◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    ****ลูกรัก...บางครั้งหนูก็เป็นครูสอนแม่ ...****

    ค่ำวันก่อน แม่กำลังกำลังถือไม้กวาด มือวุ่นวายกับการเก็บกวาดเศษอาหารใต้โต๊ะกินข้าว ปากก็พูดปาวๆ บอกเด็กๆให้ช่วยกันเก็บของก่อนเข้านอน  ตาก็มองเห็นพี่นุ่มกำลังวุ่นวายกับการเทน้ำในขวดใส่แก้วเพื่อดื่ม "ระวังแก้วแตกนะลูก"

    พูดยังไม่ทันขาดคำก็ได้ยินเสียง"เพล้ง..." แก้วเซรามิกใบโปรดของแม่ที่ใช้กินกาแฟประจำหลุกจากมือพี่นุ่มกระแทกพื้นกระเบื้องกระจายเป็นเสี่ยงๆ หางตาแม่ยังทันเห็นเศษกระเบื้องชิ้นใหญ่ปลายแหลมกระเด็นเฉียดข้อเท้าบางๆของหนูไปอย่างหวุดหวิด

    แม่รู้สึกโกรธจนหูอื้อ มือข้างที่กำไม้กวาดเกร็งขึ้นอย่างอัตโนมัติ ในใจคิด "... ฟาดสักทีดีไหมนี่ บอกไม่ฟัง..." ยังไม่ทันที่ปากแม่จะพร่ำบ่นอะไร ก็ได้ยินเสียงแจ๋วๆพูด "คุณแม่ขา คุณแม่บอกน้องนุ่มว่าไม่เป็นไรสิคะ แก้วแตกแค่นี้ซื้อใหม่ได้" พร้อมตาแป๋วๆ ที่มองมาอย่างหวาดๆและคาดหวัง...

    แม่อึ้งไป มือวางไม้กวาดแล้วลงมือเก็บเศษกระเบื้องใส่ถังขยะเงียบๆ แม่ลูกสาวยังตามมาทวงประโยคเดิม "คุณแม่บอกน้องนุ่มสิคะว่า...ไม่เป็นไร" แม่ยังรู้สึกหงุดหงิด  จึงเดินไปนั่งเฉยๆ โดยไม่พูดอะไร พี่นุ่มตามไปยิ้มประจบ พูดอีกว่า "คุณแม่บอกน้องนุ่มสิคะ ว่า...วันหลังหนูอย่าทำแบบนี้อีกนะ..."

    แม่ยิ้มพร้อมพูดออกมาได้ " ไม่เป็นไรนะลูก วันหลังหนูต้องระวังนะคะ" พร้อมทั้งสอนหนูให้รู้จักระวังรักษาของ อีกอย่างของแตกอาจจะบาดหนูให้เจ็บตัวได้ ...พี่นุ่มทำให้แม่ทึ่งเมื่อหนูพูดว่า "ขอโทษค่ะ คุณแม่" โดยไม่ต้องให้แม่แม่บอก


    ตาแป๋วๆ ที่ทำให้ใจอ่อนทุกที

     
     

    จากคุณ : หมูเหมียว - [ 5 มิ.ย. 51 13:31:06 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม