◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    ++++SaY Hi!!นายไชโย+++++

    สวัสดีครับ....ผมชื่อนาย ไชโย ครับ

    ตอนนี้ผมอายุ5ขวบแล้วครับ ผมเกิดวันที่2 กุมภาพันธ์ ปี2545 ครับ ผมถูกพรากมาจากอกแม่ผมตั้งแต่ตอนผมอายุแค่40วันครับ

    ผมเป็นสุนัขพันธ์เยอรมันเชบเพิร์ดครับ พ่อผมมีสัญชาติเยอรมันแต่แม่ผมเป็นอเมริกัน พวกท่านข้ามน้ำข้ามทะเลมาเมืองไทยตั้งแต่พวกท่านอายุ2ขวบครับ แม่ของผมเล่าว่า ความรักของพ่อกับแม่เหมือนเป็นพรหมลิขิตครับ จริงๆพ่อผมอยู่ไกลจากแม่ผมมากๆ ประมาณว่าแม่ผมอยู่เมืองทางซ้าย ส่วนพ่ออยู่เมืองทางขวาครับ คนที่พาพ่อมาเป็นบรีดเดอร์คนไทยครับ เจ้านายผมบอกว่าพ่อผมราคาแพงกว่ารถมือ2อีกนะครับ แต่ผมก็ไม่ทราบผมไม่เคยเห็นพ่อผมหรือเห็นแต่ก็จำไม่ได้แล้วครับ ส่วนแม่ผมก็มีดีกรีเป็นสาวสวยฝั่งอเมริกาครับ แม่ผมมีราคาหลายหลักเหมือนกันครับ เจ้านายผมบอกว่า แม่และพ่อผมสวยมากๆ ผมได้หุ่นพ่อผมหมาเปี๊ยบเลย ผมเกิดมาก็ตัวใหญ่กว่าเพื่อนแล้วครับ ผมตัวสีดำใหญ่ๆ เป็นเหตุให้นายผมเอาผมมาเลี้ยงนี่แหละครับ

    พอผมโตขึ้นมาเรื่อยๆ ผมใหญ่กว่าพี่โซนี่ หมาอีกตัวของนายครับ ผมได้ยินว่าพี่โซนี่หูขาวครับ เพราะแม่พี่โซนี่เป็นเพียงสาวน้อยๆที่เกิดในเมืองไทย แต่พ่อพี่โซนี่เป็นถึงแชมป์ครับ ชื่อเซม(same)ไงครับ เจ้านายผมเล่าว่ายุคนั้นไปหาหมอที่ไหนเห็นอัลเซเชี่ยนตัวใหญ่ๆก็จะเป็นลูกเซมหมด พี่โซนี่เป็นหมาอารมญ์บูดครับพี่เสียไปสัก2ปีแล้วด้วยโรคที่ผมไม่อยากจะนึกถึง นายผมโกรธมากเลยครับ นายผมร้องไห้กอดผมไม่รู้กี่วัน บางวันลงมาเดินเล่นกับผมแกก็อดเรียกชื่อพี่โซนี่ไม่ได้ ผมก็คิดถึงพี่โซนี่เหมือนกันครับ

    พี่โซนี่เป็นคนสอนให้ผมดุและสง่า ที่สำคัญสอนให้ผมร้ว่า ประตูบ้านห้ามออก จะออกต้องรอให้พี่โซนี่ออกไปก่อนผมถึงจะออกไปได้ จริงๆผมก็ยังไม่เคยออกไปเลยครับเพราะพอพี่โซนี่ออกไปไม่ทันไร เจ้านายผมก็มาเรียกให้พี่โซนี่กลับมาแล้วก็ปิดประตู ผมก็เลยไม่ค่อยได้ออกไป แม้พี่โซนี่ตายไปผมก็ได้ออกน้อยมากๆ เพราะแม่ของนายผมท่านทำรั้วไว้ให้ผมมีที่อยู่วิ่งเป็นสัดส่วนไกลจากประตูบ้านมาก ผมเลยหมดสิทธิ์ที่จะออกครับ

    กลับมาที่เจ้านายผมต่อ เจ้านายผมมีหลายคนครับแต่ผมจะสนิทกับพี่กันมากที่สุด เพราะพี่กันชอบเล่นกับผม ผมเลยขอเรียกพี่กันรวมๆว่านายผมละกันนะครับ

    ก่อนผมมาอยู่นายผมเล่าให้ฟังว่า บ้านเราเลี้ยงพันธ์เดียวกับผมมาตั้ง4ตัวแล้วครับ ถ้ารวมผมก็เป็นตัวที่5 ผมทันเจอแค่ลุงร๊อกกี้ที่อายุยืนที่สุด และก็พี่โซนี่ นอกจากนั้นยังมีพี่จุดและพี่สีทองด้วยครับ ลุงรีอกกี้เสียไปตอนที่ลุงอายุได้14ปีครับ นายผมบอกว่าพวกผมอายุไม่ยืนเท่าไหรครับเพราะเป็นพันธ์ใหญ่และเลี้ยงนอกบ้านด้วย ผมได้ยินคุณหมอคุยกับนายผมว่ายิ่งหมาๆอย่างผมฉีดยามากเท่าไหร อายุจะสั้นลงเท่านั้น ผมก็ไม่รู้ครับแต่ถ้าไม่ฉีดผมก็กลัวจะเป็นโรคอื่น

    ชีวิตผมในวัยเด็กนั้นผมจำไม่ค่อยได้ครับ นายผมเล่าให้ฟังว่า ตอนที่เห็นผมครั้งแรก นายตกใจมาก เพราะผมตัวใหญ่กว่าหมาอายุ40วันที่นายเคยเห็นมาก่อน ตอนแรกนายยังไม่อยากเอาผมมาครับ แต่ก็สั่งไปแล้ว เขาก็เลยนัดวันส่งเป็นวันที่ญาติของนายผมว่างครับ เพราะผมจะต้องโดยสารมากับรถไฟต้องมีคนคอยดูแลผมครับ

    นายเล่าว่าตอนที่รู้ว่าผมจะมา นายกลัวว่าผมจะไม่รอดเพราะอายุน้อยเหลือเกิน กลัวว่าผมจะได้กินนมแม่น้อยและก็กลัวว่าผมจะไม่สบายเพราะต้องเดินทางไกล แต่ผมแข็งแรงมากนะครับ อย่าหาว่าผมขี้คุยไปหละตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยป่วยเลยครับ ตอนที่ผมเจอนายครั้งแรกนายจะไปเอนท์เข้าสัตวแพทย์ครับ (แต่มารู้ทีหลังว่านายเข้าไม่ได้เลยมาเรียนกฎหมายแทน นายไม่เก่งวิทย์ครับ)

    ก่อนออกจากบ้านไปสอบนายมาจับผมแล้วกอดผมใหญ่เลย แถมเอาขนมที่นายเคี้ยวแล้วให้ผมกินด้วย มารู้ตอนโตว่านายถือเคล็ดครับ มีเคล็ดอยู่สองข้อคือ 1.เคี้ยวขนมให้ 2.นอนในห้องเดียวกับนายหนึ่งคืน

    ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเคล็ดของนายหรือปล่าว แต่ผมก็รักนายมากๆครับ ผมจะมารอนายหน้าประตูบ้านผมทุกเช้า นายตื่นมาปุ๊ปนายจะมาเล่นกับผมก่อนค่อยไปอาบน้ำเพราะบางทีผมก็เล่นแรงเกินไป เสื้อนิสิตนายเป็นรูบ้าง เป็นโคลนติดต้องเปลี่ยนใหม่บ้าง มีครั้งหนึ่งตอนผมยังเล็กมากๆ นายเล่าให้ฟังพลางตีหูผมเบาๆว่า นายจะแต่งตัวไปเรียนวันแรก ใส่กระโปรงซุ่มเลย ผมก็ไปงับๆๆ จนกระโปรงขาดเป็นรูโหว่ใหญ่มากๆ ทำยางยืดเสียด้วย นายดุใหญ่เลย เป็นหนึ่งในบทเรียนที่ผมต้องจำครับว่าอะไรควรอะไรไม่ควร

    อ้อ ก่อนผมจะไปเปลี่ยนเวรกลับพี่สีทอง ผมลืมเล่าเรื่องชื่อผมเลยครับ นายเล่าว่าที่บ้านมีธรรมเนียมสำคัญคือทุกคนจะเอาฉลากชื่อที่ตัวเองต้องการมาใส่ไว้ในแก้วแล้วจับฉลากครับ นายบอกว่าตั้งแต่เลี้ยงหมาๆมา นายไม่เคยได้ตั้งชื่อเลย จริงๆนายตั้งชื่อผมว่า กูบลิ้งครับ แต่มันคงจะเป็นโชคชะตาฟ้าบันดาล ผมเลยไม่ต้องชื่อกูบลิ้ง พี่เลี้ยงของนายผมก็เห็นด้วยครับ เพราะว่าชื่อกูบลิ้งมันเรียกยากมากๆ กลัวจะเหลือเป็นไอ้ลิ้งๆๆ ลุ้งๆ หมดความเท่ห์ไปเลยครับ

    นายเล่าว่า แม้นายจะโกงใส่เกินไปตั้ง5ใบ(ทั้งๆที่ทุกคนก็รู้แต่ให้สิทธิน้องเล็ก) แต่นายก้แพ้อยู่ดี เพราะฉลากออกเป็นชื่อที่พ่อของนายตั้งครับ นั่นก็คือ ไชโย นายบอกว่าชื่อไชโยก็ดีครับ เพราะหลังจากนั้นมาที่บ้านก็มีแต่เรื่องดีๆ นายเอนท์ใหม่ได้เรียนกฎหมาย ติดพระเกี้ยวโก้เชียวครับ ส่วนพี่สาวของนายก็สอบเนติได้ พี่ชายของนายก็จบโทปีไล่เลี้ยกัน

    ผมดีใจครับที่ได้ชื่อนี้อย่างน้อยเวลานายทั้งหลายเรียกผม ผมรู้สึกว่าเขามีความสุขครับ เช่น ไชโย!!มากินข้าวเร็ว หรือ ไชโยเข้ามาเร๊ว ไชโยนู้น ไชโยนี่ ตลอดครับ!!

    หน้าตาแม้จะดูดุและเด็กๆไม่ชอบ แต่ผมเป็นหมาใหญ่ใจดี(มาก)ครับ!

    ไชโย!

     
     

    จากคุณ : ไชโป๊ - [ 27 เม.ย. 50 00:12:31 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม