◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    การได้เป็นสัปเหร่อ จะเป็นอุบายทำให้เห็นไตรลักษ์ได้ดีขึ้นไหม

    ๑. การเห็นอสุภะ ถ้าตามความคิดผม ตอนแรกต้องเกิดความรังเกียจเห็นว่า
    เป็นเรื่อง ตัวเรา กายเราสกปรกไม่ควรยึดมั่นถือมั่น
    จากนั้น การเห็นก็จะเปลี่ยนเป็น เห็นเป็นเร่องปกติ เป็นของธาตุมาประชุมกัน
    แล้วจะไม่นึกรังเกียจ แต่เป็นเรื่องธรรมดาเฉย ๆ

    ผมว่าพวกสัปเหร่อ ก็คงเห็นเป็นเรื่องธรรมดาเฉย ๆ เหมือนกัน

    เป็นไปตามนี้ ทำไมพวกสัปเหร่อ ถึงไม่เห็นธรรมมากกว่าพวกอื่น ๆ
    (ในสมมติฐานว่า พวกสัปเหร่อ ก็นั่งสมาธิ ปฎิบัติธรรมด้วยเหมือนฆราวาสคนหนึ่ง)

    ๒. เทวดาระลึกชาติได้ไหม ถ้าได้ การอุบัติของจิต ก็นำสัญญาติดไปด้วยหรือ
    หรือถ้าเป็นบารมี (หรือบุญ?) จะติดไปในชาติใหม่ได้เฉพาะเทวดาหรือเปล่า
    แสดงว่าเป็นจิตลักษณะพิเศษหรือครับ

    ๓. อันนี้ความเห็นส่วนตัว (ชวนถูกด่า) ผมว่าพระป่าไทย เท่าที่อ่านประวัติ
    ท่านน่าจะได้เห็นธรรมได้เร็วกว่านี้นะครับ บางรูป
    เพราะเท่าที่เห็นประวัติ จิตท่านไม่เป็นอิสระเท่าไหร่ เพราะ
    ยึดมั่นในความเพียร ยึดมั่นในการเห็นทุก ยึดมั่นว่าจะต้องเดิน จะทำสงครามกับกิเลส

    ถ้าท่านไม่ยึดมั่นเกินไปแบบนี้ ทำใจสบาย ๆ ไม่ยึดมั่นถือมั่น ผมว่า
    ท่านอาจจะ เห็นธรรมเร็วกว่านี้

    ที่คิดแบบนี้ เพราะเห็นประวัติบางท่าน ก็จะบรรลุธรรมเมื่อเหนื่อยจะพักผ่อน
    จิตใจผ่อนคลาย

    อีกเรื่องคือ ผมเห็นท่านทำความเพียรแบบตายเป็นตาย แต่ท่านจะเน้นทุกขัง
    มากกว่าองค์อื่นในไตรลักษ์ ถ้าไปเน้นอย่างอื่น เช่นอนิิจจัง น่าจะเร็วกว่า
    ยึดมั่นน้อยกว่า (การดูทุกขัง เวลาดูมันทั้งเจ็บ เมื่อเจ็บก็ต้องเพ่งสมาธิสู้มัน
    เมื่อสู้มัน ใจก็เขม็งเกลียว ยึดมั่น)

    อยากให้วิจารณ์น่ะครับ ผมไม่ได้ดูหมืิ่นหลวงปู่พระป่าทั้งหลายว่าท่านผิดหรืออะไรนะครับ
    ผมเพีียงอยากถกดูเท่านั้น

    ปล. ผมเพิ่งเข้าใจของหลวงพ่อเทียนเรื่องยกมือไปมา เป็นอุบายทำให้มีสติ
    เพราะเวลานั่งเฉย ๆ อ่านหนังสือ มักจะลืมดูลม และก็ไม่ได้ดูอากัปกริยาของเท้า
    การดูมือจะเป็นการคุมสติที่ดี แต่สงสัยว่าถ้าทำมากไปจนเคยชิน สติก็หายได้เหมือนกัน

    ปล. ๒ ผมว่าปฎิบัติธรรมนี่ ความเพียรนี่ บางทีเข้าใจผิดได้นะ
    เพราะถ้าปฏิบัติแล้ว คิดว่าทำวิริยะอยู่ อยากเร่ง มันก็เหมือนว่า ยิ่งช้า
    เพราะ ไปยึดว่าจะทำหนัก จะเร่ง มันน่าจะขัด
    ที่ถูกคือ ปล่อยไปตามสบาย เหมือนควบม้า ปล่อยให้ม้าวิ่งของมันเอง
    เราคอยคุมให้มันอยู่ในระดับที่ยอมรับได้

    อย่างนี้น่าจะได้ผลกว่า คิดว่าอย่างไรครับ (ไม่ได้อวดดีนะครับ ถก ๆ)
    เหมือน คุมใจตัวเอง ไม่ให้ไปยึดอะไรมากไป เช่น ยึดวิริยะ โดยไม่รู้ตัว
    ยึดสมาธิ ยึดสติ ไรงี้

    คิดไงครับ

    จากคุณ : กก - [ 18 พ.ค. 48 19:33:26 A:221.128.101.62 X: TicketID:093707 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม