◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    **เสียอารมณ์กับรถตู้ค่ะ**

    วางแผนไว้ว่าจะไปเที่ยว แม่ฮ่องสอน ปาย เชียงใหม่ พืชสวนโลกกันตั้งแต่เดือนตุลา set คน โทรตามจิกเพื่อนๆ ทั้งรุ่นพี่ รุ่นน้องให้มากันได้จำนวนโขอยู่

    ตอนแรกกะจะไปแบบซำเหมา นั่งรถไฟ ไปรถทัวร์ โบกรถ หัวหกก้นขวิด แต่พอดี เพื่อนฉันคนหนึ่งเป็นคนรักสบาย (นอกจากรักพวกพ้อง) และคิดสาระตะ ค่ารถไฟตู้นอนไปกลับมันก็หลายอยู่ เลยคิดกันว่าเหมารถตู้ดีกว่า

    พอเหมารถตู้ ก็ติดต่อเพื่อนสนิทที่รู้จักกันและใช้รถตู้ขาประจำ ครั้งแรกได้เป็นรถนิสสันรุ่นหลังคาสูง คิดราคาเหมาวันละ 1500 บาท ไม่รวมน้ำมัน (อายุรถ 5 ปี อายุคนขับน่าจะ 50 ) คุยกับเขาเสร็จสรรพว่าหนูจะขึ้นไปเที่ยวปายนะพี่ เชียงใหม่ด้วย แต่ว่ากำลังจัดโปรแกรมอยู่ โปรแกรมคลอดเมื่อไหร่ หนูจะบอกพี่ก่อนใครคนแรก

    โปรแกรมยังไม่เสร็จดี เพื่อนที่รักสบายบอกว่า อยากได้รถตู้ที่เป็น D4D โตโยต้ารุ่นใหม่ เพราะมันกว้างมากเลย แล้วเราก็ต้องเดินทางไกล เดี๋ยวเราจะเมื่อยกันถ้านั่งรถตู้แคบๆ  อ้าว... อิฉันก็ต้องแบกหน้าไปบอกคุณพี่คนขับรถตู้คันแรกว่า อยากได้รถตู้ใหม่ พี่หาให้ได้ไหม ถ้าไม่ได้ หนูคงต้องถามคนอื่น คุณพี่ก็ใจดี บอกว่า ไม่เป็นไรน้อง ไปหาคันอื่นเถิด พี่แก่แล้ว พี่ขอตายตาหลับแล้วกัน

    เมื่อคุยกันรู้เรื่องแล้ว ฉันก็โทรหาเพื่อนอีกคนนึง (เป็นคนเพื่อนเยอะค่ะ) ว่าเคยใช้บริการรถตู้รุ่นใหม่มั่งไหม เพื่อนก็ให้เบอร์มา ติดต่อกันแล้วพี่เขาคิดราคา 1800 บาท/วัน ทริปนี้ 6 วันก็แค่ ไม่กี่บาท (ขนหน้าแข้งไม่ร่วงเพราะมีเยอะค่ะ) ตกลงกันแล้วก็คุยเส้นทาง “ไปได้ครับ... แต่ถ้าเส้นทางชันมากต้องขึ้นดอย รบกวนน้องๆ เช่ารถกระบะพื้นที่ขึ้นไปแล้วกัน” อิฉันก็ว่า “ไม่ได้ขึ้นดอย ดงอะไรกันหรอกค่ะ เพราะแต่ละคนร่างกายกำยำแข็งแรง เหมาะที่จะนอนในรถตู้มากกว่า อย่างดีก็แค่แวะหน้าอุทยาที่เขามีปั๊มตราของอุทยานในพาสปอร์ตเท่านั้นแหละค่ะ”  ก็คุยกันรู้เรื่องแล้วนี่ ปัญหามันอยู่ตรงไหน

    มันอยู่ตรงที่  เส้นทางคนอื่นเขาเนี่ย  เขาจะไป  กรุงเทพฯ – เชียงใหม่ – ห้วยน้ำดัง – แม่ฮ่องสอน – ปาย – กลับกรุงเทพฯ ประมาณนี้ใช่ไหมคะ  แต่ของอิฉันและผองเพื่อนที่อุตส่าห์ซื้อหนังสือแผนที่ 2 เล่ม  (ซึ่งมันเป็นเงินอิฉันเองทั้งหมดค่ะ) เอามากางดู แล้วก็จัดเส้นทางใหม่ เพราะเพื่อนคนที่รักสบายของอิฉันนี่แหละค่ะ นอกจากเธอรักสบายแล้ว เธอยังรักการผจญภัยค่ะ อยากวิ่งรถตามแนวชายแดนค่ะ ก็เลยคิดเส้นทางใหม่เป็นดังนี้ค่ะ

    กรุงเทพฯ – ตาก – แม่สอด –ท่าสองยาง – สบเมย – แม่สะเรียง – อช. สาละวิน – แม่ฮ่องสอน – ปางอุ๋ง – ปาย – เชียงใหม่ – พืชสวนโลก – ลำปาง – กรุงเทพฯ

    แต่ดูแผนที่ไปมา เธอบอกว่า เธอจะวิ่งไปเส้นนี้ค่ะ  นครสวรรค์ โมโกจู เข้าแม่สอด โดยเส้นทางหมายเลข 1117

    อิฉันรู้สึกแหม่งๆ ทำไมแผนที่ของอีกเล่มมันไม่มีที่บรรจบกันเลยกับหมายเลข 105ของแม่สอด และรู้สึกว่า เพื่อนอิฉันมันจะรักการผจญภัยไปหรือเปล่า อิฉันก็บอกว่า “เออ เพื่อน เราไปทางคนที่เขาไปกันดีไหม ทางนี้รู้สึกเป็นทางเดินป่าของรพินทร์เขานะแก” เพื่อนอิฉันรู้มากค่ะ บอกว่า “เส้นนี้ใครเขาก็ไปกัน ไม่งั้นเขาจะไปน้ำตกทีลอซูกันยังไง ต้องไปอ้อมแม่สอดและลงมาอุ้มผางอีกทีเหรอ” อืม ... เหตุผลดี...

    แต่อิฉันยึดหลักพหูสูตรและเชื่อเรื่องลางสังเห่าสังโฮ่งของตัวเองมาก... อิฉัน search ข้อมูลในอินเตอร์เน็ตตั้งแต่ เรื่องทาง 1117 เรื่องการเดินทางไปอุ้มผางของทัวร์ต่างๆ  ปรากฏว่า ทาง 1117 เขาประท้วงกันไม่ให้สร้างค่ะ เพราะมันไปตัดผ่านป่าทุ่งใหญ่นเรศวรและชาวบ้าน นักอนุรักษ์ต่างๆ รวมถึงชาว blueplanet เองก็ต่อต้านกันอยู่เหยงๆ  แถมข้อมูลเดินทางไปอุ้มผางเพื่อเข้าสู่น้ำตก ทีลอเร ทีลอซู ก็ต้องอ้อมไปทางแม่สอดทั้งนั้น แล้วจึงตัดลงอุ้มผาง ฉันจึงรีบโทรหาเพื่อนทันที

    ตกลงแผนการเดินทางจึงต้องเปลี่ยน เป็นเข้าแม่สอด แล้วค่อยขึ้นไปตามทางหลวงหมายเลข 105 บรรจบแม่สะเรียงที่เส้น 108 แวะค้างคืนที่ อช. สาละวิน และไปต่อที่ปางอุ๋ง

    จะเห็นว่าเส้นทางของวันแรกน่าจะหนักพอดู แต่พอจากแม่สะเรียงไปปางอุ๋ง กลับเป็นทางที่สั้นกว่าเฉยเลย อย่างนี้แหละคะคนเรา สั้นบ้างยาวบ้าง ชีวิตใครจะสมดุลไปซะทุกอย่างล่ะค่ะ
    (เพิ่งมาทราบจากข้อมูลของคุณ Athlons ว่าเส้นทางนี้ ใช้เวลาทั้งวันเลยทีเดียว จากแม่สอด – แม่สะเรียง 5 ชั่วโมง นี่ยังไม่รวมแวะเที่ยวอีกนะเนี่ย)

    เมื่อได้เส้นทางที่หมายมั่นแล้ว ก็โทรบอกรถตู้ทันควัน ว่าเราจะวิ่ง กรุงเทพฯ แม่สอด ท่าสองยาง สบเมย ตอนแรกก็ไม่มีปัญหาอะไรค่ะ พี่แกก็เออออ ห่อหมก ว่าวิ่งได้ รับรอง ถ้าไม่ขึ้นดอยสูงชัน

    อาทิตย์ที่ผ่าน คนขับรถตู้โทรมาบอกว่า ตอนนี้เขาอยู่ที่ตาก เขาเพิ่งคุยกับคนพื้นที่ว่าเส้นทางที่พวกฉันจะไปกันนั้น คนขับรถท้องที่ยังไม่มีใครอยากไปเลย เพราะมันเปลี่ยว !!!  ให้ฉันเปลี่ยนเส้นทางไปทางอื่น

    “จะเปลี่ยนกันง่ายๆ เหมือนเปลี่ยนกางเกงในได้ยังไงละคะคุณพี่  นี่ก็จองที่พักไปหมดแล้ว ถ้าเปลี่ยนยังไงก็ต้องไปแม่สะเรียงอยู่ดี เพราะจ่ายเงินให้ อช. สาละวินไปแล้วล่ะพี่”

    “แล้วหนูว่าเส้นทางนี้เท่าที่ดูก็ขับไปกันได้ ไม่เห็นจะน่ามีปัญหาอะไร”
    “คือว่าถ้ายืนยันว่าจะไปเส้นนี้ก็ได้ครับ แต่ว่าผมจะหารถตู้คันอื่นมาแทนให้”
    “อ้าว ทำอย่างนี้เสียความรู้สึกอ่ะพี่ นี่ก็ใกล้วันเดินทางแล้วพี่เพิ่งมาบอก อย่างนี้หนูจะหาคันอื่นได้ทันเหรอ แล้วถ้ามีเหลือนี่เป็นพวกรถตู้เหลือเดนไม่มีใครใช้แล้วหรือเปล่าก็ไม่รู้”

    เฮ้อ... กะว่าจะเที่ยว ชิวว์ๆ สบายๆ นี่มามีปัญหาตั้งแต่ต้นเรื่องแล้วเหรอนี่

    สักพัก คนขับคนเดิมโทรมาบอกว่า ยอมไปให้แล้ว เขาได้ข้อมูลผิดๆ มา ... เอ้า... เอาเข้าไป

    อีกสองวันต่อมา คนขับโทรมาให้คุยกับพี่ชาย (อะไรกันฟะ) พี่ชายบอกว่า ขับรถมายี่สิบกว่าปี ทางนั้นไม่มีใครใช้หรอก ให้ไปขึ้นทาง เถิน – ลี้- ฮอด แทน  (อืม  ถ้าเขาไม่ใช้กัน เขาจะทำถนนทำไมฟะ ปิดถนนปลูกป่าเลยดีไหม ป้าดโธ่)แล้วน้องชายเขาก็ไม่ค่อยจะชินทาง ...   (ถ้าบอกกันแต่แรกว่ามือไม่ถึง ไม่อยากขับ ทางชัน รถมีปัญหา เครื่องเพิ่งไปทำมา ก็จะไม่ยื้อให้เหนื่อยใจหรอกค่ะ ฉันรู้สึกอารมณ์เสียรอบสองแล้วนะเนี่ย)

    หาข้อมูลเส้นทางที่จะไปในนี้ คุณ athlon บอกว่า คนส่วนใหญ่ ที่บอกเปลี่ยวๆ น่ะ ไม่เคยวิ่งเองเลย มีแต่ปากต่อปาก เขาเพิ่งวิ่งไปมา ก็วิ่งได้  

    เปลี่ยนน่ะเปลี่ยนได้ ฉันไม่ใช่คนดื้อแพ่ง (แต่บางทีจะดื้ออาญา) แต่ไอ้เราเองก็อยากจะไปเส้นทางใหม่ๆ เพราะอยากไปเที่ยวถ้ำแม่อุสุ (เป็น unseen)

    นี่รู้สึกเสียรมณ์นะคะ โทรมาย้ำคิดย้ำทำอยู่ได้ แล้วก็จะถึงวันเดินทางอยู่แล้ว  ก็เพิ่งมาบอกว่าจะเอาอย่างนั้นอย่างนี้ คือถ้าบอกกันแต่แรกว่า คนขับมือไม่ถึง อิฉันก็ไม่อยากเอาชีวิตไปเสี่ยงภัยหรอกค่ะ ชีวิตฉันยังอะไรที่อยากทำอีกตั้งเยอะ ไม่อยากจะไปตกเหวตายกลางทางระหว่างเที่ยวหรอกนะคะ

    เฮ้อ.. บ่นยาวเลย ขอโทษนะคะ ใครมีปัญหากับรถตู้แบบนี้บ้าง... มาช่วยแบ่งปันความทุกข์ใจหน่อยค่ะ


    ขอบคุณที่มาฟังอิฉันเล่า ... ยาวเลยนะคะเนี่ย

    แก้ไขเมื่อ 21 พ.ย. 49 11:45:57

    จากคุณ : ปลาทอง - [ 21 พ.ย. 49 11:40:03 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม