◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    เรือนรักเรือนทาส จากไทยรัฐ ฉบับวันที่ 22 พฤศจิกายน{แตกประเด็นจาก A4892771}

    กระทู้นี้แตกประเด็นมาจาก A4892771

    ของวันนี้ค่า

    ==========================

    ตอนที่ 12 (22 พฤศจิกายน)
    ลุงก้อยกลับจากเรือนใหญ่ตอนค่ำ เห็นจำเรียงนั่งร้องไห้อยู่เงียบ ๆ ก็ให้เวทนาหลานยิ่งนัก เรียกให้กินข้าวเสีย บอกให้ต้องทำใจ พยายามกินข้าวเพราะตอนนี้ไม่ใช่มีเพียงปากท้องเดียวเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ร้องไห้ก็เสียน้ำตาเปล่า ต่อให้ร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือดก็แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
    “ลุงจ๋า จำเรียงขอโทษ” จำเรียงก้มกราบแทบเท้าลุงก้อย
    “กรรมเวรขอข้าจริง ๆ ต้องผจญกับเรื่องอย่างนี้ซ้ำซากสองหน ข้าพยายามเล่าเรื่องแม่ของเอ็ง หวังจะให้เอ็งคิดได้ กลับกลายเป็นชี้โพรงให้กระรอกไปเสียนี่” ลุงก้อยลูบหัวจำเรียงทั้งรักทั้งสงสารหลานจับใจ
    “ฉันยอมรับว่าฉันผิดเองจ๊ะ ลุงจะลงโทษฉันอย่างไรก็ได้”
    “เอ็งกับข้ามีกันสองคนแค่นี้” ลุงก้อยน้ำตาไหลกลืนก้อนสะอื้นอย่างยากเย็นจึงพูดต่อได้ “เอ็งก็เหมือนเป็นตัวแทนของนังจำลอง ข้ากับแม่เอ็งสองคนพี่น้อง ตกทุกข์ได้ยากกันมา ข้าไม่เคยคิดจะลงโทษเกลียดชังเอ็งหรอกจำเรียงเอ้ย ลูกของเอ็งออกมาข้าก็รักมัน เหมือนที่ข้ารักนังจำลองแล้วก็รักเอ็งนั่นแหละ”
    จำเรียงร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่แทบเท้าลุงก้อยอย่างร้าวรานใจ

    ==========

    ใกล้ค่ำแล้ว คุณพัฒน์ไปนั่งเหม่อลอยอยู่ศาลาริมแม่น้ำ แววตาถือจานขนมมาหา เห็นท่าทางเศร้าสร้อยของคุณพัฒน์ก็อดน้อยใจไม่ได้ แต่พยายามทำร่าเริงเดินเข้าไปชวนทานขนมด้วยกัน
    แม้แววตาจะถูกมองว่าหน้าตาจืดชืด แต่หัวใจเธอนั้นงดงามนัก แม้เธอจะรักคุณพัฒน์ แต่เมื่อรู้ว่าคุณพัฒน์มิได้มีความรู้สึกเป็นอื่นกับเธอนอกจากรักเหมือนน้องสาว เธอก็ทำใจได้ ฝากความคิดถึงไปยังจำเรียง ชมว่าจำเรียงทั้งสวยทั้งดี ใคร ๆ ก็ชอบ ตนอยากมีเพื่อนสักคนที่เหมือนจำเรียง
    ฟังแววตาพูดถึงคนที่ตนรักและคิดถึง ทำให้คุณพัฒน์รู้สึกเป็นสุขใจ พึมพำด้วยสีหน้ายิ้มแย้มสบายใจว่า
    “ใช่ เค้าเป็นคนดี ใคร ๆ ก็รักเค้าจริง ๆ”
    เรือนแก้วแอบดูอยู่แต่ฟังไม่ถนัดหู กำลังจะขยับเข้าใกล้ก็พอดีมีบ่าวผู้ชายสองคนเดินมาเลยตัดสินใจวิ่งหลบไปแต่ไม่วายหันกลับไปมองคุณพัฒน์กับแววตาที่นั่งคุยกันอย่างสนิทสนมด้วยสีหน้าไม่พอใจไม่ได้

    ==========

    จากคุณ : frau - [ 21 พ.ย. 49 12:30:21 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม