ก็ฟังไม่ออกว่าเป็นเสียงนั้น ยกตัวอย่าง  I เราได้รับการสอนให้ออกเสียงว่า “ไอ” กันมา แม้แต่ dictionary อังกฤษเป็นไทยที่มีเขียนการออกเสียงด้วยภาษาไทยยังเขียนให้ออกเสียง “ไอ” โดยไม่ได้สังเกตว่าเขาออกเสียงว่า “อาย” ผู้ที่เข้ามาดูและฟังโคลง The chaos คงประจักษ์แล้วว่า Eye  I  ay  aye  ออกเสียงว่า  อาย ทั้งนั้น

           เสียงสัตว์ต่าง ๆ ที่ร้องแต่ละชนิด แต่ละชาติก็ฟังเสียงเป็นคนละเสียง เช่น วัว  เราบอกว่า วัวร้องว่า “มอ มอ” ในขณะที่ฝรั่งที่มีภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่  บอกว่าวัวร้อง “มู มู “ แสดงว่าการฟังเสียงขึ้นอยู่กับภาษาของตัวเอง

         ด้วยเหตุนี้การฟังแล้วพยายามพูดตามเสียงที่ฟังจะได้เสียงที่ไม่เหมือน สำหรับคนโตแล้วเนื่องจากภาษาแม่ของตัวเองเป็นตัวปิดกั้นเสียงที่แท้จริง เด็กจะเลียนเสียงได้ดีเพราะภาษาของตัวเองยังไม่ปิดกั้น จากประสบการณ์ที่สอนเด็กปรากฏว่าเด็กส่วนมากจะออกเสียงได้เมื่ออายุยังไม่เกิน 10 ถึง 14 ปี เด็กบางคนออกเสียงตามได้ง่าย บางคนก็ยากสักหน่อย แต่ออกเสียงให้ฟังไม่เกิน 5 ครั้งพร้อมทั้งชี้แจงการออกเสียงให้ฟังด้วยก็ออกเสียงได้

        สำหรับผู้ใหญ่ถ้าหากรู้วิธีการออกเสียงพร้อมกับได้ยินเสียงด้วยถึงแม้อายุจะมากเท่าไรก็ออกเสียงได้ มีแต่ว่าจะได้เร็วและช้าต่างกัน

    จากคุณ : chumsakm - [ 28 ม.ค. 50 08:17:37 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม