◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    *** เมื่อรัก ... สิ้นสุด ***

    จะว่าไปแล้วเรื่องนี้ก็เหมือนน้ำเน่า เราคบกะผู้ชายคนนึงตั้งแต่ปีหนึ่ง แล้วเราก็คบผู้ชายคนนี้มาตลอด แล้วก็ให้ความเชื่อใจ และจริงใจมากๆ ... จวบจนวันนี้ก็ผ่านมาได้สิบปีกว่าๆแล้ว เพื่อนหลายๆคนคอยถามเสมอว่าเมื่อไหร่จะแต่งงาน พ่อแม่ฝั่งเรา และพ่อแม่ฝั่งเขาก็เข้ากันได้ดี ... ทุกๆอย่างดูเหมือนจะราบรื่น ทั้งเราและเขามีโอกาสมาเรียนต่อที่ต่างประเทศ ทั้งๆที่เราเชื่อใจกันและกัน เราสองคนตั้งใจที่จะพิสูจน์คำว่า "รักแท้แพ้ระยะทาง" นั้นไม่เป็นความจริง

    แต่แล้ววันนึง เราก็ได้ทราบว่าเขามีผู้หญิงอีกคนที่เมืองไทย แปลกไหม และเพราะอะไรผู้หญิงคนนั้นถึงเข้ามาแทรกกลางระหว่างเรากะเขาได้ ทั้งๆที่ผู้หญิงคนนี้อยู่ไกลถึงเมืองไทย แต่ผู้หญิงคนนี้สามารถเอาดวงใจทั้งดวงของเราที่เฝ้าคอยดูแลและทนุถนอนมานานแสนนาน ... แรกๆเรานึกเกลียดผู้หญิงคนนี้ที่มาแย่งคนที่เรารักไป แต่นึกไปนึกมาเราคิดได้ว่า ตบมือข้างเดียวมันไม่ดัง และนั่นก็จริงอย่างที่เราคาด เขาคนนั้นของเราได้บอกรักเรา บอกจะแต่งงานกับเรา ในช่วงเวลาเดียวกัน เขาก็พูดประโยคแบบนี้กับเธอคนนั้น ... น่าแปลกเนอะ ที่เขาสามารถบอกรักผู้หญิงสองคนได้ในเวลาเดียวกัน เราเสียใจ เราร้องไห้ บางครั้งเราอยากเดินกลับไปหา แต่เรากลัว เพราะช่วงเวลาที่เราไว้ใจเขาที่สุด ช่วงเวลาที่จะพิสูจน์ความรักก่อนที่เราจะแต่งงานกัน กลับกลายเป็นช่วงเวลาที่เขาไปคบกับผู้หญิงอีกคน ... จะว่าไปแล้วสองปีที่เขาคบกับผู้หญิงคนนี้ กับสิบปีที่เขาคบกับเรา มันดูช่างแตกต่างกันอย่างลิบลับ ...

    เราตัดสินใจที่จะเลิกคบกับผู้ชายคนนี้ เพราะเรากลัวว่าถ้าวันนึงต้องแต่งงานกันจริงๆ อะไรคือความเชื่อใจ ความไว้ใจที่ควรจะมีให้กัน เพราะเขาได้ทำลายภาพดีดีไปหมดสิ้นแล้ว ... องค์ประกอบของคำว่ารักมีหลายอย่าง การให้อภัย การไว้ใจ การเข้าใจ การดูแลเอาใจใส่และเคารพกันและกัน ... เราพยายามเอานิยามเหล่านี้มาชั่งน้ำหนักระหว่างความรักและความเจ็บปวดที่มี ... สุดท้ายเราบอกเขาว่า ขอความเป็นเพื่อนก่อนได้ไหม ขอความเป็นเพื่อนและเวลาเพื่อที่จะพิสูจน์ความรู้สึกของเราสองคน แต่เขากลับไม่ยอมหยิบยื่นให้แม้แต่ความเป็นเพื่อน เขาบอกเราว่าถ้าเป็นเพื่อนก็คือเลิกคบ ... เราไม่ได้คิดแบบนั้นหรอกนะ แต่เราต้องการความเป็นเพื่อน เพื่อให้เราและเขาได้เรียนรู้ใจตัวเองมากกว่านี้ .... ในที่สุด เราและเขาก็ต้องเลิกกัน ไม่มีแม้นแต่ความเป็นเพื่อนให้แก่กันและกัน แล้วเขาก็เดินกลับไปหาผู้หญิงคนนั้น เพียงเพราะว่าเขารอคำว่าเพื่อนจากเราไม่ได้

    หกเดือนผ่านไปกับความรู้สึกที่ยังห่วงหาและอาทร ณ วันนี้ เรากลับไปถามเขาว่าจะมีโอกาสไหมที่เราสองคนจะสานต่อความฝันที่เคยสร้างด้วยกัน เขาบอกเราว่าเขายังรักเรา แต่เขาไม่รู้ว่าเขาจะทำอย่างไรกับผู้หญิงคนนั้น ... บทสรุปของเรา คือว่าเราต้องเลิกกับชายคนนี้ แล้วให้ชายคนนี้ไปมีความสุขกับหญิงคนนั้น

    สิ่งที่เราดีใจที่สุดคือเรายังไม่ได้มีอะไรกับชายคนนี้ ถ้าเรามีจริงๆเราคงเสียใจมากไปกว่านี้อีกร้อยเท่าพันเท่า จะว่าไปแล้วมันก็คือเยื่อบางๆ สำหรับคนบางคนอาจไม่มีความหมาย แต่มันกลับเป็นความภูมิใจของเรา ที่เราคิดว่าเราจะเก็บให้กับคนที่เราเลือกจะเป็นสามีที่ถูกต้องตามกฏหมาย และจะเป็นคนที่เราฝากชีวิตทั้งชีวิตไว้ด้วย ... ซึ่งตอนนี้ เรายังไม่สามารถเปิดใจรับใครเข้ามาได้อีกเลย เพราะว่าเรากลัว เรากลัวการผิดหวัง เราไม่อยากรักแล้วต้องจาก ~~~~>_<~~~~

    จากคุณ : P. Jung - [ 26 ก.ย. 46 16:14:26 A:64.168.55.127 X: ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม