◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    ***วันพ่อ...มาบอกรักพ่อกันเถอะ***

    จะว่าเก็บกดก็คงจะใช่อ่ะนะคะ

    ตอนเด็กๆ เคยคิดว่าพ่อ(จริงๆแล้วเรียกป๋านะ) ไม่รักเราอ่ะ รักแต่น้องชาย เข้าใจว่าคนจีนเค้าไม่ชอบลูกผู้หญิง

    สอบได้ที่หนึ่งก็ไม่เคยชม ไม่เลยจริงๆ เล่นกีฬาได้เหรียญทอง พ่อบอกว่าเอามาทำไมต้มกินก็ไม่ได้

    เลยเคยบ่นน้อยใจกับแม่ แม่ปลอบว่า ป๋ากลัวเราจะได้ใจแล้วไม่ขยันหน่ะ

    ตอนเราอยู่ ม.3 เราทะเลาะกับพ่อเพราะพ่อไม่ยอมให้เราเล่นกีฬา เราน้อยใจและและโกรธพ่อมากๆ

    พอเราจบม.3 เราอยากไปเรียนต่อ ม.ปลายที่โรงเรียนมีชื่อแห่งหนึ่ง

    เราดีใจมากที่พ่ออนุญาตให้เราไปสอบเรียนต่อ เราหายโกรธพ่อ และตั้งใจว่าวันพ่อเราจะขอโทษ

    พ่อทำงานหนักเพราะส่งลูกไปเรียนต้องใช้เงินมาก จนกระทั่งล้มป่วย พ่อตายก่อนที่จะรู้ว่าเราสอบได้ด้วยซ้ำ

    ในงานศพของพ่อ เพื่อนพ่อทุกคนมาถามหาเรา บอกว่าใหนเหรอลูกสาวที่ว่าเก่งนักเก่งหนาหน่ะ ได้ยินแล้วอึ้งค่ะ เค้ารู้ได้ยังไงถ้าไม่ใช่พ่อบอก

    หลังจากนั้น 6 ปี วันรับปริญญาพวกญาติๆเค้าก็พูดถึงพ่อ ว่า เสียดายนะที่พ่อ(โกเฮง)ไม่ได้มาเห็น พวกอาๆบอกว่าที่เป็นผู้เป็นคนได้ทุกวันนี้ เพราะพ่อเป็นคนอบรมสั่งสอน (ย่ามีลูกหลายคน พี่เป็นลูกชายคนโต)

    ***แต่เราว่าป๋าคงอยู่แถวนี้แหล่ะ คอยดูแลพวกเราอยู่***

    เสียดายนะ ที่ตอนป๋ายังอยู่ไม่เคยบอกรักเค้าซะที ทำไมเราเป็นคนอย่างนี้นะ

    ตอนนี้มีแม่อยู่คนเดียว ถึงจะออกนอกลู่นอกทางบ้าง แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรเสียหาย

    ถึงวันพ่อทีไร มันก็รู้สึกอย่างนี้ทุกที

    ***ฝากเพื่อนไว้นิดนึงนะคะ...***



    จากคุณ : Joie_Girl - [ 3 ธ.ค. 46 14:17:11 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม