◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    อยากให้คนรักสุนัขทุกคนได้อ่าน

    เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เสียใจมากที่สุดในชีวิตเลยค่ะ ขอเกริ่นก่อนนะค่ะว่าสุนัขของใคร ใครก้รักใช่ไหมค่ะ แต่เหตุการณ์ที่ไปเจอมา ดันไปเจอกับคนที่รักสนัขของเค้าแบบผิดๆ
    คือตอนเรียนมหาลัยก้ได้เช่าบ้านอยู่กับเพื่อนๆค่ะ เพราะมันถูกกว่าหอพัก และเราเป็นคนที่รักหมามากที่สุดคนนึง เลยนำสุนัขมาเลี้ยงค่ะ ดูแลเค้ายางดีที่สุด ให้นอนห้องเดียวกานไม่เคยให้นอนนอกบ้านเลย เพราะเรากลัวเค้าโดนยุงกัด (เค้าก้มีความรู้สึกเหมือนคนนะค่ะ...ปามานว่าผมมะอยากอยู่ข้างนอกมืดๆ)อันนี้คิดไปเองค่ะ แหะๆ ตอนแระน้องหมาตัวแรกที่นำมาคือพันธ์อิงลิชคอกเกอร์ เราให้ชื่อเค้าว่า บุฟเฟต์ เค้าเปงตัวผู้ค่ะ น่ารักที่สุด(เดยวไว้จาเอารูปมาลงนะค่ะ) นิสัยดีมากค่ะ เราชอบมาที่ขี้อ้อนซึ่งก้คือเค้าเค้าอยู่เปงเพื่อนเราตลอด เวลาเราร้องไห้เค้าก้มาปลอบ เวลาเราอยู่คนเดียว (เพื่อนๆยังมะกลับ) เค้าก้มานอนบนตักอยู่เปงเพื่อน ต่อมาเราย้ายไปบ้านที่ใหญ่ขึ้น มีสนามหญ้าด้วยค่ะ แต่เราก้ยังให้เค้านอนในบ้านเหมือนเดิม ตอนนั้นเราก้ได้นำน้องหมามาเปงเพื่อนเค้าอีกตัว เปนพันธ์ผสมค่ะ เทอเรีย+พุดเดิ้ล ซึ่งก้คือZenJung มะรุมีคายจามได้เป่าเคยเอารูปมาลงไว้ เค้ารักน้องเค้ามากเลยนะค่ะ เปงตัวผู้เหมือนกันแต่มะเคยกัดกานเลย และทั้งสองตัวก้มะเคยกัดใคร
    คราวนี้บ้านที่เราย้ายมาใหม่ข้างบ้านเลี้ยงหมาไทยทั่วไปอ่าค่ะอยู่7-8ตัว เยอะมากกก แล้วเค้าก้ผูกล่ามมานทั้งวัน มะเข้าใจเค้าเหมือนกานค่ะ บางวันเค้าก้ไม่ล่าม และรั้วที่ติดกันมานก้เตี้ยมาก หมาบ้านข้างๆกาโดดมาที ก้ครึ่งตัวแล้ว ไปๆมาๆข้ามมาซะงั้น ตัวที่ข้ามมาได้เปนปาจำคือจ่าฝูงของบ้านนั้นค่ะ ชื่อเจ้าดั๊ก ตัวใหญ่มาก เราก้ได้บอกบ้านข้างๆไปแล้วนะค่ะว่า "เจ้าดั๊กมานข้ามหมาค่ะคุนป้า" คุนป้าก้ผูกบ้างมะผูกบ้าง เราก้เข้าใจนะค่ะสงสานหมาค่ะ ก้ไม่ว่าราย ทุกวันมานจาข้ามรั้วมาฉี่ มาอึที่บ้านเราเหอๆ เราก้กัวหมาเราดดนงับสิค่ะ ก้ต้องรีบเอาหมาเข้าบ้าน ทุกๆคนคงเข้าใจนะค่ะว่าคนยังมีความอิจฉากันเลย สุนัขเค้าก้เปงค่ะ
    และแล้ววันนึงพอดีเราจะออกไปเรียนแต่รอเพื่อนอีกคนมารับ ตอนนั้นก้มีเพื่อนอยู่ที่บ้านด้วยอีก 1 คน เราก้เอาหมาเรา 2 ตัวไว้ในบ้าน แต่สำหรับ บุฟเฟ่ต์ ที่เปนอิงลิชคอกเกอร์ เราจาผูกมานไว้ตอนเราออกค่ะ แล้วก้ห้ายเพื่อนปล่อยที่หลัง เพราะมานแรงเยอะ เดยวมาน พังที่กั้นตามเรามา แต่วันนั้นมานเห่าหอนเหลือเกินค่ะ เราสงสานมาน เลยปล่อยมานไปที่สนามหญ้ารอเพื่อนกับเรา อ้อรวมเซนจังด้วยค่ะ เรากะว่าเดยวเพื่อนมาแล้วค่อยอามานเข้าบ้านค่ะ เราก้ปล่อยมาน พอมานออกมาก้ไปฉิ่งฉ่อง ปายอึเลย แต่ไม่แค่นั้นค่ะ หมาข้างบ้านทุกครั้งที่เหน 2 ตัวนี้ มานจากาโดคย๋องๆ ปามานครึ่งตัวของมานได้ มาไล่เห่า บ้างทีก้ปีนจาข้ามมา เราต้องเอาไม้ไล่มานลงไป (อย่าหาว่าจายร้ายนะค่ะเรากัวน้องหมาเราถูกกัด) แต่แล้วความกลัวของเราก้เปงจิง แต่มานเปงสิ่งที่เราคาดไม่ถึงเลยค่ะ เราเข้าบ้านเอาของไปวางแปปนึง ออกมาก้เหนว่าบุฟเฟต์ สุนัขของเราถูกไอ้ดั๊กคาบปากแล้วลากข้ามรั้วไปฝั่งบ้านมัน (มานกามลามเห่าแข่งกานอยู่ค่ะ....นึกภาพเอาเองเหอะนะค่ะ เรามะอยากจาพูดแล้วค่ะ) คราวนี้เราก้ทำอะไรไม่ถูกเลยค่ะ เรียกเพื่อนออกมา ทั้งขว้างของก้แล้ว เอาไม่ไล่ก้แล้วแต่พอเราเหนภาพที่หมาพวกนั้นทำกับหมาเรา เราใจสลายจิงๆค่ะ เราวิ่งออกไปตามถนน ร้องห้ายคนช่วย แต่ก้มะมีคายกล้าข้ามไป เราก้ข้ามไปไม่ได้ค่ะ เรพาะสุนัขเยอะมาก เพื่อนเราก้ต้องบึงรดไปตามหาเจ้าของบ้านค่ะ เราก้โทหาคุนหมอที่ไปหาปาจำให้เค้ามาช่วย หมอก้มาแต่ก้คงทำอาไรไม่ได้มากค่ะ เพราะสุนัขบ้านนั้นดุจิงๆ เอาน้ามสาดก้แล้ว ของเขวี้ยงก้อแล้ว แต่มานก้ยังทำลูกของเราอยู่ เราเหงว่าลูกเรานิ่งไปแล้ว เราทำอาไรไม่ถูกเลยคะอุ้มเซนจังเข้าบ้านก่อน ร้องไห้ไม่หนุด (เจ้าใจค่ะว่าร้องไห้ตอนนั้นไปก้ช่วยไรไม่ได้) ท้ายสุดเจ้าของบ้านมาช่วยเอาบุฟเฟ่ต์ออกมา เราเปงลมเลยค่ะ คุนหมอช่วยกานเอาขึ้นรดไปโรงบาล เราก้ร้องแล้วตะโกนอยู่อย่างเดียวว่า เราเสียเค้าไปแล้วใช่ไหม เราเสียเค้าไปแล้ววว
    เพื่อนเรามาบอกเราว่าตอนเอาขึ้นรถบุฟเฟ่ต์ยางมะตายค่ะ ยางกลอกตาไปมา แต่เราไม้ได้ไปส่งเค้าขึ้นรถเพราะเราทนเหงเค้าแบบนั้นไม่ได้ (เราเลวมากใช่ไหมค่ะ) เตามไปที่โรงบาลทันทีค่ะ คุนหมอก้บอกว่ายังไม่ตาย ให้รอก่อน คุนป้าข้างบ้านก้ตามมาค่ะ บอกว่าจาจ่ายให้ทุกอย่าง ตอนนั้นเราไม่ได้ต้องการอาไรจากเค้าหรอกค่ะ ใจนึงก็โกดนะค่ะ แต่เราคิดว่ามานเปงสันชาตญานของหมา เราทำอะไรไม่ได้เลยค่ะ เจ็บใจตัวเอง เจ็บใจจิงๆ ตอนนั้นเรายอมรับนะค่ะว่ามีความหวัง เพื่อนๆก้มาปลอบค่ะ จนเราดีขึ้น แต่...
    ค่ะอย่างที่ว่า สุนัข7-8ตัวรุมคอกเกอร์ตัวเดียว คุนหมอ เดินออกมาค่ะ แล้วส่ายหัว เท่านั้นละค่ะ เราร้องจนเปนบ้า บ้าจิงๆเลย เราดทดตัวเองมาจนถึงทุกวันนี้ เราปล่อยเค้าออกไปทำไม ทำไมเราไม่ใจแข็งกว่านี้ เพราะเราคนเดียว บุฟเฟ่ต์ถึงจากเราไป แล้วทำไมเราไม่ไปส่งเค้าขึ้นรถ ตอนนั้นเค้าอาจจาหาเราก้ได้ ทำไม ทำไม ทำไม ทุกคนเงียบ มีเพียงเสียงของเราคนเดียวค่ะ แล้วคุยหมอก้บอกอีกว่า ซี่โครงเค้าหัก ปอดฉีก ช่วยไม่ได้จิงๆค่ะ เราขอไปดูเค้า ตอนแรกคุนหมอก้ทำหน้าแบบว่าอย่าเลย แต่เราก้ยืนยัน เราก้ไปพบเค้า ไปขอโทดเค้า สภาพที่เราเหนเค้ายังดูดีในสายตาเราค่ะ เราปิดตาให้เค้า กอดเค้า แต่เพื่อนเราก้พายายามดึงเราออก เราเข้าใจค่ะว่าเค้าไปดีแล้ว เพราะพื่อนเราบอกว่าถ้าเค้ารอดได้ ไม่รู้ว่าเค้าจะทรมานแค่ไหน เราบอกบุฟเฟ่ต์ว่า "เกิดมาเปงลูกแม่อีกนะลูก" "แม่ขอโทด...ตอนนี้มันสายไปแล้วใช่ไหม" พอเรากลับบ้านก้ร้องไห้ไปทั้งอาทิด เซนจังสุนัขอีกตัว ก้ไม่เห่าอีกเลยค่ะ เค้าคงเหงพี่เค้าเห่าแล้วจากไป ตอนนี้เค้าก้ไม่เห่า ทุกวันเค้าจาไปคอยตรงประตู ซึมมาก จนเราทนไม่ไหว ขอย้ายค่ะ เราย้ายไปอยู่หอ ย้ายมาอยู่กับเซนจัง 2 คน อ้อเพื่อนด้วย 1 คน เราสบายใจค่ะ ยางน้อยเซนก้ไม่ต้องจากเราไปอีก พอเราทำใจได้สักพัก เราก้ไปถามเพื่อนว่า บุฟเฟ่ต์โดนรุมยังไง คำตอบที่เราได้ ทำมห้เราอึ้ง พวกเพื่อนๆบอกว่ามานรุมกินหมาของเรา เราก้ร้องไห้อีก
    บ้านข้างๆเค้าเลี้ยงหมาเค้าแบบอดๆอยากๆ เพื่อนเรายังเคยเอาไก่ไปแบ่งมานเลย(ก่อนเกิดเรื่องนะค่ะ) แต่ด้วยความที่เขี้ยวมานคม มือเพื่อนเราก้หนังหลุดไปนิดนึง แต่ก้มะมีคายโกดนะค่ะ เพราะคิดว่ามานไม่ได้กัดเรา มานแค่อยากกิน คุนบอกคิดค่าใช้จ่าย 3 พัน คุนหมอบอกว่าให้คุนป้าเปงคนจ่าย ถ้าเราจ่ายเองหมอไม่เอา คุนหมอเค้าดีมากเลยนะค่ะ
    เรื่องที่เล่ามา....ม่ายช่ายว่ามาเล่าด้วยความที่ไม่รู้สึกอะไรแล้ว หรืออยากจะเอามาพูดเปนกระทู้บ้าง แต่อยากให้ทุกคนรุ้ไว้เปงอุทาหรณ์ รักน้องหมาของทุกคนตอนมีชีวิตอยู่ให้มากนะค่ะ ก่อนที่เราจะเสียเค้าไปแบบไม่คาดคิดอย่างนี้ และสำหรับคนที่เลี้ยงหมาไทยเยอะๆแบบบ้านนี้ อาจจะไมได้เลี้ยงแบบบ้านป้า ดีแล้วค่ะ อยากไปทำร้ายเค้าแบบนั้นเลย ไปผูกเค้า ขังเค้า ทำให้เค้าเครียด แต่ถ้ามีก้ขอความกรุนาด้วยนะคะ ไม่อยากให้เกิเรื่องแบบนี้กับใครอีกเลย รั้วก้กั้นให้สูงๆนะค่ะ อย่าผิดพลาดแบบเราเลย ขอขอบคุนทุกคนที่ทนอ่านมาจนจบนะค่ะ ขอห้ายมีความสุขกับน้องหมาของทุกคนค่ะ

    จากคุณ : vocal - [ 27 เม.ย. 50 11:45:28 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม