◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    ใครเขียนการ์ตูนเข้ามาคุยกันนะครับ

    ตอนนี้ผมทำการ์ตูนอยู่ครับ ใกล้จะเสร็จแล้วล่ะ
    ทำมาตั้ง 10 เดือนแน่ะครับ ตั้งแต่มีนาคมต้นปีนู่น 10 เดือนนี่ผมว่างงานมาตลอดเลยอ่ะครับ ช่วงแรกๆก็พอมีเงินเก็บอยู่บ้าง แต่ผ่านไปเดือนสองเดือนก็หมดเรียบ ตั้งแต่นั้นมาชีวิตก็ยากลำบากมาตลอดเลย
    ตัวผมน่ะไม่ได้อะไรเท่าไร บ้านก็มีอยู่ ข้าวก็มีกิน มีเงินค่าขนมบ้าง ครอบครัวก็โอเคนะอยู่กันได้ แต่ไม่มีกำลังจะทำอะไรให้ครอบครัวได้เลย (ในเรื่องที่ต้องใช้เงิน ) ตรงนี้อ่ะครับปวดใจมากๆเลย

    ก่อนหน้านี้ผมก็ทำงานแบบคนอื่นๆเค้านั่นล่ะครับ ส่วนที่อยากเป็นนักเขียนการ์ตูนก็อยากเป็นตั้งใจมาตั้งนานแล้ว แต่ผมไม่รู้เป็นไรมันจะกลัวไม่กล้าทำออกมาตลอดเลย กลัวว่างานมันจะไม่ดีพอ ที่ตั้งใจไว้คือว่าอยากจะไปเป็นผู้ช่วยใครซักคน ศึกษาจากเค้า แล้วพอพร้อมก็ค่อยทำการ์ตูนของตัวเองออกมา แต่เวลามีนักเขียนคนไหนรับผู้ช่วยผมจะรู้เวลาที่มันช้าไปแล้วตลอดเลย ส่วนการจะฝึกจะทำเอาเองก็ไม่ได้ทำเลย แค่ทำงานในแต่ละวันเวลามันก็หมดเกลี้ยงไปแล้ว

    จนมาถึงตอนต้นปีนี่แหละ ผมรู้สึกว่ามันไม่ได้แล้ว ที่ทำอยู่มันไม่ได้มีความสุขเลย ชีวิตแต่ละวันมันไร้ความหมายมากๆ ทำงานให้ผ่านไปแต่ละวันๆ ไม่ได้มีจุดมุ่งหมายอะไรเลย แต่อย่างที่บอกแหละครับถ้ายังทำงานอยู่มันก็ไม่มีเวลาจะทำการ์ตูนจริงๆจังๆหรอก ผมก็ดูแล้วว่าถ้าแบบเอาเวลาหลังเลิกงานมานั่งทำการ์ตูนส่งมันไม่พอแน่ ทำแบบนั้นทั้งชาตินี้ก็ไม่สำเร็จแน่ ( สำหรับตัวผมนะ ) ก็เลยลาออกจากงานมาใช้เวลาทุ่มเทกับการ์ตูนให้มันเต็มที่ซะเลย คิดอยู่อย่างเดียวว่าถ้าจะทำให้สำเร็จก็มีแค่ทางนี้เท่านั้นแหละสำหรับตัวผม

    ตอนแรกก็กะว่าคงจะซักเดือนสองเดือนอะไรยังงี้ จนสุดท้ายก็ใช้เวลาไปตั้ง 10 เดือน ถ้าจะเอาแค่ทำให้ได้ผ่านการพิจารณาเป็นนักเขียนเท่านั้นผมว่ามันก็คงจะใช้เวลาน้อยกว่านี้ แต่พอตั้งใจให้มันเป็นการ์ตูนที่ดีมีคุณภาพด้วยก็เลยใช้เวลามานานมาก นานแบบนี้ผมไม่ได้อู้เลยนะครับ ทำงานสุดชีวิตมาตลอด งานภาพก็ศึกษาเพิ่มเติมปรับปรุงแก้ไขจุดบกพร่องต่างๆของตัวเอง เนื้อเรื่องก็คิดแล้วคิดอีกขัดเกลาจนได้เรื่องที่คิดว่าดีที่สุดและน่าพอใจที่สุดมาแล้ว ที่ผ่านๆมาที่มัวแต่กลัวว่างานของตัวเองมันจะไม่ดีพอก็ไร้ค่าไปเลย กลัวไปก็ไม่มีประโยชน์ลงมือทำเรื่องที่ทำได้ดีกว่า

    ตอนนี้ก็เหลืออีกอึดใจเดียวก็จะเสร็จละ ที่ตั้งใจไว้ก็คืออยากจะมีงานทำก่อนหมดปีนี้น่ะครับ กะว่าจะเอาต้นฉบับไปเสนอที่สยามฯ

    ถ้าถามว่าการ์ตูนผมดีมั๊ย ผมบอกได้เลยครับว่าดี ภาพโอเคสวยงามผ่านมาตรฐานสำหรับการเป็นนักเขียนอาชีพ เขียนการ์ตูนให้คนอื่นอ่าน ส่วนเนื้อเรื่องผมยิ่งมั่นใจมากกว่าภาพอีก ตลอดเวลาที่ทำมาผมก็ตั้งใจทำทุกๆส่วนอย่างเต็มกำลังนะ แต่ถ้าจะถามว่าสำหรับการ์ตูนเรื่องหรือภาพอะไรสำคัญกว่ากัน ก็ต้องตอบว่าเนื้อเรื่องแน่นอน
    อ่านมาถึงตรงนี้อย่าพึ่งหมั่นไส้นะครับ ว่าขี้อวด-มั่นใจเหลือเกิน
    ผมไม่ได้เก่งอะไรนะครับ แต่ผมพยายามมาหนักมาก ทุ่มเททุกอย่าง ฝึกฝนพัฒนาตัวเอง ทำทุกอย่างเท่าที่คนๆนึงจะทำได้แล้ว อะไรที่ห่วยก็ทำจนกว่ามันจะดีได้ เนื้อเรื่องก็คิดก็ทำจนกว่ามันจะได้เรื่องที่ดีออกมา ทุ่มเทชีวิตให้มันมาตลอดไม่ได้ไปเหลวไหลกับอะไรอย่างอื่นเลย ไม่ใช่ว่าผมมาฝึกมาทำแค่ช่วง 10 เดือนนี้นะครับ ผมทำมาตลอดชีวิตแล้ว แต่พอจะทำเป็นอาชีพผมว่ามันต้องมีมาตรฐานมากกว่าที่ตัวเองเป็นอยู่ ก็เลยต้องฝึกฝนยกระดับตัวเองขึ้นมาอีกขั้นนึง ผมเชื่อว่าการ์ตูนเรื่องที่ผมทำอยู่นี้มันจะต้องพาผมไปทำงานเป็นนักเขียนการ์ตูนได้แน่
    ( ผมเห็นมาเยอะนะคนที่มั่นใจในงานของตัวเองมากๆ แต่พอให้คนอื่นดูแล้วมันไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย เชื่อเหอะครับว่าผมไม่ได้เป็นแบบนั้นแน่ๆ )

    ที่พิมพ์ๆมานี่คืออยากจะคุยน่ะครับ รอบๆตัวผมไม่มีใครจะคุยเรื่องการเขียนการ์ตูนด้วยได้เลย เพื่อนๆที่เคยอยากจะเป็นนักเขียนการ์ตูนเหมือนกันก็เลิกกันไปตั้งนานแล้ว 10 เดือนที่ผ่านมาเหงาชะมัดเลย

    ปล.1 เนื้อเรื่องคร่าวๆ แนวเรื่องอะไรแบบนี้ผมขอไม่กล่าวถึงนะครับ
    ปล.2 ส่วนงานภาพก็ไม่มีสแกนเนอร์ครับ
    ปล.3 ชื่อเรื่องคือ “ชีวิตอิเล็คโทรนิค” ครับ
    ปล.4 ในส่วนของเนื้อเรื่องนะผมจะตั้งโจทย์ที่สำคัญที่สุดมา 5 ข้อที่การ์ตูนของผมจะต้องมีคือ 1.แปลกใหม่ 2.โดนใจคนอ่าน 3.อ่านสนุก 4.น่าติดตาม 5.มีคุณค่า และก็ทำงานจนได้เรื่องที่มีคุณสมบัติครบตามนั้น
    ปล.5 ส่วนงานภาพของผมให้ความสำคัญกับความมีชีวิตชีวาเป็นธรรมชาติมากกว่าความสวยงาม (แต่ก็ต้องสวยด้วยเหมือนกัน)

    จากคุณ : ball0910400 - [ 8 ธ.ค. 49 14:06:00 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม