อ่า รบกวนขอบทกวีนิพนธ์ ที่เกี่ยวกับธรรมชาติหน่อยครับ

ครือต้องเอาไปเขียนวิเคราะกวีนิพนธ์อ่ะครับ (อยากได้ที่มันมีลักษณเด่นๆๆ เลยอ่ะครับ แบบว่า ใช้คำไพเราะ มีการหลากคำ )

ขอบคุณมากครับ

เอาบทที่ชื่นชอบก็ได้นะครับ แบบ ซาบซึ้งเยย

จากคุณ : Alovera - [ 13 ม.ค. 50 21:26:14 ]

 
 

*** Advertisement ***


ความคิดเห็นที่ 1

อืมมมม แทบจะเอา "ปณิธานกวี" ของ อังคาร กัลยาณพงศ์ มายื่นให้ทั้งเล่ม


ปณิธานกวี

ใครจะอาจซื้อขายฟ้ามหาสมุทร
แสนวิสุทธิ์โลกนี้ที่พระสร้าง
สุดท้ายกายวิภาคจะจากวาง
ไว้ระหว่างหล้าและฟ้าต่อกัน

เรามิใช่เจ้าของฟ้าอวกาศ
โลกธาตุทั่วสิ้นทุกสรวงสวรรค์
มนุษย์มิเคยนฤมิตตะวันจันทร์
แม่แต่เม็ดทรายนั้นสักธุลี

แย่งแผ่นดินอำมหิตคิดแต่ฆ่า
เพราะกิเลสบ้าหฤโหดสิงซากผี
ลืมป่าช้าคุณธรรมความดี
เสียศรีสวัสดิ์ค่าแท้วิญญาณ

สภาวะสรรพสิ่งทุกส่วนโลกนี้
ควรที่สำนึกค่าทิพย์วิเศษวิศาล
อนุรักษ์ดินน้ำฟ้าไว้ตลอดกาล
เพื่อเหนือทิพยสถานวิมานแก้วไกวัล

ทุ่งนาป่าชัฏช้าอรัญญิกาลัย
เทือกผาใหญ่เสียดดาวดึงส์สวรรค์
เนื้อเบื้อเสือช้างลิงค่างนั้น
มดแมลงนานพันธุ์ทั้งจักรวาล

เสมอเสมือนเพื่อนสนิทมิตรสหาย
เกิดร่วมสายเชี่ยววัฏฏะสังสาร
ชีพหาค่าบ่มิได้นับกาลนาน
หวานเสน่ห์ฟ้าหล้าดาราลัย

ถึงใครเหาะเหินวิมุติสุดฝั่งฟ้า
เดือนดาริกาเป็นมรคายิ่งใหญ่
แต่เราขอรักโลกนี้เสมอไป
มอบใจแด่ปฐพีทุกชีวีวาย

จะไม่ไปแม้แต่พระนิรพาน
จะวนว่ายวัฏฏะสังสารหลากหลาย
แปลค่าแท้ดาราจักรมากมาย
ไว้เป็นบทกวีแด่จักรวาล

เพื่อลบทุกข์โศก ณ โลกมนุษย์
ที่สุดสู่ยุคสุขเกษมศานต์
วานนั้นฉันจะป่นปนดินดาน
เป็นฟอสซิลทรมานอยู่จ้องมอง

สิ้นเสน่ห์วรรณศิลป์ชีวิตเสนอ
ละเมอหาค่าทิพย์ไหนสนอง
อเนจอนาถชีวีทุกธุลีละออง
สยดสยองแก่ถ่านเถ้าเศร้าโศกนัก

แล้งโลกกวีที่หล้าวูบฟ้าไหว
จะไปรจนารุ้งมณีเกียรติศักดิ์
อำลาอาลัยมนุษย์ชาติน่ารัก
จักมุ่งนฤมิตจิตรจักรวาล

ให้ซึ้งซาบกาพย์กลอนโคลงฉันท์
ไปทุกชั้นอินทรพรหมพิมานสถาน
สร้างสรรค์กุศลศิลป์ไว้อนันตกาล
นานช้าอมตะอกาลิโก ฯ


จากคุณ : AntiSpam - [ 13 ม.ค. 50 21:46:24 A:124.120.108.96 X: TicketID:123165 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 2

ตอนหนึ่งใน "ศิลปิน" ในหนังสือ ปณิธานกวี
(โคลงบทนี้ชอบมากเป็นพิเศษ)

ฟากฟ้านั้นไป่เปื้อน.............เปรอะเมฆ
เมฆไม่เปรอะความวิเวก......แห่งฟ้า
ดวงดาวไป่รกเอก - ............ภพเพ่ง งามนา
ฟ้าใช่คุกจันทร์จ้า...............ป้าช้าดาวไฉน ฯ


จากคุณ : AntiSpam - [ 13 ม.ค. 50 21:55:26 A:124.120.108.96 X: TicketID:123165 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 3

อ่า ขอบคุณมากครับ อ่านแล้วรู้สึกบอกไม่ถูก เอ่อ แต่ว่ารบกวนอยากได้เป็นแบบกวีโบราณอ่ะครับที่เป็น ขนบ หน่อยอ่ะครับ(เน้นวรรณศิลป) แบบว่าบทพรรณนาธรรมชาติ ไรเงี๊ยอ่ะครับ ผมไม่แน่ใจว่าจะเอาของเรื่องไหนดีที่เจ๋งๆ
ขอบคุณอีกครั้งครับสำหรับบทกลอนของท่านอังคาร


จากคุณ : Alovera - [ 13 ม.ค. 50 21:56:46 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 4

อ่าว เวง กะลังจะกด ใบไม้ที่หายไปอยู่เชียว เห็นคำว่ากวีนิพนธ์ก็นึกถึงอะไรแบบนี้มากกว่าวรรณคดีโบราณ

เอ้อ
อันนั้นก็ต้องเจ้าฟ้ากุ้ง (เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศ) แล้วล่ะค่ะ..
http://www.geocities.com/thailiterature/table.htm.


=========
โคลงนิราศสุพรรณ
สุนทรภู่

เดือนช่วงดวงเด่นฟ้า.......ดาดาว
จรูญจรัดรัศมีพราว..........พร่างพร้อย
ยามดึกนึกหนาวหนาว.....เขนยแนบ แอบเอย
เยนฉ่ำน้ำค้างย้อย...........เยือกฟ้า พาหนาว

ลำภูดูหิ่งห้อย...... ...... ...... ......พรอยพราย
เสมือนเม็ดเพชรรัตน์พราย...... .รอบก้อย
วับวับจับเนตรสาย...... ...... ......สวาดิสบ เนตรเอย
วับเช่นเห็นหิ่งห้อย...... ...... ......หับหม้าน นานเหน

บ้านยอดยอดไม้สะพรั่ง...... ......ฝั่งชลา
ยอดยื่นชื่นช่อผกา...... ...... ......กิ่งคว้าง
ยอดอื่นหมื่นแสนดา...... ...... ...ดาษทอด ยอดแฮ
ยอดรักจะหาบ้าง...... ...... ...... บ่ได้ ใจหาย

เดือนเอยเคยคู่แก้ว...... ...... ......แววตา
เกือบตกอกอาทวา...... ...... .......ว่างแล้ว
โปรดด้วยช่วยรอรา....................รถสว่าง ทางเอย
อย่าเลื่อนเคลื่อนคล้อยแคล้ว.......คลาดข้า อาไลย


จากคุณ : AntiSpam - [ 13 ม.ค. 50 22:26:33 A:124.120.108.96 X: TicketID:123165 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 5

อ่า ขอบคุณคุณ AntiSpam มากนะครับ
เอ่อ ผมสะดุดใจที่ วักทะเล ของท่านอังคารอ่ะครับแต่ยังไม่ค่อยเข้าใจว่าท่านต้องการจะสื่ออะไรกันแน่

http://www.geocities.com/bot_kawee/p1-waktale.htm


จากคุณ : Alovera - [ 13 ม.ค. 50 22:49:50 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 6

ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี คงต้องตอบด้วยโคลงบทนี้เพื่อให้เห็นจินตนาการของคุณอังคาร

ฉันเอาฟ้าห่มให้...............หายหนาว
ดึกดื่นกินแสงดาว............ต่างข้าว
น้ำค้างพร่างกลางหาว.......หาดื่ม
ไหลหลั่งกวีไว้เช้า.............ชั่วฟ้าดินสมัย

(ปณิธานวิญญาณกวี)

"วักทะเลเทใส่จาน
รับประทานกับข้าวขาว
เอื้อมเก็บบางดวงดาว
ไว้คลุกเคล้าซาวเกลือกิน" ฯ

(วักทะเล)

จะพูดกวีดำรงชีพแห่งการสานศิลป์ด้วยการดื่มด่ำธรรมชาติล่ะมั้ง
ท่านอังคารท่านสื่อว่าอย่างไร...อันนั้นคงไม่มีใครรู้ แต่เราในฐานะผู้อ่านรู้สึกอย่างไร นั่นน่าจะสำคัญกว่าในการตีความวรรณศิลป์

เพราะงานที่ออกจากตัวผู้เขียนแล้ว เขาไม่อาจล่วงเข้าไปกำหนดความคิดของผู้อ่านได้อีกต่อไป

คุณ Alovera ว่าอย่างไรคะ


จากคุณ : AntiSpam - [ 13 ม.ค. 50 23:32:41 A:124.120.108.96 X: TicketID:123165 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 7

คือผมเองก็พึ่งเริ่มอ่าครับเลยยังไม่ค่อยเข้าใจในงานเท่าไหร่ แบบว่า อาจารย์สั่งงานมาอ่าครับ(พึ่งปี1เอง เรียนเพิ่งเริ่มวรรณคดีไทย)

ขอบคุณมากนะครับ


จากคุณ : Alovera - [ 13 ม.ค. 50 23:40:11 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 8

เรียนขออนุญาตเจ้าของกระทู้ คุยกับคุณ AntiSpam เรื่องวรรณคดีเพียงเล็กน้อย

คุณแป๋ม

อิฉันเจอ กลอนตอนนางยี่สุ่น ประชด ลักษณวงษ์ ว่าเป็นเจ้าปักกิ่งแล้วค่ะ

ไม่ได้อยู่ใน วัดเกาะชุดใหญ่ ที่ได้มา  แต่ไปแฝงอยู่กับ บทลครร้องของปราโมทัย เรื่องเปรตกลับชาติ  โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร
๒๔๕๖

เย้ย
ชิชะพระองค์ดำรงราษฎร์   มาหลงเล่นลูกสวาดิ์น่าบัดสี    ถ้าแม้นเป็นพระเถรเณรชี    ป่านฉนี้ก็จะต้องเปนกองกลาง    น่าหัวร่อเจ้าพราหมณ์งามแฉล้ม    สองแก้มแดงก่ำดั่ั้งน้ำฝาง    น่าอดสูผู้ชายกลายเป็นนาง    ชะช่างปรนนิบัติหัดปรือ    ประทานโทษโปรดเถิดพระผ่านเกล้า    จะเปนเจ้าปักกิ่งจริงเจียวหรือ    ไพร่บ้านพลเมืองจะเลื่องลือ   อึงอื้อไม่อายขายพักตรา    หรือจะเอาเจ้าพราหมณ์เปนห้ามเอก    อุภิเศกเปนซ้ายหรือฝ่ายขวา    เมื่อไรจะแต่งงานการวิวาห์  ข้าจะได้พึ่งพาบารมี


อิอิ....ยังหาตอนเปิดโกฐไม่ได้ค่ะ


จากคุณ : แสนอักษร - [ 13 ม.ค. 50 23:44:01 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 9

เรียนคุณ Alovera

ลองอ่านพระอภัยมณีดูก่อนไหมคะ  ใกล้ชิดธรรมชาติมาก  มีหลายตอน


พอสิ้นแสงสุริยันต์จันทร์กระจ่าง       ส่องสว่างกลางทะเลพระเวหา
ต้องพระพายชายพัดกระพือพา       สำเภาหญ้าฝ่าคลื่นมากลางชล
พระเลงแลตามกระแสชลาสินธุ์       สิขรินเกาะแก่งทุกแห่งหน
ละลิบลิ่วทิวเมฆเป็นหมอกมนท์       เห็นแต่ชลกับมัจฉาดาราพราย
เวลาค่ำน้ำเค็มก็พร่างพร่าง       แวมสว่างวาบวับระยับฉาย
เสมอเม็ดเพ็ชรรัตนโมราราย       แจ่มกระจายพรายพร่างกลางชลา
พระเอนองค์ลงบนแท่นท้ายบาหลี       แสนทวีพูนเทวษถึงเชษฐา
จนเดือนดับลับลงในคงคา       สุริยาพุ่งพ้นชลธาร

ตอนศรีสุวรรณเข้าเมืองรมจักร

สำเภาหญ้านั้น พราหมณ์โมราเสกขึ้นมาค่ะ
สงสัยว่า สุนทรภู่ คิดก่อน คอนติกิ นิคุณแป๋ม


จากคุณ : แสนอักษร - [ 14 ม.ค. 50 00:03:39 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 10

ขออนุญาตเจ้าของกระทู้คุยต่อด้วย

เห็นมะล่ะว่า นางร้ายช่อง 7 ยังชิดซ้าย

นับเป็นผลสืบเนื่องทางวรรณคดี ตัวร้ายหนังไทยล้วนหึงสะบัด จิกกัด ด่าแหลก มันส์พะยะค่ะเช่นนี้

ถ้ามีเข้าไปตบด้วยนี่ต้องบอกว่า ถือเป็นการสืบสานมรดกทางวัฒนธรรมที่น่าชมเชยยิ่ง

เคยอ่านพบในเรื่องหุ่นของอาจารย์จักรพันธุ์ ว่าหุ่นเรื่องลักษณาวงศ์นั้นเลื่องลือมาก ตอนตัดหัวพราหมณ์เกสร มีเลือดพุ่งออกมาด้วย

พระอภัยมณีนั้น อิฉันคงต้องขอถวายบังคมลาแต่โดยดี พูดว่าจะอ่านๆ มาหลายรอบแย้ว ยังไม่ได้อ่านเล้ยยยยยยยยยยยยยยย


จากคุณ : AntiSpam - [ 14 ม.ค. 50 00:20:55 A:124.120.108.96 X: TicketID:123165 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 11

พระอภัยมณี  แฝงไว้ทุกรสวรรณคดี
อ่า...กลยุทธพิชัยสงคราม  การเข้ามาสู่สยามของการเผยแพร่ศาสนา
อิทธิพลของพงศาวดารจีนสามก๊ก


สงสัยอยู่ตอนหนึ่ง  หึงหน้าป้อม   นางสุวรรณมาลีหึงนางลเวง  ด่าเป็นชุดเลย
สงสัยว่าด่าภาษาอะไร

พระอภัยมณีน่ะพูดได้หลายภาษา
หรือนางสุวรรณมาลีผู้เคยหมั้นกับอุศเรนจะเคยเรียนกวดวิชาที่โรงเรียนดาวกระจายมาบ้าง

ถ้าด่าภาษาไทย  ล่ามทางลังกาแปลไม่ทันแน่

พระอภัยมณีโดนคาถานางงามเข้าก็ไล่นางสุวรรณมาลีให้กลับไป

กระต่ายแก่แร่ข้ามมาตามติด     ช่างไม่คิดขวยอายระคายเขิน
เขาเบื่อใจไม่อยู่สู้จนเมิน       มาก้ำเกินดูเบาพราะเมามัว
มาตามข้าว่ากระไรใครเป็นหนี้       หรือเดิมทีช่วยไถ่ไว้เป็นผัว

น่ายิงทิ้งสามีแบบนี้

แก้ไขเมื่อ 14 ม.ค. 50 07:18:35

จากคุณ : แสนอักษร - [ 14 ม.ค. 50 00:45:38 ]

 
 

ความคิดเห็นที่ 12

ลองเสนออันนี้ดูค่ะ

ชนแสนแหงนฟ้าเฝ้าหาดาว

๐ สุดที่รัก
ดาวพยักหยอยหยอยพร้อยแสงหา
ตรงปลายเคียวเรียวรองเดือนทองทา  
ท้องนภาเคียงเห็นเช่นวันนั้น  
       
ทะเลราบวาบพรายประกายแก้ว
วามวามแววล้อดาวพราวสวรรค์
เรือน้อยคู่ขดเงียบเชียบดังงัน
ยามมิ่งขวัญลอยขาดนิราศไกล
       
เหมือนดาวดวงร่วงวูบลงจูบน้ำ
เดือนก็ช้ำพร่างพร่าน้ำตาไหล
เคยชำเลืองเยื้องเห็นอยู่ไวไว
เจ้าคู่ใจจากแลเหลือแต่ลม

เจ้าก็แก้วแวววาวจงห้าวหาญ
แม้ในธารแสงยังกล้าสง่าสม
อย่าเซาซบสยบท้นหม่นระทม
ถึงกลางตมเพชรประกายยังพรายพราว

 แม้เหว่ว้าข้าจะอยู่คอยดูเจ้า
ฟ้าจะเฝ้าสะท้อนแสงแจรงหาว
คนเรือนแสนแหงนฟ้าเฝ้าหาดาว
อุ่นอะคร้าวอกมิตรชิดนิรันดร์


อุชเชนี


จริงๆ พอเห็นหัวข้อ จะเสนออันนี้เชียวค่ะ
ธรรมชาติจริงๆ

๐ ทุ่งข้าวเขียวขจี
สีสดชื่นระรื่นลมไหว
ปูปลามาเล็มไคล
ในน้ำใสใต้สันตะวา

สาหร่ายชูดอกกระจิดริด
แมลงน้อยนิด ไร้เดียงสา
เกาะดอกหญ้าบนคันนา
แมงมุงตั้งท่าตะครุบกิน

ควายเคี้ยวเอื้องนอนหนอง
แววตาหม่นหมองไม่สิ้น
เหลือบริ้นวนเวียนบิน
เกาะกินเลือดล้นพุงกลวง

กบเขียดร้องเสียงใส
เสมือนน้ำบนใบบัวหลวง
งูอะไรสีเงินยวง
เสื้อยไปล้วงรูปูนา

ยางขาวถลาบิน
จิกปลากินเกาะกิ่งหว้า
เงาเมฆสีหม่นลอยมา
แสงแดดกล้ากึ่งกลางวัน

ถอนกล้ามาเหนื่อยเมื่อยล้า
เข้าร่มไม้ชายคาประหนึ่งสวรรค์
แก้ห่อข้วออกวางพลัน
ชวนกันนั่งล้อมวงกิน

น้ำพริกเจือแมงดา
แกล้มยอดหว้าหวั่นใจถวิล
ว่าสวรรค์ในแคว้นแดนดิน
คือถิ่นทุ่งทองของไทยเอย

เจ้าเดิมค่ะ  อิอิ  ท่านอังคาร กัลยาณพงศ์


จากคุณ : ป้าหนอน - [ 14 ม.ค. 50 00:54:39 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 13

ขอบคุณมากครับ

จากคุณ : Alovera - [ 14 ม.ค. 50 19:53:39 ]
 
 



กระทู้ยอดนิยม

[กติกามารยาท] [Help & FAQ
ความคิดเห็น : คลิกที่นี่เพื่อใช้งาน icon
ชื่อ : ตรวจสอบสถานะของ member ที่นี่

ไฟล์ประกอบ : (ไม่เกิน 150 K / Member เท่านั้น / Preview ไม่ได้)
(gif, jpg, png, mid, wav, mp3, wma, swf)

วาดภาพประกอบ : คลิกเพื่อวาดภาพประกอบ
(ข้อควรระวัง : ต้องทำก่อนขั้นตอนอื่น มิฉะนั้นข้อความที่พิมพ์ไว้ และค่าที่เลือกจะหายไป - ใช้ได้เฉพาะสมาชิก)

แตกประเด็น : ต้องการแตกประเด็นจากกระทู้เดิมคลิกที่นี่

  : ไม่อนุญาตให้แสดงผลผ่านระบบมือถือ
 
(ส่งไฟล์ประกอบ และวาดภาพประกอบ Preview ไม่ได้)  
 
 

ข้อความหรือรูปภาพที่ปรากฏในกระทู้ที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการตั้งกระทู้และถูกส่งขึ้นกระดานข่าวโดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่ง PANTIP.COM มิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น หากท่านพบเห็นข้อความ หรือรูปภาพในกระทู้ที่ไม่เหมาะสม กรุณาแจ้งทีมงานทราบ เพื่อดำเนินการต่อไป



Pantip-Cafe | Pantip-TechExchange | PantipMarket.com | Chat | PanTown.com | BlogGang.com | Torakhong.org | GameRoom