◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    Air mail ...............

    Air mail จดหมายอากาศ [:(
    24 กรกฎาคม 2545

    ถึงโบ๊ทลูกรัก
    เป็นอย่างไรบ้าง โบ๊ท หนึ่งเดือนที่ผ่านมากับบรรยากาศใหม่ๆ พ่อว่าลูกคงจะปรับตัวได้บ้างแล้วนะ ส่วนพ่อกับแม่ยังปรับตัวไม่ค่อยจะได้สักเท่าไร โดยเฉพาะแม่ของเรา แม่เค้ามักจะบ่นว่าคิดถึงลูกอยู่เสมอๆ ยิ่งตอนเวลาเย็นๆด้วยแล้ว เขามักจะนั่งร้องไห้อยู่บ่อยๆ พ่อก็ต้องคอยปลอบใจเขาเสมอ……ที่โน่นหนาวไหม๊?ลูก แล้วผู้คนเป็นอย่างไรกันบ้าง เชื่อแน่ว่าลูกก็คงนอนร้องไห้ด้วยเหมือนกันใช่ไหม๊ล่ะ!…. หากคิดถึงพ่อกับแม่ก็เอารูปนั้นขึ้นมาดู ก็ได้นะ รูปของครอบครัวเราไง จำได้ไหม๊…รูปนี้ถ่ายตอนโบ๊ทอายุได้ 7 ขวบลูกเพิ่งขึ้นชั้น ป.1 ส่วนพ่อกับแม่จำได้ไม่มีวันลืม รูปนี้ลูกเพิ่งจะหยุดร้องไห้สาเหตุเพราะไม่อยากไปโรงเรียน บ่นว่า “ ไม่อยากมีครูคนใหม่” ลูกกลัวครูคนใหม่ของลูกจะใจดีสู้ครูคนเก่าที่เคยสอนอยู่ตอน อนุบาล 2 ไม่ได้ …สิ่งที่พ่อทำในตอนนั้นก็คือ หลอกล่อโดยเอา จัมโบ้เอของลูกมาให้ลูกถือไว้แล้วบอกว่า “หากไม่ยอมไปโรงเรียน พ่อจะให้พี่จัมโบ้เอกลับบ้าน และลูกก็จะไม่เห็นอีกเลย”นี่คือสิ่งที่พ่อบอกกับลูก โบ๊ทคงจำไม่ได้หรอก มันเป็นกลเม็ดเล็กๆน้อยๆที่พ่อมักจะใช้ได้เสมอๆ….
    ตอนนี้ห้องของลูกพ่อเก็บของทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้วนะ ไม่ต้องห่วง ส่วนเพื่อนๆของลูกทุกคนสบายดี พ่อไม่ค่อยได้เจอสักเท่าไรไม่เหมือนในช่วงที่ลูกยังอยู่บ้าน เพื่อนๆมากกันให้เต็มบ้านไปหมด วันก่อนแม่เอารูปตอนที่เราเลี้ยงฉลองวันเกิดลูกครบ 17 ปี มาดูกัน …แหม…วันนั้นนะพ่อถ่ายรูปจะมือเป็นหวัดเลย เพื่อนลูกก็มากันเยอะเหมือนเดิมรวมทั้งหนูกิ่งด้วย พ่อยังแอบเห็นลูกคุยกับหนูกิ่งกระหนุงกระหนิงเชียว จนพ่อเลยต้องแอบถ่ายรูปลูกเอาไว้เป็นหลักฐานเพื่อเอามาล้อลูกเสมอๆ วันนั้นเป็นวันที่ลูกของพ่อมีความสุขที่สุดจริงๆ….
    ส่วนแม่ของลูกกับพวกอาป้อมและน้าขวดพากันไปจ่ายตลาดกันตั้งแต่เช้า พ่อไม่ได้อยู่ช่วยแม่เขาทำกับข้าวสักเท่าไรเนื่องจากพ่อต้องไปทำงาน ส่วนโบ๊ทหยุดเรียนเพราะว่าวันนั้นเป็นวันเสาร์พอดี ก่อนหน้านั้นพ่อได้ข่าวว่าโบ๊ทแอบไปขอของขวัญกับแม่เขาเอาไว้ใช่ไหม๊ แม่เขามาบอกพ่อว่าลูกเซ้าซี้น่าดูเลย แม่บอกว่าจะทำอย่างไรดีกับของขวัญของลูก จะซื้อให้ดีไหม พ่อก็เลยบอกแม่เขาไปว่า ให้ทำเฉยๆไปก่อนเดี๋ยวพ่อจะจัดการเอง…..ลูกทำท่าไม่ค่อยจะพอใจสักเท่าไรที่ไม่ได้ในสิ่งที่ลูกต้องการ ก็เลยประชดงอนพ่อกับแม่ แต่ก็ดีนะทีวันนั้นที่เพื่อนๆของลูกมากันเร็วลูกเลยไม่กล้างอนสักเท่าไร….
    เมื่อวานนี้หนูกิ่งมาที่บ้านมาคุยกับแม่ตั้งนานสองนานไม่รู้คุยอะไรกันบ้าง แต่เห็นหนูกิ่งบอกว่า”คิดถึงลูก”
    เป็นไงดีใจสิท่า!เจ้าชู้นักนะเรา หนูกิ่งเธอน่ารักดีนะ เธอบอกว่าเธอเป็นเพื่อนกับลูกตั้งแต่อยู่ชั้นประถมโน้นแน่ะ เธอเล่าเรื่องลูกให้ฟังจนพ่อกับแม่นึกขำในท่าทางของลูกจริง……
    วันนี้พ่อเหนื่อยเหลือกำลัง ไม่รู้ว่าเมื่อไรพ่อจะได้ไปอยู่กับลูกเสียที พ่อนึกโทษตัวเองตลอดมาในสิ่งที่พ่อได้หยิบยื่นให้ลูก พ่อไม่ควรที่จะซื้อมอเตอร์ไซค์ให้ลูกเลยเพียวเพราะว่ามันเป็นสิ่งที่ลูกอยากได้เท่านั้น มันจึงกลับกลายเป็นว่ามัจจุราชที่มาพรากเอาลูกของพ่อไปตลอดกาล……..พ่อขอโทษนะลูกรัก
    รักลูกเสมอและตลอดไป
    พ่อแอ๊ด

    ปล. พ่อหวังว่าจดหมายฉบับนี้ที่พ่อเขียนถึงลูก สักวันลูกคงจะได้อ่านมัน ถึงแม้มันจะไม่เคยส่งถึงมือลูกเลยก็ ตาม…….กลับมาอ่านนะ……ลูกรัก
    ....................................................................................................
    นี่เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นเท่านั้นแต่มีเค้าโครงจากเรื่องจริงที่ผมได้เข้ามาสัมผัสกับตัวเองแล้วรู้สึก.....คงไม่ต้องถามถึงผู้ก่อเห๖ุว่าเค้าได้รับโทษอะไร...เราจะทำอย่างไรดีกับเรื่องอย่างนี้ที่ผมคิดว่ามันก้คงยังมีอยู่ในสังคมของเรา..กฏหมายห้ามไม่ให้ดืมขณะเมาแต่คนเมามักไม่สนใจ...กฏหมายอ่อนแอหรือคนฝ่าฝืนกันแน่....

    จากคุณ : daxter - [ 1 ส.ค. 46 10:53:46 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม