◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    มนุษย์ไปลงดวงจันทร์ได้อย่างไร

    วิธีการเดินทางไปลงบนดวงจันทร์
    1.เป็นวิธีที่ได้รับความนิยมสูงสุด วิธีนี้จะส่งยานอวกาศเดินทางตรงไปยังดวงจันทร์ โดยใช้จรวดยักษ์ 3 ท่อน ขับดันยานอวกาศหนัก 150,000 ปอนด์ ให้เดินทางไปวนรอบดวงจันทร์ แล้วลงบนดวงจันทร์ เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจแล้ว ยานอวกาศจุดระเบิดเครื่องยนต์ จรวดนำยานออกจากดวงจันทร์มุ่งหน้ากลับโลก วิศวกรนาซาชอบวิธีนี้แต่ติดขัดปัญหาเรื่องกำหนดเวลา
    2.วิธีนี้ส่งส่วนประกอบของยานอพอลโลขึ้นไปประกอบบนวงโคจรรอบโลก เรียกวิธีนี้ว่า EOR
    3.วิธีนี้ส่งถังเชื้อเพลิงขึ้นไปโคจรรอบโลกก่อน หลังจากนั้น จึงส่งยานอพอลโลพร้อมนักบินตามขึ้นไป เมื่ออพอลโลเชื่อมต่อกับถังเชื่อเพลิงและเติมเชื้อเพลิงเต็มแล้ว จึงแยกตัวออกเดินทางมุ่งหน้าไปดวงจันทร์ แต่การส่งถังเชื่อเพลิงออกซิเจนเหลวขึ้นไปโคจรรอบโลกมีปัญหาซับซ้อนมาก
    4.วิธีนี้กำหนดให้ส่งยานสัมภาระไม่มีมนุษย์ไปลงบนดวงจันทร์ก่อน หลังจากนั้น จึงส่งยานมีมนุษย์ไปลงบนดวงจันทร์

    จนกระทั่งใกล้สิ้นปี 1961 แล้วนาซายังไม่มีข้อสรุปในการเดินทางไปลงดวงจันทร์ ขณะนั้น เจมส์ เวบบ์ ผู้อำนวยการนาซา กับ เบอร์เนิร์ด โฮล์ม ผู้อำนวยการศูนย์การบินอวกาศ ประกาศว่าวิธีที่สองน่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด ก่อนถึงนาทีสุดท้ายของการตัดสินใจจะมาถึง ในที่สุดมีแนวทางที่ห้าเกิดขึ้นมา ในเดือน November ,1961 โดยจอห์น ฮูบอลท์ วิศวกรของศูนย์วิจัยแลงเล่ย์ เขียนจดหมายไปถึง โรเบิร์ต ซีแมน ผู้อำนวยการสมทบของนาซา โดยเนื้อความในจดหมายฉบับนั้น เสนอวิธีการเดินทางไปดวงจันทร์ โดยวิธี ลงบนดวงจันทร์จากยานอวกาศที่กำลังโคจรอยู่รอบดวงจันทร์ และขึ้นจากดวงจันทร์มาพบกับยานอวกาศที่โคจรรอบดวงจันทร์ วิธีการนี้เรียกว่า LOR (Lunar Orbit Rendesvous)
    ซึ่งวิธีนี้เป็นความคิดดั้งเดิมของวิศวกรชาวรัสเซียชื่อ ยูรี่ คอนทรายุค ในปี 1926-1927 ซึ่งตัวเขาเองเสียชีวิตไปในปี 1942 และนาซาตัดสินใจเลือกวิธี LOR ในเดือน October 1962 by James webb โดยนาซาใช้จรวดยักษ์แซทเทิร์น 5 มีกำลังขับดัน 7.5 ล้านปอนด์ เป็นจรวด 3 ท่อน โดยยานอพอลโล ประกอบด้วย
    1.ยานบังคับการ – เป็นที่อยู่ของนักบิน 3 คน ขณะเดินทางไปและกลับจากดวงจันทร์
    2.ยานบริการ – ติดอยู่กับยานบังคับการทางด้านหลัง ในยานลำนี้เป็นที่ติดตั้งของอุปกรณ์ต่างๆ รวมทั้งเครื่องยนต์
    3.ยานดวงจันทร์ – ใช้เป็นยานพานักบินอวกาศสองคน ลงบนดวงจันทร์และขึ้นจากดวงจันทร์

    ก่อนอพอลโลเดินทางไปดวงจันทร์
    As of 25 May 1961 อเมริกาเริ่มต้นโครงการอพอลโลเพื่อพาคนอเมริกันไปลงบนดวงจันทร์ก่อนสิ้นทศวรรษนี้ (1970 , John F. Kennady said) โดยเริ่มต้นจากโครงการเมอคิวรี่ นาซาส่งเมอคิวรี่ 1-2 ไม่มีนักบินอวกาศขึ้นสู่อวกาศก่อน ดังนั้น 5 May 1961 นาซาส่ง เมอร์คิวรี่ 3 ขับดันด้วยจรวดเรดสโตน พา อลัน เชปาร์ด นับเวลาตั้งแต่ออกจากฐานปล่อยจรวด จนกลับถึงโลกใช้เวลา 15 นาที 22 วินาที โครงการเมอร์คิวรี่จบลงที่ เมอร์คิวรี่ 9
    โครงการเจมินี่
    จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 December 1961 เจมินี่ 1-2 ถูกส่งขึ้นไปโดยไม่มีมนุษย์ เพื่อทดสอบว่าสามารถทนทานความร้อนและความกดดันขณะอยู่บนวงโคจรรอบโลกและเดินทางกลับโลก แต่ว่ารัสเซียได้ก้าวหน้ากว่าอเมริกาโดยส่งวอสฮอด 1-2 ไปโคจรรอบโลกโดยมีนักบินอวกาศด้วย และสามารถออกจากยานไปเดินอยู่ในอวกาศ มนุษย์คนนั้นชื่อว่า อเล็กซี่ ลีโอนอฟ ในปี 1965, October
    แต่อเมริกาประสบความสำเร็จใน เจมินี่ 3-12 ในการส่งมนุษย์ไปโคจรรอบโลก และนีล อาร์มสตรอง เข้าร่วมในเจมินี่ 8 เมื่อวันที่ 16 March 1966
    โครงการเรนเจอร์
    ภารกิจของโครงการนี้คือ เรนเจอร์ จะต้องไปให้ถึงดวงจันทร์และก่อนพุ่งชนดวงจันทร์จะต้องถ่ายภาพบริเวณนั้นส่งลงมาโดยคลื่นวิทยุ โดยใช้จรวดเอเบิ้ล 1 ยิงตรงไปดวงจันทร์มาแล้ว 9 ครั้ง ทุกครั้งไม่เคยยิงถูกดวงจันทร์เลย วันที่ 23 April 1962 สหรัฐยิงดวงจันทร์ครั้งที่ 10 ด้วยยานเรนเจอร์ 4 คราวนี้ยิงถูกดวงจันทร์พอดี แต่พุ่งชนทางด้านหลังของดวงจันทร์ โครงการนี้สิ้นสุดที่ เรนเจอร์ 9 โดยสามารถถ่ายภาพดวงจันทร์ทั้งสิ้น 17,259 ภาพ
    โครงการ Surveyor
    ในวันที่ 3 February 1966 รัสเซียส่ง Lunar 9 ไปลงจอดอย่างนิ่มนวลบนดวงจันทร์ หลังจากนั้น 5 เดือน สหรัฐสามารถส่ง Surveyor 1 ไปลงบนดวงจันทร์ในวันที่ 30 May 1966 โครงการนี้สิ้นสุดที่ Surveyor 7 เพื่อส่งภาพบนดวงจันทร์กลับมายังโลกเพื่อหาตำแหน่งในการลงบนดวงจันทร์
    โครงการ Lunar Orbitor
    เป็นโครงการถ่ายภาพดวงจันทร์ทั้งดวง
    โครงการอพอลโล
    อพอลโล 1 - เริ่มต้นวันที่ 27 January 1967 นักบินอวกาศทั้ง 3 คน ตายเรียบ ทั้งๆ ที่ยังไม่จุดระเบิดจรวดขับดันยาน ทางรัสเซียก็พบกับความสูญเสียเช่นกัน ในวันที่ 23 กันยายน 1967 ยานรุ่นใหม่ โซยุต 1 โดยมีพันเอกวลาดิเมียร์ คามารอฟ เป็นนักบิน โคจรรอบโลก 17 รอบ เป็นเวลา 26 ชั่วโมง 40 นาที เมื่อกลับมาถึงพื้นดินคามารอฟเสียชีวิตแล้วเนื่องจากร่มชูชีพสำหรับนำยานลงบนพื้นดินไม่ทำงาน
    อพอลโล 2-6 - ไม่มีนักบินอวกาศในการทดสอบในโครงการเหล่านี้
    อพอลโล 7 - เดินทางจากเคป เคเนดี้ วันที่ 11 October 1968 โคจรรอบโลก 163 รอบ เป็นเวลา 11 วันจึงเดินทางกลับโลก
    อพอลโล 8 - เดินทางไปโคจรรอบดวงจันทร์ 10 รอบ ใช้เวลา 20 Hrs.
    อพอลโล 9 - ทดสอบการเชื่อมต่อยาน เพื่อให้แน่ใจว่าหลังจากลงสู่ดวงจันทร์ แล้วสามารถกลับสู่โลกได้
    อพอลโล 10 - วัตถุประสงค์
    1.นำยานดวงจันทร์ลงไปอยู่ห่างจากดวงจันทร์ 9 miles
    2.ปฏิบัติการนัดพบและเชื่อมต่อระหว่างยานดวงจันทร์กับยานบังคับการที่ระยะทาง 70 miles จากดวงจันทร์
    3.ค้นหาผลกระทบแรงดึงดูดของดวงจันทร์ซึ่งมีอยู่ไม่แน่นอนเพราะ แมสคอน
    4.ถ่ายภาพบริเวณทะเลแห่งความสงบ ซึ่งเป็นบริเวณเลือกไว้สำหรับให้มนุษย์อวกาศคนแรกไปลงบนดวงจันทร์
    5.โคจรรอบเส้นศูนย์สูตรของดวงจันทร์ 31 รอบ ในเวลา 2 วันครึ่ง
    ยิงขึ้นไปโดยจรวดยักษ์ Sattern 5 ในวันที่ 18 May 1969 ภายในชั่วโมงเดียวหลังจากนักบินอวกาศทั้ง 3 คนก้าวท้าวลงบนเรือปริ้นซีตัน , โธมัส เพน ผู้อำนวยการนาซา เดินออกจากห้องควบคุมการบินตรงไปยังห้องประชุมของศูนย์ยานอวกาศ แถลงว่า แปดปีมาแล้ว สหรัฐตัดสินใจส่งมนุษย์ไปลงบนดวงจันทร์และนำกลับมา อย่างปลอดภัยก่อนสิ้นทศวรรษนี้ และอพอลโล 10 สามารถสร้างความมั่นใจให้กับเราได้ว่า เราจะไปลงดวงจันทร์
    อพอลโล 11 - ประกอบด้วยนักบิน 3 คน
    นีล อาร์มสตรองวัย 38 ปี ผู้บังคับการยานอพอลโล 11 เคยเป็นนักบินรบของกองทัพเรือสหรัฐมาก่อน นำเครื่องบินรบต่อสู้ในสงครามเกาหลี 78 เที่ยว
    เอดวิน (บัซซ์) อัลดริน วัย 39 ปี ได้รับปริญญาเอกด้านวิทยาศาสตร์จาก MIT หลังจากเข้าร่วมโตรงการเจมินี่ 12 รับหน้าที่เป็นนักบินของยานดวงจันทร์ “อีเกิ้ล” แยกตัวออกจากยานบังคับการ “โคลัมเบีย” นำ อีเกิ้ล ลงบนดวงจันทร์
    ไมเคิล คอลลินส์ วัย 38 ปี รับหน้าที่นักบินยานบังคับการ “โคลัมเบีย” โคจรอยู่รอยดวงจันทร์
    เช้าวันที่ 16 July 1969 ก่อนการเดินทางครั้งประวัติศาสตร์ หลายชั่วโมง มีผู้คนนับล้านชีวิตเดินทางมาแออัดยัดเยียดอยู่ภายในรัศมีมองเห็นมนุษย์เดินทางไปดวงจันทร์ โดยอเมริกาถ่ายทอดสดผ่านดาวเทียมนาน 230 ชั่วโมง ให้ประชากรอีก 500 ล้านคน ทั่วโลก (ไม่ทราบว่าเมืองไทยร่วมอยู่ด้วยหรือไม่เกิดไม่ทัน)
    ฮุสตัน ที่นี่ทะเลแห่งความสงบ อีเกิ้ลลงจอดแล้ว ขณะนั้น เป็นเวลา 16:47 เวลาที่ฮุสตัน ของวันที่ 20 กรกฎาคม 1969 และ เวลา 22:56 เวลาที่ฮุสตัน ของวันที่ 20 กรกฎาคม 1969 อาร์มสตรองใช้เท้าซ้ายเหยียบลงบนดวงจันทร์ พร้อมกับกล่าวว่า “ ก้าวเล็กๆ ของมนุษย์คนหนึ่ง เป็นก้าวกระโดดไกลของมนุษยชาติ”
    ขณะที่ไต่บันไดลงมา อาร์สตรองดึงกล้องโทรทัศน์ออกมาด้วย ดังนั้น ประชาชนหลายล้านคนมองเห็นการก้าวลงดวงจันทร์ ของมนุษย์คนแรกบนดวงจันทร์ สัญญาณโทรทัศน์และวิทยุที่ส่งลงมา ต้องใช้เวลา 1.3 วินาที จึงจะมาถึงโลก เวลาผ่านไป 19 นาที อัลดรินจึงลงมากระโดดโหยงเหยงบนดวงจันทร์
    ห่างออกไปจากขาของยานดวงจันทร์ มนุษย์อวกาศบนดวงจันทร์เอาธงชาติสหรัฐ ทำด้วยไนล่อนขนาด 3x5 ฟุต แขวนไว้บนเสาที่ปักลงไปในพื้นดินดวงจันทร์ หลังจากนั้นถอยออกมา และทำความเคารพธงชาติ หลังจากนั้นประธานาธิบดี นิกสัน พูดโทรศัพท์กับมนุษย์อวกาศบนดวงจันทร์ ขอแสดงความยินดี “เป็นการพูดโทรศัพท์ครั้งประวัติศาสตร์ไหลที่สุด เท่าที่เคยมีมา”
    และนักบินอวกาศทั้งสองคนเก็บตัวอย่างหิน และอีกหลายอย่างขี้เกียจพิมพ์ เป็นอันว่าจะกลับโลกแล้ว ในเวลา 13:54 เวลาที่ฮุสตัน ของวันที่ 21 กรกฎาคม 1969 อีเกิ้ล เดินทางออกจากทะเลแห่งความสงบเพื่อเชื่อมต่อกับยานโคลัมเบียกลับสู่โลก วันที่ 24 กรกฎาคม 1969 เวลา 12:50 เวลาที่ฮุสตัน ลงบนมหาสมุทรแปซิฟิกห่างจากฮาวายไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 950 ไมล์ ประธานาธิบดีนิกสันคอยนักบินอยู่บนเรือฮอร์เนท

    จากคุณ : nut - [ 23 ก.ย. 45 15:36:49 A:203.170.138.88 X: ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม