◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    อธิบายการปฏิบัติวิปัสสนา มหาสติปัฏฐานสูตร เรื่องของการดูความรู้สึก(เวทนา)

    พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒
    ทีฆนิกาย มหาวรรค
    ๙. มหาสติปัฏฐานสูตร (๒๒)


    [๒๘๘] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาอยู่อย่างไรเล่า ภิกษุในธรรมวินัยนี้

    เสวยสุขเวทนาอยู่ ก็รู้ชัดว่า เราเสวยสุขเวทนา

    หรือเสวยทุกขเวทนา ก็รู้ชัดว่า เราเสวยทุกขเวทนา

    หรือเสวยอทุกขมสุขเวทนาก็รู้ชัดว่า เราเสวยอทุกขมสุขเวทนา

    หรือ เสวยสุขเวทนามีอามิส ก็รู้ชัดว่า เราเสวยสุขเวทนามีอามิส

    หรือ เสวยสุขเวทนาไม่มีอามิส ก็รู้ชัดว่า เราเสวยสุขเวทนาไม่มีอามิส

    หรือเสวยทุกขเวทนามีอามิส ก็รู้ชัดว่า เราเสวยทุกขเวทนามีอามิส

    หรือ เสวยทุกขเวทนาไม่มีอามิส ก็รู้ชัดว่า เราเสวยทุกขเวทนาไม่มีอามิส

    หรือ เสวยอทุกขมสุขเวทนามีอามิส ก็รู้ชัดว่า เราเสวยอทุกขมสุขเวทนามีอามิส

    หรือ เสวยอทุกขมสุขเวทนาไม่มีอามิส ก็รู้ชัดว่า เราเสวยอทุกขมสุขเวทนาไม่มีอามิส

    ดังพรรณนามาฉะนี้ ภิกษุย่อมพิจารณาเห็น

    1. เวทนาในเวทนาภายในบ้าง
    2. พิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาภายนอกบ้าง
    3. พิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาทั้งภายใน
    ทั้งภายนอกบ้าง
    4. พิจารณาเห็นธรรมคือความเกิดขึ้นในเวทนาบ้าง
    5. พิจารณาเห็นธรรมคือความเสื่อมในเวทนาบ้าง
    6. พิจารณาเห็นธรรมคือทั้งความเกิดขึ้นทั้งความเสื่อมในเวทนาบ้าง

    อีกอย่างหนึ่ง สติของเธอที่ตั้งมั่นอยู่ว่า เวทนามีอยู่ ก็เพียง
    สักว่าความรู้ เพียงสักว่าอาศัยระลึกเท่านั้น เธอเป็นผู้อันตัณหาและทิฐิไม่อาศัยอยู่แล้ว และไม่ถือมั่นอะไรๆ ในโลก ดูกรภิกษุทั้งหลาย อย่างนี้แล ภิกษุชื่อว่าพิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาอยู่ ฯ

    จบเวทนานุปัสสนา

    จากคุณ : SpiritWithin - [ 18 ต.ค. 48 12:08:07 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม