◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    ผมตายแล้ว รึผมฝันไปนะ........เชิญพี่ ๆ เข้ามาวิเคราะห์กันหน่อยครับ

    ตอนผมอายุ 12 ปีผมประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์  ผลคือจอรับภาพในตาชั้นใน(ตาซ้าย)ของผมลอกออกมาเป็นแผ่น ตอนแรกก็ไม่รู้หรอกรักษาแค่แผลโดนรถชน ตอนหลังตาซ้ายเริ่มจะมองไม่เห็น แม่เลยพาไปตรวจละเอียดอีกทีนึง หมอลงความเห็นกันว่าต้องรับการผ่าตัดด่วนก่อนที่ตาจะบอดถาวร ผมเข้าห้องผ่าตัดอย่างเร่งด่วนที่โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่

       วันผ่าตัดก็ปกติไม่มีอะไรเป็นพิเศษไม่ได้ตื่นเต้นมาก เพราะยังเด็กอยู่  แต่พ่อแม่เครียดกันมากเพราะกลัวว่าตาจะบอด

        พอเข้าห้องผ่าตัดหมอก็รมยาสลบ ทีนี้ด้วยความที่เป็นเด็ก น้ำหนักตัวน้อย  หมอกะปริมาณยาสลบไม่ถูก เลยทำให้หัวใจผมหยุดเต้น กราฟบนเครื่องมือเป็นเส้นตรง ( มารู้ทีหลังว่าประมาณ 4 นาที ) ทีนี้ตอนสลบน่ะ ผมเห็นภาพอย่างนี้ครับ

      ผมเห็นตัวเองอยู่ในห้องผ่าตัด นอนอยู่บนเตียง หมอกำลังปั๊มหัวใจกันอยู่  วุ่นวายมาก แล้วอยู่ดีดีภาพก็ตัดไป

      ผมเห็นภาพอีกครั้งคือ ผมยืนอยู่ริมแม่น้ำสายหนึ่ง ทัศนีภาพก็เหมือน ๆ กันคือ มีสะพาน มีบ้านตั้งอยู่ริมน้ำเรียงรายเป็นแถว  บ้านทุกหลังเป็นบ้านไม้สถาปัตยกรรมเหมือนบนโลกเราเป๊ะ แต่เป็นตึกไม้เก่า ๆ หน่อย ประมาณสมัย ร.5 ร.6 มีคนเดินไปเดินมาเหมือนกันนี่แหละ

     แล้วก็มีเสียงผู้ชายคนนึงเรียกผม  เป็นใครรู้ไหม...ใครจำ ส.อาศนะจินดาได้มั่ง  นั่นแหละ!  เค้าก็มาบอก หนูเพิ่งมาใช่มั๊ย ชื่อนี้ใช่มั๊ย ผมก็ตอบคำถามไป แล้วทีนี้เค้าก็พาเดินไปเรื่อย ด้วยตามประสาเด็กอยากรู้อยากเห็น (ไม่เด็กผมก็ว่าต้องอยากรู้แหละตอนนั้น ) ผมเลยถามลุงแก

     "ที่นี่ที่ไหน" --- "คนตายเค้ามากัน"
     "อ้าว ผมตายเเล้วเหรอ"----"เออ"

     ผมเริ่มร้องไห้แล้วล่ะ จำได้อยู่เลย แล้วลุงแกก็เข้ามาจูงมือ

        "ม่ะ...เดี๋ยวจะพาไปหาบ้านอยู่ก่อน"

        ผมเดินตามไปง่าย ๆ ทั้งที่ปกติน่าจะร้องให้แล้วร้องจะกลับบ้านหาพ่อหาแม่ แล้วลุงเค้าก็เดือนจูงมือผ่านถนนซึ่งเลียบฝั่งขวาของแม่น้ำ แล้วซ้ายมือเป็นบ้านคน  คนในบ้านก็มองออกมาเหมือนอยากรู้อยากเห็นว่าใครมาใหม่

    "ลุงพาผมไปหาตากะยายได้มั๊ย ตากะยายผมก็ตายแล้ว" --- "จะไปรู้ได้ไงว่าตากะยายหนูอยู่ที่ไหน"
    "อ้าว ลุงมารับคนไปไว้บ้านทำไมไม่รู้"--- "มันไม่ได้มาที่นี่ทุกคนนี่ ตากะยายหนูได้ไปอยู่ด้วยกันรึปล่าวยังไม่รู้เลย ลุงก็เพิ่งมาทำไม่นาน"
    "แล้วยมพบาลล่ะ"--- " ไม่รู้ ไม่เคยเจอเหมือนกัน "
    "แล้วนี่นรก รึว่าสวรรค์นี่" --- "ก็ไม่ได้เป็นไรทั้งนั้นแหละ เหมือนตอนอยู่ที่เดิมนั่นแหละ"

        ผมถามลุงแกไปอีกหลายเรื่อง ซึ่งผมเรียบเรียงไม่ได้ แต่โดยรวมแล้วประมาณนี้
    "คนที่นี่ตายไหม"----------"ตายสิ แต่ไปไหนก็ไม่รู้เหมือนกัน "
    "มีข้าวกินไหม"-----------"ไม่รู้...ไม่เคยหิว"

        อยู่ดีดีก็มีผู้หญิงคนนึงวิ่ง ตามหลังมา แล้วเรียกลุงแกไปคุย แล้วลุงก็หันมาบอกว่า "เอ้า  กลับบ้าน" แล้วก็หัวเราะ แล้วก็ส่งผมให้กับผู้หญิงคนนั้น  

       ผมตื่นอีกทีในตู้อบของโรงพยาบาล  ร้อนมาก เพราะเดี๋ยวตัวเย็นแล้วจะช๊อค  มีพยาบาลเฝ้าอยู่ พอเห็นผมเริ่มดิ้น เค้าก็เรียก หมอเข้ามาดูอาการ

      รวมเวลาหัวใจหยุดเต้น 4 นาที  รวมเวลาที่หมดสติ 3 ชั่วโมง ..... พอเริ่มพูดได้ก็รีบเล่าเรื่องนี้ให้แม่ฟัง  แม่ร้องไห้ใหญ่ เพราะเเม่รู้ว่าผมอาจจะตายไปเลยตอนนั้นก็ได้  หมอบอกไปแล้วว่ามีสิทธิเป็นเจ้าชายนิทรา  แล้วก็พาไปทำบุญที่วัด แต่ก็ไม่ได้เล่าอะไรให้พระฟัง

       เลยจะมาถามพี่ ๆ ที่ห้องศาสนาน่ะครับว่า

    1.ผมตายไปรึปล่าว ตอนนั้น
    2.คนสลบนี่สามารถฝันได้รึปล่าวครับ
    3.ที่นั่นมันที่ไหน  ท่าทางลุง ส.อาศนะจินดา แกก็ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่
    4.รึว่าที่นั่นเป็นที่ไหนซักที่ ที่คนตายต้องไปอยู่ เพื่อรออะไรซักอย่าง ตายอีกรอบ เพื่อไปเกิดอีกที่? รอพิพากษา.......โดยอะไรก็ช่างเถอะ ?

      ใครอ่านมาเยอะ หรือบรรลุธรรมที่รู้อะไรถึงขั้นนั้นช่วยบอกผมทีนะครับ  สงสัยมาหลายปีแล้ว  มันเข้าใกล้ทฤษฎีของศาสนาไหนไหมครับ

     ขอบคุณล่วงหน้าพี่ ๆ ครับ.....

    จากคุณ : Manual Tailer Machine - [ 12 ก.พ. 49 03:27:08 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม