◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    วีระกรรมยัย 2 ไข่ ที่แม่ไข่เหนื่อยใจจัง

    มีเรื่องอยากมาเล่าให้เพื่อนๆ ฟังละ ยาววววเลย

    สาเหตุที่ยัย 2 ไข่ไม่ได้ไปร่วมมิตติ้ง ก็เริ่มจากยัยไข่ตุ๋นอะดิ ชีฮีตตั้งแต่สงกรานต์จนป่านฉะนี้ยังไม่ยอมเลิก แม่มานเลยลังเลจะเอาไปมิตติ้งดีมะดี กลัวหนุ่มๆ จะไม่ปลอดภัย หุหุ  พอเย็นวันที่ 28 ไปเฉิบๆ ชอปปิ้งกลับมาสบายใจถึงห้อง  ยัยหวานวิ่งมาหาก็ทักทายลูกๆ เหมือนเคย (แอมปล่อยเค้าวิ่งเล่นในห้องไม่ได้เอาเข้ากรง) พอลูบหัวยัยหวานมานร้องอิ้ดดด แล้ววิ่งไปซุกใต้เตียง ก็งงดิ ปกติไม่เคยร้อง
    เอ๋?..ทำไมลูกร้องละ  เลยจับมาเกาพุงเหมือนเคย  เอ๋??..รอยแดงๆ ตรงพุง อารายอ่ะ .. มันคือ “เลือด”
    เฮ้ย..ลูกฉานออกลูกเหรอ ได้ไงแต่เลือดไหงมาอยู่ตรงพุงไม่ใช่ตรงก้น  สำรวจดูอีกที  เฮ้ยอีกที.. มีแผลเปิดแบบเหมือนเลาะหนังไก่เลยอ่ะ ดีที่เลือดออกจิ้ดเดียวไม่งั้นยัยหวานได้ช็อคจากการเสียเลือดแน่  นี่ขนาดเลือดออกจิ้ดเดียวแม่มานสติแตกแล้วหมุนวนอยู่นั้นละ.. ฉันทำไงดี.. ไปโรงบาล..  ตอนนี้ 4 ทุ่มครึ่ง โทรไป รพ.เกษตรไม่มีคนรับสายเลย คลีนิคละ เบอร์โทรหายไปไหนหมด ตอนไม่ใช้ละรกเต็มห้อง พอจะใช้ดันหาไม่เจอสักแผ่น  นึกถึงใครดี  พี่แดงใช่พี่แดง โทรเลยพี่แดงใจดีมากช่วยส่งเบอร์หมอตาอ้อยมาให้ โทรไปโชคดีหมออ้อยอยู่พอดี หมอบอกเดี๋ยวหมอจะออกเวรตอน 5 ทุ่ม หมอเบรคก่อนเลยห้ามไปไหนทั้งสิ้น ประเดิมตะกร้าใบใหม่ กะว่าจะเอาไว้ใส่ยัย 2 ไข่ไปมิตติ้ง เอายัยหวานใส่ตะกร้า ดีอีกอย่างที่มืดเลยไม่มีคนเห็น เพราะคดีเก่าแอบเลี้ยงสัตว์ในหอยังอยู่  เดินค่ะ ซอยก็มืดดีที่ไม่เปลี่ยว
    แท็กซี่.. พี่ไปตลาดบองบาเช่ ตรงวัดเสมียน พี่รู้จักป่าว ... คนขับผยักหน้า  ... งั้นไป
    พอถึงทางรถไฟ คนขับถามตรงนี้ใช่มั้ย ????
    อ้าวพี่..หนูเคยผ่านแต่ตอนกลางวัน กลางคืนมันมืดตึ้ดตื๋อ ขับตรงๆ ไปละกัน เอ้อ วัดอยู่ขวา งั้นตรงเลยพี่ คุณหมอก็บอกทางมานะ ..อาไรหว่าตรงๆ เลยทางสี่แยก ข้ามสะพาน ร้านซึทาย่าอยู่ขวา แบบจำแต่ร้านซึทาย่าอย่างเดียวเลย  เจอแล้วดีใจยิ่งกว่าถูกหวยอีก ลูกแม่รอดแล้ว  พี่เลี้ยวเลยๆ ขวาๆ พอถึงคลีนิคติดต่อเสร็จ ชั่งน้ำหนัก รอสักครู่นะค่ะ คุณหมอติดเคสอยู่ค่ะ  โอ๊ย..รอ  รอก็รอ อดทนนะลูก แป๊บเดียวนะ  ยัยหวานไม่ร้องบ่นสักคำ ???? หนูร้องไปแล้วทีนึงไงแม่ก้อ  และแล้วหมอก็ออกมา อย่างกะพระเจ้ามาโปรด  หมอขาช่วยทีลูกหนูเป็นแผลเบ้อเริ่มเลย  อายนะแทนตัวว่าหนูอายุเราน่าจะมากกว่าหมอนะ แต่ปากมันไปแล้วช่างเหอะ พอหมอเห็นแผลเท่านั้นละ
    หมออ้อย.. ไปทำอะไรมาครับ
    แม่ไข่.. ไม่รู้ค่ะ กลับมาจับเค้าๆ ก็ร้องอี้ดเลยจับมาดูเห็นแผลเลยอึ้ง (จริงๆ แม่มานตาเหลือก)
    หมออ้อย.. ต้องเย็บครับ จำได้แค่นี้ หมอพูดอะไรอีกเยอะแยะ วางยา อะไรก็ไม่รู้ แม่มานหูอื้อ ยัยหวานไม่รู้ว่าเพราะเจ็บหรือกลัว ไม่ดิ้นเลย สรุปเย็บค่ะ โดยพ่นสเปรย์ยาชาตรงแผลแล้วเย็บ
    แม่ไข่.. หมอค่ะ ให้คนช่วยจับทีได้มั้ย
    หมออ้อย.. จะเป็นลมเหรอครับ
    แม่ไข่.. ป่าวค่ะ แต่กลัวเค้าเจ็บ แบบไม่มีแรงจับ
    แล้วหมอก็เย็บๆๆๆๆๆ นับได้ 6 เข็ม  เฮ้ออออออ... เสร็จ หมอบอกจะสั่งยา ให้ทำนั้น ทำนี่ จำได้บ้าง ไม่ได้บ้างหูยังอื้อไม่หาย ดีที่ยัยหวานไม่ร้อง ถ้าร้องมีหวังแม่มานร้องไห้แน่ แค่นี้ก็น้ำตาก็มาเป็นหย่อมๆ แล้ว
    ค่ายา 800 ค่ะ  อุ๊ยต๊ายว้ายกรี้ด..ยัยแอมแกมานี่ทั้งเนื้อทั้งตัวมี 400 อายๆๆๆๆๆ แทบแทรกแผ่นดิน หน้าแตกหมออ้อยไม่รับเย็บแน่ ถ้าไม่มีเงินจ่ายได้ทำงานใช้หนี้ค่ายาลูกแน่  อิอิ อันที่จริงก็อยากให้เป็นงั้นนะ เผื่อจาได้ตีท้ายครัวหมออ้อย 555  อ่ะล้อเล่น (คิดได้ไงเนี่ย)  พี่ๆ แถวนี้มี ATM มั้ย อ้อ..มีค่ะตรงโน้นนนค่ะ ว่าแล้วก็วิ่งๆๆไป วิ่งๆๆกลับ  พรุ่งนี้เอาไงดี จะไปมิตติ้งดีมั้ยเนี่ย ดูอาการก่อนละกัน กลับบ้านเถอะลูก แม่หมดแรง+ เป๋าเบาไปยวบเลย

    แก้ไขเมื่อ 09 พ.ค. 50 10:16:56


    [คลิกเพื่อชมภาพขนาดจริง]
     
     

    จากคุณ : ammy_p - [ 8 พ.ค. 50 17:14:55 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม