ความคิดเห็นที่ 1 เคยแบบว่านุ่งกระโปรงแล้วพอก้าวขึ้นตุ๊กๆก็แคว่กเลยอ่ะค่ะ (ขาดขึ้นมาจนถึงก้น) ตอนเดินลงนี่ไม่รู้จะทำไงเลยเอาแฟ้มปิดก้นไว้(ปิดไม่มิดอยู่ดีอ่ะ) เดินเข้าบ้านเจอเพื่อนแม่ แม่บอกทำไมไม่ยกมือไหว้ เราก็ไม่รู้จะบอกยังไงว่ายกก็โป๊หมดอ่ะดิคะ...เลยต้องยกไหว้แล้วเผ่นขึ้นห้องไปเลยง่ะ...แหะๆ...หลังจากนั้นวันไหนนุ่งกระโปรงจะนั่งรถตุ๊กเลยน่ะ เข็ดอ่ะ จากคุณ : คนขี้สงสาร - [22 เม.ย. 45 19:09:48]

ความคิดเห็นที่ 2 พิมพ์ผิด...จะไม่นั่งรถตุ๊กเลยน่ะ วันที่นุ่งกระโปรงน่ะ...เข็ดจนตาย ขายหน้าประชาชีหมด จากคุณ : คนขี้สงสาร - [22 เม.ย. 45 19:11:52]

ความคิดเห็นที่ 3 ไม่น่าอายหรอก ถ้าเราเป็นน้องแฟนเราก็ชอบดู อุ้มลูกด้วย maternity ดี อิอิ จากคุณ : 000 - [22 เม.ย. 45 19:25:43]

ความคิดเห็นที่ 4 มีเรื่องน่าอายมากที่สุด ไม่กล้าเล่าให้ใครฟังรู้ถึงไหนอายถึงนั่น เรื่องเกิมาประมาณปีกว่าแล้ว พอดีตอนนั้นกำลังขับรถกลับบ้าน แล้วก็ปวดฉี่มาก เพราะอั้นฉี่มาตั้งแต่ตอนบ่าย ๆ พอดีงานยุ่งมากเลยไม่มีเวลาไปฉี่ และตอนนนั้นก็ดึกมากแล้ว ประมาณเกือบตีหนึ่ง แล้วก็ปวดฉี่แล้วแถวนั้นก็ไม่มีปั๊มด้วย ใจก็คิดว่าจะอั้นให้ถึงบ้านแต่มันก็ไม่ไหวจริง ๆ ก็เลยตัดสินใจจอดรถข้างทาง แถวนั้นไม่ค่อยมีรถแล้วเพราะดึกมาก พอจอดรถเสร็จเราก็ลงไปข้างทางมันเป็นพุ่มไม้เราก็เดินเข้าไปแล้วก็นั่งฉี่ เวลาคนอั้นฉี่นาน ๆ มันก็จะฉี่เยอะใช่มั๊ยคะ เราก็เลยฉี่นาน แล้วทีนี้เราก็ได้ยินเสียงรถมอเตอร์ไซร์มาจอด แล้วก็มีแสงไฟฉายส่องมาตรงที่เรานั่งฉี่ แล้วก็มีเสียงถามว่า " คุณ ทำอะไรนะ จอดรถตรงทางโค้งมันอันตรายนะ " ใช่แล้วคะ ตำรวจมาคะ เราก็ไม่กล้าบอกว่าเรากำลังฉี่อยู่ แล้วเราก็ได้ยินเสียงตำรวจกำลังเดินฝ่าพุ่มไม้เข้ามา เราจกใจมาก ฉี่ก็ยังไม่เสร็จ เราก็เลยตะโกนบอกไปว่า " อย่าเข้ามากำลังฉี่อยู่คะ" ตำรวจคนนั้นก็เลยถามว่าทำไมมาฉี่ตรงนี้ ยังมาถามอีก ก็ถ้าไม่ปวดแล้วจะมาฉี่แถวนี้หรือไงฟะ แล้วตำรวจก็เดินออกไปรอจนเราฉี่เสร็จและเดินออกไป พอเราเห็นตำรวจเราไม่กล้ามองหน้าตำรวจเลยเพราะอายมาก เรารีบก้มหน้าเดินขึ้นรถไปเลย เราได้ยินตำรวจเค้าถามอะไรเราซักอย่างแต่เราไม่ได้สนใจฟังแล้วแหละ เพราะอายมากคะ ขอบอก... จากคุณ : ฉี่ทางโค้ง - [22 เม.ย. 45 19:57:19]

ความคิดเห็นที่ 5 ตอนที่ผมมากท.ใหม่ ๆ ผมก็มารอเพื่อนที่หน้า ซ.มหาดไทย ตอนนั้นก็ไม่รู้เรื่องอะไรบ้านนอกมาก ๆ (เพิ่งจะเคยลุยเดี่ยวนี่หว่า) ก็เลยไปถามวินมอไซด์ว่า “พี่รู้จัก (ที่อยู่เพื่อน) ไหมครับ” เค้าก็ว่ารู้ ผมก็ถามอีก “มีรถเมล์ผ่านไหมครับ” เค้าก็บอกว่าไม่มี ตอนนั้นยังเฉย ๆ เพราะเราไม่รู้อะไรนี่หว่า ตอนหลังมานึกอีกทีนี่เราไปถามยังงั้นได้ไงวะ แล้วก็เรื่องต่อกัน เพื่อนก็ให้รอที่หน้าสน.หัวหมาก อะไรเนี่ย ตอนนั้นเราก็ไม่รู้เรื่อง อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้มันก็อธิบายใหญ่ มันก็พูดอะไรไปเรื่อย เราก็เข้าใจว่าปากซอย ก็เลยรอมันตรงนั้นแหละ สักพักก็มีรถยนต์คันนึงมาจอดติดไฟแดงที่หน้าซอย ดันคล้ายกับเพื่อน โอ้โฮ! มันขับออดี้ด้วยว่ะ แต่ทำไมมีเพื่อนมาหลายคนจังวะ ผมก็เลยโบกไม้โบกมือใหญ่ เค้าก็หันมามอง พร้อมกับเพื่อนในรถ เฮ้ย! ไม่ใช่นี่หว่า หน้าแหกเลยKU.. จากนั้นเพื่อนมันก็มา มันบอกว่าให้ไปรอที่หน้าสน.หัวหมากอยู่ตรงโน้น หาตั้งนาน ก็เราไม่รู้นี่หว่า และที่สำคัญ มันขี่มอไซด์มารับ ไม่ใช่ออดี้ คิดแล้วขำตัวเอง ก๊ากกกก จากคุณ : พันท้ายนรสิงห์ - [22 เม.ย. 45 19:59:39]

ความคิดเห็นที่ 6 เอ...ตอนลงมาใส่อะไรล่ะ ไม่ได้ใส่เสื้อคลุมเหรอ จากคุณ : dd - [22 เม.ย. 45 20:09:17]

ความคิดเห็นที่ 7 อบอุ่นมากค่ะ....กำลังเข้ามาอ่านเรื่อยๆ จากคุณ : เจ้าของกระทู้ - [22 เม.ย. 45 20:09:22]

ความคิดเห็นที่ 8 ตอนลงมาใส่เสื้อที่ใส่มาแล้วทั้งวันน่ะ เวลาอาบนำเสร็จเลยไม่อยากใส่อีก จากคุณ : เจ้าของกระทู้ - [22 เม.ย. 45 20:12:51]

ความคิดเห็นที่ 9 เรื่องหนา้แหกผมเคยเล่ามาทีนึงแล้ว เอามาเล่าอีกก็ได้ เรื่องเกิดเมื่อสมัยผมจีบกับแฟนใหม่ ๆ แฟนผมนี่อย่างไฮโซนรกแตกเลย แม่เป็นคุณหญิงแบบสไตล์ ดัดจริตชาววังทั้งบ้าน วันนึง ตอนเข้า ผมก็แวะไปรับเธอที่บ้านระหว่างรอคุณหนูแต่งตัวข้างบน คุณหญิงแม่ก็ นั่งซักประวัติแบบผู้ดียาวเหนียดจนผมเสียวท้อง คือท้องมันจะเสียนั่นเอง เลยขอตัว ขออนุญาตคุณหญิงเข้าห้องน้ำนะครับ แล้วก็ลุกเข้าไป ถอดกางเกง นั่ง พรวดดดดดดๆๆๆๆ เหม็นนรกแตกอย่างยิ่ง เพราะอั้นมาหลายวัน กำลังถอนหายใจอย่างสบาย เสียงคุณหญิงแม่ก็ตะโกนมาหน้าประตูห้องน้ำ " ...(ชื่อผม) ..ให้ปัสสาวะที่โถนะคะ ที่โถนั่ง ชักโครกมันเสีย น้ำไม่ลงค่ะ ช่างจะมาตอนบ่าย ๆ ..!@#!%$# คุณๆ ลองคิดดูว่าผมควรทำงัย ผมนั่งนิ่งตัวแข็งทื่อ ไอ้ล๊อตสุดท้ายที่ค้างอยู่ข้างในและพร้อมจะออกมาสู฿่คอห่าน คราวนี้นิ่งสนิท แล้วตูจะออกจากห้องน้ำยังงัยล่ะเนี่ยะ อุนจิเต็มส้วม เหม็นนรกระเบิด ลูกสาวเค้าเราก็กำลังจีบ แถมคุณหญิงแม่บ้านนี้อย่างผู้ดีเลย แต่ สุดท้าย จึงตัดใจ ..ลูกผู้ชายเฟ้ย ยังงัยก็แก้อะไรไม่ได้แล้ว เช็ดก้น ล้างก้น ปิดฝา เดินเชิดหน้ามาเลย "คุณหญิงแม่ครับ ผมขอโทษที่ท้องเสีย โดยไม่ทราบว่าส้มท่านพัง วันนี้ ผมจะไม่ไปไหน เพราะไม่อยากให้ใครได้กลิ่นอุนจิผมนอกจากช่าง" แฟนผมวันนั้น เรานัดไปดูหนังกัน เลยเป็นอันเป็นหม้าย อุทาหรณ์ เรื่องหน้าแตกเรื่องนี้้ และ ความใจกล้าหน้าด้านของผมในวันั้น ทำให้ผมได้แต่งงานกับแฟนมาหลายปีจนบัดดนี้ ส่วนคุณหญิงแม่ ก็เอาเรื่องนี้มาเล่าในวงสนทนาไฮโซให้ผมได้ขายหน้ามาตลอด จากคุณ : อันกลิ่นอุจจาร์ยังตราตรึง - [22 เม.ย. 45 20:38:58]

ความคิดเห็นที่ 10 ตอนปี 4 เช่าหออยู่ตรงข้ามสถาบันกับพี่สาว ตอนเดินกลับก็ปวดฉี่เห็นว่าหออยู่ใกล้ไปเข้าที่หอดีกว่าจะได้อาบน้ำไปเลย ปรากฎว่าวันนั้นพี่สาวกลับเร็วกำลังอาบน้ำอยู่ เป็นที่รู้ว่าพี่สาวเราอาบน้ำทีไม่ต่ำกว่า 40 นาที เราก็รอๆอยู่พักนึง ทนไม่ไหวก็เดินมาหาเพื่อนที่ชั้นล่างขอเข้าห้องน้ำ เข้าไปได้เห็นโถส้วมก็ดีใจถาโถมเข้าใส่ แล้วก็ปลดปล่อยเต็มที่ ปรากฎว่าโถที่ห้องเพื่อนมันโยกเยก มันก็แตกครืนลงมา เราก็เอ๋อ จ้ำเบ้า ฉี่ไหลรินนองพื้น ต้องล้างห้องน้ำก่อนให้เพื่อนเข้ามาสำรวจ (ดีว่ามันไม่หัวเราะเยาะ) ที่แย่กว่าคือโถที่แตกมันบาดส่วนนั้นด้วยสิ ต้องไปโรงพยาบาลให้หมอเย็บแผล เฮ้อ ทั้งอาย ทั้งเจ็บตัว จากคุณ : วูลฟ์เวอรีน่า - [22 เม.ย. 45 20:39:10]

ความคิดเห็นที่ 11 ไม่มีไรจะเล่าค่ะ เข้ามาหัวเราะ กะโหวตให้ ทู้นี้สนุกจริงๆ หวังว่าทุกท่านที่มาเล่าถึงตอนนี้คงขำนะคะ เด๋วคิดออกแล้วจะเล่ามั่งค่ะ^^ จากคุณ : การ์ตูนตัวเล็ก - [22 เม.ย. 45 21:21:30]

ความคิดเห็นที่ 12 เรื่องน่าอายเรื่องนี้เกิดขึ้นตอนอยู่ปี1 ตอนนั้นนักศึกษาญ กำลังฮิตกระโปรงจีบ แบบว่าจีบรอบตัวเลยแล้วก็ยาวถึงประมาณเกือบข้อเท้า เหตุเกิดเวลาสายๆ กำลังเดินอยู่เป็นช่องทางเดินระหว่าง2ตึก เป็นถนนรถสามารถผ่านได้ แต่ถนนมันจะไม่เรียบ ก็เลยเกิดอาการข้อเท้าพลิก ล้มแบบนั่งลงไปกับพื้นถนน กระโปรงก็พองตัว กลมๆ แบบเหมือนนักบัลเล่ต์มากเลย แล้วตอนนั้นก็ไม่มีคนเดินทางนั้นเลย มีแต่คนยืนมองมาที่เราอยู่ใต้ตึก แล้วตอนนั้นยังไม่ชินกับสถานที่เรียน ก็เลยอายมาก แต่ถ้าเป็นตอนนี้ล้มก็คงเฉยๆ แล้วมั้ง หน้าหนาขึ้น :D 555 จากคุณ : nine - [23 เม.ย. 45 00:06:29]

ความคิดเห็นที่ 13 ขำคนที่เก้าอ่ะ..นำ้ตาเล็ดเลยอ่ะนี่ เรื่องของเราไม่เคยเล่าให้ใครฟังอ่ะอายมาก ...วันนั้นไปช่วยงานที่บริษัทแฟน กำลังก้มหน้าก้มตาเพลินๆ เห็นกางเกงยีนส์แว๊บๆ กำลังเดินผ่านหลังเรา..เลยเอามือคว้าก้นเค้ากะบีปเล่นอ่ะ...ความเคยชินอ่ะค่ะ แต่พอเงยหน้าขึ้นมาดันเป็นเพื่อนที่แชร์สถานที่ด้วยกัน มะใช่แฟนเรา โอ้ยยยยยย...แทบจะตกเก้าอี้อายยยยยยยมากกกกก เค้าก็อมยิ้มอ่ะเรางี้หน้าแดงไปหมดเลยลมแทบจับ นึกแล้วยังอายตัวเองไม่หาย จากคุณ : พิจิก9 - [23 เม.ย. 45 02:41:15]

ความคิดเห็นที่ 14 เหตุเกิดที่สถานีรถไฟใต้ดินที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี ตอนนั้นบริษัทส่งไป ฝึกงานอยู่เกือบปี มีอยู่วันนึง รีบมาก จะไปทำธุระ (เรื่องอะไรก็จำไม่ได้แล้ว) ซื้อตั๋ววิ่งลงไป เห็นรถไฟใต้ดินจอดอยู่ กะลังจะปิดประตูออกจากสถานี อารามรีบมาก เลยสวมวิญญาน คาร์ล ลูอิส เขย่งก้าวกระโดดพุ่งหลาว เข้าประตูที่กำลังจะปิด ผลปรากฏว่า พุ่งเข้าไปได้แค่ครึ่งตัว โดนประตูรถไฟฟ้า หนีบเข้าครึ่งๆเลย คนในรถไฟก็มอง คนนอกสถานีก็มอง เข้าก็ไม่ได้ ออกก็ไม่ได้ คาประตูอยู่อย่างนั้น อายหน้าแตก ไปหนึ่งรอบ (ยังไม่จบ) ทีนี้พอประตูปิดไม่สนิท รถไฟจะออกจากสถานีไม่ได้ คนขับเค้าก็จะกดเปิดประตู แล้วปิดใหม่อีกทีเพื่อให้ประตูมันสนิท ทีนี้พอประตูมันเปิด ตัวเราก็หลุดลงมา ยืนที่ชานชลา ไอ้เราก็เห็นประตูมันยังไม่ปิด คนยิ่งรีบๆอยู่ด้วย ก็เลยเสี่ยงกระโดด เข้าไปอีกที แต่เจ้ากรรม ประตูมันดันปิดเร็วกว่าที่คิด ปรากฏว่า โดนประตูหนีบครึ่งซีก เหมือนเดิมเป็นหนที่สอง (ฮา) คนทั้งบนรถไฟ และบนสถานีมองเป็นตาเดียวกัน คงคิดว่า ไอ้กระเหรี่ยงนี่มันกำลังเล่นมุขอะไรของมัน 5555555555 ทีนี้พอประตูเปิดอีกรอบ ร่วงลงมากองกะพื้นชานชลา ทีนี้ก็เลยไม่กล้ากระโดดอีกแล้ว เดินงุดๆกลับบ้านเลย ไม่ไปแล้วธุระ ฤกษ์เสียหมดเลยวันนั้น ฮ่ะๆๆ แค้นจริงๆ ตั้งแต่นั้นมา เลยแช่งให้อิตาลีที่ปีนั้น เป็นเจ้าภาพฟุตบอลโลกแพ้ๆๆๆๆๆๆ แล้วมันก็แพ้จริงๆ สะใจมาก พออิตาลีโดนยิงประตู พวกคนไทยเฮกันลั่นบ้าน (ปิดไฟดูโทรทัศน์กัน กลัวโดนเขวี้ยงบ้านเหมือนกัน) 55555555 อ้อ! แต่สาวรุ่นๆมักกะโรนี สวยน่ารักมาก หน้าเข้มผมดำ ผิวขาว จมูกโด่ง อกตึง ก้นเด้ง ตัวไม่สูงมากนัก กำลังดีๆเหมาะกับหนุ่มๆไซส์เอเชียแบบเราๆท่านๆเลยล่ะครับ ขอบอกๆ (แต่ถ้าอายุเกินยี่สิบเมื่อไรนี่ ดูไม่ได้เลยนะ พะโล้ดีๆนี่เอง) จากคุณ : กระเหรี่ยงลุยมักกะโรนี - [23 เม.ย. 45 03:46:33]

ความคิดเห็นที่ 15 อ่านเรื่องของคุณ กระเหรี่ยงลุยมักกะโรนี ฮากลิ้งเลยค่ะ ขอบคุณค่ะ จากคุณ : พร - [23 เม.ย. 45 04:33:46]

ความคิดเห็นที่ 16 ตามมาอ่านต่อ ขำตะเช้าเลย ฮาาาา^^ จากคุณ : การ์ตูนตัวเล็ก - [23 เม.ย. 45 09:38:52]

ความคิดเห็นที่ 17 เราก็มี..มีอยู่วันนึงตอนนั้นไปกินข้าวที่ร้านอาหาร..อยู่หลังการบินไทยน่ะค่ะ..แล้วปรากฏว่าเกิดปวดอึ๊ขึ้นมา ก็เลยเดินไปเข้าห้องน้ำ ห้องน้ำมันก็มี 2 ห้องนะ เราก็ดวงซวยน่ะ ดันไปเข้าห้องที่กลอนมันไม่ดี (แต่เราไม่รู้ว่ากลอนไม่ดี) คือใส่กลอนแล้ว แต่กลอนมันจะไม่ลงล็อค ก็นั่งอึ๊อย่างสบายอารมณ์เลยย..ซักพักก็ได้ยินเสียงผู้หญิงเดินมา 2 คนคุยกันมาเสียงดังเชียว เราก็เออ มันยังว่างอีกห้องนี่หว่า เลยไม่รู้สึกกดดันเท่าไหร่ อิอิอิ..นั่งสบายอารมณ์ต่อไป..จากนั้นเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น คือ ผู้หญิงคนนึงดึงประตูห้องน้ำที่เรากำลังใช้ เค้าก็เห็นเรากำลังนั่งอึ๊อยู่...เราก็ตกตะลึง แล้วก็ร้องออกมาด้วยเสียงอันดัง...เฮ้ยยยยยยย...ผู้หญิงคนนั้นก็..ตกใจเช่นเดียวกะเรา พร่ำพูดแต่ว่า ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ.. แล้วก็รีบปิดประตู เรารีบดึงประตูปิดกลับเข้ามา ..คือว่าตอนนั้นยังอึ๊ไม่จบ..ก็ต้องนั่งอึ๊พร้อมทั้งเอามือดึงประตูไปด้วย (คิดดูสิ ทรมานแค่ไหน..) กลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิม อิอิ..ตอนจะเดินออกจากห้องน้ำนะ ก็แอบๆ ดูว่ามีใครอยู่หรือป่าว พอเห็นว่าไม่มีใครก็รีบวิ่งจู๊ด..ไม่มองใครเลย ไปนั่งที่โต๊ะ..ตอนเดินเข้าไปในร้าน เราก็กลัวว่าผู้หญิง 2 คนนั่น จะนั่งโต๊ะใกล้ๆ เรา แต่ เฮ้อ..โชคดีที่แถวๆ โต๊ะที่เรานั่งไม่มีคนอื่นนั่ง ไม่งั้นคงกินข้าวอย่างไม่มีความสุขแน่ๆ อิอิอิ จากคุณ : ป๊อปแป๊ป - [23 เม.ย. 45 10:19:43]

ความคิดเห็นที่ 18 ขำจริงๆ หัวเราะจนเพื่อนกลัวจะเป็นลม โดยเฉพาะกท ที่14 ฮ่าฮ่าฮ่า จากคุณ : จัมมัย - [23 เม.ย. 45 10:45:49]

ความคิดเห็นที่ 19 มีอยู่เรื่องนึง แต่เป็นเรื่องของหัวหน้าผมเอง หัวหน้าผมเป็นผู้หญิงชื่อ ม. ตอนนั้นเพิ่งคบกับแฟนที่ชื่อ ป.ได้ไม่นานนัก พี่ ม. ก็พาพี่ ป.ไปเที่ยวบ้านเพื่อให้รู้จักญาติๆ แล้วก็ขับรถพาเที่ยวภายในจังหวัด แล้วสถานที่เที่ยวก็จะเป็นบรรดาวัดบ้าง เจดีย์บ้าง ทีนี้พอพาเที่ยวเสร็จแล้วกำลังจะขับรถเพื่อกลับมาพักผ่อนบ้านพี่ ม. แต่ในระหว่างทางกลับนั้น ก็เกิดฝนตกหนักมาก แล้วถนนหนทางตามต่างจังหวัดโดยเฉพาะที่ไม่ใช่ในเขตอำเภอเมือง ก็จะเต็มไปด้วยหญ้าเตี้ยๆตลอดข้างทาง ไม่มีบ้านคน ไม่มีรถสัญจรระหว่างทาง บรรยากาศน่าสุขใจสำหรับคู่รักใหม่คู่นี้ยิ่งนัก แต่เหมือนนรกกลั่นแกล้ง ในขณะที่ทั้งคู่ขับรถมาอย่างมีความสุขนั้น พี่ ม.เธอเกิดปวดท้องอึขึ้นมาอย่างกระทันหัน แล้วที่สำคัญ เวลาที่เธอปวดท้องอึเธอจะมีอาการปวดหัวอย่างรุนแรง เหงื่อแตก ปากซีด และถ้าไม่มีการแก้ไขเธอจะเป็นลม แล้วจะทำยังไง.. เธอคิด ฝนก็ตกหนัก เส้นทางที่ขับรถอยู่นี่อีกไกลมากกว่าจะเจอบ้านคน หญ้าข้างทางก็เตี้ย คนรักก็เพิ่งคบกันได้ไม่นาน พี่ ม.ตัดสินใจบอกความในใจกับพี่ ป.ทันที "พี่ ป.ขา ถังขยะในรถของพี่ ป.เนี่ย ม.ขอได้ไหมคะ" พี่ ป.เอียงคอสงสัย แล้วถามตอบไปว่า "จะเอาไปทำไมหรือจ๊ะ" เท่านั้นแหละ พี่ ม.ก็สารภาพความจริงทั้งหมด พี่ ป.ทำท่างงเล็กน้อย " อืม..ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ตามสบายนะ" ว่าแล้วพี่ ม.ก็ข้ามมาที่เบาะหลัง แล้วรีบทำธุระในทันที ส่วนพี่ ป.นั้นเล่าอยู่ที่ไหน พี่ ป.ก็ยังนั่งอยู่ในที่คนขับเหมือนเดิม ออกไปไหนไม่ได้ เพราะฝกตกหนัก เนี่ยแหละหนาความรัก.... มันเหนือคำบรรยายจริงๆ พี่ ป.พยายามทนเพื่อให้เกียรติคนรักเต็มที่ กลัวเธอจะเสียหน้า ทั้งๆที่กลิ่นที่ได้รับนั้น มันเป็นกลิ่นเน่าในชัดๆ พี่ ป.ทน ทน ทน จนในที่สุดก็ทนไม่ไหว ต้องรีบเปิดประตูรถแล้ววิ่งเข้าไปให้ห่างจากตัวรถ ออกไปอ้วก... ไม่กลัวแล้วเปียกเปือก สุดท้ายหลังจากที่เธอเสร็จธุระ ก็รีบเอาถังขยะออกไปเหวี่ยงทิ้งนอกรถ เอาให้ไกลที่สุด แล้วก็กลับมาเปิดประตูรถทั้ง 4 บาน แล้วก็มายืนกันนอกรถทั้งคู่ รอให้สภาวะของกลิ่นเข้าที่ แล้วก็ขับรถกันต่อไป อยากรู้ไหมครับว่า อนาคตของทั้งคู่จะลงเอยยังไงต่อไป หลังจากนั้นไม่นานทั้งคู่ก็แต่งงานกัน มีพยานรัก 2 คน แล้วก็ปล่อยให้เรื่องนี้ เป็นเรื่องเล่าให้รุ่นน้องฟังอย่างสนุกสนาน ขอบคุณครับพี่ที่เล่าประสบการณ์ให้ผมฟัง จากคุณ : geg60@hotmail.com (geg) - [23 เม.ย. 45 12:36:48]

ความคิดเห็นที่ 20 สรุปว่า เรื่องหน้าแตก เเป็นเรื่องอึเสีย 5 เรื่อง จากคุณ : อุนจิ - [23 เม.ย. 45 14:14:26]

ความคิดเห็นที่ 21 อ่ะ.. เรื่องของเราเอง.. นานละ.. ตอนจบ ม. ปลาย ใหม่ๆ.. ไปเที่ยวดอยแม่สลอง กะเพื่อน ช่วงปีใหม่อ่ะ.. คนไปเยอะ และมีงานเทศกาลด้วย.. ทีนี้ ตอนไปอาบน้ำห้องน้ำมันเป็นห้องน้ำรวม.. แยกชาย-หญิง แต่ติดกันแบบรูปข้างล่างนี้อ่ะ.. /-----------------------\ | ญ1 | ญ2 | ช1 | ช2 | เราก้อเข้าไปอาบห้อง ช1 เพื่อนเราก้อเข้าไปอาบ ญ2 แต่มันพูดเสียงดังมาก.. ก้อเลยตักน้ำสาดข้ามห้อง.. กะให้หัวมันเปียกซะหน่อย.. แกล้ง.. มันก้อเลยเงียบ ไอเราก้อนึกว่า มันไม่รู้ว่าเราเป็นคนสาดน้ำใส่.. ได้ใจก้อเลยสาดใหญ่เลย.. 5555 อยากพูดมากดีนัก.. รำคาญ.. โดนสาดน้ามซะจ๋อยไปเลย.. ฮี่ๆๆๆ.. พออาบเส็ด..ออกมา.. เห็นมันยืนคุยกะเพื่อนข้างนอกละ.. เราก้อ เฮ๊ย.. !! แล้วมะกี๊ ตูสาดน้ำโดนใครวะ.. ?? สักพัก.. มีป้าคนนึงก้ออกจากห้องนอาบน้ำหญิง หัวเปียกโชกเลย.. เดินไปหาเพื่อนเค้า.. แล้วก้อบ่นๆ ว่า.. ก๊อกน้ำห้องข้างๆ สงสัยจะแตกอ่ะ.. น้ำฉีดข้ามห้องมาเลย.. ให้อาบห้องอีกห้องนึงเอานะ.. (ป้าแกบอกเพื่อน อ่ะ.. ) เราก้อเลย.. ถามเพื่อนว่า มะกี๊ แกไม่ได้อาบห้อง(ญ2)นั้นเหรอ.. เพื่อน มันบอกว่า.. พอดีมีป้าเค้ามายืนรอตรงมุมด้านในอ่ะ.. ก้อเลยให้เค้า เข้า ห้อง(ญ2) ไปก่อน.... เพื่อนมันก้อถามเรา..มีอะไรเหรอ.. เราก้อเลย.. แหะๆ.. มะกี๊สาดน้ามไปเพียบเลย.. เอิ๊กก.!! . ท่านป้า..ซวยเลย..เป็น ม๋าน้อยตกน้ามไปเลย.. นึกในใจ(ฮือๆๆ ป้า..ผมขอโทด..ผมผิดไปแล้ว.. ).. จากคุณ : บักวีน้อยตุหรัดตุเหร่ - [23 เม.ย. 45 14:18:37]

ความคิดเห็นที่ 22 เราชิค่ะหน้าอายที่สุดเมื่อ10ปีกอ่นเราพึ่งจะแต่งงานได้8เดือนวันนั้นเป็นวันลอยกระทง ตอนเช้ากินอาหารเช้านิดเดียวพอสายก็ไปนั่งทำกระทงกับเพื่อนพอดีป้าข้างบ้านแก อยากได้กระทงไห้หลานแกบอกทำไห้ป้าอันหนึ่งเดียวป้าทำส้มตำมาไห้กินบ่ายแล้วกำหลังหิวพอดีไนเวลาไม่กี่นาทีส้มตำหมดเกี้ยง พอตกเย็นกินข้าวอาบน้ำเสิรจก็แต่งตัวออกไปลอยกระทงแฟนบอกว่าไปเร็วหน่อยคนจะได้ไม่เยอะขับรถออกมาถึงร้านค่าบอกแม่ ค้าว่ากลับมาจะเอาพุไปจุดพอไปถึงแม่น้ำป่าสักก็ลงไปคนคนเยอะมากเราก็อธิฐานเจ้าพระคูณขอไห้สิ่งไม่ดีไนตัวจงลอยไปกับกระทงนี้ด้ายเทอญ แล้วไห้ตังเด็ก5บาทเอากระทงลงไปลอยไห้รู้สึกอาการในทอ้งไม่คอ่ยจะดีเลยชวนแฟนกลับบ้านแต่อนิจาอนิจังรถติดมากแต่เราคิดว่าคงจะทนไหวแต่ว่า ข้าศึกมันมาเร็วมากว่าวดีใจจังเลี้ยวกลับได้แล้วไม่ถึง5นาทีก็ถึงบ้านแต่แล้วพระเจ้าชว่ย รถไฟมา อั้นไม่ไหวจริงๆส้มตำนะส้มตำ พอถึงบ้านรีบวิ่งเข้าห้องน้ำเวนกำลูกชายร้านค้ามาเรียกว่าจะเอาพรุไมเอาพรุมาส่ง เลยให้แฟนออกไปรับหน้าแทนเราก็จัดการ กับตัวเราสว่นสามีใจดีจัดการกับรถ (แต่คิดว่าเขาคงกลัวเม็นมากกว่า)คืนนั้นเลยจุดพรุฉลองความหน้าอายเสียสนั่นหวั่น ใหวไปเลย ดีนะที่สามีเราเป็น ฝรั่งพูดไทยไม่ได้เลยไม่มีความสามารถไปเล่าเรื่องให้ญาติเราฟังเลยรู้เรื่องกันแค่สองคน จากคุณ : ความหลังวันลอยกระทง - [23 เม.ย. 45 15:23:53]

ความคิดเห็นที่ 23 มันคือ ขี้แตก..... นั่งรถเมล์กับเพื่อนไปเที่ยว อ.แม่สาย จากตัวเมือง จ.เชียงราย ในรถคนเยอะพอสมควรเป็นรถเมล์แบบปรับอากาศ แถว จ.เชียงราย จะมีชาวเขาเผ่าต่างๆเยอะ ก็นั่งรถไปซักพัก เริ่มมีกลิ่นตุๆ หันหน้ามาคุยกับเพื่อน มันก็เริ่มได้กลิ่นเหมือนกัน เอ..กลิ่นชักแรงขึ้นเรื่อยๆ มันคือกลิ่นขี้นี่หว่า ผู้โดยสารในรถเริ่มกระสับกระส่าย หาอะไรมาอุดจมูกกันเป็นแถว เหม็นจริงๆ เหม็นโครตๆ เริ่มมีเสียงบ่นกันเซ็งแซ่ กระเป๋ารถก็ตะโกนถาม "ใครมาขี้ในรถวะ" ตามด้วยเสียงโวยวายของคนขับรถ ผมพยายามกลั้นหายใจ แต่พอทนไม่ไหวกลับต้องสูดกลิ่นขี้เข้าเต็มปอด ดังโฮก... วุ่นกันไปทั่ว หาต้นตอของกลิ่นขี้ รถปิดแอร์ เปิดหน้าต่างระบายกลิ่นขี้ กระเป๋ารถ ไล่เช็คทีละเก้าอี้ ทุกคนให้ความร่วมมือย่างดี จนมาถึงชาวเขาสองคนที่นั่งอยู่ ทำเฉ๊ยยย.. ไม่ให้ความร่วมมือในการตรวจค้นขี้ เริ่มโวยวาย เพราะที่มาของกลิ่นขี้อยู่ตรงนั้น ทั้งสองคนก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ จนมีการบังคับนิดหน่อย นั่นไง ขี้กองเบ้อเร้อ ที่หนึ่งในสองคนนี้(เข้าใจว่าเป็นผัวเมียกัน) ไปนั่งยองๆอึไว้ แล้วเอากระเป๋ามาบังไว้ไม่ให้ใครเห็นกองขี้ "ปวดขี้ทำไมไม่บอก"...กระเป๋ารถด่า "เฮาบอกบ่เป๋น".... ชาวเขาตอบด้วยสำเนียง แปลกๆแกพูดไทยไม่ค่อยได้ คงอายด้วย "ไปล้างขี้เลยmung".... คนขับรถ ตะโกนมามั่ง กลิ่นยังคงโชยคละคลุ้งรถ คนขับเลี้ยวเข้าปั๊ม แล้วให้ชาวเขาสองตนนั้นล้างขี้ กองเบ้อเริ่มของตนเอง ผู้โดยสารทั้งหลาย ก็ลงมารอข้างล่าง หัวเราะกันเอิ๊กอ๊าก รอชาวเขาล้างขี้ แต่แทนที่จะโกยขี้ออกก่อน สองคนนี้กลับเอาน้ำฉีดไล่ขี้ เอาหล่ะสิ พื้นรถเป็นพรม ขี้กระจายไปทั่วรถ คนขับกับกระเป๋ากลับมาก็โวยวาย เพราะแกมัวไปหาถังน้ำมา กะให้ สองคนนี้ โกยขี้ไปทิ้งแล้วค่อยๆเช็ด แต่นี่แกลับเอาสายยางไปฉีดขี้ โว๊ยยย.... ทุกคนฮาแทบแทบจะขี้แตกตามไปด้วย ท้ายสุด ไม่มีใครสามารถนั่งรถเมล์คันนั้นต่อไปได้ ผู้โดยสารทั้งหมดพากันไปยืนโบกรถคันใหม่ พร้อมใจกันสละรถเมล์พื้นฉาบด้วยขี้ ปล่อยให้ชาวเขาสองคน กับคนรถสองคน ด่ากันโล๊งเล้งๆ จนป่านนี้ก็ยังไม่รู้ว่าข้อสรุปจะเป็นยังไง จากคุณ : แหว่ะ - [23 เม.ย. 45 15:44:54]

ความคิดเห็นที่ 24 อยาก ฮ่าเรื่องอีกที่ไม่ใช่ขี้อ่ะครับ อุนจิ ท้างน้านน อ่านละเบื่อแร้วคร้าบ จากคุณ : ฮ่าไม่ฮ่า - [23 เม.ย. 45 15:54:35]

ความคิดเห็นที่ 25 ขอฮ่า คห 14 ขำดี จากคุณ : ขอชม - [23 เม.ย. 45 16:58:44]

ความคิดเห็นที่ 26 ชอบความเห็นที่14เหมือนกันคะ ฮิฮิ จากคุณ : silky - [23 เม.ย. 45 17:35:39]

ความคิดเห็นที่ 27 งั้นเอาเรื่องลมไปละกันนะ คุณความคิดเห็นที่ 24 (ลมผาย) จากคุณ : 5555 - [23 เม.ย. 45 18:16:01]

ความคิดเห็นที่ 28 ขอบคุณนะที่มาช่วยกันอ่านเรื่องเปิ่นๆของผมเอง อนุญาตให้ฮาได้ ใครไม่รู้หรอกว่าการโดนประตูรถไฟฟ้าหนีบ(สองครั้งติดๆกัน)มันรู้สึกอย่างไร (ฮา) ไอ้เจ็บกายน่ะ มันไม่เจ็บหรอก ประตูปิดเปิดด้วยลมนิวแมติกธรรมดาๆ ไม่รุนแรงอะไร แต่ว่ามันเจ็บใจนี่สิ เอิ๊กๆ ตัวกะขาเข้าไปในรถแล้ว แต่ว่า ช่วงบนกะศรีษะ อยู่นอกประตู อายชิเหงเลย ไอ้คนขับรถไฟมันก้อใจดำ มันจะกดช้ากว่านี้อีกหนึ่งวินาที ก็ไม่ได้ 55555555555 ปล. ขอขอบคุณมาราโดน่า(ที่ตอนนั้นกำลังดัง เล่นอยู่ที่นาโปลี) ช่วยผมล้างแค้นอิตาลีนะ แต่แหมไม่น่าเอามือปัดบอลเข้าประตูเขี่ยทีมอังกฤษร่วงตามอิตาลีไปด้วยเร้ยๆๆๆๆ ปล.อีกที ผมไปอยู่อิตาลีมาเกือบปี แต่ไม่มีวาสนา"ถึง"อิตาลีนะ แต่ดันผ่าไปถึงอุดรธานี กับกทม.เสียนี่ ฮ่ะๆๆๆ โลกมันกลม ไร้พรมแดนจริงๆ จากคุณ : กระเหรี่ยงกลับบ้านนานแล้ว - [23 เม.ย. 45 18:29:58]

ความคิดเห็นที่ 29 ชอบอันที่โดนประตูหนีบ ขำมาก จากคุณ : ลักกี้ - [23 เม.ย. 45 19:37:36]

ความคิดเห็นที่ 30 หัวค่ำตอนกลับบ้านวันนึงให้แฟนจอดแวะ 7-11 ซื้อของเล็กน้อย ก็รอซื้อรอจ่ายเงินอยู่ประมาณ 15 นาที เดินกลับไปที่รถ เปิดประตูเข้าไปนั่งยังนึกบ่นแฟนเลยว่าลงไปไหนทำไมไม่ปิดประตูรถ แป๊ปเดียว ( อึดใจเดียวจริงๆ ) เสียงผู้ชายที่มันแปร่งๆหู ( เพราะไม่ใช่เสียงแฟน ) " ขอโทษครับ ..... สงสัยคุณขึ้นรถผิดคันนะครับ " .........ดี นะ ที่ เป็น ตอน หัว ค่ำ มืดๆ หน่อย......... ไม่งั้นไม่รู้จะเอาหน้าไปซุกอะไรเลยเรา.......... พอขอโทษเขา ( โดยที่ไม่ยอมมองหน้าเจ้าของรถเลย ) รีบออกไปขึ้นรถเราเองที่จอดอยู่หลังเขานั่นแหละ พ่อตัวดีหัวเราะซะลั่นรถเลย............( เจ็บใจจริงๆ.....เพราะเขาเห็นแล้วว่าเราขึ้นผิดคัน ) ก็ให้บังเอิญเป็นรถรุ่นเดียวกันสีเดียวกัน และ ในรถก็จัดคล้ายๆกัน ( คือโล่งๆไม่มีเฟอร์นิเจอร์แต่งรถมาก ) ..............นั่นแหละ " โคตร...อาย " เลยล่ะ............... จากคุณ : เคยค่ะ - [23 เม.ย. 45 19:58:15]

ความคิดเห็นที่ 31 ชอบ #14 ตอนนี้เราก็อยู่แถวๆอิตาลีแหละ เวลาขึ้นรถไฟเราระวังมาก กลัวอายมากกว่ากลัวเจ็บเหมือนกัน แล้ว #30 ก็ขำดีค่ะ เห็นภาพเลย แฟนคุณคงหัวเราะไปเป็นปีนะคะ คิคิ จากคุณ : ตามติดและติดตาม - [23 เม.ย. 45 20:22:28]

ความคิดเห็นที่ 32 5555555555 จากคุณ : ^^สาวโรงงาน^^ - [23 เม.ย. 45 20:29:03]

ความคิดเห็นที่ 33 ของเราเพิ่เกิดวันนี้อาจจะไม่ค่อยฮาหรอก --จะโทรไปหาแฟนน้องฝากซื้อของซึ่งเค้าปกติจะให้โทรไปโชว์เบอร์แล้วเดี๋ยวเค้าจะโทรกลับเองเราโทรไปเอ!ทำไมมันไม่โทรกลับมาหว่าเอาใหม่โทรอีกรอบคราวนี้รับแต่เป็นเสียงผู้หญิงสงสัยเพื่อนจะรับให้ก็เลยบอกว่า"ขอสาย---"ไม่ใช่นะค่ะไม่มีค่ะอ้าวเวรแล้วตูนั่นเอหรือป่าวนี้เบียร์นะเวรผิดเบอร์เข้าเบอร์เพื่อนอีกตูหน้าแตกละเอียดพอดีชื่อคล้ายกันอีก BEER กับ BEAR จากคุณ : นู๋กอหญ้า - [23 เม.ย. 45 21:46:22]

ความคิดเห็นที่ 34 ขอบคุณที่เล่าเรื่องตลกให้ฟัง ชอบคุณกระเหรี่ยงถูกประตูหนีบมากเลยค่ะ ขำจนท้องแข็งเลยค่ะ จากคุณ : หมวยพีจัง (หมวยเจริญผล) - [23 เม.ย. 45 23:37:56]

ความคิดเห็นที่ 35 เล่ามั่งๆ ตอนนั้นเรายังเรียนมัธยมอยู่เลย (เรื่องเก่าแก่) เหอๆ ตอนพักก่อนขึ้นห้องเรียนก็ไปเข้าห้องน้ำกับเพื่อน มันเป็นโถแบบนั่งยองๆใช้ม๊า ไอ้ห้องน้ำโรงเรียนเนี่ย เราก็จะเข้าไปฉี่ เพื่อนเราก็ล้างหน้าล้างตากันอยู่ตรงอ่างล้างหน้า ประมาณว่าช่วงพักด้วย คนเลยเยอะเป็นพิเศษ ห้องน้ำอาจารย์ก็เสียอีก เหมาะเจาะมาก มีทั้งอาจารย์ เพื่อน รุ่นพี่รุ่นน้อง พี่ที่ทำความสะอาด คนดูเนืองแน่นเจงๆ พอเดินเข้าไป ล๊อคกลอน ยังไม่ได้ทำอะไรเลย กำลังจะก้าวขึ้นไปบนโถ มันก็เกิดเสียงดัง "บึ๊ม!" ขึ้นมา ดังมากอ่ะ นึกว่ามันจะระเบิดแล้ว ตกใจสุดๆ ไม่รู้มันคืออะไร เกิดได้ไง เราเลยรีบวิ่งออกมาจากห้องน้ำแบบหน้าตาตื่น ปรากฎว่าทุกคนกำลังจ้องมาทางห้องเราเป็นตาเดียวกัน เพราะไอ้เสียง "บึ้ม!" เมื่อกี้นี้อ่ะ แล้วแบบ นึกสภาพ คนเนืองแน่นขนาดไหน มองเราเป็นจุดเดียวเลย ฮือๆๆๆ อาจารย์ก็ถามขึ้นมาว่า เธอทำอะไรน่ะ เราก็บอก หนูไม่ทราบค่ะ อยู่ๆก็เหมือนโถมันระเบิด เท่านั้นแหละ ปล่อยฮากันสุดๆ เราแบบอายยยยมากกกกกก ไม่ฉ่งไม่ฉี่แล้ววุ๊ย ลากเพื่อนออกนอกห้องน้ำทั้งๆที่มันยังหัวเราะกันอยู่นี่แหละ โอ๊ย จนบัดนี้ก็ยังไม่รู้ว่า ทำไมมันเกิดเสียง "บึ้ม!" นั่นขึ้นมาได้ ใครรู้ช่วยอธิบายที จากคุณ : TazTabby - [24 เม.ย. 45 01:21:15]

ความคิดเห็นที่ 36 จากคุณ : เจ้าของกระทู้ (วาริณี) - [24 เม.ย. 45 01:42:53]

ความคิดเห็นที่ 37 มานั่งอ่านเรื่องขำค่ะ..นอนไม่ค่อยหลับ อ่านไปอ่านมา เลยไม่หลับเอาจริง ๆ เลย เพราะมัวแต่ขำ ฮ่าๆๆ ของเราไม่ใช่เรื่องอึอ่ะ แต่เป็นเรื่องรองเท้า.. แต่ก่อนตอนทำงานใหม่ ๆ ก็เห่อซื้อรองเท้ามาก แต่ความที่เป็นคนขยันสุด ๆ (ประชดนะ) รองเท้าประมาณ 3 คู่สุด โปรดก็เลยไปกองรวม ๆ กันตรงใต้เบาะคนขับ(เราเอง) พอดีวันที่เกิดเรื่อง เราเพิ่งเปลี่ยนที่จอดรถใหม่ เลยไปแต่ เช้ามืด พอจอดรถได้เราก็สอด ๆ เท้าเข้าไปใส่รองเท้าแล้ว รีบจ้ำเลยกะจะไปช็อปซอยละลายทรัพย์ตอนเช้า (ปกติจะ มาไม่เคยทันสักที) ตอนเดินไปเราก็รู้สึกว่าทำไมรองเท้า มันเอียง ๆ แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรจนช็อปเสร็จ ขึ้นไปทำงาน ก็เที่ยวได้ร่อนไปตามงาน จนสักพักเพื่อนมากระซิบว่า ทำไมใส่รองเท้าคนละข้างอย่างนี้ เหลือบมองเท้าตัวเองปุ๊บ ใจหายวาบ! ภาพสถานที่ต่าง ๆ เมื่อเช้าทยอยโผล่ขึ้นมาทีละภาพเชียว แหมเราก็อาย เพิ่งเริ่มทำงานใหม่ ๆ ยังไม่ค่อยรู้จักใครซะด้วย เฮ้อ! โชคดีที่เพื่อนมีรองเท้าแตะสำรองให้ยืมไปเปลี่ยน แต่ก็ทำ เอาต้องนั่งหน้าแดงไปตั้งนานแน่ะค่ะ จากคุณ : คนขยัน - [24 เม.ย. 45 01:57:05]

ความคิดเห็นที่ 38 ปกติเราขี้อายมากนะ ขี้อายสุดๆ นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ เรื่องมันมีอยู่ว่า บ้านเราอยู่กล้วยน้ำไท แต่ต้อง นั่งรถกลับหอที่รังสิตทุกอาทิตย์ เช้าวันนั้นก็เลยจัดแจง แต่งตัวโบกแมงกะไซค์ออกไปหน้าปากซอยสุขุมวิท ซึ่งไกลพอสมควร ระหว่างทางสังเกตเหมือนกันนะ ว่า เอ ทำไมคันที่ขับเลยหน้าไปมันต้อง มองหน้าเราด้วย(วะ)??? ไอ้เราก็ไม่สำนึก แต่คิดเข้าข้างตัวเองว่าสงสัยวันนี้ฉันจะสวย พอไปถึงหน้าวัดธาตุทอง แม่ค้ากล้วยแขกก็มายืน มองหน้าเรา เลยยิ่งselfหนัก เอาล่ะสิ...คนจะสวยช่วยไม่ได้ หลงแอบภูมิใจนิดๆ ก่อนแกจะบุกประชิดตัวแล้วสะกิดเรา "หนูๆ เกงในโผล่" โอ้...ฟ้าดินเป็นพยาน ดิฉันลืมรูดซิปกระโปรง!!!!!!!!!!!!!!! เห็นก้นกันเต็มๆค่ะท่าน แถมวันนี้ดันเอากางเกงในรุ่นคุณป้ามาใส่ แดงโร่มาเลยพ่อแม่พี่น้อง...-_-" จากบ้านเรายันถนนสุขุมวิท คาดว่าคงโชว์ก้นให้ชาวบ้านดูไปสามล้านเจ็ดสิบเอ็ดคนได้ มีดวงตาเห็นธรรมเลยว่าหน้าแตกเป็นอย่างไร เพราะหน้ามันคันยิบๆ ขนหัวลุก อยากเอาหน้ามุดดินมากๆเลย ต้องแอบไปยืนรูดแถวกำแพงวัดไม่ให้แม่ค้าเห็นเป็นที่น่าอนาถมากๆ หน้าแหก....หน้าแหกจริงๆ จากคุณ : Pookie - [24 เม.ย. 45 02:50:58]

ความคิดเห็นที่ 39 เมื่อหลายปีมาแล้ว เราได้ไปเรียนพิเศษโทเฟลค่ะ ซึ่งที่นี่จะเลิก 4 ทุ่ม คุณพ่อเราก็เลยจะคอยมารับทุกวัน มาวันดีคืนดี (ที่จิง น่าจะเป็นวันร้ายคืนร้ายมากกว่า) เราเลิกเรียนมาแล้วแต่ยังไม่เจอพ่อเรามารับ เราก็เลยโทรเข้ามือถือ พ่อบอกว่า"ใกล้ถึงแล้วลูก ให้เดินออกมารอหน้าที่เรียนพิเศษเลย" เราก็เลยยืนรออยู่หน้าร.ร. แป๊บนึง ก็มีรถคันนึงแล่นเข้ามาจอดฝั่งตรงข้าม เราก็งงๆนิดหน่อยเพราะปกติเวลาพ่อมารับจะต้องมาจากอีกทางนึง แต่ก้อไม่ได้สนใจอะไร ว่าแล้วก็เดินฉับๆอย่างมั่นใจไปที่รถ โฮะโฮะ วันนี้พ่อมีแขกมานั่งด้วย เราคิดในใจเพราะตอนกำลังจะไปเปิดประตูรถตรงที่นั่งข้างคนขับที่นั่งประจำ มันดั๊นมีคนนั่งอยู่ ก้อไม่เป็นไรนั่งหลังก็ได้ ว่าแล้วก็กำลังยื่นมือไปเปิดประตูหลังทันที แอบเห็นเพื่อนพ่อ+พ่อ(ตามความเข้าใจของเราในตอนนั้น) หันหน้ามามองเราด้วยล่ะ เราก็คิดว่าพ่อคงคุยกะเพื่อนมั้งว่าลูกสาวมาแล้ว แต่ในขณะที่เรากะลังจะเปิดประตูนั่นเอง เราเพิ่งสังเกตเห็นว่าตรงที่ล๊อครถ(ด้านใน)ที่เราเคยเอาตุ๊กตามาเสียบไว้ (ที่มันเคยฮิตพักนึงอะ) มันไม่มี เท่านั้นแหล่ะเราเพิ่งเห็นว่า ต๊าย! มันไม่ใช่รถพ่อเรานี่หน่า ซึ่งไม่ได้เหมือนหรอกเพียงแต่คล้ายกันมาก เราก็เลยรีบเดินเฉไปทางอื่นเลย (ฟอร์มอะ) คนในรถเค้าก็มองตามนะ เราก็แกล้งเดินไปเรื่อยๆ รอเวลาซักแป๊บ คิดว่าเค้าคงลงรถไปแล้ว เพราะก้อไม่เห็นเดินตามหลังเรามา เราเลยเดินย้อนกลับไป (ก็เรานัดพ่อไว้หน้าร.ร.นี่หน่า) ดั๊นเจอ 2 คนนั้นเดินสวนมาพอดี เราเลยตัดสินใจข้ามไปอีกฝั่งเลยอะ เค้าก็มองเรานะแต่ไม่ได้หัวเราะอะไร (คงรักษามารยาทอยู่) แต่เราก็เดินก้มหน้างุดๆเลยล่ะ อายมากกก เกือบไปนั่งรถใครแล้วก็ไม่รู้ รออยู่ซักพัก พ่อเราถึงมารับ คราวนี้นะเราเลยงอนพ่อเราใหญ่เลยว่าพ่อเรามาช้า ทำให้เราเกือบขึ้นรถใครไปแล้ว พ่อเราก้อหัวเราะใหญ่ กลับมาบ้านก็ยังเล่าให้แม่ฟังด้วยอีกแน่ะ แต่โชคดีนะทีเราเอาตุ๊กตามาติดตรงที่ล๊อครถไว้ ไม่งั้นเราขึ้นไปนั่งรถคันนั้นแล้วแน่เลย แงๆอายมากเลยอะค่ะ จากคุณ : ข้าวเกรียบ - [24 เม.ย. 45 03:48:21]

ความคิดเห็นที่ 40 พี่ชายเราไปต่างประเทศกับกรุ๊บทัวร์ ตอนเช้าเขาให้เอากระเป็ออกมาวางไว้หน้าห้องเพราะเบลแมนจะมาขนลงไปใส่รถใช่ม๊า พี่เราดันตื่นสาย ก็เลยต้องรีบๆๆๆ ก้ลุกมาแต่งตัวแต่ใส่ได้ถึงกางเกงในก็นึกได้ว่าต้องเอากระเป๋าไปวางหน้าห้อง (ถ้าช้าแล้วเบลแมนไปแล้วก็ต้องยกลงไปเอง) ก็เลยโผล่หน้าออกไปดูนอกห้องเห็นไม่มีคนก็เลยออกมา (กางเกงในตัวเดียว) ไม่เป็นไรนี่หว่าแค่เอากระเป๋าออกมาวางแปปเดียว..ทีนี้อีท่าไหนไม่รู้กะว่าจะจับประตูทันก่อนมันปิด แต่ดันช้ากว่าประตูหน่อยนึง พี่ชายเราเห็นประตูมันปิด คลิ๊ก ต่อหน้าต่อตา ทำไงล่ะทีนี้ key card ก็ไม่ได้เอาออกมา ห้องข้างๆในชั้นเดียวกัน(ที่มากับทัวร์กรุ๊บเดียวกันก็สาวๆทั้งนั้น ไอ้เพื่อนที่เป็นผู้ชายมันก็อยู่อีกสองชั้นถัดขึ้นไป เอาวะ เสี่ยงวิ่งขึ้นไปละกัน ให้เร็วที่สุดก่อนจะมีคนออกมาเห็น นึกภาพพี่เราเก้ๆกังๆอยู่หน้าห้องตอนนึกว่าจะเอาไงดีวะแล้วขำจัง จากคุณ : แมงงุม - [24 เม.ย. 45 06:25:09]

ความคิดเห็นที่ 41 55555555555555555555 จากคุณ : 5 - [24 เม.ย. 45 06:53:32]

ความคิดเห็นที่ 42 โอย อ่านแล้วขำ ขอนึกก่อนนะคะ แล้วจะมาเล่าบ้าง แบบว่ามีเรื่องหน้าแตกเป็นประจำอ่ะ เยอะไปหมด จากคุณ : monki - [24 เม.ย. 45 07:19:48]

ความคิดเห็นที่ 43 คือมันเป็นเรื่อง..คนอื่นที่ถ้าเป็นเรา..อายแย่เลย ..หญิงคนนั้นป่านนี้คงยังจำได้..ถ้าได้อ่าน วันนั้นเหตุเกิดบนรถ..เมล์..มีสาวสวยหุ่นดีแต่งตัวดีกำลังกลับจากทำงาน..ในมือหอบแฟ้มบางอย่าง..เธอขึ้นมาหลังจากที่เราขึ้นมาสักพัก รถไม่มีที่นั่งเรายืนเธอก็ยืน.. ทุกอย่างก็ปกติดี คนก็เริ่มขึ้นมาเรื่อยๆไม่ถึงขนาดแน่น.. สักพักอะไรหว่าเราเห็นสีเหลืองๆ..หลุดลงมากองกับพื้น ผ้ามันๆ..เฮ้ยนี่มัน..กางเกงในนี่หว่า..คาดว่ายางยืดคงหมด อายุขัย..ดันเจือกมาขาดสะบั้นเอาตอนนี้ ซะด้วย. เวลานั้น..มือเธอก็มี..2..มือถือแฟ้ม1..โหนรถ1..เธอคงอยากจะมีสักสามมือจะได้ก้มลงไปหยิบ แต่ทำไม่ได้ เธอพยายามที่จะไม่ให้ผิดสังเกต แต่เรามองอยู่ตลอด แบบตาไม่กระพริบ(แย่จังเรานี่)เธอทำเป็นไม่รู้ไม่ชิ..แล้วก็ก้าวขาแบบเขี่ยๆเจ้าลิงน้อยสีเหลือง..ให้พ้นๆตัวโดยที่ไม่เแยแสกับมันเลยแล้วก็เดินลงจากไป..ปล่อยให้ผู้เห็น เหตุการณ์ทั้งหมดมองหน้ากันแบบ..อมยิ้มแก้มปริไปหลายคน. เราก็งงว่ายางที่เอวขาดลิงน้อยก็ไม่น่าจะหลุด..น่าจะติดต้นขา..แต่โชคไม่เข้าข้างเธอดันผอมขาเรียว...ส่วนลิง น้อยผู้อาภัพ..ยางเจ้ายืดแบบชนิดเสียศุนย์..จนเรารู้ว่าทำไมมันถึงหลุดได้..และทำไมเธอถึงไม่เก็บมันไปด้วยก็เก่าซะขนาดนี้.. เราขำที่เธอไม่เอาลิงคู่ชีพกลับไปด้วย..แต่เธอฉลาด..ถ้า เธอวางของแล้วยกลิงไส่ต่อ....จะยกใส่ได้ยังไงคิดดูสิ. ทุกคนคงเห็นกันหมดว้าย..อายย ป.ล. ผู้หญิงทั้งหลายก่อนออกจากบ้านตรวจลิงน้อยให้เรียบร้อย..ไม่งั้นลิงคุณอาจทรยศกลางทางได้ จากคุณ : ลิงน้อยผู้อาภัพ - [24 เม.ย. 45 07:21:08]

ความคิดเห็นที่ 44 มาขำมาโหวตให้ทุกวันเยยยย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ^^ จากคุณ : การ์ตูนตัวเล็ก - [24 เม.ย. 45 08:58:49]

ความคิดเห็นที่ 45 ของเรานะ นึกทีไรก็อายทุกทีเลย เรื่องนี้เกิดขึ้นมาประมาณ 4 ปีมาแล้วล่ะ แต่ยังจำได้ทุกเม็ด ทุกอารมณ์ เราทำงานอยู่ในสถานศึกษาแห่งหนึ่งเป็น สถาบันราชภัฎฯ ที่ต่างจังหวัด วันนั้นเวลาประมาณ เที่ยงครึ่ง เป็นเวลาพักของเราเลยแหละ ซึ่งเป็นธรรมดาของบรรดาผู้หญิงวัยทำงานอย่างพวกเราว่า หลังจากทานข้าวกลางวัน ถ้ามีเวลาจะต้องจับกลุ่มเม้าท์ วันนี้ก็เช่นกัน กำลังนั่งคุยกันอย่างเมามัน หัวเราะกลิ้งเลย เพราะเป็นเพื่อนๆ พี่ๆซี้ๆ ทั้งนั้นเลย เป็นไงล่ะ ได้เรื่องล่ะสิ หัวเราะจนฉี่จะราด ก็เลยต้องขอตัวไปห้องน้ำก่อน ทั้งๆ ที่ไม่อยากจะไปเลย เพราะคุยกำลังมันมาก รีบไปเข้าห้องน้ำ ปิดประตู นั่งฉี่บนชักโครก ฉี่เสร็จก็ทำความสะอาดเรียบร้อยแบบรีบๆ เพราะจะรีบกลับไปคุยต่อ ดึงกางเกงในขึ้น โดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ล้างมือ แล้วก็รีบกลับไปเม้าท์ต่อ คุยสักพักนึง ก็ได้เวลากลับไปทำงาน ตอนที่หันหลังกลับ พี่คนนึง เค้าก็เรียก “เฮ้ยๆ ไอ้ (ชื่อเรา) กระโปรงทำไมเป็นแบบนั้นล่ะ” เราก็เอามือจับดู ที่ไหนได้ มือไปจับโดน มันเป็นกางเกงในอ่ะ มันไม่ใช่กระโปรงอ่ะ นึกออกมั้ย เพราะด้วยความที่รีบออกมาจากห้องน้ำมากไงล่ะ ตอนที่ดึงกางเกงในขึ้นมามันดันไปทับกับกระโปรงข้างนอก เพราะกระโปรงเป็นผ้าลื่นๆ สั้น บานๆ ย้วยๆ ประมาณว่าถ้าลมพัดมาแล้วเอามือปิดไม่ทัน ก็เห็นหมดเลย (นึกตามนะ แบบ มารีลีน มอนโรน่ะ แต่ของเราสั้นกว่า เหนือเข่ามานิดนึง แต่ไม่มากนะ) ปกติใส่มันก็เหมือนไม่ใส่อยู่แล้ว เพราะมันโหวงเหวงยังไงบอกไม่ถูก แต่วันนั้นขี้เกียจรีดผ้า ก็เลยหยิบตัวนี้มาใส่ เพราะไม่ต้องรีดมาก ฮือๆ ตอนที่รู้สึกว่าเป็นกางเกงในเท่านั้นแหละ หน้าชาเลย นึกก่อนทันทีเลยเราพลาดมาจากไหน อ๋อออออออ จากห้องน้ำนี่เอง เอ๊ะ แล้วเราเดินผ่านมาทางไหนบ้างล่ะ จริงๆ แล้วมันไม่ไกลเท่าไรหรอก แต่ว่านศ.ที่รอที่จะเข้าเรียน ตอนบ่ายโมงน่ะสิ ตรึมเลย ฮือๆๆๆๆๆ อยากแทรกแผ่นดินหนีเลยแหละ อายพวกพี่ๆ เค้าไม่เท่าไรนะ แต่ไอ้พวกนศ.น่ะสิ มันคงจะแอบหัวเราะเราน่าดูเลย ตอนบ่ายกลับไปทำงานแบบหน้าชาๆ แล้วยังอายต่ออีกหลายวัน พอกลับบ้านเล่าให้แม่ฟัง แม่ยังมาหัวเราะเราต่ออีก สรุปว่าอีกระโปรงตัวนั้น ประมาณว่าแกตายชั้นก็ไม่ไปเผาผีแกหรอก เก็บใส่กรุไปเลย ทุกวันนี้ถ้าแม่เห็นเราใส่กระโปรงคล้ายๆ แบบนั้น แม่ยังล้ออยู่เลย นี่แหละ อายสุดๆ ในชีวิตแล้วล่ะ จากคุณ : ติดคุยมากไปหน่อย - [24 เม.ย. 45 09:43:43]

ความคิดเห็นที่ 46 ขอบคุณค่ะ ที่ได้คลายเครียด เรื่องหน้าแตกมีเยอะ แต่ยังนึกไม่ออกค่ะ จากคุณ : AJ - [24 เม.ย. 45 09:45:54]

ความคิดเห็นที่ 47 ผมก็มีเหมือนกันแต่ไม่รู้ว่ามันตลกหรือเปล่านะ ลองอ่านกันดู เช้าวันหนึงผมก็รีบแต่งตัวไปเรียนแต่งตัวอย่างดี ออกมากับแม่ บอกแม่ว่าช่วยไปส่งที่ป้ายรถเมล์ที่หน้าปากซอยหน่อย ผมจะนั่งรถต่อไปมหาลัย ช่วงนี้นก็เป็นเวลาเช้าคนเยอะมากที่ป้ายรถเมล์ พอเรามาถึงป้าย ลงจากรถ ปิดประตู เดินมาที่ป้ายแล้วก็โบกมือบายแม่ ไม่ได้ทันมองครับ เดินชนเสา ป้ายรถเมล์อย่างจังเลย ด้วยความที่เรามั่นใจ ต้องไม่เขินครับนิ่งไว้ก่อนมองไปที่ป้ายรถเมล์ ทุกคู่สายตาจ้องมาที่ผมคนเดียวเลย แต่ไม่มีใครหัวเราะ ผมก็มายื่นที่ป้ายรถเมล์คันไหนมาผมขึ้นก่อนเลย พอขึ้นรถเมล์แล้วหันกลับไปมองที่ป้ายหัวเราะกันทั้งป้ายรถเมล์เลย อายมากครับ จากคุณ : ชนเสา - [24 เม.ย. 45 10:15:53]

ความคิดเห็นที่ 48 ตอนนั้นเพิ่งเข้ามหาลัยปี 1 จะมีพิธีเดินขึ้นดอยสุเทพครับ ต้องถูกบังคับตื่นมารอตั้งแต่ตีสามตีสี่ ก็ยังไม่ได้ทานข้าวหน่ะครับ พี่เขาก็แจกหนมปัง กะ นม มาให้ เราก็โซ้ย เต็มที่ พอประมาณ 9 โมง เกิดท้องเสียครับ จะกลับก็กลับไม่ได้ ห้องน้ำ ก็ไม่รู้อยู่ที่ไหน ได้แต่อดทนอดกลั้น และก็ถึงเวลากลับครับ ทางคณะเขาเอารถมารับ เป็นประมาณว่ารถ บรรทุก หกล้ออ่ะครับ ไม่รู้ไปหามาจากไหน ก็ขึ้นกันไปจนเต็มคันรถน่ะครับ คิดดูว่าทางลงดอยสุเทพน่ะครับ ทางลงจากยอดเขา แล้วยังโค้งไปโค้งมา เลี้ยว แต่ละทีนี่น่ะ หากคุณมีเรื่องที่ต้องอัดอั้นอย่างผมเนี่ย อยู่ในใจแล้ว มันจะยิ่งต้องทรมานเข้าไปใหญ่ เมื่อรถเข้าโค้ง เท่านั้นยังไม่พอครับ ก็ที่ขึ้นรถมายืนเบียดกัน ยังกะอะไร เวลาโค้งแต่ละที ต้องคอยดึงกันไปด้วย ไอ้ผม ก็ดันยืนอยู่ใกล้ เพื่อนสาวสวยคนนึง มือนึงก็ช่วยกุมมือเธอ ดึงเอาไว้ อีกมือ ก็คว้า ฝารถไป ส่วนใจเหรอครับ ( ปกติแล้ว น่าจะกระชุ่มกระชวยเนาะ ( แหม มีโอกาศได้ดึงมือสาวสวยไว้ด้วย ) แต่ไม่ครับ ผม เวร แท้ ๆ เลย นึกถึงแต่ ห้องน้ำรวมที่หอพักชาย หก ที่มอ ครับ อาจจะไม่ขำนัก แต่ก็อยากเล่าครับ เรื่องนี้ ผ่านมา 5 ปีแล้ว ครับ จากคุณ : peter - [24 เม.ย. 45 10:22:57]

ความคิดเห็นที่ 49 เราก็มีเรื่องขำเหมือนกัน ตอนนั้นเรียนอยู่มหาลัย ไม่บอกชื่อแล้วกันอายแทน เราไปนอนค้างที่หอเพื่อนหลังจากเรียนจบคาบสุดท้าย ที่นี้เนียเราก็ไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาหรอกมีแต่ชุดที่ใส่อยู่ชุดเดียว แล้วต้องถอดไปซักเพื่อพรุ่งนี้เช้าจะได้ใส่ไปเรียนต่อ เราเลยยืมชุดเพื่อนใส่นอน แต่เพื่อนเราก็ตัวเล็กมาก เราก็อ้วนมากๆๆๆ เค้าก็เลยให้เรายืมได้แต่เสื้อซึ่งเป็นเสื้อยืด พอเราใส่ได้ ส่วนข้างล่างเค้าให้ยืมผ้าถุงที่เค้าใช้เปลี่ยนอาบน้ำ เราก็นุ่งไม่ค่อยเป็นแต่ทำไงได้ล่ะ ไม่มีแล้ว ตอนเช้าเราก็เอาขยะไปทิ้งหน้าห้องเพื่อน เราก็เดินไป ผ้าถุงมันก็หลุด พอดีกับเพื่อนข้างห้องซึ่งเป็นผู้ชายเค้าก็ออกมาพอดี เลยเห็นหมดเลย เราอายมากหยิบผ้าถุงมานุ่งแล้วรีบวิ่งเข้าห้องเพื่อน เค้าหัวเราะตามหลังเราอายมากเลย จากคุณ : สาวหน้าแตก - [24 เม.ย. 45 11:15:37]

ความคิดเห็นที่ 50 เมื่อประมาณไม่กี่เดือนมานี่เองคะ ตอนประมาณค่ำ ๆ มีเพื่อนรุ่นพี่ที่สนิทกับพอสมควรโทรมาหา คุยกันอยู่สักพัก เค้าก็บอกว่าวันนี้ไปเซ็นปิ่นมา นัดกับเพื่อน 2 คนว่าจะไปดูหนังแต่เพื่อนไม่มา ปล่อยให้เค้ารอเก้อ เค้าก็เล่าแบบออกอารมย์เคียดแค้นมากเลย เราก็ปลอบ ๆ เค้าไป เพื่อนพี่อาจมีธุระอะไรก็ได้ พี่เค้าก็โวยว่าถ้ามีธุระก็น่าจะโทรบอกสิไม่ใช่ให้เค้าไปรอ แล้วเค้าก็ด่าเพื่อนเค้าที่ผิดนัด 2 คนนั้นใหญ่เลย เราก็พยายามปลอบไป แบบเค้าหงุดหงิดมาก พี่เค้าบอกอีกว่าเพื่อน 2 คนนั้นไม่ได้มีธุระเค้าว่าง แต่ไม่ยอมมาตามนัดแล้วให้พี่เค้ารอเป็นชั่วโมง เราก็เออ ๆ ๆ หรือคะ แล้วพี่รู้ได้ไงอะคะว่าเพื่อนพี่ไม่ว่าง พี่ก็บอกว่าเค้าโทรไปที่บ้านแล้วเพื่อนยังอยู่บ้าน เราก็เออเพื่อนที่นี่แย่จังนะคะ เลวมากเลยนะ ว่าแต่แปลกนะคะทำไมนัด 2 คนบังเอิญจังเลยไม่มาทั้งสองคนเลยนะ ไม่โทรบอกพี่ด้วยนะ ใครหรือคะ แย่จริง ๆ เลยพี่ พี่เค้าก็ เงียบ.... ไปสักพัก (ได้ยินเสียงหายใจแรง ๆ) แล้วก็ตะโกนมาตามหูโทรศัพท์เสียงดังมาก "ก็นัดแกกะเจ้าภ.(แฟนเรา)นะสิ ฉันไปรอเป็นชั่วโมงก็ไม่มีใครมา ฉันเลยโทรไปบ้านแก พ่อแกรับบอกว่าแกนอนหลับอยู่ นี่ฉันด่าแกมาตั้งนานแล้วแกยังไม่รู้ตัวอีกหรือไง d73[gfybv6349gyg63902235kfkvhega; (คำด่ายาวเหยียด)" "เดี๋ยว ๆ ดิพี่ ใจเย็น ๆ เฮ้ย แมวน้อยนัดพี่ไปดูหนังตั้งแต่เมื่อไหร่อะ เฮ้ย มั่วเปล่า" (ยังเจือกไปเถียงเค้าอีกแนะ) "กากดัิัำนเะัิัวฟหหเจิ้ั (คำด่าอีกยาวเหยียด) ...ไปดู icq เอาสิ....กิัืะเนะ้ะืิ ื" พอวางหูเราก็เปิดคอมเลยไปดู icq เออ จริงแฮะ นัดกันไว้จริง ๆ ด้วย 5555 (ขำความขี้ลืมของตัวเองอิ๋บอ๋ายเลย) สรุปว่า พอนัดกันแล้วเราก็ลืม แถมไม่ได้บอกแฟนอีก รุ่นพี่เค้าก็ไปคุยกะแฟนเรา แฟนเราก็บอกว่าเราไม่ได้บอก (ซวยเราอีกสิ) แฟนเรางี้หัวเราะใหญ่เลย ว่าเราว่าทำไมขี้ลืมได้ขนาดนี้ หลังจากเหตุการณ์นั้นพอรุ่นพี่หรือแฟนเรานัดเราไปไหนอีก คืนก่อนหน้าเค้าจะต้องโทรหาเราเพื่อย้ำวันเวลานัด และก่อนหน้าเวลานัดประมาณ 1 ชม.ก็จะโทรมาย้ำอีกรอบ แบบว่ากลัวเราลืม 555 วันนี้เอาเรื่องเดียวก่อนแล้วกัน จริง ๆ มีอีกเยอะ ไว้วันหลังค่อยมาเล่าใหญ่นะ ขี้เกียจพิมพ์ละ จากคุณ : แมวน้อย - [24 เม.ย. 45 14:33:03]

ความคิดเห็นที่ 51 สาวบ้านนอกใสซื่อ....?? สาวบ้านนอกเพิ่งเข้ากรุงกะจะมาหางานทำ ไม่ทันจะพ้นสถานีขนส่งก็โดนขโมยกระเป๋า เงินทองไม่เหลือซักบาท ทางออกเดียวคือโทรศัพท์กลับบ้านต่างจังหวัด คืนนั้นเธอตัดสินใจเดินเข้าไปหาไอ้หนุ่มที่ตั้งโต๊ะบริการโทรศัพท์มือถือทั่วไท ยอยู่ "พี่ ช่วยหนูหน่อยเถอะ หนูจะโทรกลับบ้าน แต่หนูไม่มีเงินเลย" เธออ้อนวอนไอ้หนุ่ม "เฮ้ย... ของซื้อของขาย จะให้กันฟรีๆได้ไง" ไอ้หนุ่มออกอาการใจร้าย "โธ่... พี่... หนูจำเป็นจริงๆ นี่หนูไม่รู้จะกลับบ้านได้ไง จะโทรบอกให้ที่บ้านมารับน่ะ" เธอขอร้องอย่างน่าสงสาร "เอางี้แล้วกัน พี่จะช่วยก็ได้ แต่ต้องมีอะไรแลกเปลี่ยนหน่อย" ไอ้หนุ่มเริ่มออกลาย "ได้สิพี่ พี่จะให้หนูทำอะไรก็ได้" สาวน้อยตอบอย่างใสซื่อ ไอ้หนุ่มพาสาวน้อยไปที่ลับตาคน แล้วถอดกางเกงออก พาน้องชายออกมาชมโลก "เอ้า... เอาเลยซิ" ไอ้หนุ่มสั่ง "ต้องทำยังงี้ด้วยเหรอ" สาวน้อยทำท่าลังเล "เอ้า... ก็ต้องสิ อยากโทรกลับบ้านไม่ใช่เรอะ" ไอ้หนุ่มยืนยัน สาวน้อยมองอย่างหวาดกลัว แล้วค่อยๆก้มหน้าลงไปหาน้อยชายของไอ้หนุ่ม "ฮัลโหล... นั่นใครพูด" จากคุณ : คนผ่านมา - [24 เม.ย. 45 14:51:59]

ความคิดเห็นที่ 52 ขำสุดๆ.......ขำกลิ้ง...55555555.... มาอ่านวีรกรรมของแม่เราดีกว่า แม่เราเอารองเท้าไปซ่อมที่ร้านริมฟุตบาทน่ะ พอถึงวันนัดก็ไปรับ กรุณานึกภาพตาม แม่นั่งยองๆถามหารองเท้า ช่างซ่อมก็ส่งให้โดยวาง กับพื้นทั้งสองข้าง แม่ก็หยิบขึ้นมาดูหนึ่งข้าง พลิก ซ้ายพลิกขวา พลางว่า อืม....ทำเรียบร้อยดีนี่ แล้วก็ ยกมือข้างที่ถือรองเท้าค้างไว้ ก้มมองรองเท้าข้าง ที่เหลือ แล้วโวยวายกับช่างว่าทำไมรองเท้าเหลือข้าง เดียว ส่วนช่างก็ตกใจ + แปลกใจ ยืนยันว่าเมื่อกี้ เอาออกมาทั้งสองข้างนี่นา ทีที้ทั้งสองคนก็ช่วยกันหา รองเท้าข้างที่หายกันยกใหญ่ โดยไม่มีใครเงยหน้ามา มองอากาศเลย คาดว่าคงหากันอยู่นานทีเดียว จนเราเดินมาเห็นภาพคนสองคน ช่วยกันหาอะไรสัก อย่าง ก็ลองคิดดูแล้วกัน เป็นภาพที่ตลกมาก จากคุณ : กระสือไฮเทค - [24 เม.ย. 45 19:24:59]

ความคิดเห็นที่ 53 เรื่องฮาเป็นของแฟนเราเอง... สามีเวลาอยู่บ้านจะชอบโน Underwearแบบสบายๆ แล้วใส่ขาสั้นบ้าง กุงเกงบอลบ้าง วันที่เกิดเหตุใส่ขาสั้นกึงบอลฟิตๆ ขาหน่อย วันนั้นกำลังง่วนงานบ้านอะไรสักอย่าง นั่งยองๆ ล้อมเป็นวงกลมทำกิจกรรมนั้นกันอยู่ โดยมีเรา สามี คนใช้ และลูกสาว หันหน้าเข้าหากัน วันนั้นเกิดอะไรขึ้นไม่ทราบ ขณะที่กำลังง่วนกันอยู่ สายตาเราเหลือบลงล่าง คุณพระช่วย.. สามีใส่กุงเกงตัวเป้าขาดเบ้อเริ่ม มีไข่นุ้ยปลิ้นโผล่ออกมาดูโลก เราตกใจยิ่ง คิดอยู่ว่าจะเตือนสามียังไงดี ไม่ให้คนใช้เห็น แต่เจ้ากรรม ลูกสาวดันเห็นก่อน แล้วทันใดนั้นลูกสาวก็พูดขึ้นด้วยเสียงอันดังอย่างยิ่งว่า.. แม่ๆ ดูพ่อสิ หนูเห็นอึพ่อโผล่ออกมาตรงก้นด้วย แม่ดูสิ... พ่อรู้ตัวก็รีบหุบโดยเร็ว แต่อนิจจามันไม่ทันซะแล้ว.... จากคุณ : คนเป้าขาด - [24 เม.ย. 45 19:28:42]

ความคิดเห็นที่ 54 5555555เข้ามาขำจนน้ำตาเล็ดเลย จากคุณ : เจ้าของกระทู้ (วาริณี) - [24 เม.ย. 45 19:39:34]

ความคิดเห็นที่ 55 หน้าแตกเหมือนกันค่า..เป็นเรื่องสมัยเด็ก..นึกแล้วขำ อยากเล่านะคะ..ก็มีอยู่ว่า ตอนอยู่ม 1 เพิ่งมีประจำเดือนเป็นครั้งแรกค่า (อายุ 12 ตอนนี้ 24 แล้วว ) วันนึงมีประจำเดือน เลยต้องเอาผ้าอนามัยไปเปลี่ยน.. สมัยนั้นถ้ายังจำได้ มีผ้าอนามัยยี่ห้อ นิวฟรีดอม มันจะมีลักษณะเป็นแผ่น ๆ เลย เราก็บรรจงวางใส่กระเป๋านักเรียนตอนเช้า.. ตอนสาย ๆ จะไปเรียนดนตรี ก็เอาผ้าอนามัยนี่แหละ เหน็บพุง ..ก็เหน็บไว้ตลอดชั้วโมงดนตรี เผื่อเลิกแล้วจะได้ไปห้องน้ำ.. แล้ววิชาดนตรีเนี่ย มันก็มีทำกิจกรรม..เราก็ลืมผ้าอนามัยอันนั้นเลย ว่ามันเหน็บอยู่ เราก็ไม่ทันระวัง วิ่งเล่น ร้องเพลง..อย่างเมามัน.. หมดชั่วโมงลุกพรึ่บแล้วเดินออกจากห้อง...ผ้าอนามัยหายไปแล้วไม่รู้ตัว เพื่อนผู้ชายตะโกนออกมาทันที.."เฮ้ย..โกเต็ก ใครหล่นวะ"..แล้วหัวเราะกัน แม่นิวฟรีดอมก็แบอยู่กลางห้องเด่นเป็นสง่า..แทนที่เราจะแกล้งไม่รู้ไม่ชี้ก็ได้ เดินหนีไปให้เป็นที่งุงงง..สงสัยเล่น เรากลับเสียดายเพราะจะเอาไปใช้ต่อ..ก็เลยวิ่งไปหยิบแล้วบอกว่า "ของเราเอง..โว้ย" แล้ววิ่งหายไปเลยคนเดียวเงียบ ๆ ..พวกเพื่อน ๆ มันหัวเราะกันใหญ่ ไม่เท่าไหร่มาล้อเราว่าใช้ผ้าอนามัยเชยมาก สมัยนั้นก็มีลอลิเอะแล้ว ที่เป็นแบบพับแล้วใส่ซองอีกที แต่เราใช้ของแม่..ไม่รู้จักยี่ห้ออะไรหรอก..ต่อมาก็เลยเลิกใช่นิวฟรีดอม..เข็ดจริง ๆ และไม่กล้าเสียบไว้ตรงหน้าท้องอีกเลย..แต่เพื่อน ๆ ล้อจนทุกวันนี้.. จากคุณ : เอิ๊ก ๆ - [24 เม.ย. 45 20:22:10]

ความคิดเห็นที่ 56 เข้ามาตามอ่านขำ..คนชนเสา...กะแม่คุณกระสือไฮเทค นำ้ตาเล็ดเลยขำมากกก มาเล่าอีก...สมัยมัธยมอาจารย์จะพาไปเรียนพิเศษ วันเสาร์ที่อีกโรงเรียนนึงโดยนัดเจอกันที่โรงเรียนเรา แล้วเรามาสายก็ใจร้อนมาก กลัวเพื่อนจะรอนาน ก็รีบลุก(รถเมล์จะเลี้ยวใต้สะพานแล้วก็จะถึงโรงเรียนเรา) ไปที่ประตูรถเมล์ ตาก็มองไปที่หน้าโรงเรียน ที่ไหนได้มารู้สึกตัวอีกทีตัวเหวี่ยงออกไปกระแทก นอกประตูรถเมล์ ดังบ๊าปแล้วก็ล่วงลงไป ไถลไปกับถนน จนกระโปรงถลกไปถึงก้น ด้วยความอายแทนที่จะเจ็บ (จริงๆหน้ามืดไปแล้วอ่ะแต่มารู้สึกตัวตอนกระโปรงเปิด) ก็รีบลุกขึ้นมานั่งที่ขอบฟุตบาทปิดกระโปรงลงอย่างมิดชิด พี่มอเตอร์ไซก็ตะโกนถามน้องเป็นไรปล่าวแล้วก็ขับไปเรียกรถเมล์ให้หยุด เพื่อนๆกะอาจารย์ก็รีบวิ่งออกมาเพราะคนตะโกนกันเสียงดังว่า เด็กตกรถเมล์ พอทุกคนมาถึงแว๊บแรกก็ เป็นห่วงเรากันอ่ะ แต่ ใครก็ไม่รู้ปล่อยก๊ากออกมาอ่ะ เลยหัวเราะกันหมดเลยไอ้เราเจ็บอยู่ก็พลอยหายเจ็บขำตัวเองไปด้วย....... ที่ร้ายสุด วันจันทร์มา ตอนเข้าแถวเคารพธงชาติอ่ะ อาจารย์ดันประกาศให้ทั้งโรงเรียนรู้อ่ะว่า มีเด็กนักเรียนตกรถเมล์ แล้วให้นักเรียนระวังตัวกันเวลาลงรถเมล์ เรางี้อายสุดๆ เพราะเพื่อนๆเราดันชี้ให้ทุกคนดูว่าคนนี้แหล่ะที่ตกรถเมล์อ่ะ จากคุณ : พิจิก9 - [24 เม.ย. 45 21:14:48]

ความคิดเห็นที่ 57 ตอนสอบเอ็นทรานส์เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว พักกลางวันเราก้อไปทานก๋วยเตี๋ยวเรือที่อนุสาวรีย์ชัยฯ กับเพื่อน กลับมานั่งสอบตอนบ่ายได้สักพัก ข้าศึก..บุก เราขออนุญาตอาจารย์คุมสอบไปเข้าห้องน้ำ อาจารย์ไปส่งเราหน้าห้องน้ำเสร็จก้อกลับมาคุมสอบต่อ เราถอดกางเกงได้ ก้อรีบนั่ง ปรากฎว่าสะโพกเราไปกระแทกกับฝาครอบโถกดน้ำ ซึ่งใหญ่และหนักมาก ตกลงมากระแทกกับพื้น..โครม..!! เสียงนี้คงจะได้ยินไปหลายตึก เพราะกำลังอยู่ในเวลาสอบ ..เงียบมาก..!! แต่ความปวดเรามีมากกว่า เลยรีบทำธุระให้เสร็จ แป๊บเดียวอาจารย์ก้อมาตะโกนเรียกว่าเราเป็นอะไรหรือเปล่า เราค่อย ๆ เดินออกมาบอกว่า ไม่เป็นอะไรค่ะ แต่ส้วมพัง.. แล้วเราก้อเดินกลับมาทำข้อสอบต่อ ท่ามกลางสายตาของนักเรียนที่นั่งทำข้อสอบกันอยู่ในแต่ละห้องที่เราเดินผ่าน จากคุณ : แม่หมู - [24 เม.ย. 45 21:40:52]

ความคิดเห็นที่ 58 ของเราก้อมี เป็นเรื่องของปีที่แล้วอ่ะ ตอนนั้นอยู่ปี 1 ก้ออยู่หอพักของมหาวิทยาลัยที่รังสิตอ่ะ จำได้ว่าวันนั้นฝนตก กินข้าวกะเพื่อนเสร็จก็จะเดินกลับหออ่ะ ฝนตกพอดีก้อเดินๆมากันเรื่อยๆ วันนั้นนึกสนุกอะไรไม่รู้ ยืมจักรยานเพื่อนมาขี่ แล้วก็ให้เพื่อนซ้อน 1 คนอ่ะ เราก็แบบ .. วั้นนี้มีจักรยานขี่ด้วยความว่าดีใจก็ขี่ซะเร็ว เพื่อนบอกให้ขี่ช้าๆก็ไม่ฟัง แล้วพอดีหน้าหอพักชายอ่ะ มันมีทางต้องเลี้ยวอ่ะ พื้นก็ลื่นๆ แต่เราก็ยังขี่ด้วยความเร็วเท่าเดิม..เท่านั้นแหละ พอเลี้ยวเสร็จก้อล้มเลยอ่ะ คราวนี้แบบ พวกผู้ชายอยู่กันหน้าหอเต็มเลย แถมยังมีเพื่อนเราอีก หัวเราะกันครืนเลย ก็เราล้มแบบตัวเราอยู่ข้างล่างทับจักรยาน ส่วนเพื่อนที่นั่งซ้อนเรามาทับอยู่บนตัวเราอีกทีอ่ะ แล้วเพื่อนเรามันลุกไม่ได้อ่ะ ใช้เวลานานมากเลยกว่าจะรอกลุ่มเรามาช่วยอ่ะ คือเพื่อนส่วนใหญ่ของกลุ่มเราเดินตามมาประมาณ 8 คน มาถึงก็หัวเราะกันใหญ่ ส่วนเราก็แบบ โดนทับอยู่นานมากกว่าเพื่อนเราจะลุกออกไปจากตัวเรา เรานะทั้งเจ็บทั้งอาย วันรุ่งขึ้นก็เดินไปเรียนตามปกติ แต่ตรงทางเดินออกไปตึกเรียนก็เดินผ่านโต๊ะกลุ่มไง คราวนี้โดนแซวทั้งวันเลยอ่ะ จำได้ว่าคราวนี้แหละอายที่สุดแล้ว จากคุณ : แพนด่ะ - [24 เม.ย. 45 22:10:34]

ความคิดเห็นที่ 59 เรื่องนี่เกิดขึ้นตอนอยู่มหาลัยค่ะ อย่างเฟี้ยวมาก เอิ๊กๆๆ ปกติแล้วค่ะ พอเลิกเรียนต้องมีภาระกิจออกไปเดินเตร็ดเตร่หน้า มหาลัยค่ะ แต่ว่าโดยปกติกว่าเนี่ย เวลาขับรถเราจะใส่ฟองน้ำเบอร์ใหญ่มาก แล้วก็ดำมากกกก เพราะว่าไปตบของน้องชายมา แหะๆ พอจะขับรถเนี่ยก็ต้องเปลี่ยนให้เป็นร้องเท้าแตะใช่ไม๊คะ แต่ว่าพอต้องลงรถก็ต้องเปลี่ยนเป็นรองเท้าตามสมัย ส้นตึกค่ะ หุหุ วันนั้นก็ตามปกติค่ะ เรียนเสร็จ อ่ะ ไปหน้ามอดีก่าๆ พอจอดรถปุ๊บ ก็หวีผม ดูหน้าตาว่าพอใช้ได้ดีไม๊ อ่า มั่นใจมากแล้ว เดินลงรถไปทันที เดินไปได้สามเก้า กำลังจะข้ามถนน เอ่ รู้สึกว่าเท้าไม่เสมอกัน แล้วพอดี๊ๆพอดี ที่มีกลุ่มนักกีฬาวิ่งมาเป็นแถวเยอะมากก แล้วก็มองที่เท้าเรามาแต่ไกล รู้สึกว่าแม่งๆแล้ว แต่ก็แบบว่าเฮ๊ยหันกลับไปตอนนี้ต้องเสียหน้ามาก ฮ่าๆ แล้วก็เค้าต้องรู้ว่า อ่าน้องคนนี้เกิดไรผิดปกติมากๆแน่ ก็เลย เอาวะ ไม่สนใจค่ะ ตั้งใจเดินต่อไป มั่นใจ ต่อไป พยายามเขย่งให้เท่ากัน ฮ่าๆๆ โอ๊ยย พอข้ามถนนได้เท่านั้นค่ะ กลับหลังหัน เหลียวซ้ายแลขวาแล้ววิ่งกลับมาเลยค่ะ ก็แหม๋ รองเท้าข้างนึงเป็นฟองน้ำสีมอๆ อีกข้างเป็นส้นตึก หุหุ นึกแล้วก็ขำไม่หาย +^O^+ จากคุณ : MiUKi - [24 เม.ย. 45 22:55:22]

ความคิดเห็นที่ 60 เหตุการณ์นี้ผ่านมาประมาณ 5 ปีแล้วค่ะ ตอนนั้นเราอยู่ปี 1 จะขึ้นปี 2 เรื่องมีอยู่ว่า.... วันนั้นเป็นวันขายใบลงทะเบียนเรียน summer ทางมหาวิทยาลัยเค้าจะเปิดขายที่ศูนย์เรียนรวม[ศ.ร.] ไม่ได้แยกคณะและชั้นปี จากที่เราเคยได้ยินพี่ที่ กลุ่มเล่ามาว่าคนจะแห่มาซื้อกันเยอะมาก [คนที่ได้ใบลงทะเบียนก่อนจะได้เปรียบ] เราก็เลยลงทุนมาเช้าบ้าง จำได้ว่าก่อน 7 โมง ฟ้ายังไม่สว่างดี เราเดิน มาถึงศูนย์เรียนรวมก็ต้องตะลึง เหมือนฝัน เห็นแถวยาวสุดลูกหูลูกตา เราก็เดินไปเรื่อยๆ ยังอึ้งๆ อยู่ ระหว่างเดินก็เจอคนรู้จักทักเป็นระยะๆ ในที่สุดเราก็ ไปถึงท้ายแถวจนได้ [อยู่เกือบถึงอีกแยกนึงเลย] แล้วก็เจอเพื่อนสนิทในกลุ่มเราสามสี่คน พวกเรายืนๆ นั่งๆ กันด้วยความอดทน แถวขยับทีละนิด แต่ทันใดนั้นอยู่ๆ แถวมันก็ขยับเร็วมาก จนต้องวิ่งกัน เรากับเพื่อนก็งงแต่ก็วิ่งตามด้วย วิ่งไกลมาก วิ่งกลับมาจนถึงศ.ร.ที่เดิม แต่คนก็ยังไม่หยุด แถวเริ่มมั่ว ทุกคนกรูกันปีนป่ายขึ้นไปยังชั้นล่างของ ศ.ร. คล้ายหนีตายจากอะไรซักอย่าง เรากับเพื่อนก็ไม่ ยอม หนอยจะมาแซงแถวกันง่ายๆ เหรอ ไม่มีทางซะล่ะ ชั้นต่อมาตั้งนาน เราก็เลยรวบกระโปรงปีนบ้าง มาต่อแถวใหม่ใต้ตึก หลังจากที่ยืนสงบนิ่ง นานพอๆ กับตอนแรก ก็ได้ยินคนมาประกาศว่าจะให้นิสิตทยอยไปซื้อใบลงทะเบียนชั้นบน ประตูเหล็กยังเลื่อนเปิดขึ้นข้างบนไม่ทันเรียบร้อย ก็เกิดปรากฏการณ์ แบบตอนแรกอีก ทุกคนเฮโลกันเพื่อที่จะผ่านประตูขึ้นไปให้ได้ ทั้งเบียด ทั้งดัน ทั้งผลัก !! ขณะที่เราจะก้าวผ่านประตู กำลังขึ้นบันไดไปได้แล้ว คนที่อยู่หลังเรา เหยียบรองเท้าเราหลุดข้างหนึ่ง เราลังเลจะลงไปหยิบแต่เพื่อนเราไม่ยอมปล่อยมือ เราเพราะกลัวถูกเหยียบ ในที่สุดเราก็ขึ้นมาชั้นบนได้อย่างปลอดภัยโดยมีรองเท้าใส่ข้างเดียว พอเดินไปถึงห้องที่ขายใบลงทะเบียน เค้ากลับบอกเราว่า เด็กปีหนึ่งไปซื้อข้างล่าง เพื่อนเรากับเราตัดสินใจถอดรองเท้าวางไว้ใต้โต๊ะที่ห้องนั้น แล้วรีบสวนฝ่ากระแสฝูงคนที่กำลังขึ้นมาเรื่อยๆ บางคนก็ยังไม่รู้เรื่อง ที่ต้องไปซื้อข้างล่าง แต่เราก็ไม่ได้บอก แหะ แหะ พอลงไปถึงชั้นล่างได้ด้วยความสะบักสะบอม โดนเหยียบเท้าไม่รู้กี่ครั้ง เราสองคนได้ยินเสียงประกาศให้เด็กปีหนึ่งไปซื้อที่หน้าบัณทิตวิทยาลัย โดยไม่ ต้องคิดอะไรทั้งนั้น เราหันหลังกลับ ปีนลงจากศ.ร. พยายามโกยสุดฝีเท้ามุ่งหน้าไปยังที่หมายให้เร็วกว่าคนอื่นด้วยใจฮึกเหิม ฉันก็สู้คนค่ะ ฉันก็สู้คน เราวิ่ง ไปพร้อมกับคนกลุ่มใหญ่กลุ่มหนึ่ง ทางที่วิ่งเป็นกรวดหยาบๆ มีหลายคนที่หยุดวิ่งไปบ้าง แต่เราสองคนยังคงจับมือกันวิ่งต่อไป เราแอบเหลือบไปเห็นถุงเท้า เพื่อนเราสีตก เป็นจุดสีแดงแปร๋นตรงฝ่าเท้าตัดกับสีขาวของถุงเท้า เวลาวิ่งจะเห็นชัดมาก ขำแต่ไม่หยุดวิ่ง กลุ่มคนที่วิ่งพร้อมกับเราน้อยลงทุกทีๆ จนในที่สุด เราก็ได้เป็นคนแรกๆ ในการซื้อใบลงทะเบียน เฮ้อ! เหตุการณ์ วิ่ง สู้ ฟัด จบลง เราได้ใบลงทะเบียนมาสมใจ ถึงเวลาต้องเดินกลับไปเอารองเท้า เราสองคนก็เกิดไม่กล้าเดินผ่านไปทางเดิมเพราะกลัวสวน กับคนรู้จัก เลยตัดสินใจเดินข้ามกลับมาเดินในคณะแทน สภาพเราสองตอนนั้นหัวกระเซิง เสื้อหลุดออกนอกกระโปรง ถุงเท้าขาดตรงส้นเท้า มือถือใบลง ทะเบียนยับๆ คนละใบ ค่อยกระมิดกระเมี้ยนเดินแอบๆ พอมาถึงคณะเจอหน้ารุ่นพี่เค้าก็หัวเราะแล้วก็ชี้ๆ กัน เราก็อายมาก น่าแปลกตรงที่ยิ่งอายยิ่งเจอ คนรู้จักมาก เรากับเพื่อนเลยตัดสินใจวางฟอร์มทำเดินแบบมั่นใจออกจากคณะไปเอารองเท้าที่ ศ.ร. ได้ผลนะคะ แทบไม่มีใครสังเกตความผิดปกติของเรา สองคน ในที่สุดเราก็ไปเอารองเท้าที่แอบไว้ใต้โต๊ะ และไปคุ้ยเขี่ยหารองเท้าอีกข้างที่ถูกเหยียบเจอค่ะ [มีหลายข้างมากอยู่แถวนั้น] หลังจากนั้นเราสองคนก็กรี๊ดค่ะ แบบว่าไม่เคยดีใจที่มีรองเท้าใส่มากเท่าวันนั้นมาก่อนเลยในชีวิตเลยค่ะ จากคุณ : monki - [25 เม.ย. 45 04:54:53]

ความคิดเห็นที่ 61 ว้าย ทำไมเละ โทษทีนะคะ แบบว่าก๊อปมาแปะ แหะแหะ จากคุณ : monki - [25 เม.ย. 45 04:57:58]

ความคิดเห็นที่ 62 เฮอะ...เราดิ ไม่อยากพูด ใส่กระโปรงนิสิตยาว ผ่าหลัง เดินอยู่แถวๆสามย่าน ถึงสามแยกหน้าคณะนิติ จุฬาฯ เดินขึ้นฟุตบาต แบบว่าสูงประมาณฟุตก่าๆ ได้ยินเสียงดังแคว่ก...!! กระโปรงขาดถึงก้นเลยอ่ะ... ถึงซิปข้างหลังเลย... ทำไงดีหว่าตู ตอนนั้น คิดอะไรไม่ออก แล้วต้องรีบไปส่งงานทีคณะด้วยอ่ะเด่ะ... เดินขึ้นสะพานลอย อายก็อาย แต่ว่าทำหน้าด้านไว้ก่อน จับกระโปรงหลังให้ติดกัน แต่ว่าก็ยังไม่ค่อยเวิคร์หรอก ตอนเดินมา ได้แต่ภาวนาขออย่าให้เจอคนรู้จัก... คนอื่นเห็น ช่างมัน มันคงจำเราไม่ได้หรอก คิดในใจอย่างนั้นอ่ะน่ะ แถวบ้านเรียก ปลอบใจตัวเอง เหอะๆๆ เข้าไปสหกรณ์ ซื้อเข็มด้าย เอามาเย็บในส้วม ชีวิตของดะฮั่น...อนาจดีแท้น่อ... ตั้งแต่นั้นมา ไม่ใส่มันแล้ว กระโปรงยาว เดินก็ยาก...555 จากคุณ : โชโกโบะน้อยคอยรัก - [25 เม.ย. 45 08:36:03]

ความคิดเห็นที่ 63 ขำมากกกกๆๆๆ หัวเราะจนหน้าแดงจนนายผรั่งถามว่าเป็นอะไร ต้องโกหกนายว่าเปล่า จะบอกได้ไงว่าอ่านเรื่องหน้าแตกที่ห้องสวนลุม จากคุณ : Lilac - [25 เม.ย. 45 10:34:55]

ความคิดเห็นที่ 64 เราเป็นคนตูดน้อย(แฟบ) ก้เลยต้องซื้ออุปกรณ์เสริมที่เป็นก้นปลอมทำจากฟองน้ำ ซึ่งจะต้องใช้คู่กับกางเกงในแบบพิเศษที่มีช่องสำหรับเอาไว้ใส่เจ้าฟองน้ำนี้ มีอยู่วัน กางเกงในพิเศษซักพึ่งเสร็จ (มีอยู่ตัวเดียวอ่ะ ก็มันแพง) ยังไม่แห้ง แต่จำเป็นต้องตูดใหญ่ในวันนั้น (ใส่กางเกงแบบต้องตูดใหญ่จึงจะงาม) ไม่รู้จะทำยังไง เลยเอากางเกงในธรรมดามาใช้แทน โดยการเหน็บไอ้แผ่นตูดปลอมที่ทำจากฟองน้ำเนีย(ใหญ่มากเลย ก็เท่าตูดจริงนั่นแหละ)ไว้ในกางเกงใน ทีนี้พอใส่นานๆก็เกิดความรู้สึกชาชิน เสมือนไม่ได้ใส่มันมาด้วย (อ้อ..ลืมบอก..เรื่องนี้เกิดขึ้นที่มหาลัยเราล่ะ..ไม่ต้องแต่งชุดน.ศ.ก็ได้ไง) ทีนี้พอเข้าห้องน้ำ อารามปวดมากไปหน่อย ถลกกางเกงออก ตามด้วยกางเกงใน(ที่มีตูดปลอมคาอยู่) แล้วฉี่ทันที มานึกได้อีกทีตอนฉี่เสร็จว่า เฮ้ย เราใส่ตูดปลอมมานี่หว่า แต่ก็สายเกินแก้ หันไปดูแล้วถอดใจ ตูกน้อยลอยชูช่ออยู่ในโถซะแล้ว ไอ้จะให้ชักโครกไปเลยมันก็ไม่ใช่ทิชชู่ที่จะลงได้ อีกอย่างมันก็แพงด้วยง่ะ ทำไงเหรอ? ก็ต้องฝืนใจหยิบมันออกมาน่ะดิ ทีนี้จะใส่ก็ใส่ไม่ได้แล้วเพราะเปียกชุ่มฉ่ำเชียว ตอนเอามาล้างๆตรง ที่ล้างมือ คนในห้องน้ำก็มองเป็นตาเดียวกันว่าไอ้นี่มันเอาอะไรมาล้าง รูปร่าง คล้ายๆตูด พออกมาจากห้องน้ำ เพื่อนๆเลยรู้เลยว่ามันมากับตูดปลอม เพราะแฟบลงถนัดตาแถมยังมีหลักฐานเป็นฟองน้ำรูปตูดเปียกเอามาตากเย้ยสายตาผู้คนอีก เฮ้อออ จากนั้นมาเราก็มีฉายาว่า (ชื่อ)ตูดปลอม ด้วยประการฉะนี้ อ้อ..ไอ้ตูดปลอมบ้านี่ก็เคยทำให้ขายหน้าอีกทีเหมือนกัน ตอนนั้นก็เหมือนเหตุการณืแรกคือกางเกงในพิเศษที่มีช่องกำลังซักอยู้ เลยต้องใช้กางเกงในธรรมดา(อีกแล้ว..ไม่เข็ดหรือไง) พอเดินๆไปซักพักก้เอาอีกแล้ว..ลืมว่าใส่มา ต้องระวังตัว...ก็เดินไปล้านเจ็ดย่านน้ำ จนมาถึงตอนนั่งเรียนในห้อง เพื่อนผู้ชายที่นั่งข้างหลังสะกิดถามด้วยความซื่อ(คนนี้เป็นคนซื่อจริงๆนะ) เธอๆ ใส่อะไรไว้ที่หลังเหรอ? นึกได้จะบ้าตาย ก็ไอ้แผ่นตูดปลอมทำพิษอีกแล้วอ่ะดิ คราวนี้มันดันเลื่อนขึ้นมาจากกางเกงในขึ้นมาถึงกลางหลังเลย ไอ้เพื่อนผู้ชายก็งง (ใครจะไปนึกว่ามันคือตูดปลอม)เราก็ไม่นู้จะอธิบายว่าไง เลยบอกว่าเป็นแผ่นรองปวดหลัง ไม่รู้มันจะเชื่อหรือเปล่า เพราะไอ้ฟองน้ำเนี่ยรูปร่างมันเป็นตูดเห้นๆ เฮ้อ...ตอนนี้เลิกใช้ถาวรแล้วอ่ะ ไม่ไหว จากคุณ : แมงมุม - [25 เม.ย. 45 10:36:48]

ความคิดเห็นที่ 65 มาโหวดเรื่องฮาสุดๆกันเถอะ เราชอบเรื่องแรกๆน่ะ ทีบ้านคุณแม่ไฮโซกับพ่อหนุ่มโชคร้าย แล้วก็เรื่องรถไฟที่อิตตลี่ จากคุณ : เราเอง - [25 เม.ย. 45 10:43:23]

ความคิดเห็นที่ 66 โหวต รถไฟอิตาลี แม่ไฮโซ ชนป้ายรถเมล์ กางเกงในรุ่นคุณป้าสีแดง แล้วก็นุ่งกางเกงในตัวเดียวหน้าห้องในโรงแรม หัวเราะจนจะเป็นลม จากคุณ : เอาอีกๆๆ - [25 เม.ย. 45 11:05:24]

ความคิดเห็นที่ 67 ขำกลิ้งเ่ลยเรื่องรถไฟอิตาลี กับเรื่องตูดปลอมนี่แหละ จากคุณ : LK - [25 เม.ย. 45 12:38:38]

ความคิดเห็นที่ 68 ฮ่า ฮ่า ฮ่า โอยขำกลิ้ง ชอบเรื่องตูดปลอมมากกก เนี่ยคุณแมงมุมถึงเลิกใช้ไอ้ตูดปลอมแยกร่างนี้แล้ว จะบอกอะไรให้ เดี๋ยวนี้ วาโก๋ เค้ามีเกงในแบบมีตูดแถมให้มาแล้วนะ แบบติดมาเลย ไม่เลื่อนไม่หล่น ปลอดภัยแถมมีตูดสวย (ไม่ได้ค่าโฆษณา แต่เห็นใจอ่ะ) จากคุณ : 555 - [25 เม.ย. 45 14:04:31]

ความคิดเห็นที่ 69 ช้างน้อย.......... วันนั้นเย็นมากแล้วเพิ่งกลับมาจากข้างนอก อาบน้ำอาบท่าเสร็จแหมวันนี้วันเสาร์ซะด้วย ออกไปซื้อเบียเย็นๆมาซดซักกะหน่อยดีกว่า ร้านใกล้ๆบ้านนี่แหละลูกสาวน่ารักซะด้วย(กะลังจีบๆน้องคนนี้อยู่ด้วย) ว่าแล้วก็ปั่นจักรยานออกไปซื้อ แหมวันนี้โชคดีน้องเขาขายให้ซะด้วยอีตอนน้องเขาทอนตังค์ให้มือโดนกันนิดหน่อยยังรู้สึกช็อตๆอยู่เลย(ว้าว..ซู่ซ่า) มีคนอยู่ที่หน้าร้านหลายคนเหมือนกันรวมทั้งแม่เขาด้วย เห็นทุกคนยิ้มๆให้เรา..อืมรู้สึกดีจัง กลับมาบ้านด้วยรอยยิ้มถึงบ้านลงนั่งยองๆหยิบแก้วจากตู้ชั้นล่างทำไมรู้สึกเย็นๆวะ ก้มลงมอง"อ้าว...เฮ๊ย chipหายแล้ว" กาวเกงเป้าขาดตั้งแต่เมื่อไหร่วะเนี่ยไอ้ช้างน้อยโผล่หัวออกมาตั้งครึ่งตัว กางเกงขาสั้นที่ใส่เป้าขาดเป็นกากบาดรูเบ้อเริ่มเลย กางเกงในก็ไม่ได้นุ่งแล้วอีตอนไปซื้อของก็ไม่ได้ลงจากอานจักรยานซะด้วย แบบนั่งบนอานจักรยานแล้วใช้เท้ายืนเอาน่ะ แล้วอย่างนี้"ไอ้ช้างน้อย"ไม่ออกไปสวัสดีแม่ยายไปแล้วเหรอวะเนี่ย......ตายตายๆๆๆๆ....ตูหนอตู ถึงว่าเขายิ้มๆมองกันทั้งร้านเลย......ตูต้องเอาปี๊บคลุมหัวเดินกันละทีนี้ อยากฝากเตือนท่านชายที่ไม่ชอบนุ่งกางเกงใน ก่อนนุ่งกรุณาตรวจเป้าก่อนทุกครั้งนะครับ จากคุณ : แมงปอ - [25 เม.ย. 45 14:24:53]

ความคิดเห็นที่ 70 ขอบคุณคุณ 555 มากเลยที่แนะนำตูดปลอมรุ่นใหม่ ไว้เด๋วแมงมุมกลับเมืองไทยแล้วจะรีบไปหามาใช้ค่า จากคุณ : แมงมุม - [25 เม.ย. 45 15:28:29]

ความคิดเห็นที่ 72 55555555555555 ขำค่ะ ขำมากกกกกกกกกกกกกกก เรื่องตูดปลอมอ่ะ 55555555555555 จากคุณ : funny note - [25 เม.ย. 45 16:29:00]

ความคิดเห็นที่ 73 โว้ย...ขำโว้ย......จาให้ขำไปอีกวันเนี๊ย เอาอีกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ชักกระเด่วๆๆๆๆ มาหลายวันแล้ว จากคุณ : ขำกลิ้ง - [25 เม.ย. 45 16:30:35]

ความคิดเห็นที่ 74 มันก้อนานแล้วตอนที่เราแอบชอบผู้ชายคนหนึ่งในสายที่เรียนด้วยกัน แล้วก็ได้มาทำงานโปรเจกต์เดียวกัน ใจก็คิดว่า ลักกี้อะไรอย่างนี้ แต่นั่นคือเรื่องตอนแรกเท่านั้น เพราะถ้ารู้ว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นในภายหลัง จะลาออกจากกลุ่มมาแล้ววว..ววว เรื่องมีว่า ตอนนั้นเราเป็นหวัดเพิ่งหายแล้วคอเจ็บ มีเสลดเต็มคอเลย คงพอนึกออกนะคะว่ามันจะคันคอมากๆ แต่ก็ยังฝืนใจเอาวานไปส่งหัวหน้ากลุ่ม นั่งๆประชุมถึงแผนงานต่อไปกันอยู่ เราแสนจะคันคอ แต่ ต้องอดไว้ๆๆ ... ไม่ไหวแล้ว จามออกมา ฮ้าดเช่ย!คนทั้งกลุ่มเงียบไปราวๆ3วิ แต่ก็ยังไม่ใช่เรื่องน่าอายอะไร ถ้าเสลดก้อนหนึ่งมันไม่บินออกมาจากปากมาติดอยู่ในอุ้งมือเรา โอ๊ย อยากบ้า เราก็พยายามเอามือหดๆ ไปไว้ใต้โต๊ะม้าหิน แต่เพราะมารยาทสาวไทย เลยไม่กล้าป้ายใต้ม้าหิน ทั้งๆที่มาคิดตอนนี้แล้วน่าจะทำใจจะขาด เคาระห์ซ้ำกรรมซัด เค้าเอ่ยปากออกมาว่า "นี่ ขอดูสมุดเล่มนั้นที่จดมาหน่อยได้ไหม"สมุดที่ว่าอยู่ข้างมือข้างที่กุมเสลดนั่นแหลค่ะ ร้อยวันพันปี ชั้นเฝ้ารอคำพูดของเธอ แต่วันนี้ใยมันไม่รื่นหูเลย "ดะ ดะ ได้สิ.." ก้อเอามือข้างที่จดเลกเชอร์เพื่อน ข้ามไปหยิบมาให้ เค้าก็ถาม เราก็ได้แต่ยิ้มแหะๆ...ไม่ไหวแล้ว อยู่ไม่ได้แล้ว ก็เลยขอตัว "เอ่อ เรานึกได้ว่ามีธุระด่วนน่ะ ไปก่อนละกันนะ" มือพยายามรวบรวมแฟ้ม สมุดกองๆขึ้นมา เอามือข้างนั้นแปะไว้บนแฟ้มอันหนึ่ง เค้าก็แสนดี รีบลุกตามมาจากกลุ่ม "ถือไหวรึเปล่า เราช่วยถือเอามั้ย อีกตั้งไกลกว่าจะถึงป้าย" "มะ มะ ไม่ ม่ายเป็นไร จ้า เราถือไหวน่ะ กลับไปหากลุ่มเหอะ...เด๋ว...เค้ารอกานอ่ะ"แล้วพยายามใส่ตีนผี เดินเร็วๆทำไมป้ายรถเมล์มันไกลอย่างนี้เล่า "เหรอ..งั้น เราไปก่อนนะ บาย" เค้ามีทีท่าน้อยใจเล็กน้อยที่เราปฎิเสธ แต่ในตอนนั้นไม่ได้สังเกตเลย เราระริกระรี้จนเห็นได้ชัด เย้..."อื้อ บายนะ" ความคุ้นเคย ทำให้เรายกมือขึ้นมา บ๋ายบาย...พร้อมกองสมุดที่ร่วง แผละๆลงพื้น ตามด้วยแฟ้มสุดท้ายที่...ยืด แหน๋วลงมาต่อหน้าต่อตา แม้จะแว่บเดียวก่อนเราคว้าไว้ได้ทัน อายที่สุดในโลกจนบัดนี้เลยค่ะ จากคุณ : บราวนี่เดินได้ - [25 เม.ย. 45 16:35:32]

ความคิดเห็นที่ 75 อีกเรื่อง เพิ่งนึกได้ เป็นเรื่องสมัยมัธยมกำลังซ่าส์ได้ที่ อจ.พาไปแข่งขันนอกโรงเรียน ทีนี้รถของรร.ไม่พอ ต้องอาศัยนั่งรถอาจารย์กับรถรุ่นพี่ไปด้วยอีก ก็รวมเป็นรถตู้คันหนึ่ง รถอจ.(ส่วนตัว)อีก2 ตอนก่อนแข่ง เราผู้ร่อแร่กว่าเพื่อนเค้าก็โดนอจ.สวดก่อนขึ้นเวที และหลังลงจากเวทีมากมาย ระวังนะ ที่อ่านมาน่ะจำด้วยล่ะ ชั้นละกลุ้มกะเธอจริงๆ สมาธิแตกกว่าคนอื่น จนป่านนี้ยังจะทำเป็นเล่น เดี๋ยวถ้าไม่ได้รางวัลล่ะก้อ... อจ.แกก็สวดไป เราก็ นึกในใจ หึย...บ่นได้บ่นเอา แน่จริงอย่าพาชั้นมาสิ Eแก่ย่น เอ๊ย... ตอนนั้น การพูดจาไม่ระวังปากจริงๆค่ะ แต่ก็ไม่ได้ล่วงเกินผู้ใหญ่ พูดกันในหมู่เพื่อนๆเท่านั้น กว่าจะแข่งเสร็จก็เย็นแล้ว เรานั่งคันเดียวกับเื่พื่อนอีก 4 คน โดยเรานั่งหน้า คนขับเป็นรุ่นพี่ที่เพิ่งจบไปเค้าอาสากลับมาช่วย ก็เฮฮาๆ รถขบวนนี้ขับตามๆกันมาจนอจ.เมารถต้องแวะปั๊ม อจ.ก็ว.เรียกมาเลย เรารับ เสียงคันเราเฮฮามาก แต่คันนั้นเงียบฉี่มาตามสายเลย เพราะอจ.นั่งคุม...แกเห็นคันเราเสียงดัง ก็แว้กๆมาทางโทรศัพท์จนคันเราเงียบตาม แวะเข้าปั๊มอย่างเจียมตัว คนก็กระจายๆกันไปห้องน้ำ เราต่อแถวซื้อไอติม กลับมาช้ากว่าเพื่อน นั่งลงไปได้ก็เริ่มเลย "โห นี่โชคดีนะเนี่ยเราไม่ได้นั่งคันEแก่ย่นไม่งั้นคงต้องนั่งรูดซิปปากไปถึงกรุงเทพแหงเลยเนี่ย ยายครูอะไรไม่รู้ แจน แกก็เห็นนิว่าโคต.ร เฮี้ยบเลยอ่ะ น่าเกษียณไปนั่งตะบันหมากได้แล้วว่ะเนอะ สุดจะ..." พูดไป แปลกมากคราวนี้ไม่นักมีเสียงโห่ฮามาจากด้านหลัง เราก็งงๆ"เฮ้ยแจน เป็นไรวะ Eแก่ย่นมานั่งข้างหลังหรือไง" เสียงหวานตอบมา "ใช่น่ะสิ ....(ชื่อจริง)กลับไปถึงกรุงเทพ Eแก่ย่นคงต้องขอคุยกับผู้ปกครองของเธอแล้วล่ะนะ" หลังเย็นวาบถึงท้ายทอยเลยค่ะ เพราะอจ.แกย้ายมานั่งคันนี้ เนื่องจากความเมารถอย่างที่แกเปรยๆหรือเพราะอะไรไม่ทราบ... 120กม.สระบุรีถึงกรุงเทพเกือบตาย ไม่เคยหุบปากได้นานขนาดนั้นอีกแล้วจริง...จริ๊ง... จากคุณ : บราวนี่เดินได้ - [25 เม.ย. 45 17:00:44]

ความคิดเห็นที่ 76 เรื่องนี้เพิ่งเกิดไม่นานเท่าไหร่อ่ะค่ะ ประมาณว่าวันนั้นอากาศดี๊ดี ไอ้เราก็ตื่นแต่เช้าอาบน้ำแต่งตัวจะรีบไปเรียน ก็เดินไปเรื่อยๆ แล้วทีนี้มันต้องข้ามถนน ไอ้เราก็ด้วยความมั่นใจ (self เต็มที่ ประมาณว่าฉันสวย )ซ้าย - ขวา - ซ้าย พรึ่บ!!! พอรู้สึกตัวอีกทีก็ไปกองอยู่ที่พื้นแล้วอ่ะค่ะ คือว่าโดนแมงกะไซด์เฉี่ยวเอา ด้วยความตกใจ ก็เลยรีบเก็บข้าวเก็บของคือแฟ้มใส่ชีทเอย เสื้อกาวน์ใส่ทำแลปเอย กระเป๋า แล้วก็รองเท้าน้องๆ ตึกอีกสองข้าง ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมไม่ยอมใส่รองเท้า กลับหิ้วรองเท้าทั้งสองข้างแล้วก็วิ่งจู๊ด รีบข้ามไปอีกฝั่ง อีตาคนนั้นก็ตะโกนถาม " น้องๆ ไปหาหมอมั๊ยน้อง " ไอ้เราด้วยความที่อายสุดๆ ก็บอก " ไม่ค่ะๆ ไม่เป็นไร " เหลียวซ้ายแลขวา ( ผู้คนก็มากมายซะขนาดนั้น ประมาณน้องๆ หน้าห้าง ) หน้าก็แดงจนชาไปหมด พอรถมมาก็รีบไป จากนั้นก็ไม่ข้ามถนนตรงนั้นอีกเลย นึกภาพตัวเองสโลว์โมชั่นไปกองอยู่ที่พื่นด้วยกระโปรงสั้นๆ แล้วยังหิ้วรองเท้าวิ่งข้ามถนนหน้าตาตื่นขึ้นมาทีไรแล้วก็รู้สึกว่าดูไม่จืดเอาซะเลย แต่อย่างน้อยก็ยังโชคดีที่นอกจากจะไม่เป็นอะไรเลยแล้วยังไม่เจอคนรู้จักด้วย ไม่งั้นคงได้อายกว่านี้แหงๆ จากคุณ : ลูกไหนสามรส - [25 เม.ย. 45 17:33:55]

ความคิดเห็นที่ 77 สมัยชอบว่ายน้ำก็เคยแบบว่ามั่นใจฮ่ะ ชุดสวย ว่ายก็เก่งนี่นา แต่ว่ามีอยู่วันหนึ่งที่สายเดี่ยวที่คาดกับอกมันหลุด นมโผล่ออกมาข้างหนึ่ง ไม่รู้เรื่องเลย จนกระทั่งเห็นสองหนุ่มนั่นคุยกันยิ้มๆ หันมาทางเรานั่นแหละ กรี๊ดดดดดดดด.......!! ตูอยากตาย อีกเรื่องเกิดที่เยอรมนี เราเร่งรีบมากจะไปขึ้นรถไฟไปอัมสเตอร์ดัม กลัวไม่ทันเพราะเขาตรงเวลามาก วิ่ง วิ่ง วิ่ง วิ่ง แบ็คแพ็คก็หนักมาก วิ่งจนขาสะดุดล้มลงตูดชี้ฟ้า เป้กระจาย อายมาก มีหนุ่มเยอรมัน รีบมาช่วยแบกเป้ถามว่ารถขบวนไหนผมช่วยวิ่งด้วย เราก็บอกชานชาลาโน้นแหละ เร็วเข้า เท่านั้นแหละ เจ้าหนุ่มวิ่งหน้าตั้งห่างไปหลายวาเลย ก็ขาเรามันสั้นนี่นะ พอเห็นรถไฟปุ๊บ ก็เห็นเจ้าหนุ่มนั่นโยนเป้เข้าไปทางประตู แล้วกวักมือเรียกเราใหญ่ โอยเหนื่อยอิ๊บอ๋ายเลย พอถึงประตูรถไฟ ก็กระโดด:-) ปลายเท้าก็ไปสะดุดบันไดบนอีก ล้มแผะหน้าคว่ำเหมือนท่าถอนสายบัวรับปริญญาบัตรงั้นเลย แล้วประตูรถไฟก็ปิดพอดี เงยหน้ามาเจอคนญี่ปุ่นกลั้นหัวเราะไม่อยู่ KUก็เลยผสมโรงหัวเราะไปด้วยเลย ช่างแม่มมันแล้ว จากคุณ : สีแดง - [25 เม.ย. 45 19:05:23]

ความคิดเห็นที่ 78 ตอนอายุ 15 กำลังแตกเนื้อสาว ถือหนังสือห้าเล่มไปอ่านเตรียมสอบที่ห้องสมุดมหาลัย เจอรุ่นพี่ที่แอบปลื้มทักว่าขยัน เรางี้น่าแดงรีบวิ่งขึ้นห้องสมุด ปรากฏ สะดุดขากางเกงตัวเอง ไม่พอเซไปซักครึ่งเมตรแล้วสะดุดบันไดตรงหน้าห้องสมุดอีกทีลงไปนอนแผ่อยู่กับพื้น หนังสือในเมือกระจายไปคนละทาง เสียงดังตั้งแต่ร้านน้ำหน้าห้องสมุดไปจนถึงข้างในห้องสมุด เจ้าหน้าที่ต้องชะโงกหน้าออกมาดู อายมากกกก ขาก็เจ็บ แต่ใจแข็งรีบลุกเก็บหนังสือวิ่งเข้าสมุด แล้วก็ไม่ออกมาอีกเลยจนห้องสมุดปิด จากคุณ : นา - [25 เม.ย. 45 20:10:24]

ความคิดเห็นที่ 79 อายุ 16 ไป summer ฝรั่งเศส วันที่สองมีอันเดินหลงกับเพื่อนต้องกลับบ้านคนเดียว นั่งรถไฟไปด้วยใจระทึก กลัวเลยป้าย พอนับว่าต้องป้ายหน้าก็รีบไปรอหน้าประตู ใกล้ถึงก็ไม่มีใครลุก...ตายแล้วทั้งตู้มีเราลงคนเดียว รถจอด ประตูดันไม่เปิด ทำไงดีวะ เห็นป้ายที่แล้วเขากดปุ่มประตูถึงเปิด เราก็เลยเอ้ากดบ้าง เฮ้ยกดแล้วก็ไม่เปิด รถไฟก็จอดนานแล้ว แล่นออกไปล่ะตายแน่ๆจะกลับยังไง ก็กดปุ่มใหญ่เลย ฝรั่งในรถเริ่มมอง เราเริ่มหาทางเปิดประตู หันรีหันขวางให้คนช่วย ภาษาฝรั่งเศสหายจากหัวไปหมด พูดไม่ออก หันกลับไปกดปุ่มต่อเป็นสิบที เท่านั้นฝรั่งเริ่มหันรีหันขวางทั้งรถ แล้วก็มีคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเรา เราถอยให้เขาเปิดประตูให้ ปรากฎว่าเขาลากเราไปอีกทาง แล้วก็กดปุ่มเปิดประตูรถอีกด้านให้เราออกไป คือรถไฟมันมีออกสองด้านขึ้นกับชานชะลาอยู่ด้านไหน ด้านที่เรากดน่ะ มันเปิดไปก็เจอผนังอุโมงค์ ด้วยความแต่ใจจดใจจ่อว่าต้องออกป้ายนี้ก็ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองเลยว่าจะออกไปไหน มิน่ากดเท่าไหร่ก็เลยไม่เปิด ฝรั่งมันคงคิด สงสัยคนนี้ประเทศมันยังไม่มีรถไฟใช้ จากคุณ : น - [25 เม.ย. 45 20:32:21]

ความคิดเห็นที่ 80 5555 จากคุณ : Lazy Genius - [25 เม.ย. 45 20:43:19]

ความคิดเห็นที่ 81 เล่ามั่งๆ อาจไม่ฮาเท่าไหร่ แต่หน้าแตกสุดๆ เหอะๆ วันนี้ไปฝากตังเข้าแบ๊ง แบบว่า มีบัญชีกรุงไท ของบัตร นศ อ่ะ วันนี้บึ่งๆไปถึง เข้าแบ้ง กรุงศรี หน้าม. เฉยเลยย(ก็เห็นแว๊บๆนึกว่ามันของกรุงไท) เข้าไปกะลังไปหาใบฝาก อยู่ดีๆ มียามจากที่นั่งคุยกันอยู่ 2 คน เดินเข้ามาถามคนนึง (ไอ้เราก็ตายละหว่า ตูไปทำอะไรผิด ทำหน้าเหมือนโจรปล้นแบ๊งค์ รึเปล่า????) " น้องมาทำไรคับน้อง" เราก้อบอก "อ๋อมาฝากเงินคับ" เค้าก้อชี้ที่สมุดบัญชีบอก "นั่นสมุดบัญชี กรุงไท นะครับ" "แต่นี่มันธนาคารกรุงศรีฯ" ไอ้เราก้อ.. อ่าวววววววววววววว หรอคับ เหอะๆ แป่วววๆ รีบๆเก็บกระเป๋าออกไปเลย เหอะๆ ตอนเราออกไป ป่านี้คงเอาไปเม้ากันต่อแหง๋อ่ะ เหอะๆๆ ขากลับก่อนเข้า ม.แวะกินข้าว ร้านแถวๆนั้นด้วย เจอสาวแบ๊งกรุงศรีน่ารักๆ ด้วยคนนึงไม่รุ้เห็นเราหน้าแตกป่าว เหอะๆ แย่ๆจริงๆ ต่อไปต้องหาปี๊ปก่อนเข้าแบ๊งนี่แล้วมั้ง เบลอไม่เข้าเรื่อง เหอะๆ จากคุณ : เดะบางมด - [25 เม.ย. 45 22:17:44]

ความคิดเห็นที่ 82 อืมมีอีกเรื่องนะ อันนี้สมัยเรียนเหมือนกัน นานมาแล้วสินะ ก็คือว่าเพื่อนเราเขาไปอ่านหนังสือเตรียมสอบกันในห้องสมุดใช่มะ ไอ้เราก็กลัวตกเทรน ต้องอ่านหนังสือที่ห้องสมุดมั่งสิ ทีนี้เรามันไม่ค่อยถูกกับห้องสมุดเท่าไหร โดตโต๊ะโดนเก้าอี้นิดหน่อยตาก็จะปิด ซื่งสรุปแล้วก็เข้าไปนอนเป็นส่วนใหญ่อ่ะนะ แม้ตอนแรกจะมีความตั้งใจดีก็เหอะ ทีนี้มีอยู่ครั้งนึง (จริงๆก็มากกว่าครั้งแหละ)ก็หลับไปตามปกติในท่านั่งหัวแปะซบกับโต๊ะทำมือแบบคล้ายๆกอดอกแต่อบู่บนโต๊ะน่ะ หลับไปนานเท่าไหรไม่ทราบได้ แต่ตอนตืนขึ้นมาปรากฏว่าพื้นที่โต๊ะในวงกลมมือตรงหน้านองไปด้วยแอ่งน้ำน้อยๆขนาดใหญ่พอสมควร ค่อยๆมองผ่านจั๊กกะแร้ไปทางซ้าย(ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาเลย เด๋วคนเห็นน้ำลาย)...คนนั่งอยู่ข้างๆตรึม ค่อยมองผ่านจั๊กกะแร้ขวา...ก็เพียบ ทำไงดีหว่าที่จะเอาตัวผ่านเหตุการณืนี้ไปได้ ไอจะให้ก้มหน้าก้มตาหลับต่อก็คงไม่ได้เพราะประสาททุกส่วนได้ตกใจตื่นหมดแล้ว อา...นึกได้ว่าวันนี้ไม่ได้รวบผมมานี่นา(ยาวพอสมควร) เอาวะ ก็มีอยู่ทางเดียวนี่ ค่อยๆเอามือกวาดออกมาหยิบผม (หน้ายังต้องก้มอยู่เหมือนเดิมบนมืออีกข้างนึง)ปอยซ้าย ได้แล้วก็รีบเอามาเช็ดๆๆๆ แต่มันก็ยังไม่หมด ค่อยๆเอามือขวาควานออกมาหยิบผมปอบขวา(อะเกน หน้ายังต้องก้มอยู่เหมือนเดิม)(แต่คิดว่าคนต้องเริ่มสังเกตเห็นว่ายัยนี่ทำไรแปลกๆแล้วแหละ หึ หึ แต่คงจะยังคิดไม่ถึงหรอก เพราะเราทำค่อนข้างแนบเนียนพอสมควร) ได้ปอยขวามาก็มาเช็ดๆที่เหลือจนหมด อา...ราวนี้เงยหน้าได้แล้ว ผมทั้งหัวครึ่งท่อนล่างก็เปียกโชคไปด้วยน้ำลาย เราก็รีบเก็บๆๆๆของ แล้วก็วิ่งไปซักผมในห้องน้ำน่ะสิ มีอีกครั้งเกิดเรื่องเดิมเดี๊ยะขึ้น(เรานี่ชอบไม่เข็ดเน๊อะ..ตั้งกะตอนตูดปลอมแล้ว) แต่คราวนี้ดันรวบผมไว้ ท่าจะให้เอามือเอื้อมไปแกะก่อนทั้งสองมือในขณะที่หน้าก้มแปะโต๊ะอยู่แบบตอนแรกก็คงทำไม่ได้แล้วเพราะมันจะobviousมาก คนข้างต้องรู้ชัวร์ ทำไงดีล่ะทีนี้... เมื่อไม่มีทางเลือกจริงๆ เราก็เลยต้องตัดสินใจดูดกองน้ำนั้นกลับมาน่ะดิ ซ๊วบ แล้วรีบวิ่งไปทิ้งที่ห้องน้ำทันที นี่แหละ มันก็แบบเนี้ย จากคุณ : แมงมุม - [25 เม.ย. 45 23:02:02]

ความคิดเห็นที่ 83 เด๋วจะทะยอยทะยอยเล่าเด้อ แบบว่าทั้งชีวิตมีแต่เรื่องหน้าแตกเป็นส่วนใหญ่ง่ะ จากคุณ : แมงมุม - [25 เม.ย. 45 23:09:31]

ความคิดเห็นที่ 84 ชอบเรื่องของคุณ น จัง เรื่องจะออกจากรถไฟด้านกำแพงให้ได้น่ะ นึกตามแล้วขำจังเลย จากคุณ : แมงมุม - [25 เม.ย. 45 23:11:35]

ความคิดเห็นที่ 85 5555 ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆ จากคุณ : owen2000XP - [25 เม.ย. 45 23:44:46]

ความคิดเห็นที่ 86 โอย หัวเราะจนเหนื่อย...เรื่องขำๆทั้งนั้นเลย เด๋วกลับมาเล่ามั่ง จากคุณ : candy - [26 เม.ย. 45 00:10:30]

ความคิดเห็นที่ 87 ขอเล่าบ้างนะคะ... ตอนอยู่ ม. ปลาย นั่งรถโดยสารไปโรงเรียน ก็เอานมกล่อง... แลคตาซอย ไป (ดื่ม) ดูดบนรถด้วย... เราชอบนั่งข้างในสุด แต่แม่ค้าเขาก็ชอบ เพราะมันได้พิงศรีษะได้ หลับได้สะดวก แม่ค้าเขาชอบนอนหลับในรถกัน เพราะกว่าจะถึงตลาดในเมืองก็ใช้เวลา 1 ชั่งโมง คนเขาจะชอบนั่งด้านในสุดกัน อ้าว! วันนี้มีคนมาเร็วกว่าเรา ว้า! ไม่ทันป้าคนนั้น ป้าเขาได้นั่งข้างในสุด กว่ารถสองแถวจะออกก็ตองรอตั้ง 10 นาที... เราก็ดูดนมจนหมดกล่องแล้ว คนก็ทยอยกันมาขึ้นรถ คนเกือบเต็มรถแล้ว รถยังไม่ออกอีก... ทำไมนานจัง... รอนานแล้วนะ... เฮ้อ!! เบื่อจัง.. หันไปด้านข้าง ป้าคนนั้นก็เริ่มเอน เริ่มศรีษะพิงเบาะแล้ว เริ่มหลับตาแล้ว... คนเกือบเต็มรถแล้ว ทุกคนก็ต้องเขยิบเข้าไปนั่งชิดๆกัน... รถก็ยังไม่ออกอีก... เราก็กำลังเบื่อๆ คิดอะไรเพลินๆ ไม่คิดเปล่านะสิ ดันบีบกล่องแลคตาซอยเล่นด้วย ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าบีบทำไม บีบไป บีบมา เสียงดังมาก แฟ่ด!!! นมที่เหลืออยู่ในกล่องที่ออกมาจากหลอดดูด ออกมาเป็นเม็ดๆ เต็มหัวป้าคนนั้นเลย ป้าเค้าดัดผมฟู..ฟู ด้วย นมมันก็ติดอยู่ที่ผมเป็นเม็ดๆ เต็มหัวเลย... ป้าเค้าไม่รู้หรอกเพราะเค้าหลับ แต่คนที่นั่งในรถเห็นหมดเลย... โอ๊ย... เราตกใจมากเลย อ้าปากค้างเลย ไม่รู้จะทำไงดี... ก็ได้ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้... สงสารป้าคนนั้นจัง... แลคตาซอยเต็มหัวเลย... จากคุณ : อายจัง... - [26 เม.ย. 45 01:13:40]

ความคิดเห็นที่ 88 hahahahahahhahahahahhahI like it!!! จากคุณ : me - [26 เม.ย. 45 01:17:26]

ความคิดเห็นที่ 89 ขอเล่าด้วยคน เป็นเรื่องหน้าแตกของแฟนเราเอง ตอนนั้นจีบเราใหม่ๆ ก็ไปเที่ยวหัวหินกัน ระหว่างที่คนอื่นๆกำลังดูทีวีอยู่ เราก็มาดู (ในห้องติดกัน) ว่ามีที่นอนพอรึเปล่า ปรากฏว่าไม่พอ ต้องยกเตียงลงมาที่พื้นแล้วผลักมาต่อกัน เราก็เริ่มเลย แฟนเราเข้ามาเห็น จะขอโชว์ความเป็นแมน (ไม่ได้หรอกก็เพิ่งเริ่มจีบนี่) เค้าก็บอกเลย "ไม่ต้องๆ เดี๋ยวผมทำเอง" แล้วเค้าก็ยกเตียงลงมา (ซึ่งหนักพอสมควร) หลังจากนั้นก็ต้องผลักที่นอน 2 อันมาติดกัน เค้าก็ 'อึ้บ' ออกแรงเต็มที่...เตียงไม่เขยื้อนเลย แต่มีเสียงดัง 'ปู้ด' ออกมา (จากก้น) เค้าแทน ดังมาาาาก 55555555 โอ้โห นั่นเพิ่งมาจีบใหม่ๆเลยนะคะ เราขำกลิ้ง น้องเดินเข้ามายังถาม "กลิ่นอะไรอะ ใครตดเหรอ" 555555 จากคุณ : mujiyd - [26 เม.ย. 45 04:14:12]

ความคิดเห็นที่ 90 น้องชายกลับบ้านที่ต่างจังหวัด  พ่อผมก็บริการสุดฤทธิ์ ทอดไข่เจียวให้กิน มันก็ตักคำนึงเข้าปาก  เอ๊  ทำไมได้กลิ่นน้ำยาล้างจานหว่า สงสัยจะล้างจานไม่สะอาด เปลี่ยนจานๆ กลับมานั่งกินต่อ เอ๊ทำไมยังได้กลิ่นหว่า ต้องมีอะไรแหม่งๆแน่เลย มันก็กลับไปดูในครัวปรากฏว่าพ่อผมเอาซันไลต์มาทอดไข่ให้กิน เหอ เหอ จากคุณ : vigor - [26 เม.ย. 45 04:16:09]

ความคิดเห็นที่ 91 อิอิ จากคุณ : อิอิ - [26 เม.ย. 45 06:45:13]

ความคิดเห็นที่ 92 ชอบเรื่องแฟนฮีแมนตดจังเลย น่าสงสารคุณแฟนด้วย คงหมดselfไปเลยแหงๆ อยากรู้ว่าเข่าทำอ่ะ พอตดแล้ว เพราะจะกลบเกลื่อนก็คงไม่ได้ เขาทำไงอ่ะ บอกหน่อยดิ จากคุณ : แมงมุม - [26 เม.ย. 45 07:04:19]

ความคิดเห็นที่ 93 ฮาาาาาาาาาา ขำจริงๆ ตามอ่านทุกวันเยยย ชอบตูดปลอมมาก ดูไม่จืดจริงๆ จากคุณ : การ์ตูนตัวเล็ก - [26 เม.ย. 45 08:45:19]

ความคิดเห็นที่ 94 สนุกดีคะ กำลังเครียดๆ เข้ามาเลยหายเครียดเลยคะ อยากให้มีกระทู้แบบนี้ กับคนเข้ามาอ่านที่น่ารักทุกคนแบบนี้อีกคะ เพราะบ้างกระทู้ในพันธ์ทิพย์คนตั้งกระทู้แย่มากไร้สาระ อ่านแล้วเป็นภัยกับผู้อ่าน อย่างงี้ดีกว่าอ่านแล้วอมยิ้มไป ทำให้จิตใจเบิกบานดีคะ จากคุณ : เหมียว - [26 เม.ย. 45 09:59:04]

ความคิดเห็นที่ 95 ฮามาก...ก เลยอ่ะ อ่านแล้วหัวเราะไม่หยุดเลย คุณแมงมุมเรื่องเยอะจังอ่ะค่ะ แต่ละเรื่องฮาๆ ทั้งน้าน...น จากคุณ : ลูกไหนสามรส - [26 เม.ย. 45 11:04:10]

ความคิดเห็นที่ 96 อิ อิ ขำดีจัง หัวเราะจนเมื่อยแก้ม ชอบเรื่อง รถไฟที่อิตาลี แม่ไฮโซ อึบนรถเมล์ เดินชนเสา เรื่องของคุณแมงมุม แล้วก็อีกหลายเรื่อง จากคุณ : PUCCA - [26 เม.ย. 45 11:08:50]

ความคิดเห็นที่ 97 ฮ่าฮ่า ขำมาก เข้ามาอ่านแทบทุกวันเหมือนกัน ชอบเรื่องของคุณแมงมุมค่ะ ทั้งสองเรื่องเลย [ดูดน้ำลายบนโต๊ะคืนนี่ทำได้ไงเนี่ยะ] เรานึกเรื่องหน้าแตกได้อีกอันแล้ว เกิดที่มหา'ลัยเหมือนเดิมค่ะ ที่มหา'ลัยเราทุกเช้าวันพฤหัสจะมีใส่บาตร วันนั้นมาเช้า ไม่เจอใคร ก็เลยไปคนเดียว พอไปถึงก็ซื้อของที่จะใส่บาตร เป็นพวกอาหารแห้งที่เค้าขายเป็นชุดแล้วก็ดอกบัว ดอกบัวนี่เค้าให้หยิบเอง จะหยิบหรือไม่หยิบก็ได้ ด้วยความที่เราชอบดอกบัวมาก ระหว่างที่เข้าไปนั่งรอพระมาเราก็จะนั่งพับเพียบเรียบร้อย พับดอกบัวไปแลดูเป็นหญิงไทยใจงาม [ปกติค่อนข้างกะเปิ๊บกะป๊าบ] พอซื้อของอะไรครบ เราก็ถือถาดเดินขึ้นไปที่ที่จะใส่บาต มีคนที่เค้ามาก่อนประมาณ 10 กว่าคนกำลังนั่งแบบสำรวม เราก็กำลังจะไปนั่งต่อท้าย พยายามย่องๆ เพราะไม่อยากทำลายความสงบ ขณะที่กำลังจะนั่ง[สงสัยการทรงตัวไม่ค่อยดี] ถาดที่เราถือมันก็เอียง ดอกบัวแสนงดงามก็กลิ้งหล่นจากถาดตกใส่ผู้ชายที่นั่งแถวหน้า [เค้ากะลังนั่งสมาธิอยู่] หล่นไปกลางหัวเลย ดอกบัวนี่ก็ไม่ใช่แห้งๆ เพราะว่าก่อนหยิบมาเค้าจะเอาแช่น้ำไว้ หัวคนนั้นเค้าก็แบบไม่ค่อยมีผมด้วยอ่ะ คือเค้าค่อนข้างมีอายุแล้ว เราก็เผลอร้อง เฮ้ย [เสียงมันจะก้องๆ หน่อยอ่ะนะ เพราะอยู่ในห้องเงียบๆ ด้วย] คนทั้งแถวข้างหน้าเค้าก็หันมาดูใหญ่เลย เรากะลังคิดว่าจะวิ่งหนีไปเลยดีเปล่า แต่ในที่สุด ทำผิดก็ต้องยอมรับผิด เราก็รีบขอโทษเค้า เค้าก็ใจด หันมายิ้มแล้วก็หยิบดอกบัวคืนให้ เราก็เลยนั่งสงบเสงี่ยมตลอดงาน อ้อ ตอนเค้าหันมารู้สึกว่าหน้าคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหนอ่ะ ตอนแรกนึกว่าพ่อเพื่อนรึเปล่า แต่นึกไม่ออก... แล้ววันนึงเดินๆ อยู่ในคณะ ก็นึกได้ว่าเค้าเป็นอาจารย์สอนวิชา static เทอมนั้นเราก็เรียนอยู่ด้วย แต่โชคดีที่เราไม่ได้ลง sec นั้นอ่ะ จากคุณ : monki - [26 เม.ย. 45 11:09:56]

ความคิดเห็นที่ 98 เราขึ้นรถสองแถวไปกับน้อง ไปซื้อสีน้ำมัน ซึ่งหาซื้อมาหลายห้างแล้ว ไม่มีเลย คือสีน้ำตาลเบอร์ 3 ในใจนั่งนึกตลอดเลย จะมีมั้ยหว่า สีน้ำตาล สีน้ำตาล สีน้ำตาล พอถึงที่หมายลงรถ แล้วก็ต้องไปจ่ายเงินตรงคนขับ ยื่นเงินแบงค์ 10 ให้ไป ความจริงต้องบอกว่า 2 คนค่ะ เรากลับพูดอย่างดังเลยว่า"สีน้ำตาล"ค่ะ .. เค้าก็งง เราก็ยังไม่รู้ตัว เพราะใจคิดเรื่องสีน้ำตาลตลอดเลย เราก็พูดอีกว่า"สีน้ำตาลค่ะ" ไอ้ตอนหนสองเริ่มรู้ตัว ...แฮะๆๆ หน้าแตกเยย จากคุณ : bo - [26 เม.ย. 45 12:36:39]

ความคิดเห็นที่ 99 เรื่องเพิ่งเกิดเมื่อเร็วๆนี้เองค่ะ ไม่รู้ว่าเป็นความโชคดีหรือโชคร้าย เย็นวันนั้น ลงจากรถที่ป้ายรถเมล์แล้วก็ต้องเดินต่อไปเพื่อให้ถึงบ้าน ทางเดินก็ไม่ได้แคบ หรือกว้าง อะนะ ก็พอดีๆฟุตบาตทั่วไป ไอ้เราก็เดินไปเรื่อยๆ เวลาเดินคนเรามันก็ต้องแกว่งแขน ซ้าย ขวา สลับกันไปถูกไหม แต่เสร็จแล้วจังหวะที่แกว่งมือข้างซ้ายไปข้างหลัง กลับมีความรู้สึกแปลกๆ แบบว่า อุ่นๆ หยุ่นๆ เด้งๆ ที่มือ พร้อมกับเสียงดัง โอ๊ะ... (แบบว่าสะอึก จุกเลยประมาณนั้น) ตาก็ชายไปดูว่าอะไร(ว่ะ) ......................................................................................ชายหนุ่มคนนึงเค้าเดินมาจากข้างหลังจะแซงหน้าเราขึ้นไปด้วยท่าทางรีบๆ นั้นเอง แต่มือเราดันไปจกน้องชายของเขาเข้า เค้าหันมามองหน้าเราทีนึง(หน้าตาก็ดีอะนะ) แต่แทนที่เราจะอาย ชายหนุ่มที่หน้าเปลี่ยนเป็นสีเขียวคนนั้นก็ รีบหันหน้า เดินแกมวิ่งจากไปทันที เราได้แต่เดินยิ้มขำกลับเข้าบ้าน คิดไปว่า คงไม่ทำให้น้องชายเค้าพิการหรอกนะ จากคุณ : Jib Jib - [26 เม.ย. 45 12:56:45]

ความคิดเห็นที่ 100 มาขำอีกรอบ เป็นความเห็นที่ร้อยพอดี เด๋วนี้กระทู้นี้มีร้อยความเห็นแล้ว โหลดนานมากเลย แต่ก็คุ้มรอ ชอบตามมาขำ ตั้งกะเข้ามาอ่านกระทู้นี้ ชีวิตยืนขึ้นอีกหลายวัน ป.ล. เรื่องสีน้ำตาลของคุณโบน่ารักมากเลย คิดๆดู ก็เคยเกิดกับเราเหมือนกันแฮะ จากคุณ : แมงมุม - [26 เม.ย. 45 13:49:24]

ความคิดเห็นที่ 101 ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกก !!!!!!!!!!!!!! จากคุณ : NaCl - [26 เม.ย. 45 14:54:09]

ความคิดเห็นที่ 102 101 จ้า.... จากคุณ : in-situ - [26 เม.ย. 45 15:04:08]

ความคิดเห็นที่ 103 เรื่องของเราคล้ายๆคุณ bo เลย แต่ตอนนั้นเรายังเด็กนะ แต่จำได้แม่นมาก เพราะอาย สืบเนื่องจากคุณแม่สิคะใช้ให้ไปซื้อ ข้าวเหนียวหมูย่าง ซึ่งเรายังเด็กอะ แม่ก็ให้ท่องไปว่า เอาข้าวเหนียว 2 บาท (สมัยก่อน 2 บาทก็อิ่มละ) หมูย่าง 3 ไม้ค่ะ เราก็ท่องไปอะนะ แต่ระยะทางมันก็ยาวไกลไง พอไปถึงนะคนเต็มเลยเชียว(เจ้าอร่อย) ด้วยความเป็นเด็กคนขายเลยหันมาถาม "เอาอะไรจ้ะหนู" ด้วยความมั่นใจว่าท่องมาเป็นอย่างดีไม่มีลืม "เอาข้าวเหนียว 3 ไม้ หมูย่าง 2 บาทค่ะ" ฮาแตกสิคะท่าน แล้วมีแบบมีคนเอาไปเล่าให้แม่ฟังด้วยอะ ขนาดเป็นเด็กนะจำได้ถึงตอนนี้เลย จากคุณ : อ๊ายอาย - [26 เม.ย. 45 16:37:54]

ความคิดเห็นที่ 104 มีอีกเรื่อง ความจริงมีเยอะมาก ตอนประมาณประถม แล้วต้องเปลี่ยนห้องใหม่ เจอเพื่อนใหม่ วันแรก ครูก็จะให้แนะนำตัวใช่ไหม แล้วเค้าจะให้เริ่มจากนักเรียนชายแล้วถึงเป็นนักเรียนหญิง นักเรียนชายเค้าก็แนะนำตัวไป ครูก็ย้ำ เวลาพูด ต้อง "ครับ" สิคะ อย่า "คับ" ทุกๆคนก็จะเน้นมากๆเลยนะ ครับ ครับ ครับ ครับ ครับ ครับ พอถึงเรานักเรียนหญิงคนแรก "ชื่อ...... คร่ะ" (ก็มันติดมานี่หว่า) โอย ขำกันทั้งห้องทั้งครูทั้งนักเรียน ตั้งแต่นั้น เราจึงเป็นคนที่ทุกๆคนจำชื่อได้แม่นเลย ชื่อดังตั้งแต่วันแรก คิดดูดิ อายจัง จากคุณ : อ๊ายอาย - [26 เม.ย. 45 16:45:52]

ความคิดเห็นที่ 105 ตามมาอ่านช้า แต่ขอหน้าแตกด้วยคนค่ะ เรื่องนี้เกิดตอนเราอยู่ปี 4 ได้ไปร่วมโครงการ exchange student ที่ฝรั่งเศส นักเรียนไทยประมาณ10 กว่าคนต้องไปเรียนร่วมกับนักเรียนฝรั่งเศสที่นั่น ที่นี้ก็มีหนุ่มหล่ออยู่คนนึ่ง ตาสีฟ้าสวยเชียว เขาก็ขอบแอบบมองเรา เป็นประจำจนเราสังเกตได้ ปรกติเราเป็นคนขี้อายมากจึงทำฟอร์มเจ๋ยๆไว้ก่อน แต่เขาน่ารักมากเลยจะทำไงดีละทีนี้ พอดีช่วงสุดท้ายที่พวกเราจะกลับเมืองไทย นักเรียนฝรั่งเศสเขาก็จัดปาร์ตี้เลี้ยงนักเรียนไทยก่อนกลับที่อพาร์ทเมนต์หลังนึง ทุกคนก็สนุสนานกันใหญ่ เราก็แหมแต่งตัวเท่ห์ ไอ้หนุ่มก็แอบเล็งอยู่เช่นเดิม เนื่องจากดื่มไวน์ไปหลายแก้วจึงทำเฟลิต เราก็มองสบตาเขาบ้าง แล้วก็ทำท่าเก๋เอื้อมไปหยิบแก้วไวน์แล้วก็บรรจงนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเล็กที่อยู่ข้างโต๊ะเครื่องดื่มและแก้วนานาชนิด ค่อยๆยกแก้วขึ้นจิบเอนหลังทำท่าสบาย และสบตาสีฟ้าๆได้ ซัก 1,2,3,4 วินาที ทันไดนั้นเอง อนิจา เก้าอี้มันตัวเล็กมากพอเราเอนหลังลงไปมันก็เสียศูนย์หงายท้องไปชนเข้ากับโต๊ะที่วางสารพัดเครื่องแก่ฃ้วข้งหลังดังโครมใหญ่ อะไรต่ออะไรมันก็สั่นไหวเกรียวกราวและมีบางอันหล่นมาแตกด้วย แต่ก็ยังดีที่มีโต๊ะกั้นไว้ไม่งั้นเราคงหงายท้องผลึ่งลงไปกองกับพื้นไปแล้ว ใครต่อใครตกกะใจหันมาดูมาถามกันวุ่นวายใหญ่ เราอายมากรีบมุดแอบไปอยู่หลังเพื่อน เจ้าหนุ่มคนนั้นกลั้นหัวเราะดังครื่นๆ จนหน้าแดงหมดเลย แล้วเราก็หลบหน้าหลบตาเขาตลอดงาน จนตอนจะกลับเขาก็มายืนดักรอตรงทางออกแล้วก็บอกลาเราแบบฝรั่งเศส (คือเอาแก้มมาชนกัน) ตั้งแต่นั้นมาเราก็ไม่ได้เจอเขาอีกเลย เพราะกลับเมืองไทยอ่ะ จากคุณ : สาวไทยใจห้าวหาญ - [26 เม.ย. 45 16:57:40]

ความคิดเห็นที่ 106 #87 ขำที่สุดในโลกเลยยยยยย 55555555555 เอิ๊กกกกก อ๊ากกกก ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แว๊กกกกกกกกกกกก...................... โอ๊ยยยยย!!!.... ลูกสาววิ่งมาที่เคาท์เตอร์แล้ว ถาม "แม่เป็นอะไรทำไมนั่งกับพื้น" เราตอบ "แม่ตกเก้าอี้น่ะลูก...ขำกระทู้" แป่ววววว !!!!!!!! อายลูกค้าในร้านด้วยวุ๊ย ปล. เหตุเกิด ณ เวลาประมาณ 16.45 น. วันที่โพสกระทู้นี่แหละ..ตกปุ๊บ โพสปั๊บ โอยยยยยยยย จากคุณ : ป้าหนมจีน - [26 เม.ย. 45 17:01:30]

ความคิดเห็นที่ 107 พรุ่งนี้มาไล่อ่านต่อดีกว่า ไม่ไหวๆ ปวดก้นที่สุดเล๊ย จากคุณ : ป้าหนมจีน - [26 เม.ย. 45 17:05:30]

ความคิดเห็นที่ 108 คคห 60 ฮามากค่ะ พอๆกับ 14 เลย นั่งหัวเราะคนเดียวอยู่เนี่ย เข้ามาอ่านทีไร ก็ฮาทุกทีเลย ขอบคุณมากค่ะ จากคุณ : 11 - [26 เม.ย. 45 18:48:03]

ความคิดเห็นที่ 109 # 106 ฮามาก...ก เลย ขอบคุณมากค่ะ จากคุณ : rose - [26 เม.ย. 45 20:07:12]

ความคิดเห็นที่ 110 โอ้ย มาฮา.. กุ่กๆๆๆ จากคุณ : ว่านน้ำ - [26 เม.ย. 45 21:29:28]

ความคิดเห็นที่ 111 รู้สึกว่าพวกชอบลืมรูดซิปเนี่ยยอดฮิต เพื่อนเราเหมือนกัน.... มาจากบ้านมาถึงมหาลัยเลยไม่ไกลมากประมาณสองป้าย ตอนมาจากบ้านเนี่ยก็มีผู้ชายคนนึงเดินแซงมาจากข้างหลังแล้วหันมาทำหน้ายิ้มๆกวนๆใส่ เพื่อนเราก็แบ่บ ประมาณว่า.... ยิ้มไรของมันวะ จนมีผู้หญิงคนนึงมากระซิบว่า......น้องๆลืมรูดซิป โห....เท่านั้นแทบขุดรูหนี มันบอกเจ็บใจ๊เจ็บใจวันนั้นน่ะ ใส่กางเกงในสีชมพูแปร๋นเลยช่างตัดกับกระโปรงนิสิตดีมาก แถมเป็นแบบลื่นๆมันแบบป้าๆด้วย และที่เจ็บใจกว่านั้นคือ ไอ้ผู้ชายคนที่หันมายิ้มให้นั่นน่ะ ม๊านจะบอกซักคำ.......ไม่มี ยังมายิ้มเย้ยอีก...อย่าให้เจออีกเชียว คราวหน้าจะใส่กางเกงในแบบทันสมัยสุดๆไปเลย อิอิ.. ล้อเล่น แต่ก็แปลกนะเวลาลืมรูดซิปเนี่ย ทำไมชอบเป็นเฉพาะเวลาใส่กุงเกงลิงแบบเห่ยๆทู้กที จากการสำรวจจากเรื่องแตกๆข้างต้นแล้ว คุณผู้หญิงทั้งหลายรีบทิ้งกางเกงในเห่ยๆ และเก่าๆไปซะ เป้นการป้องกันเหตุการณ์อันตรายนี้ได้ในอนาคต เรายังไม่เคยลืมรูด......และจะระวังต่อไป อิอิอิ จากคุณ : อ่า - [26 เม.ย. 45 21:32:29]

ความคิดเห็นที่ 112 นึกถึงเรื่องลิงทรยศกับตูดปลอมแล้วขำกลิ้งทุกที อี่อี่ จากคุณ : vigor - [26 เม.ย. 45 21:56:56]

ความคิดเห็นที่ 113 นึกได้อีกสองอันอ่ะ เย็นวันหนึ่งเรากำลังจะเดินออกไปนอกคณะ ทางที่เดินจะต้องผ่านโรงอาหาร แล้วส่วนที่เชื่อมระหว่างใต้ตึกกับโรงอาหารเค้าจะทำเป็นพื้นเอียงๆ อ่ะนะ เราก็เดินมาเรื่อยๆ แต่พอถึงตรงพื้นที่มันเอียงลง เราก็เปลี่ยนเป็นวิ่ง [ชอบมาก เวลาเห็นแล้วมันอดไม่ได้ แบบมันจะวิ่งเร็วดีไง] พอวิ่งลงมาถึงเกือบสุดสโลป เท้าเราก็ไปเตะกองอะไรบางอย่าง เหนียวๆ ชื้นๆ เตะแรงมาก กองนั้นก็กระเด็นหวือ ไปลงประมาณกลางโรงอาหารดัง ปุ่ก! [เสียงมันจะทึบๆ หน่อย] คนที่กำลังนั่งทานข้าวอยู่โต๊ะแถวนั้นหันมาทำตาเหลือก... มองพื้น แล้วก็มองหน้าเราแปลกๆ เราก็งง อะไรเหรอ พอเดินไปดูใกล้ๆ ก็เพิ่งรู้ว่าก้อนนั่นที่จริงมันคือคางคก หรืออึ่งอ่างตัวยักษ์ นี่แหล่ะ [เค้าคงตกใจ ยัยบ้านี่วิ่งไล่เตะคางคกเล่น] เราก็เลยวิ่งต่อไปเลย ก่อนที่ใครจะจำหน้าได้.... ส่วนคางคกมันคงนึกในใจว่าซวยชิบวันนี้ อยู่ดีดีก็มีคนมาเตะ แต่ก็โง่จัง ไม่ยอมหลบ จากคุณ : monki - [26 เม.ย. 45 22:47:43]

ความคิดเห็นที่ 114 อันนี้เพิ่งเกิดเมื่อประมาณปีกว่า ที่มหา'ลัยเหมือนเดิม [รู้สึกจะผูกพันมาก] หลังจากทานข้าวกลางวันเสร็จ เราก็เดินกลับมาที่ตึก จะไปเข้าห้องน้ำเพื่อแปรงฟัน ตึกเราอยู่ห้องน้ำชั้นสองจะสะอาดมาก เพราะเป็นชั้นที่ไม่ค่อยมีคน เราก็เข้าไป ตอนนั้นมีคนอยู่ในห้องน้ำคนนึง พอแปรงฟันเสร็จ เราก็เดินไปเข้าห้องน้ำซะหน่อย ได้ยินเสียงประตูชั้นนอกปิด ก็ไม่ได้คิดอะไร เดินออกมาจะล้างมือ เห็นน้องรุ่นน้องคนนึงกำลังทำอะไรอยู่ที่ลูกบิดประตู [ประตูชั้นนอกนั่นแหล่ะ] เราก็มองๆ ไปหวีผมไป สบายอารมณ์ ในใจก็คิดว่ามันทำอะไรของมันวะ ในที่สุด อดไม่ได้ ก็เลยถามว่า "น้องทำอะไรคะ?" น้องเค้าหันมาหน้าตาแบบจะร้องไห้ บอกว่า "ประตูเปิดไม่ออกค่ะพี่" เราก็ "เฮ่ย จริงดิ" แล้วก็เดินไปบิดลูกบิดดูบ้าง เราก็เห็นว่าประตูมันเป็นแบบติดกลับด้าน นึกออกไหม ปกติที่กดล็อกมันจะอยู่ด้านใน แต่นี่มันอยู่ด้านนอก แล้วคงจะมีไอ้บ้าที่ไหนผ่านมากดเล่นอ่ะ มันไม่มีทางที่จะเปิดได้จากข้างในถ้าไม่มีกุญแจ ตอนที่แรกที่เราเห็นน่ะ น้องเค้าพยายามต่อสู้สุดชีวิต ด้วยการเอาอะไรมาแงะ แล้วก็สอดกระดาษออกไปไง แต่ไม่ได้ผลหรอก เพราะชั้นนั้นไม่ค่อยมีคนโชคดีที่เราเอากระเป๋าเข้าไปด้วย ก็เลยหยิบ pct มา [pct ช่วยชีวิตค่ะ -- โชคดีที่มีคลื่น] ปัญหาก็คือจะโทรหาใคร ตอนแรกเราก็กลัวเสียฟอร์ม เราก็เลยถามน้องเค้าก่อนว่าเนี่ยะมีเพื่อนอยู่แถวนี่ไหม เค้าก็บอกว่าเพื่อนเค้ากลับไปหมดแล้ว ไม่มีเรียนแล้ว พอดีวันนั้นเพื่อนเราก็ไม่ยังไม่มากัน เราก็พยายามคิดว่าจะโทรหาใครมาเปิดที่จะเสียฟอร์มน้อยสุด อ่า โทรขึ้นไปห้องธุรการดีกว่า แต่จำเบอร์ต่อไม่ได้ ถามใครดีฟะ คิดได้ละ โทรขึ้นไปหา advisor ถามเบอร์ต่อก่อน แล้วโทรไปธุรการให้เจ้าหน้าที่มาเปิดให้ perfect ! ตอนโทรไปถามเบอร์ต่อห้องธุรการ advisor เค้าก็งงๆ ว่าจะเอาไปทำไมเพราะว่าเมื่อเช้าเค้าก็เห็นว่าเรามาแล้ว เราก็ไม่กล้าบอกว่าตอนนี้หนูติดอยู่ในส้วมค่ะ ออกไม่ได้ พอได้เบอร์ต่อมาก็โทรไป ปรากฎว่าไม่มีคนรับ My God ตอนนั้นมันเป็นเวลาพักกลางวันไง เลยไม่มีใครอยู่ ชักมือสั่นละ เริ่มคิดว่าจะโทรไปหาใครอีกดี ก็นึกถึงแฟนเก่า [แต่ตอนนั้นยังไม่ได้เป็นแฟนกัน] ตะกี้เพิ่งกินข้าวด้วยกัน คงยังไม่ไปไหน ก็บอกเค้าให้ลงมาชั้นสองหน่อย ให้มาคนเดียวด้วย เค้าก็มา พอถึงเราก็บอกว่าให้เค้ามาที่ห้องน้ำหญิง บิดลูกบิด ในที่สุดก็ออกไปได้ โฮ่.. โชคดีเค้าไม่ค่อยพูดน่ะ เลยไม่ได้เล่าเรื่องหน้าแตกอันนี้ให้คนรู้จักฟัง ตอนนี้ห้องน้ำนั้นถูกแก้ให้ล๊อคไม่ได้แล้ว ดีใจจัง ----------------------------------------------------------------------------------------- ขอบคุณเหมือนกันค่ะ คุณ 11 ที่มาอ่าน ดีใจที่เป็นส่วนหนึ่งของเสียงหัวเราะ :D และขอบคุณทุกคนด้วยนะคะที่เข้ามา post กระทู้นี้อบอุ่นมาก ถ้าคิดออกจะเอามาเล่าอีกค่ะ จากคุณ : monki - [26 เม.ย. 45 22:54:14]

ความคิดเห็นที่ 115 เรื่องมันเกิดเมื่อสมัยมัธยม ... เช้าวันนั้นเป็นวันที่อากาศครึ้มๆ พอสมควร ไอ้เราก็ไปโรงเรียนแต่เช้า พอดีเจอเพื่อนอีกคนนึง ก็แวะเช้าไปห้องน้ำ พอดีห้องน้ำที่จะไปเข้านั้น จะเป็นห้องสำหรับยืนฉี่(ห้องน้ำผู้ชาย) ส่วนห้องน้ำสำหรับอึ๊นั้นจะอยู่ถัดออกไป ก็เดินเข้าไป 2 คนกับเพื่อน ภาพที่ไม่คาดคิดมาก่อนก็ปรากฎตรงหน้า มีรุ่นน้อง ม. ต้น คนนึงกะลังนั่งยองๆ อึ๊ อยู่บนโถยืนฉี่ (ปกติโถฉี่ผู้ชาย จะทำเป็นฉากกั้นไว้กันฉี่กระเซ็น ซึ่งค่อนข้างบางๆ ไม่หนาพอที่จะนั่งได้) ทีแรกก็ตกใจว่า เจอดีอะไรเข้าแล้ว เพราะตรงนั้นมันไม่ใช่ๆ ที่ๆ จะมีใครไปนั่งได้ อีกอย่างตอนนั้นมันยังเช้ามาก ภายในห้องน้ำยังมืดครึ้มพอสมควร แต่ก็ตัดสินใจเดินเข้าไปใกล้ๆ ภาพที่ปรากฎตรงหน้าก็คือ ไอ้น้องคนนั้น กำลังนั่งอึ๊ ทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยม .. ไอ้เราก็ถามไปว่า "มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้เนี่ย!!" เฮ้อ .. สงสัยจะไม่เคยยืนฉี่นะเนี่ย -_-' จากคุณ : เมื่อเคยเป็นเด็กมัธยม - [27 เม.ย. 45 01:15:40]

ความคิดเห็นที่ 116 จะว่าไปเรื่องซิปผมก็เคยหนนึงนะ ตอนนั้นอยู่ ม4 หรือ 5 เนี่ยแหละ ช่วงพักผมก็ไปห้องน้ำ แล้วก็เดินกลับมาที่ห้อง เห็นสองสาวเพื่อนห้องเดียวกันยืนซุบซิบกันอยู่แล้วมองมาที่เรา ผมก็สงสัย คุยไรกัน(ฟ่ะ) แอบนินทาเราอะป่าว แล้วก็มีคนนึงกล้าหาญชาญชัยเดินมาบอกผมว่า นี่(เรียกชื่อเล่น) เธอลืมรูดซิปน่ะ แป่ววว ดีที่ใส่ กกน ไปเรียนอยู่แล้ว(อยู่บ้านไม่ใส่) อายเล็กๆ(เราหน้าหนา อิอิ) จากคุณ : SamuDi Knight - [27 เม.ย. 45 01:16:14]

ความคิดเห็นที่ 117 ขอบคุณมากๆ เลย ... อ่านแล้วฮามากค่ะ ... คลายเครียดดีแท้ ... อิอิ ชอบเรื่องรถไฟหนีบที่อิตาลีที่สุด ... :) ไว้นึกของตัวเองออกเมื่อไร แล้วจะมาแปะบ้างจ้า จากคุณ : natraps - [27 เม.ย. 45 11:58:14]

ความคิดเห็นที่ 118 ขอบคุณทุกคนที่นำเรื่องสนุก ๆมาให้อ่านจ๊ะ ขำทุกคนเลยจ๊ะ จากคุณ : monday13 - [27 เม.ย. 45 13:04:06]

ความคิดเห็นที่ 119 อิๆๆๆ อ่านเรื่องน่าอายหนุกๆ นี่แล้ว นึก ได้ว่าลองมาเล่าเรื่องหวานๆกันมั่งมั้ย ที่กระทู้นี้อ่ะ http://pantip.inet.co.th/cafe/lumpini/topic/L1460815/L1460815.html จากคุณ : -=Jfk=- - [27 เม.ย. 45 13:56:43]

ความคิดเห็นที่ 120 มาอ่านเรื่องหน้าแตกของจริงมั่งมั้ยครับ คือตอนนั้นผมไปทำงานตรวจน้ำเสียที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ระหว่างที่ตรวจก็ต้องเดินออกไปดูจุดที่ปล่อยน้ำเสีย ผมก็สั่งให้เก็บน้ำเสียไปตรวจ คุณผจก.เธอก็ไม่พอใจบอกว่าโดนกลั่นแกล้ง ผมก็รีบเดินตามไปบอกว่าผมทำตามหน้าที่ พยายามอธิบายอย่างแข็งขันโดยไม่ได้มองไปข้างหน้าเลย แล้วก็ได้ยินเสียงดังโครม ปรากฎว่าผมเดินชนป้ายโฆษณาเข้าโครมใหญ่ ผจก.ก็เดินเข้า office ไป ไม่ได้สนใจหันมามองเล้ย ผมละเสียฟอร์มสุดๆ หลังจากนั้นผมก็ตามไปสัมภาษณ์ต่อ มือก็กุมหน้าผากไป เลือดกลบหน้า พอเสร็จผมก็รีบไปหาหมอ แล้วทำไมไม่ทราบ หมอไม่รับเย็บ บอกว่าไม่ต้องเย็บหรอก เอาพลาสเตอร์แปะเดี๋ยวก็หาย ว่าแล้วก็เอาพลาสเตอร์มาสองอัน ปะเข้าไปที่หว่างคิ้วเป็นรูปกากบาท อุบาทม์มาก พอกลับถึงที่ทำงานโดนล้อเลย ว่าเป็นไอ้มดเอ็กซ์มั่ง ต้องได้รางวัลในฐานที่บาดเจ็บในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่มั่ง ผมละหน้าแตกสุดๆ จากคุณ : ม้าหงอย - [27 เม.ย. 45 14:16:19]

ความคิดเห็นที่ 121 จึงได้เกิด........ ทฤษฎี "หน้าแตก หมอไม่รับเย็บ"........มาจนทุกวันนี้ นั่นเอง.......อิอิอิ จากคุณ : เอ่อ...ขอเจือก - [27 เม.ย. 45 14:59:00]

ความคิดเห็นที่ 122 คุณป้าหนมจีนเจ้าขา # 106 หายเจ็บก้นรึยังคะ ฮ่าๆๆๆๆๆ^ ^ ขอบคุณทุกท่านที่มาเล่าเรื่องให้ตามมาหัวเราะได้ทุกวัน ฮาาาาาาา จริงๆๆๆๆ จากคุณ : การ์ตูนตัวเล็ก - [27 เม.ย. 45 15:52:24]

ความคิดเห็นที่ 123 เคยไปอ่านหนังสือสอบที่หอสมุด แล้วก็ง่วงนอนเลยฟุ๊บหลับไป แล้วก็ลังเคลิ้มๆ เกิดปวดตดอะ เลยตะแคงตูดค่อยตด กลัวเสียงมันจะดังน่ะ วันนั้นช่วงสอบด้วย คนจะเยอะเป็นพิเศษ แต่ไม่รู้ทำไม สงสัยเอียงทำมุมองศาไม่ได้ เสียงดังป๊าด..ด ทีแรกว่ากะลังจะตื่นไปกินข้าวแล้วเชียว เลยฝุบอยู่อย่างงั้นแหละ หลับต่อ รอจะหอสมุดปิดน่ะ.. อายมากเลย..หิวก็หิว จากคุณ : =^_^= เด็กบางแสน - [27 เม.ย. 45 17:29:27]

ความคิดเห็นที่ 124 อ่านมาเยอะแล้วขอเล่าบ้างละกันนะค่ะ เรื่องมีอยู่ว่าวันนั้นเป็นวันเปิดเรียนวันแรกของภาคเรียนที่สำคัญย้ายที่เรียนด้วยเลยไม่ค่อยคุ้นเคยกับกันขึ้นรถเมล์ที่ป้ายนี้ซะเท่าไร แต่ด้วยความมั่นใจเกินร้อย พอดีที่วิทลัยฮิตประโปรงยาวแคบๆเน้นว่าแคบมากก้าว2ก้าวถึงจะพ้นอิฐบล็อก1ช่องเราก็ลงจากรถ2แถวด้วยความมั่นใจ ข้ามถนนซึ่งเช้าๆคนไม่ค่อยมี ประมาณว่าจะเด่นมากเพราะ ต้องใช้มือข้างนึงดึงประโปรงขึ้นมาแล้ววิ่ง มิฉะนั้นจะถูกรถชนตายซะก่อนได้ข้ามและแล้วก็ข้ามมากได้ด้วยความมั่นใจ สายตา ของคนที่ช่วยที่ป้ายรถก็ดูโล่งใจที่มันข้ามมากซะได้ บางคนก็ส่งแววตามาประมาณว่า "น่าจะโดนรถชนตายซะหมั่นไสใส่ทำไมแคบ" ด้วยความโชคดีข้ามมากถึงเจอเพื่อน2คนยืนส่งสายตามาอยู่แล้เพื่อนก็เอ๋ยขึ้นด้วยน้ำเสียงชมแฝงกัดๆ ว่า "เนี่ยเค้าเปิดนางแบบประจำแหละต้องคอยๆเดินคอยๆย่าง" และแล้วรถเมล์ที่จาขึ้นก็มาพอดี โอ้ พระเจ้ามาทีเดียว2คันโชคดีจัง ก็เตรียมจะก้าวขึ้นค้นหลัง แต่คุณเพื่อนตัวดี ดันวิ่งขึ้นค้นหน้าซิเจ้าค่ะ อีฉันก็เปลี่ยนทิศทางวิ่งตามเพื่อน ลองคิดภาพตามนะค่ะ กระโปรงยาวๆแคบ วิ่งค่ะวิ่งด้วยความลืมในสภาพของตัวเองออกตัวสุดริด รถเมล์ คือจุดมุ่งหมาย แล้วทันใดนั้น รองเท้าส้นตึกก็เกิดพลิกเท่านั้นยังไม่พอสะดุดท่อระบายน้ำ โชค2ชั้นจริงๆค่ะ ร่างอีฉันก็ถูก แรงแหวงกระเด้นไปกองอยู่ ตรงล้อรถเมล์พอดีโชคดีนะค่ะ มีหนังสือรับแรงกระแทก วินาทีนั้น อายมากค่ะอยากวิ่งไปให้รถเมล์เหยียบ หนีความอับอายแต่ทำไม่ ทำได้แค่เพียง ลุกขึ้นยืนอย่างมั่นใจ ยิ้มให้ตัวเอง คอยๆย่างเข้าไปยืน ในป้ายรอรถเมล์คันต่อไป(ทั้งที่เจ็บแสนเจ็บ) อนิจัง!กระโปรงขาดเป็นรูตรงเข่าค่ะเนืองจากแรงทะไหลไปกะพื้น จากคุณ : แม่นางนุ่งแคบ - [27 เม.ย. 45 19:00:21]

ความคิดเห็นที่ 125 ขอเล่าเรื่องของแม่เพือ่นนะ คือว่าเค้านั่งรถไปกับพ่อไง แล้วรถมันติด คุณแม่เพื่อนเลยลงไปซื้อน้ำแก้กระหาย พอกลับเข้ามาขึ้นรถ รถก็ยังติดอยู่ พอมองข้างๆแม่เพื่อนก็ร้องอย่างตกใจ เพราะคนขับเป็ฯใครก็ไม่รู้ ไม่ใช่คุณพ่อนี่นา คุณเป็ฯใครน่ะ เข้ามาในรถชั้นได้ไง คนขับก็แสนดีค่ะ บอกว่า รถคุณน่ะคันโน้น นี่รถผม ! อีกเรื่องเป็ฯของเพื่อนเราเอง(แบบว่าถ้าตัวเองหน้าแตกจะจำไม่ได้แต่ของเพื่อนจำแม่นค่ะ) ในมหาลัยแห่งนึง ช่วงเปิดเทอม คนมากมาย เพื่อนเราเดินอยู่ดีๆก็เห็นรถที่จอดไหว ไหล ด้วยความเป็นคนดี กลัวไอ้รถคันนี้ไหลไปชนคันอื่นเพื่อนเราเลยเอามือดันไว้มือนึง แล้วร้งอเรียกเพื่อนคนอื่นให้มาช่วย แต่เพื่อนคนอื่นก็หัวเราะแต่ไม่ยอมมาช่วย เพื่อนเราก็ใช้มือเดียวดัน(อีกมือถือหนังสือ) จนรถหยุดไหล แล้ว็เลยชโงกไปมองข้างหน้าว่าหยุดหรือยัง(เพื่อนเราอยู่ด้านท้ายรถ) ปรากฏว่ามียามกำลังชโงกหน้ามามองเหมือนกัน โดยสองมือของยามกำลังเข็นรถด้านหน้าอยู่โดยใช้สองมือดันสุดแรงเกิดเลยแต่รถไมขยับ(เพื่อนเราดันท้ายไว้นี่นาะ) พอเห็ฯแววตาฉงนของยามเพื่อนเราเลยวางมือ เดินจำอ้าวออกมาเลย คนดูเพียบเลยอ่ะ จากคุณ : pinkpanty - [27 เม.ย. 45 19:27:31]

ความคิดเห็นที่ 126 ตามมาอ่านเรื่อยๆอ่ะ ก๊ากๆๆดี ขำ#123เด็กบางแสนมาก ... ทำองศาไม่ดี ..เสียงดังป๊าด......ก๊ากกก #124ก็ฮาอ่ะ...........5555 จากคุณ : เอ่อ - [27 เม.ย. 45 19:36:14]

ความคิดเห็นที่ 127 เราเรียนเมเจอร์ภาษาญี่ปุ่น ส่วนใหญ่เรื่องขำๆ ก็จะเป็น เรื่องสื่อสารกันเนี่ยล่ะ คือตอนนั้นเพิ่งปีหนึ่ง อาจารย์ญี่ปุ่น เค้าพาพี่สาวมาเที่ยวเมืองไทย ตานี้คนไทยเราจะชอบพูด คำว่า "จริงๆ" ใช่มั้ย สวยจริงๆ เก่งจริงๆ ดีจริงๆ อร่อยจริงๆ... เย็นวันนั้น เราก็ไปเลือกซื้อเทปกับพี่สาวอาจารย์ไง เค้าก็ถามว่า เทปไหนดีๆ เพราะๆ มั่ง ไอ้เราก็เอาเลย เรียนมาแล้วนี่ คำว่า ดี ภาษาญี่ปุ่นว่า "อี้" ก็เอาเลยสิ เทปนี้สิคะ "อี้จริงๆ" ก็แปลว่า "ดีจริงๆ" ไง ซื้อเลยๆ พี่สาว อาจารย์ก็งงเป็นไก่ตาแตกเลย เงียบ ...อึ้งไปหลายนาที สุดท้าย เราถึงได้รู้ว่า เจ้าคำว่า "จริงๆ" ภาษาไทยเนี่ย มันพ้องเสียงกับคำว่า "จิงๆ" ที่หมายถึง จู๋น้อย ในภาษาญี่ปุ่น เพราะฉะนั้น "ซื้อเลยค่ะ อี้จริงๆ" ก็กลายเป็น จู๋ดี๊ดี ในภาษาญี่ปุ่นไปซะ อายมาก หมดความมั่นใจไปเลย จากคุณ : pOOklOOk - [27 เม.ย. 45 21:25:25]

ความคิดเห็นที่ 128 โห .ตลกมากกกกก ..แม่ถามเป็นไรลูกเห็นนั่งตัวสั่นงั่กๆหน้าคอม....ชอบแม่ยายไฮโซกะคุณแมงมุมงะ ฮ่าๆๆ ดูดน้ำลายคืนมาบ่อยๆ ระวังติดเชื้อฉลาดบนโต๊ะในห้องหมุดนาตัวเอง..เอิ้กก ข้าพเจ้าเคยแบบว่า วันนั้นฝนตก..(แหมเริ่มเรื่องได้เกือบโรแมนติก)..ด้วยความสอบเสร็จเหนื่อยล้าหมดแรง อยากกลับบ้านมาก ฝนตัวแสบมันยังตกอยู่ เราก็รอที่ป้ายรถเมล์ไม่ไหวแล้ว พยายามอย่างยิ่งโบกแมงกะไซ กะกลับเข้าบ้านอาบน้ำนอน..มันก็มีแมงกะไซเจ้ากรรมอยู่หนึ่งคัน ..แบบว่าเห็นหน้าคนขับแล้วนึกว่าโจรไม่อยากปล้นฆ่าเลยหันมาขับแมงกะไซรับจ้าง ..ฮือๆ ..แต่อยากกลับบ้าน เราจึงยกกีบหมูโบกเข้าไป เขาก้อจอดพรืด เราก้อรีบนั่ง มือหนึ่งก้อหอบหนังสือที่เพิ่งยัดเข้าศีรษะเอาไปสอบมา อีกมือก้อหนีบกระเป๋าพร้อมกับจับที่เกาะท้ายมอกะไซ ..ยังนั่งไม่ทันเต็มตูด คุณโจรเอ้ยคุณมอตะไซก้อขับพรืดออกตัวไป ..ตลอดทางท่านนึกว่าท่านอยู่ในฤดูแข่งขัน.. ปีนซ้ายป่ายขวาหักไปหักมาพร้อมด้วยความเร็ว (มาก) พร้อมกับบิดบิดตลอดเวลา เหมือนเป็นสันนิบาต โดยไม่สนใจว่ามีข้าพเจ้าซ้อนท้ายและมีฝนตกพรำๆ (เอหรือเราไม่มีตัวตน เอหรือเราน้ำหนักไม่พอ) ปรากฏว่าพอเลี้ยวเข้าหมู่บ้านซึ่งมีตู้ยามของหมู่บ้านเฝ้าอยู่ คุณมอกะไซก็หักหลบรถเก๋งคันหนึ่งซึ่งพอดีวิ่งสวนมา ด้วยความกระชากกระชั้น (ลืมเราไปเลยสิ..) .พรืดดดด ด้วยความฝนตกเบาะลื่น และฟามเหนื่อยล้าหมดแรงจากการสอบของเรา สาวน้อยก็เลยโดนเหวี่ยงลงมา กลิ้งสองตลบสวยงามสิบคะแนน และรู้สึกทำไมเจ็บหัวหว่า เจ็บศอกเจ็บเข่า จุกอก สาวน้อย(ตอนนี้อุบาทว์มากแล้ว) หัวเปียกน้ำฝนซ่ก ศอกแตกเลือดอาบ ส้นสูงกระเด็นไปทางกระเป๋าแว่นตา หนังสือ พากันแตกความสามัคคีกระจุยเกลื่อนพื้น ค่อยๆ หันมองซ้ายพบยามเดินมาถามว่าเป็นอะไรมั้ยคับ (เป็นสตั๊นท์แมน เล่นหนังอยู่มั้ง ) หันขวาเห็นไอรถโตโยต้า โคโรล่า คันที่ไอแมงกะไซหักหลบ วิ่งช้าๆ ผ่านเราไปสโลวโมชั่น ..คนขับหน้าตาดีด้วยอะ..(แต่ใจดำวะ)..ทำหน้าแบบว่า หล่นไปได้งัยอะ ยัยเซ่อ..หน้าแบบว่าเหยียดหยามความอนาถาของเรามากเลยงะ.. แล้วไม่แบบว่าพาเราไปหาหมอหรือแบบว่าช่วยเหลือสักเล็กน้อย..ขับผ่านฮ่ะขับผ่านนนน.. เจ็บใจมากคิดในใจว่าเออสงสัยเมียมันดุมั้ง ..ทั้งเจ็บทั้งโกรธทั้งอายยาม ดีนะที่ไม่ใช่ป้ายรถเมล์..เราเลยไม่มองหน้าไม่พูดกะไอมอกะไซตัวแสบ ยามด้วยโกรธๆๆ เจ็บใจๆๆๆ ไปโบกแทกซี่กลับบ้านเลย (แค่หน้าหมู่บ้านโบกเข้าบ้านเนี่ยแหละ) กลับบ้านหายาทาเองไม่กล้าเจอหน้าแม่ใส่เสื้อแขนยาวปิดแผลไปหลายวัน (ยังกะติดยา) จบ (จบแบบโหดเลือดอาบ) จากคุณ : เอ๋อเอ๋อ.. - [27 เม.ย. 45 21:56:25]

ความคิดเห็นที่ 129 ขอแจมด้วยคน เรื่องหน้าแตก เกิดขึ้นที่โรงหนัง EGV Secon สัก 4 ปีก่อน เรื่องมีอยู่ว่าปรกติจะเป็นคนชอบดูหนังประมาณว่า เลิกงาน ไม่มีอะไรทำก็จะดูหนัง เกือบจะทุกโปรแกรม บังเอิญวันนั้น ท้องใส้ปั่นป่วน หนังก็จะฉายแล้ว ทำงัยดี จำได้ว่า ใน secon14 มีห้องน้ำรวมอยู่ข้างใน ข้าศึกก็มา ประชิดด่านประตูเมืองก็ใกล้จะแตกแล้ว เหงื่อก็แตก ต้องรีบเดินอย่างรวดเร็ว แบบหนีบๆ พอเห็นป้ายว่า Tolet ก็ตรงดิงเข้าห้องน้ำรีบปิดประตู เอ้อทันเวลาพอดี ขณะที่กำลังปลดทุกข์ไปก็ ค่อยๆ สอดส่องสายตาสำรวจ ไปรอบๆ เอ ห้องน้ำที่นีแปลกดีทำไมถังที่ทิ้งกระดาษ ชำระถังใหญ่เป็นพิเศษพร้อมกับข้อความว่า "ที่ทิ้งผ้าอนามัย" พร้อมกับมีเสียงเดิน แบบรองเท้าส้นสูง ....ก็อกๆๆๆๆๆ.... เหงื่อที่หายไปเมื่อกี้ กับแตกหนักกว่าเดิม รีบทำธุระจนเสร็จ พร้อมกับค่อยๆฟังเสียง เดินจนแน่ใจไม่มีใครแล้ว ค่อยๆแง้มประตูดูว่ามีใครอยู่ข้างนอกหรือเปล่า พอสพโอกาศ ก็รีบจ้ำอ้าวออกมา แล้วมาดูที่ประตู ใช่จริงๆ ครับ ห้องน้ำผู้หญิง คือว่าประตูห้องน้ำชายหญิง จะติดกัน แต่ห้องน้ำชายจะถึงก่อน ถ้ารีบก็จะไม่เห็น ทางเข้าของห้องน้ำชาย จะเห็นแต่ทางเข้าห้องน้ำหญิง อยู่ตรงหน้า................. หวิดซวยไปแล้วซิ จากคุณ : Khun Boyle - [28 เม.ย. 45 01:53:55]

ความคิดเห็นที่ 130 รถชน-คนนอน เกิดขึ้นสมัยเรียนเหมือนกันค่ะ ดิฉันเป็นคนที่นั่งรถเมล์เมื่อไหร่ หลับเมื่อนั้น ระหว่างทางหลังจากเลิกเรียน นั่งรถเมล์กลับบ้าน กำลังนอนหลับสบาย ๆ หัวคำนับคนข้างหน้าอยู่ตลอด รถจอดรับคนป้ายไหนดิฉันหัวอ่อนมากคำนับทุกคน ทำหน้าที่พนักงานต้อนรับไม่ขาดตกบกพร่อง เสมือนเป็นพนักงานต้อนรับของ ขสมก ก็ว่าได้ รถ แล่นผ่านมาถึงอนุสาวรีย์ เกิดอุบัติเหตุรถที่นั่งมาชนกัน อย่างไรก็ไม่ทราบได้ ไปจอดอยู่เกาะกลาง ผู้โดยสารทุกคนลงกันหมด ณ วินาทีนั้น เดี้ยนก็ยินเสียงเหมือนใครมาดุ ดังลั่น พี่ ตื่น ๆ ... อ้าวเฮ้ย ...เหอ เหอ คนไปไหนกันหมดเนี่ย โห พี่นั่งเลยมาถึงอู่แล้วเหรอเนี่ยน้อง ขอบใจน๊ะที่เรียก กำลังงัวเงีย อ้าวเฮ้ยทำไมมาอยู่เกาะกลางอนุสาวรีย์เนี่ย กระเป๋าก็รีบพูดสวนทันทีว่า พี่ รถเกิดอุบัติเหตุ ผู้โดยสารท่านอื่นลงหมดแล้ว เหลือพี่คนเดียวนี่แหล่ะ หลับค้างอยู่บนรถ นู่น....พร้อมกับชี้มือไปที่กลุ่มคนที่มามัวจ้องมองดิฉัน นึกว่ากระทบกระเทือนจนสลบ รีบลงแล้วกลับไปต่อรถคันอื่นเลยนะเพ่.....แต่ว....โป๊ะ จากคุณ : แจมด้วย - [28 เม.ย. 45 01:57:22]

ความคิดเห็นที่ 131 โอย ขำจนเหนื่อยเลยอ่ะ กระทู้ยาวๆสุดๆ เล่ามั่งนะ วันนั้นไปนั่งทานนข้าวกะพ่อแม่ ร้านนั้นมันจะเปิดประตูเป็นกระจกใสๆค้างเอาไว้ ไม่ปิดอ่ะ แล้วพอดีว่าวันนั้นคนเยอะ เลยได้นั่งโต๊ะที่อยู่หลังกระจกบานนั้น เราก้อเดินออกไปเข้าห้องน้ำข้างนอก (มันเป็นร้านอาหารในห้างอ่ะ) พอเดินกลับเข้ามา ลืมไปว่ามีกระจก เดินเข้าหาโต๊ะอย่างมั่นใจ ตึงงง !!! เสียงดังสุดๆอ่ะ คนมองทั้งในและนอกร้าน อายสุดๆ แต่จะออกก้อไม่ได้ สั่งอาหารไปแล้ว ก้อได้แต่ก้มหน้าก้มตากินอ่ะ อีกเรื่องก้อเกี่ยวกับประตูเหมือนกัน แต่นี่เกิดที่โรงอาหารในโรงพยาบาล เราก้อจะออกไปเข้าห้องน้ำเหมือนเดิมแหล่ะ ก้อเดินไปที่ประตู มันเป็นประตูแบบผลักอ่ะ เราก้อไปผลักประตู เอ๊ะ ทำไมผลักไม่ออก ก้อพยายามทั้งดัน ถาโถมตัวเข้าใส่ เอาเท้ากระทืบๆประตู คนทั้งร้านก้อเริ่มมอง ฝรั่งที่นั่งโต๊ะอยู่ข้างๆประตูก้อมอง แล้วทำหน้างงๆ แล้วก้อเค้าก้อชี้ๆ เราก้อมองตามมือเค้า พระเจ้า คือเราผลักประตูผิดด้านอ่ะ เราผลักด้านที่มีตัวล็อกประตูกะกำแพงอ่ะ โธ่ กระทืบมานาน ก้อว่าทำไมเปิดไม่ออก จากคุณ : ชา - [28 เม.ย. 45 02:01:59]

ความคิดเห็นที่ 132 เรื่องหน้าแตกของเรา สมัยเรียนประมาณ ป.6 มั้ง ตอนพักเที่ยงที่โรงเรียน (หญิงล้วน) เราก็เกิดปวดฉิ่งฉ่องขึ้นมาอย่างมาก ก็เลยจะลุกไปเข้าห้องน้ำ เพื่อน ๆ เลยตามไปเข้าบ้าง ไอ้เราปวดสุด ๆ พอถึงประตูห้องน้ำ ที่เป็นประตูใหญ่ซี่งจะเปิดอยู่ตลอด เดินเข้าไปก็เป็นห้องน้ำหลาย ๆ ห้อง เราเห็นห้องนีงว่าง ก็ไม่คิดอะไรแล้ว เพราะมันจะราดแล้ว ก็พุ่งจากกลุ่มเพื่อนเข้าไปที่ห้องนั้นเลย เพื่อน ๆ ก็ ต้องรอคิวกันอยู่ข้างหน้า เราก็ไม่สนแล้ว เข้าไปปุ๊บ ก็รีบงับประตู แล้วใส่กลอน แบบรีบสุด ๆ มันเป็นกลอน แบบ เลื่อน เข้าไปตามร่องยาว ๆ น่ะนะ แล้วถ้าเลือนสุด มันจะมีร่องให้พับลงน่ะ นึกภาพออกไหม เราก็รีบร้อนมาก เพราะฉี่ออกมาเล็ก ๆ แล้ว รู้ว่าเลื่อนกลอนปุ๊บก็ ถลกกระโปรง ดึงกางเกงใน นั่งยองฉิ่งฉ่องปั๊บ ขณะกำลังฉี่ ก็รู้สึกเย็นๆ ที่ตูด แล้วก็เสียงเพื่อน ๆ ก้ดังชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ เราก็หันไปมอง ปรากฏว่า ประตูมันไม่ได้ล็อก เราแค่ผลักตัวล็อกไปเฉย ๆ น่ะ ประตูเจ้ากรรมมันก็เลยค่อย ๆ แง้ม พร้อม ๆ กับสายตาของเพื่อน ๆ และคนที่กำลังรอเข้าห้องน้ำมองเข้ามาแบบตะลึง นะจังงัง เพราะตูดขาว ๆ ของเรามันโชว์อยู่เต็ม ๆ และ กางเกงในสีแดงที่ม้วนอยู่ ได้ยินคนร้องกรี๊ดด้วย อายมากค่ะ ประตูยังคงเปิดออกไปเรื่อย อิฉันตัดสินใจเอื้อมสุดชีวิต ทั้งที่ยังฉี่ไม่สุด เอี้ยวตัวไปจับประตูให้มันปิด และต้องจับไว้ตลอดการฉี่ เพราะที่ลงกลอนมันสูงเอื้อมไม่ไหว มือนึงก็ยังต้องจับกระโปรง เพราะยังฉี่อยู่งัย ทุลักทุเลที่สุด ข้าพเจ้าหน้าแดงก่ำ พร้อมกับเสียงหัวเราะของเพื่อน ๆ ดังกึกก้องส้วม จากคุณ : เฉิ่ม - [28 เม.ย. 45 02:24:14]

ความคิดเห็นที่ 133 แมงมุมขอเล่าอีกเรื่องละกันนะคะพ่อแม่พี่น้อง เรื่องนี้เกิดที่มาบุญครองค่า และก็นานมาแล้วล่ะ เรื่องของเรื่องคือวันนั้นรองเท้ากัดมาก เจ็บจนไม่อยากจะเดินต่อแม้แต่ก้าวเดียว เราก็เลยมองหาลิฟท์ (เพื่อไปชั้นจอดรถ จะกลับบ้านแล้วไง) ก็เลยเนสอดส่ายหาป้ายเครื่องหมายรูปลิฟท์ตลอดเวลา แล้วทีนี้เพื่อนๆเคยสังเกตใหมว่าป้ายเคื่องหมายสัญลักษณ์รูปห้องน้ำกับสัญลักษณ์รูปลิฟท์น่ะมันคล้ายกันแค่ไหน(โดยเฉพาะตอนเจ็บเท้ามากๆจนตาลายนี่อาจเหมือนกันจนแยกไม่ออก) อา...มองเห็นอยู่ข้างหน้าแล้วเคื่องหมายชี้ทางไปขึ้นลิฟท์ ..อีกนิดเดียวอดทนหน่อย..ฮึบๆๆๆ เครื่องหมายรูป(ที่คิดว่าลิฟท์)ชี้ว่าให้เดินเข้าไปในซอก เราเห็นพี่ผู้ชายคนนึงเดินเลี้ยวนำเข้าไปแล้ว ด้วยความขี้เกียจรอลิฟท์เที่ยวต่อไป เพราะปวดจนอยากกลับบ้านใจจะขาด เราก็เลยกัดฟันวิ่งไปให้ทันพี่คนนั้น พร้อมตะโกนเรียกไปด้วยตลอดทาง.... เดี๋ยวๆๆพี่ขา อย่าพึ่งไป รอหนูก่อนค่า!!!! ดังพอสมควรเลยแหละ เพราะคนแถวนั้นหันมามองหลายคนเลย วิ่งไปทันพี่แกพอดีที่หน้าประตู แกหันมามองด้วยความงง ..รออะไรน้อง..มีไร? พึ่งจะถึงบางอ้อว่าพี่แกไม่ได้ขึ้นลิฟท์แต่พี่แกเข้าส้วมอ่ะ และไอ้เครื่องหมายที่นึกว่าเครื่องหมายลิฟท์ก็เป็นเครื่องหมายห้องน้ำไปซ้า เพื่อนๆลองสังเกตดูดิ มันคล้ายกันจิงๆนะ เพียงแต่อันนึงมีเส้นกั้นตรงกลาง กับอีกอันคนสองคนยืนติดกัน แต่ตอนนี้รู้แล้งแล้วอ่ะ จากคุณ : แมงมุม - [28 เม.ย. 45 03:31:23]

ความคิดเห็นที่ 134 แมงมุมอีกทีนะคะ ลืมบอกไปว่าพี่คนนั้นน่ะเป็นผู้ชายด้วยแหละ..ห้องน้ำชายง่ะ จากคุณ : แมงมุม - [28 เม.ย. 45 03:35:01]

ความคิดเห็นที่ 135 เป็นเรื่องหน้าแตกที่เกิดขึ้นได้บ่อยค่ะ ซิปไม่รูด แต่ที่อายที่สุดคือ มอเตอร์ไซด์รับจ้างเป็นคนทักค่ะ ตอนแรกเค้าก็เรียก น้องน้อง ไอ้เราก็หยิ่งนึกว่าจะแซวก็ไม่หัน สุดท้ายเค้าเรียกดังเลยหันไป เค้าดีมากเลยค่ะ ขยับปากแบบไม่มีเสียงออกมาบอกว่า ซิปไม่รูด โหสุดสุดเลยค่ะ จากคุณ : da dent - [28 เม.ย. 45 03:38:43]

ความคิดเห็นที่ 136 เรื่องแม่ยายไฮโซเล่าได้มันส์ มาก ชอบจัง จากคุณ : la vie en rose - [28 เม.ย. 45 07:38:35]

ความคิดเห็นที่ 137 เล่าบ้าง ชอบ ชอบ ชอบ สมัยเริ่มวัยเอ๊าะ 13-14 บะ๊เราก็สวยไม่แพ้ใคร วันหนึ่งไปรอรถเมล์ จะไปโรงเรียน ไปถึงที่ป้าย มีหนุ่มหน้าตาดียืนอยู่คนเดียว เราไปถึงเขาก็มองเรา เอ๊ะชักยังไง เราก็แอบมองเขา เขาก็แอบมองเรา มองกันไปมองกันมา รถมงรถเมล์ไม่ต้องขึ้นกัน บ๊ะงานนี้ มีลุ้น ใจสาวเริ่มเต้นตึกตัก สักพัก หันกลับไปอีกที พ่อหนุ่มหน้าตาดีจิ๊กเอาถุงข้าวสารหน้าร้านขายของชำ แถวนั้น วิ่งเปิดแน่บไปซะแล้ว อ้าว กลับมาก่อน...... จากคุณ : แจ๋ว - [28 เม.ย. 45 07:58:35]

ความคิดเห็นที่ 138 ลืมรูดซิปน่ะ ก็น่ะนะ ไม่ต้องบอกก็คงจินตนาการกันออกว่า ตั้งแต่เริ่มออกจากบ้าน จนถึงที่หมายก็คงเป็นที่อับอายโดยไม่รู้ตัวมาตลอดทาง จนถึงมหาลัย (ซึ่งตอนนั้น ยังไม่รู้ตัว) เดินต๊อกๆ ผ่านประตูรั้วเข้ามา มีรถคันนึงมาชะลอข้างๆ คุณน้าผู้หญิงข้างๆคนขับตะโกนเรียกเรา แล้วบอกว่า "หนูๆซิปข้างหลังไม่ได้รูด" อารามตกใจ อายก็อาย มือก็ไม่ว่างเพราะถือแฟ้ม เอาไงดีวะ การตัดสินใจ ณ เสี้ยววินาทีนั้นออกมาว่า.... เราหันก้นไปให้คุณน้า พร้อมกับขอคุณน้าช่วยรูดให้หน่อยค่ะ!!! นึกย้อนไปทำได้ไงวะ ทำไมไม่วางแฟ้มกับพื้นแล้วจัดการรูดซะเองนะ ไม่รู้เหมือนกันนนนนน่ะ แต่คุณน้าก็รูดให้ค่ะ .....แล้วรถก็ขับออกไปหลังจากจอดรูดซิปให้ฉัน.......... จากคุณ : อารามตกใจ - [28 เม.ย. 45 08:54:28]

ความคิดเห็นที่ 139 เหอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตาหลกมากกกกกกก เลยอ่ะ ของเราก้อมีนะ ไม่รู้ว่าจาตลกหรือป่าว แต่เราฟังก้อขำๆ อ่ะ ก้อคือ น้องเราอ่ะ ไปเที่ยว งาน วัดหรือแฟร์ ก้อไม่รู้จำไม่ได้ แล้วทีนี่พี่แกหันไปเจอร้านขายพวก ตั๊กแตนทอดอารายประมาณเกิดอยากกิน ทีนี่ น้องเราเลยเดินเไปที่ร้าน แล้วก้อบอกคนขาย ว่า "เอาอันนี้เท่าไหร่" ( พูดติดๆกันนะ ) >>>คือที่จิงแล้วน้องเราต้องถามว่า อันอันนี้ ขายเท่าไหร่ ใช่ป่ะ ทีนี้คนขายก้อตอบกลับมาว่า "เอา 10บาท" อ้าวๆๆ แป่วๆๆๆคือคนขายดัน รับมุขอีกอ่ะ เหอะๆๆ แล้วน้องเราก้อให้เงินคนขายไป10 บาทแล้วก้อกลับมาเล่าให้เราฟัง แปลก กาหลกป่าวเนี่ย สงสัย^^ จากคุณ : winny - [28 เม.ย. 45 14:17:40]

ความคิดเห็นที่ 140 คือเป็นเรื่องครอบครัวหรรษาน่ะค่ะ ไปเที่ยวเชียงใหม่แล้วก็แวะพาญาติๆไปเที่ยวกฤษดาดอยกัน แหมเดินชมดอกไม้อย่างเพลิดเพลินจนข้ามสะพานข้ามลำธารเล็กๆ คราวพ่อเราน่ะเดินนำหน้าไปก่อนแล้วคงอยากจะแกล้งน้องเราน่ะก็หยุดรอที่ต้นไม้ใหญ่ต้นนึงพอน้องเราเดินไปถึงน่ะก็แบบว่าตดใส่น้องเราแบบว่าสนั่นหวั่นไหว(คิดว่าไม่มีคนอื่นแล้วไง)ปรากฏว่าพอสิ้นเสียงก็มีเสียงช้อนหล่นลงบนจานดังเคร้ง แป่ววววว แหะ แหะหลังต้นไม้ต้นนั้นน่ะมีชาวเขานั่งหม่ำข้าวอยู่น่ะ พวกเรานะสลายตัวแบบตัวใครตัวมันเลยหละ พ่อเราหน้าแตกสุดๆ จากคุณ : แหะ แหะ - [28 เม.ย. 45 14:19:23]

ความคิดเห็นที่ 141 โอ๊ะ แย่จัง พิมพ์ผิดอ่ะเดี๋ยวอ่านแล้วงง ยังไม่ทันตรวจดูเลยอ่ะ รีบส่งข้อความไปหน่อย เหอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เอาใหม่ๆ แก้แล้ว ของเราก้อมีนะ ไม่รู้ว่าจาตลกหรือป่าว แต่เราฟังก้อขำๆ อ่ะ ก้อคือ น้องเราอ่ะ ไปเที่ยว งาน วัดหรือแฟร์ ก้อไม่รู้จำไม่ได้ แล้วทีนี่พี่แกหันไปเจอร้านขายพวก ตั๊กแตนทอดอารายประมาณเกิดอยากกิน ทีนี่ น้องเราเลยเดินเไปที่ร้าน แล้วก้อบอกคนขาย ว่า "เอาอันนี้เท่าไหร่" ( พูดติดๆกันนะ ) >>>คือที่จิงแล้วน้องเราต้องถามว่า เอาอันนี้ ขายเท่าไหร่ ใช่ป่ะ ทีนี้คนขายก้อตอบกลับมาว่า "เอา 10บาท" อ้าวๆๆ แป่วๆๆๆคือคนขายดัน รับมุขอีกอ่ะ เหอะๆๆ แล้วน้องเราก้อให้เงินคนขายไป10 บาทแล้วก้อกลับมาเล่าให้เราฟัง แปลก ตาหลกป่าวเนี่ย สงสัย^^ จากคุณ : winny - [28 เม.ย. 45 14:23:41]

ความคิดเห็นที่ 142 >>>เรื่องของลิฟท์<<< ใครไม่เคยใช้ลิฟท์ บอกได้เลยคะ ว่าผ่านกระทู้นี้ไปได้เลย ส่วนใครที่ชอบเป็นคนกดลิฟท์ สังเกตไม๊คะ ว่าลิฟท์ส่วนใหญ่นะ มันชอบใช้เป็นสัญลักษณ์ แบบนี้ >|< = ปิด กับ <|> = เปิด แทนที่มันจะเขียนไปเลย open or close ใช่ม๊า...? ที่นี้ อิชั้นนะ มันพวกสายตาไม่ดี แต่มีความเชื่อมั่น ในสิ่งที่ตัวเองเห็นคะ มาวันนึง ไปห้องเพื่อน มันอยู่คอนโด มีอายุแล้วคะ (ผีดุด้วย เค้าเล่ากัน แต่ไม่เกี่ยวกะเรื่องนี้) เรากับนังเอ้ ก็เข้าลิฟท์ ไปกันก่อน ก็ไอ้ตอนรอนะ มันมีแค่ อิชั้น กะนังเอ้ แต่ตอนเข้าลิฟท์นะ อยู่ๆ ก็มี ชายหนุ่ม หน้าตาจืนๆ จึดๆ โผล่เข้าลิฟท์มา เราก็เป็นคนควบคุมปุ่มทั้งหมด แล้วประตูมันก็กำลังจะปิดพอดีด้วย เราเห็นลิฟท์ กำลังจะปิดทับเค้า ด้วยความที่เป็นคนดีศรีสังคม เลยเอื้อมมือไปกดปุ่มเปิดให้เค้าเข้ามาด้วย แต่ตาเรากับเห็น ประตูลิฟท์กำลังปิดกระแทกผู้ชายคนนั้นอยู่ ตึง ตึง ตึง //นึกสภาพสิคะ ผู้ชายหน้าตา จืนๆ ยีนหันข้างอยู่กลางประตู แล้วบานประตูก็เลื่อนชน ปัง ปัง ปัง เราเห็น ยังหัวเราะเลย แล้วนังเอ้ก็ขำ แต่! มือเราสิ ยังค้างที่ปุ่มเดิม นังเอ้มันก็ขำแล้วก็ บอก เฮ้ย แกก็เปิดสิ เปิด.. เราก็บอก ก็เปิดอยู่นี่ไง พร้อมกับหัวเราะไป ตาไม่วางจากชายผู้นั้น //นึกในใจ ทำไมประตูไม่เปิดวะ แล้วก็มาถึงบางอ้อ เอาตอนที่ นังเอ้ เอื้อมมือมากดปุ่มเปิด ด้วยตัวมันเอง แล้วเค้าก็หลุดเข้ามาได้ เราอายก็อาย แต่คาดว่าความอายในตัวเองคงไม่เท่า พี่ชายคนนั้นแน่ เพราะตลอดเวลาที่ลิฟท์เลื่อนขึ้นไป สิบกว่าชั้นนั้น มีแต่เสียงเราหัวเราะหน้าดำหน้าแดง.... ถึงตอนนี้ก็ยังขำไม่หาย กับความโง่ของตัวเอง เวลาขึ้นลิฟท์เลยต้อมมองแล้วมองอีกจนแน่ใจคะ :P ปล.สุดท้าย นึกขึ้นได้ เราก็ไม่ผิดสะทีเดียวนะ เพราะสภาพคอนโดที่เก่านะ ลิฟท์มันเลยมีไฟแค่สลัวๆ ของแบบนี้มันพลาดกันได้ใช่ม๊า...ตอนนี้ก็ยังสำนึกผิดอยู่นะ สำนึกไปขำไป ไม่รู้พี่ชายคนนั้น ช้ำในตายไปล่ะยัง :D จากคุณ : อั่งเปา - [28 เม.ย. 45 15:08:59]

ความคิดเห็นที่ 143 5555 ขำหลายๆความเห็นเลยค่ะ ทู้นี้สนุกดีจริงๆ ขอเล่ามั่งนะคะ เรื่องแรก (ตกรถเมล์) เกิดตอนม .1 เช้าๆจะนั่งรถเมล์ไปเรียนค่ะ และก็เป็นปกติที่รถเมล์จะแน่นทุกเช้า พอดีวันนั้นขึ้นไปบนรถเมล์ แต่ไม่มีใครลุกให้นั่งเลย เรามันก็เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ เตี้ยๆ จะเกาะราวรถเมล์ก็ไม่ถึง ก็เลยต้องเกาะราวข้างๆประตูแทน พอถึงป้ายโรงเรียน ด้วยความที่เราอยู่ด้านหลังรถเมล์ กลัวจะลงไม่ทัน กลัวคนขับจะมองไม่เห็นว่าคนยังลงไม่หมด เราก็เลยรีบลงจากรถ แต่เจ้ากรรม มีผู้ชายคนนึง พี่ท่านยืนอยู่บนบรรไดรถเมล์ แต่ไม่ยอมลงไปรอข้างล่างก่อน เราก็เลยต้องเบียดๆลงไป เท่านั้นแลลลลล ขาเราสะดุดกะขาผู้ชายคนนั้น ล้มดัง..ตุ๊บ!! ลงมากองอยู่กับพื้นตรงหน้าประตูรถเมล์ คนก็แน่นเต็มรถเมล์ อายก็อาย เจ็บก็เจ็บ เป็นแผลเลยด้วย เราก็รีบคว้ากระเป๋านักเรียน แล้วรีบเดินไปเลย พอเดินมาสักพักเพิ่งนึกขึ้นได้ ทำไมพวกผู้ใหญ่ไม่มีใครช่วยเราเลยฟะ? ความโกรธก็เลยตามมาอีก (แต่รู้สึกจะมาช้าไปหน่อยนะ อิอิ) เรื่องที่ 2 (แท๊กซี่ใจร้าย) เกิดตอนม.ปลาย ที่โรงเรียนเดิมนี่แหละค่ะ วันนั้นหลังเลิกเรียน ก็ชวนเพื่อนๆ ไปหาอะไรทานกัน ก็เลยตกลงว่าจะนั่งแท๊กซี่ไปห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง พอมาถึงหน้าโรงเรียน ซึ่งตอนนั้นมีนักเรียนมารอรถเมล์เยอะมาก เรากับเพื่อนๆก็รีบออกมาดักรถแท็กซี่กัน พอเรียกได้ก็เปิดประตูบอกแท๊กซี่ว่าจะไป ... เค้าก็พยักหน้า พวกเราก็รีบขึ้นไปนั่งในรถกัน แล้วก็ปิดประตู!! แต่..คนขับไม่ยอมออกรถ แล้วหันมาบอกว่า คนเยอะเกินไป เค้าไม่ไปแล้ว อ้าววววว ไรเนี่ย? ประตูก็ปิดแล้ว ขึ้นมาครบทุกคนแล้วด้วย แต่ไม่รู้จะทำไง แท๊กซี่ก็ยืนกรานว่าไม่ไป พวกเราเลยต้องลงมาจากแท๊กซี่ แต่นะ..คนอยู่เต็มป้ายรถเมล์เลย พวกเราอายมากกกก เลยรีบๆลงจากรถ รีบๆเดินไปเรียกแท๊กซี่ที่อื่น ขำก็ขำ โกรธก็โกรธ จำไว้เลยนะ แท๊กซี่คันนั้น!! เรื่องสุดท้าย (เม้าท์แตกกก) เกิดตอนเรียนจบป.ตรีแล้วค่ะ วันนั้นไปดูหนังกับน้องๆ ที่โรงหนังในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง พอดูหนังจบ เราก็เดินเม้าท์แตกกันเรื่องหนังที่ดูนี่แหละค่ะ แล้วก็เดินไปเข้าห้องน้ำกัน พอดีว่ากลุ่มเรามีทั้งผู้ชายและผู้หญิง ผู้ชายเดินนำหน้า ผู้หญิงเดินตามหลัง ด้วยความที่มัวแต่เม้าท์ เลยไม่ทันดูป้ายหน้าห้องน้ำ เรากะน้องผู้หญิงอีกคน เลยเดินตามน้องผู้ชายเข้าไปในห้องน้ำชายเฉยเลย เข้าไปแล้วก็ยังไม่หยุดเม้าท์ แต่ก็รู้สึกแปลกๆ เฮ้ยย!! ทำไมมีแต่ผู้ชายยืนอยู่เต็มเลย โดยที่น้องผู้ชายที่เดินนำหน้าเรา ก็หายไปในฝูงชนแล้ว ทันใดนั้น.. ก็มีผู้ชาย 2 หรือ 3 คนนี่แหละ หันมาทางเรา เค้าก็ทำหน้าตกใจว่าเราเข้าไปได้ยังไง พอสติกลับมา เรากับน้องคนนั้นก็เลยรีบเดินออกไปเลย อายมากกกก และเพิ่งรู้ว่า ห้องน้ำผู้ชายก็คนเยอะเหมือนกันแฮะ! อิอิ จากคุณ : ตุ๊กตาไขลาน - [28 เม.ย. 45 19:39:17]

ความคิดเห็นที่ 144 แก้คำผิด "บรรได" เป็น "บันได" แหะๆ รีบไปหน่อยน่ะค่ะ จากคุณ : ตุ๊กตาไขลาน - [28 เม.ย. 45 19:44:58]

ความคิดเห็นที่ 145 5555555555 ชอบกระทู้นี้จัง จากคุณ : ... - [28 เม.ย. 45 20:22:47]

ความคิดเห็นที่ 146 กระทู้นี้อ่านแล้วสนุกจัง อยากเล่าบ้าง เราเป็นคนชอบหลับบนรถเมล์มาก เนื่องจากบ้านเราไกลจากที่ทำงานมาก ต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 1 ชั่วโมง ทุกเช้าพอจ่ายเงินค่ารถเสร็จเราก็จะหลับ แล้วก็มาตื่นตอนรถจะลงทางด่วนเพชรบุรีประจำ เช้าวันนึงจำได้ว่า เราง่วงนอนมาก เรานั่งชิดกระจกด้านซ้ายของรถ และก็หลับอีกเหมือนเคย หลับมาได้สักพัก ก็ได้ยินเสียงคนเคาะกระจกจากนอกรถเราก็เลยรู้สึกตัวตื่นขึ้น มองไปก็เห็นผู้ชายยืนอยู่ที่ป้ายรถเมล์ พร้อมชี้บอกให้เราลงจากรถ เราก็เริ่มเอะใจ หันมองไปรอบๆ ไม่เหลือใครเลย ที่สำคัญคนขับรถกำลังรถจากรถ ในรถน่ะเหลือเราอยู่คนเดียว ผู้โดยสารคนอื่นลงจากรถไปหมดแล้ว เพราะรถมาเสียก่อนขึ้นทางด่วน คนที่ป้ายรถเมล์มองมาที่เราเพียบ ในใจตอนนั้นอายมาก เค้าคงนึกว่ายัยเนี่ยไม่รู้ไปอดหลับอดนอนที่ไหนมา (มีน้ำจิ้มหกหรือเปล่าก็ไม่รู้ 555) แถมโกรธกระเป๋ากับคนขับมากเลย ว่าทำไมใจร้ายจังไม่ยอมปลุกผู้โดยสาร พอเราลงรถเมล์ได้ ก็รีบขึ้นรถเมล์สายอื่นไปเลย ไม่ยอมรอต่อรถสายเดียวกัน ดีนะที่ไม่มีคนรู้จักเราแถวนั้น จากคุณ : บังอร - [28 เม.ย. 45 20:36:09]

ความคิดเห็นที่ 147 เรื่องนีเกิดมา 20 กว่าปีแล้ว ป่านนี้คุณสาวคนนั้นคง เป็นคุณแม่หรือคุณยายแล้วละ เรื่องมีอยูว่า...จะเริ่มที่ไหนดีนะ อ้อ... สมัยก่อนน่ะ การนุ่งเกาะอก ถือว่าเป็นเรื่องที่หวือหวามาก(ไม่เหมือนสมัยนี้ เป็นเรื่องธรรมดา) แล้วมีอยู่วันนึง ตอนนั้นคนก็ยังไม่มากเท่าสมัยนี้ เราอาศัยรถเมล์ไปโรงเรียน วันนั้นเรากลับบ้านเย็น ก็นั่งรถเมล์กลับบ้านนั้นแหละ นั่งมาเรื่อยๆ ก็ไม่มีอะไร มีอยู่ป้ายนึงก็มีสาวค่อนข้างสวย หุ่นดี ผมยาวขึ้นมาบนรถเมล์ เธอค่อนข้างสะดุดตาคนบนรถพอสมควร เพราะ เธอชุดกระโปรงยาวปลายบานสีแดง ช่วงบนที่เกาะอกรู้สึกจะจับเป็นสม็อก แล้วใส่ยางยืดน่ะ คงนึกภาพออก เพราะฉะนั้น ส่วนที่เกาะอกอยู่ก็จะแนบแน่นเพราะยางยืด ซึ่งก็ดูสวยดี เราก็แปลกใจนะทำไมเธอนั่งรถเมล์ น่าจะนั่งแทกซี่หรือรถส่วนตัว แต่ก็ไม่คิดอะไร เธอคงจะไปงานเลี้ยงราตรีมั้ง เราเดาเอา เธอขึ้นมาก็ได้ที่นั่งริมหน้าต่าง เป็นที่นั่งคู่ เนื่องจาดรถเมล์มีที่นั่งเหลือตรงที่นั่ง 1 ที่พอดี ตรงที่นั่งของสาวคนนั้นสักครู่จึงมีชายหนุ่มคนนึงมานั่งคู่กับเธอ นั่งมาสักพัก สาวเกาะอกคนนั้น ก็ลุกขึ้น แล้วเหตุการณ์ไม่คาดหวัง ก็เกิดขึ้น สาวสื้อแดงเกาะอก เธอก็ลุกแบบ มาดสาวมั่น เชิดหน้า แต่ให้บังเอิญว่า หน่มคนที่นั่งคูกับเธอ ไปนั่งทับชายกระโปรงเธอเข้า ชุดเกาะอกที่เป็นยางยืด จึงถูกดึงรั้งลงมา ส่วนบนจึงเปลือยโชว์นมโดยไม่ตั้งใจ แต่เรายังไม่หายตกใจ ก็ได้ยิน กระเป๋ารถเมล์ ซึ่งยืนอยู่ตรงประตูพูดขึ้นมาอีกว่า " อุ้ย แปะพลาสเตอร์ด้วย" สาวคนนั้นรีบดึงเสื้อขึ้นมาใส่ ซึ่งตรงหัวนมเธอแปะพลาสเตอร์ด้วย แล้วเธอก็ก้มหน้าก้มตาเดินลงจากรถเมล์ในป้ายถัดไป เรื่องเป็นอุทธาหรณ์ให้สาวๆ ที่ชอบใส่เกาะอก ให้ระวังไว้นะคะ แล้วเวลาใส่เกาะอก อย่าลืมแปะพลาสเตอร์ที่หัวนมด้วยนะคะ จากคุณ : ป้า - [28 เม.ย. 45 21:04:50]

ความคิดเห็นที่ 148 ของเราก็มีเรื่องมีอยู่ว่าวันนึงไปดูหนังไทตานิคทีนี้มันยาวมากกว่าจะจบก็ปวดฉี่มากๆพอหนังจบรีบเข้าห้องน้ำกะลังฉี่เพลินๆได้ยินเสียงผู้ชายคุยกันเฮ้ย......เราเข้าห้องน้ำชายแล้วนี่จะออกไปยังไงต้องทนอยู่ในนั้น30นาทีกว่าจะเงียบพอคนเงียบเรารีบวิ่งอย่างเร็วออกมาเลยค่ะ.......มีผู้ชายคนนึงกะลังยืนฉี่อยู่เค้าก็มองมาทำหน้าสงสัยเราทำเป้นไม่รู้ไม่ชี้วิ่งแน่บเลยค่ะ จากคุณ : 555 - [28 เม.ย. 45 21:39:32]

ความคิดเห็นที่ 149 อีกเรื่องนึงก็เรื่องห้องน้ำนี่แหละคือว่าเราไปสอบมสธ.ที่รร.ทวีธา.....ทีนี้รร.นี้มันไม่มีห้องน้ำหญิงง่ะแล้วเราสอบตั้งแต่9.00-16.30ก็อั้นฉี่ไม่ไหวแล้วต้องเข้าห้องน้ำชายพอเข้าไปก็เห็นผู้ชายยืนฉี่อยู่ก็ทำเป็นเฉยๆเดินเข้าห้องน้ำไปฉี่เลย...เท่านั้นยังไม่พอห้องน้ำดันล็อกไม่ได้ปวดมากจนลืมอายก็เลยใช้มือนีงจับประตูไว้ฉี่ไปจับไปดันมีผู้ชายมาเปิดอีกจ๊าก...ประตูเปิดผัวะสิคะเห็นกันเต็มๆผ้ชายเต็มเลย4-5คนมองมาใหญ่เพราะเราร้องลั่นเค้ารีบขอโทษเราใหญ่... ฉี่หดเลยยังไม่สุดด้วยรีบดึงประตูปิดแล้วฉี่ต่ออีก1จังหวะจากนั้นรีบนุ่งกกน.ใส่กระโปรงแล้วเผ่นเลย เข็ดแล้วโอยความลับเรา19ปีที่เก็บมาโดนเปิดเผยกันวันนั้นเองฮือๆไม่รู้มันเห็นไรไปมั่งจากนั้นมากล้าเข้าห้องน้ำชายอีกเลยไปเข้าห้องน้ำอาจารย์หญิงแทน แล้วประตูไม่มีกลอนนี่ขอเตือนเลยว่าอย่าเข้าเด็ดขาดเพราะแรงจับของเราต้านแรงคนดึงไม่ไหวหรอกอิอิแจ้งแว้งหมดเยยค่ะ จากคุณ : สาวน้อยหน้าแตก - [28 เม.ย. 45 21:54:42]

ความคิดเห็นที่ 150 มีอีกๆ เป็นเรื่องหน้าอายตอนเราเรียนวิชาพัฒนาบุคลิกภาพอ่ะ วันนั้นเป็นวันที่เค้าจะสอนมารยาทในการรับประทานอาหารภาคปฏิบัติ พวกวิธีการใช้ส้อม มีดทั้งหลายแหล่ เค้าก็ให้ทุกคนเตรียมอุปกรณ์มาเอง จาน ถ้วย มีด ส้อม แล้วก็อาหารจริงๆ อาหารที่ให้เตรียมมาก็พวกที่เป็นเนื้อ [จะสมมุติเป็นเมนคอร์ส] หนมปัง แล้วก็อะไรเหลวๆ [สมมุติให้เป็นซุป] เพื่อเอามาฝึกในห้องเรียน ชั่วโมงที่เรียนวิชานี้เป็นตอนบ่ายๆ เราเลยไม่ได้เอาของมา [กะหาซื้อเอาดาบหน้า] เลยไปท๊อปตอนเที่ยง ซื้อไก่ KFC Hot&Spicy[แทนเนื้อ] หนมปังแล้วก็นม [แทนซุป] ซื้อซะเยอะเพราะไม่ได้คิดว่าจะเอาไปเรียนอย่างเดียวไง กะกินเอาอิ่มด้วยอ่ะ แล้วก็ไปซื้อจานกระดาษ ส่วนถ้วยกับแก้วมีแล้ว พอไปถึงห้องเรียนเค้าก็ให้ฝึกกับโต๊ะเล็กเชอร์นั่นแหล่ะ โต๊ะมันเล็ก เอาของมาวางได้ทีละอย่าง เริ่มต้นเค้าสอนวิธีนั่ง เอาผ้าไว้บนตัก แล้วก็ให้เอาหนมปังขึ้นมาวางก่อน สอนวิธีกินหนมปัง ว่าค่อยๆ บิยังไง กินยังไง อืม อันนี้ก็ผ่านไปด้วยดี ท่าทางตอนเรากินก็สง่าไม่เบา... พอมาถึงเมนคอร์ส เค้าก็ให้เอาเนื้อที่เตรียมไว้ขึ้นมา เราก็เอาไก่ของเรามาวางบนจานกระดาษ อาจารย์ก็สอนวิธีจับมีด จับส้อมไปแล้วก็ให้เริ่มกัน [อ้อ บอกก่อนว่าส้อมกะมีดเราได้มาจาก KFC นั่นแหล่ะ เป็นพลาสติก] แรกๆ เราก็ค่อยและเล็มไปเรื่อย มันไม่ค่อยถนัด โต๊ะก็แคบ เราก็เริ่มรู้สึกว่าคิดผิดที่เอาของกินยากเช่นนี้มาฝึก ถ้าเอาหมูปิ้งอะไรพวกนี้มันจะง่ายกว่า ระหว่างกินอาจารย์เค้าก็จะพูดไปเรื่อยอ่ะนะ เราก็กินไป ฟังไป ขณะที่เราจะตัดไก่กิน [คงออกแรงมากไปหน่อย] จานกระดาษก็เกิดพลิก เศษไก่ KFC ที่กรอบๆ มันก็ร่วงลงมาบนตักเรา ตอนมันร่วงกระทบจานกระดาษเสียงดังกราว[นึกถึงเสียงเททรายลงบนจานกระดาษอ่ะ] โชคดีที่เราเอาส้อมกดไก่ไว้ มันเลยไม่ร่วงลงมาด้วย อาจารย์ไม่เห็น แต่เพื่อนข้างๆ เห็นนิดหน่อย เราก็ปัดๆ เศษไก่แล้วก็กินต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยังไม่ทันไร เค้าก็ให้เก็บ แล้วให้เอาถ้วยซุปมาวางแทน.... ด้วยความที่เมื่อกี้มันลำบากอ่ะ เราเลยกินยังไม่ทันหมดก็ต้องเก็บ มันไม่อิ่ม เราเลยเทนมใส่ถ้วย [แทนซุป] ไปเกือบเต็มถ้วย คราวนี้อาจารย์ก็เริ่มสอนต่อ วิธีกินซุปให้นั่งตรงๆ แล้วก็ยกช้อนซุปมาที่ปาก กินจากด้านข้างของช้อน เวลาตักให้ตักออกแทนที่จะตักเข้า ฯลฯ เราก็เริ่มกินไป แรกๆ ก็ดีอยู่ พยายามทำตามที่เค้าบอกไปเรื่อยๆ ซักพัก อาจารย์ก็จะให้เก็บถ้วยซุป เราก็เฮ่ย ยังเหลือนมอีกเต็มถ้วยเลย มันเก็บไม่ได้เพราะเป็นน้ำ พอหันไปมองถ้วยคนอื่น เค้าก็กินกันจะหมดแล้ว เราก็ชักตื่นเต้น พออาจารย์เดินไปทางอื่นเราก็ตะแคงถ้วย ก้มหน้าลงไปจ้วงๆๆๆ ใหญ่ แต่เหมือนแกล้ง ช้อนที่เราเอามามันใหญ่กว่าช้อนชานิดเดียว เราจ้วงจนเหนื่อย นมมันก็ไม่ยอมหมดซะที คราวนี้พออาจารย์หันไปอีกทีเราก็เลยยกถ้วยขึ้นมาซดเลย เพื่อนๆ เห็น แต่อาจารย์ก็ไม่เห็นเหมือนเดิม เหนื่อยจริงๆ -_-" ทีนี้พอวันสอบของวิชานี้แหล่ะ เค้าก็ให้ไปจัดงานที่โรงแรมหรู แล้วก็ใช้วิชาทั้งหมดที่เรียนมา [แต่งตัว แต่งหน้า มารยาทการรับประทาน] อืม ทุกคนก็แต่งสวยไปเชียว มาดดีกันมาทุกคน เหตุการณ์ก็ปกติดีทั้งงาน จนพอถึงเวลาทานอาหาร อาจารย์จะเดินมาดูเป็นโต๊ะๆ อ่ะ ตอนที่เค้าเดินมาโต๊ะเรา บริกรกะลังเสริฟอาหารจานที่เป็นปลา เหนียวมาก ไม่อร่อยเลย กินแล้วคลื่นไส้ เพื่อนทั้งโต๊ะกินไม่ลง แต่เราก็จำใจกินไปเกือบหมดเพราะมีใครไม่รู้บอกว่าถ้ากินไม่หมดโดนตัดคะแนน แป๊บนึงเราหันไปคุย เพื่อนข้างๆ มันตักปลาจานมันมาใส่จานเราอ่ะ ชั่วร้ายมาก ฮือๆ ตอนนั้นอาจารย์หันมาแล้วเราเลยค้องกินต่อ คราวนี้พออาจารย์เดินไป เราเลยตักคืน ตักกันไป ตักกันมา [ตอนแรกนึกว่าไม่มีใครเห็น] ก็เหลือบไปเห็นมีบริกรเค้ายืนมองอยู่ เค้าก็ยิ้มๆ นิดหน่อย คงสงสัยว่าสองคนนี่มันเล่นอะไรกัน เสียฟอร์มไปเลย อุตส่าห์เก็กมาทั้งงาน จากคุณ : monki - [28 เม.ย. 45 22:22:16]

ความคิดเห็นที่ 151 อ่านกระทู้นี้ทีไร นั่งตัวสั่นงักๆๆ ก็มันขำอ่ะ ขอบคุณมั่กๆ ที่เอาเรื่องคลายเครียดมาให้อ่าน จากคุณ : dd - [28 เม.ย. 45 23:30:56]

ความคิดเห็นที่ 152 เมื่อเดือนที่แล้วผมต้องเป็นตัวแทนบริษัทไปงานศพของลูกค้ารายหนึ่งซึ่งผมก็ไม่ได้รู้จักลูกค้ารายนี้เป็นการส่วนตัวหรอก หน้าตายังจำไม่ได้เลย รู้ว่าวันนี้รับภาระมาเท่านั้น วัด.......(ตอนนี้จำไม่ได้แล้วครับ) ศาลา 1 มาถึงวัดตอนหนึ่งทุ่ม กลัวพระจะเริ่มสวดแล้ว ผมจึงรีบตรงดิ่งมายังศาลา 1 ในบัดดล เดินเข้าไปในศาลา เห็นพระทยอยเดินเข้ามาแล้ว ในใจกังวลจะไม่ทันเป็นอย่างยิ่ง รีบเอาเงินทำบุญให้เจ้าภาพที่โต๊ะทันทีโดยไม่รีรอ พร้อมแจ้งเจ้าภาพว่ามาจากบริษัทไทยยรรยงค้าไม้(บริษัทผมเอง) เจ้าภาพคิ้วขมวดนิดหน่อย แต่ผมก็ไม่สนใจหรอก เด็กคนหนึ่งนำผมมาจุดธูปไหว้เคารพศพ พอผมเดินเข้าศาลาเท่านั้นแหละ รอบห้อง เด็กล้วน ขอบอก..... ทันใดนั้นผมมองไปที่รูป เอาล่ะสิ....ซวยแล้ว รูปเด็กประมาณ ป.6 คือ...เท่าที่ผมจำได้นะครับ บริษัทผมไม่มีลูกค้าเด็กแน่นอน จะมีก็แต่บรรดาป๋าๆรักเด็ก เท่านั้น คิดดูสิคุณ ผมจุดธูปแล้วนะ ไหว้พระพุทธแล้วด้วย จะให้มา "เฮ้ย....ผิดงานว่ะ แย๋จัง...อ่ะน้องคืนธูปครับ ไหว้แทนพี่ด้วย เดี๋ยวพี่จะไปขอเงินคืนนะ" ได้ไงครับ ผมต้องทนเนียนต่อไป ด้วยสายตานับหลายสิบคู่ที่จับจ้องมายังสิ่งแปลกปลอมหน้าศาลาคนหนึ่ง ผมว่านะเจ้าภาพเขาคงงงว่าบริษัทผมไปเกี่ยวอะไรกับลูกหลานเขา ผมไหว้จบไม่รอสวดแล้วครับ โทรกลับออฟฟิศ โดยแกล้งบอกว่ามาถึงแล้วแต่หาศาลาไม่เจอ ที่จริงแล้วศาลา 11 ครับ ไม่ใช่ 1 ตัวเลข 1 ตกไปตัวนึง สุดท้าย ผมต้องควักกระเป๋าทำบุญอีกรอบแทนเงินบริษัทเองทั้งหมดครับ เฮ้อ..... น้องครับ ถ้าวิญญาณน้องได้อ่านกระทู้นี้นะครับ น้องคงหายสงสัยแล้วนะครับว่า คนที่มาไหว้น้องในวันนั้นมันเป็นใครกัน....หว่า จากคุณ : TK - [29 เม.ย. 45 01:49:21]

ความคิดเห็นที่ 153 ขอบคุณสำหรับทุกเรื่องครับ อี่อี่ จากคุณ : vigor - [29 เม.ย. 45 03:59:29]

ความคิดเห็นที่ 154 คุณ 152 ตลกจังง่ะ ชอบๆๆๆ จากคุณ : แมงมุม - [29 เม.ย. 45 06:50:31]

ความคิดเห็นที่ 155 น้าข้างบ้านเค้าเดินไปรับลูกชายเค้าที่รร.อนุบาลที่อยู่หลังบ้านเรา แล้วน้าเค้าใส่กระโปรงยาวบานๆแต่งตัวทำผม แบบมั่นมาก ทาปากแดงแจ๋ด้วย แต่ขอโทษ ชายกระโปรงด้านหลังมันขึ้นมาเหน็บอยู่กับตรงขอบเอว วันนั้นน้าเค้าเดินเฉิดฉายไปรร.อนุบาลโดยที่เห็นกุงเกงในจากข้างหล้งเลย ฮามาก เรายังเด็กตอนนั้น ไม่รู้มีใครบอกน้าเค้ารึเปล่า จากคุณ : โดนัทอมยิ้ม - [29 เม.ย. 45 07:31:40]

ความคิดเห็นที่ 156 กระทู้นี้น่ารักที่สุดเลย อ่านไปยิ้มไป ^_^ เนาะๆ จากคุณ : ^_~ - [29 เม.ย. 45 09:19:23]

ความคิดเห็นที่ 157 นึกขึ้นมาได้อีกเรื่อง ไม่แน่ใจว่าจะเล่าดีมั้ย แต่ก็เอาละ มาถึงขั้นนี้แล้ว (ชั้นไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้วหนิ) คือมันเป็นเรื่องตอนเราไปช่วยงานรับน้องอ่ะค่ะ พวกเพื่อนๆก็บอกว่า ไม่ต้องใส่อะไรสวยมากนะ รับน้องมันเลอะเทอะ ต้องมีเล่นโคลนด้วย แล้วคุณหญิงจะใส่อะไรดี เสื้อผ้าแต่ละตัวล้วนเสียดาย แฮะๆๆ จิ๊กของพี่ชายไม่แท้ที่ญาติมาอยู่ด้วยชั่วคราวไปใส่ดีกว่า กากี่นั๊งๆ เราก็หยิบกางเกงคล้ายๆบ๊อกเซอร์ แต่มีเชือกรูดแล้วก็ตัวมันใหญ่น่ะค่ะ เลยกองลงมาคลุมเข่า เอ้าดูดีเป็นบ้า ฮิปฮอปๆ คิดไปเองไปเรื่อย แล้ววันงานก็ใส่ไปเลยอย่างสาวมั่น เสื้อท่อนบนเนี่ยก็ไม่ใส่หรอกตัวใหญ่ๆดันไปใส่แบบตัวเล็กๆหน่อย เวลาเล่นกันก็มีรายการปีนเนิน ปีนเขาบ้าบออะไรไม่รู้เยอะแยะ สาวมั่นในชุดกางเกงบ๊อกเซอร์ ก็นำทีมน้อง12คน เดินค่ะ แล้วเวลาปีนเนี่ย ก็จะต้องยกขาสูงๆแล้วก้มโน้มตัวโดดขึ้นไป นึกภาพออกนะคะ คนรักน้องแบบบราวนี่ต้องทำตัวเป็นตัวอย่างที่ดี ก็นำหน้าก่อนทุกรายการ ให้น้องๆยืนมองท่าที ที่ถูกต้องของพี่ไว้ก่อน จะได้ทำตามถูก...ความรู้สึกตอนนั้น ยืดและรับผิดชอบอย่างแรงกล้า แต่เวลาปีนขี้นไปเสร็จ ทำมั้ย น้องๆทั้งสิบสองคนทั้งญ.และัช.ต้องทำหน้าแปลกๆบางคนก็ยิ้มๆบางคนก็ก้มหน้าๆ เอ๊...ชั้นทำผิดอะไรรึไง มีอะไรตลกเรอะ พวกน้องๆไม่เคารพกันบ้างเลย เราคงต้องแสดงความสามารถให้มากขึ้น ซึ่งก็ได้ทันทีคือ ปีนข้ามสิ่งกีดขวางขนาดใหญ่โดยใช้เชือก แบบนักไต่เขา ไอ้กำแพงที่ต้องข้ามสูงราวๆ3-4เมตร เราก็ปีนอย่างว่องไว ขึ้นไปข้างบนกำลังข้าม น้องคนนึงหัวเราะพรืดๆๆ ไอ้ทีมต่อไปที่มารอเล่นก็หัวเราะกันใหญ่เลย ตอนนั้นคือโมโหแล้วว่ามีอะไรนักหนา เราก็ถามน้อง แต่ไม่มีใครตอบ ก็อึมครึมมาก ตลอดทางที่เหลืออีก3ด่านเราเลยให้น้องลงเล่นก่อน ตอนที่กำลังก้มลอดอุโมงค์นั่นเอง เพื่อนทีมถัดจากเรา ซึ่งเป็นผู้ชายแต่ออกจะสนิทๆกัน เดินมาข้างหลังกระัซิบว่า "ไอ้บราวนี่ๆ กางเกงแกมันหลวมหรือไงฟะ เวลาแกก้มนี่มันเลิกลงมาถึงกลางตูดเลยนะ" เราก็ตะลึง "ชั้น...มัดเชือกดีแล้วนะยะ!" แต่ลนลานไปห้องน้ำ ปล่อยไอ้น้อง12คนมันเผชิญกรรมกันตามใจชอบ ไม่เป็นแล้วพี่เลี้ยง ไปมัดเชือกใหม่ แล้วเราก็ได้รู้ว่า ไอ้ตอนที่คว้ากางเกงในมาใส่เมื่อตีสี่เช้านี้ เราดันงงงวยไปคว้า "กางเกงในลายอุลตร้าแมน" ของสมัยเด็กๆแต่ไม่ค่อยใส่เลยยังไม่ได้ทิ้ง ขอบสีแดงแปร๊ด ตัวกางเกงในสีเหลืองสด แถมมีอุลตร้าแมนตัวเบ้อเริ่มทำท่าแอคชั่นอยู่กลางตูด พอดี๊..พอดี...ย้ากกก!!!!...ไม่ ม่าย...ย นึกถึงเรื่องที่ผ่านมา เราเดินนำอย่างมั่นสุดๆปีนเขา ก้มลงไปมองโน่นมองนี่ คลานเข่า ต่อสายตาน้องที่มองอยู่ข้างหลังแล้วอยากตาย ยิ่งไอ้ตอนที่เราปีนช้ามสิ่งกีดขวางสูงปรี๊ดนั่นเนี่ยนะ...คนในรัศมี200เมตรคงเห็นกันหมดแล้ว... จากคุณ : บราวนี่เดินได้ - [29 เม.ย. 45 09:41:49]

ความคิดเห็นที่ 158 ขออีกเรื่องเหอะ...อันนี้เรื่องสกปรกๆของบ้านเราเอง ตอนเด็กๆน้าเราพาเรากะลูกตัวเองอีก2คน นั่งรถทัวร์ไปเที่ยวพิจิตรกัน ก็ซื้อขนมแห้งๆใสุ่ถุงขึ้นไปกิน พวกมะม่วงดอง บ๊วยแห้ง แต่ว่าตอนนั้นเค้าไม่ค่อยใช้ถุงพลาสติก ก้อใส้เป็นถุงกระดาษแบบห่อข้าวมันไก่ คือมันๆด้านในแล้วด้านนอกเป็นสีน้ำตาล นึกภาพออกนะคะ นั่งๆไป เราผู้โตสุด (5 ขวบ) นั่งกับลูกน้า ชื่อพี่ อ. คนโตเช่นกัน (4 ขวบ)น้านั่งหน้ากับคนเล็ก (2 ขวบกว่า) นั่งๆไป พี่ อ. เกิดคลื่นไส้อย่างแรง น้าเลยเทบ๊วยออกไปใส่ถุงอื่นแล้วเอาถุงมาให้ ขอโทษ อ้วก...เลย...กลิ่นงี้ คลุ้งไปหมดเลย ไม่รู้คนอื่นได้กลิ่นรึเปล่า แต่บราวนี่แทบสลบ ถึงตอนนี้ถุงก็เริ่มฉ่ำๆแล้ว น้ายังคงทำใจถือไว้ แต่ไม่รู้คิดไงลุกขึ้น เอาถุงไปวางที่ตะแกรงใส่ของข้างบนที่เป็นรางเหล็กแทน แถมไม่วางบนแถวเรา ไปวางถัดจากที่นั่งเราไปที่นึงเพราะกระเป๋าพวกเรามันอัดเต็มแน่น ของฝากเอย สัมภาระเอย บราวนี่มองอยู่ ชัดเลย น้าเอ้อมมือเอาไปวางบนตะแกรงเหล็กนั่นแล้วมันคงรั่ว หยด แหมะ!ลงมาที่เข่าของลุงที่นั่งข้างหลัง ทั้งน้าทั้งเราหัวใจแทบหยุดเต้น เค้าก็ถามนะ "น..นี่น้ำอะไรครับเนี่ย..." น้ารีบปัดมือไม้หัวเราะ "อุ๊ยตาย...ไม่ใช่ของสกปรกหรอกค่า" เค้าก็เชื่อด้วยนะ ยิ้มแย้มบอกว่า "เหรอฮะ งั้นไม่เป็นไร" น้ารีบยกถุงกลับมานั่งที่เดิม แล้วก็ถือไปอีกนานเท่าไหร่ไม่รู้ รถแวะปั๊ม นั่นแหละถึงได้เอาไปทิ้ง แต่สงสารตาลุงนั่นจริงๆที่เชื่อสนิทว่าไม่ใช่ของสกปรก ตอนลงที่พิจิตร บราวนี่ลอบมองแก กางเกงแกก็ยังด่างเป็นดวงอยู่อย่างนั้นแหละ จากคุณ : บราวนี่เดินได้ - [29 เม.ย. 45 10:02:19]

ความคิดเห็นที่ 159 อ่านมาหลายวันแล้ว ก๊ากทุกวัน นึกขึ้นมาได้เรื่องนึง มีวันนึง ไปดูหนัง Lord of The Ring ก็จองตั๋วเรียบร้อยนะ เวลาเหลือ ว่าง ๆ เลยไปหาอะไรกินที่ Chester Grill อ่ะนะ ตอนเข้าไป ก็เจอสาวคนนึง นั่งรออยู่ (คงจะประมาณว่าของหมด รอ 5 นาที ประมาณนั้น) ก็เห็นเค้าหันมามองเรานะ อืม เราก็ไปสั่งอาหารที่ counter ช่วงนั้น จะมีคูปองชิงโชคด้วย ก็จะได้มาใบนึง เราก็ยืนเขียนแล้วส่งทันที พอจะกลับมาที่โต๊ะ ก็เห็นผู้หญิงคนนั้น ก้มลงเขียนอะไร อยู่บนกระดาษเหมือนกัน (พนักงาน เพิ่งเอาอาหารไปให้) อืม เราก็นึกว่า เค้าคง เขียนคูปองด้วยล่ะนะ พอเรานั่งลง ปรากฏว่า สาวคนนั้น เดินเอากระดาษมาวาง ที่โต๊ะเรา แล้วก็เดินจากไปเลยอ่ะ อึ้งนิด ๆ (ยังไม่ได้อ่าน มองตามอยู่) เข้าข้างตัวเอง - อ๊ะ เขียนเบอร์โทรให้เหรอวะเนี่ย เกิดมายังไม่เคยได้ วันนี้โชคดีจัง มองโลกในแง่ร้าย - อ๊ะ ฝากคูปองให้เราหยอดตู้หรือเปล่าวะ แล้วมัยไม่เดินไปเอง พอสาวคนนั้น ลับสายตาไป เลยแกะกระดาษออกอ่าน เป็น slip ครับ (เบอร์โทร แหง เย้) "ขอโทษค่ะ คุณไม่ได้รูดซิป" ............ อึ้งงงงง .......... ตูเดินห้างไปแล้วตั้งหลายรอบ จากตั้งใจมาดู Lord of The Ring กลายเป็นมาโชว์ หลอด of กางเกงลิง ............ ไม่รู้สาว chester เห็นรึป่าว รู้แต่รีบยัด ๆ ๆ แล้วก็ไม่ไปกินอีกหลายวัน จากคุณ : อยากรู้อยากเห็น - [29 เม.ย. 45 10:10:03]

ความคิดเห็นที่ 160 When i was studing in the university, I had to go through the expressway everyday. One day when I passed the security booth to exit the university instead of giving him the expressway coupon! จากคุณ : Hong - [29 เม.ย. 45 10:24:11]

ความคิดเห็นที่ 161 Sorry...instead of giving him the pass card I gave him the expressway coupon. It took me like 2-3 mins before I realized what i did wrong after the guard gave me back the coupon and told me "this is not an expressway booth nong". จากคุณ : Hong - [29 เม.ย. 45 10:28:49]

ความคิดเห็นที่ 162 BTS วันนั้นมีธุระ ต้องถือกระเป๋าเอกสารแบบสะพายขึ้น BTS ไปด้วย กระเป๋าค่อนข้างใหญ่ เอาไงดีหว่า จะฝ่าด่านที่รูดตั๋วไปยังไงดี คิดแล้วก็เอากระเป๋านำหน้า สอดบัตรเสร็จแล้ว ทางเปิดแล้ว กระเป๋านำหน้าไปก่อน แต่ตอนที่ตัวมันจะผ่านไปดิ ประตูมันดันปิดก่อนจะพ้น หนีบไปโดนไอ้นั่นเข้าเต็มๆ โอ๊ยย! จะร้องก็ไม่ได้ คนอยู่เยอะ ต้องเก็กเดินไปเหมือนไม่เจ็บ แง่งง! ตอนเดินผ่าน เล่นเดินแบบตะแคงด้วย (เพราะสะพายกระเป๋าอยู่) BTS ปิดได้ตรงเป้าหมายพอดีมาก ไม่ทราบว่าเครื่องมี sensor เอาไว้ใช้ลงโทษผู้โดยสารที่มีสัมภาระเกินหรือไงหรือเปล่าไม่ทราบ ตั้งแต่วันนั้นมา เวลาจะผ่านประตูทีไร เป็นได้เสียวทุกที รีบเดิน รีบผ่าน อาทิตย์กว่าแล้วยังไม่หายเสียว เพิ่งมาสังเกตเห็นทีหลังว่า ที่ประตูมันมีรูเล็กๆ สอง สามรู มันน่าจะใช้ระบบเซ็นเซอร์แสง วันก่อนกระเป๋าผ่านไปแล้ว มันเลยเข้าใจว่าคนเดินผ่านไปแล้ว เลยปิด เพื่อนๆ ระวังด้วยละกัน ....เจี๊ยกกกก! จากคุณ : jack - [29 เม.ย. 45 10:35:27]

ความคิดเห็นที่ 163 เรื่องที่จะเล่าจัดเป็นเรื่องน่าอายมาก ไม่รู้จะขำรึป่าวแต่รับรองว่า เรื่องขำขันที่คนอื่นเล่าอ่ะ เรื่องนี้ขันกว่า เรื่องมีอยู่ว่าสมัยเรียนมหาลัย เราไปเที่ยวบ้านเพื่อนคนหนึ่งที่ต่างจังหวัดกันโดยไปกันเป็นกลุ่ม ขากลับก็แวะเที่ยวตลาดกันก่อน เราก็เดินกับเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งที่สนิทกันมากเพราะเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันตั้งแต่ปีหนึ่งแต่ไม่ได้เป็นแฟนกันนะ เพราะเขาก็มีแฟนอยู่แล้ว ส่วนเราก็มีแฟนเหมือนกันแต่ก็แอบปลื้มเพื่อนคนนี้นิดๆ ทีนี้พอเดินเที่ยวกินโน่นกินนี่เพลินๆเราก็ปวดฉี่อ่ะ แต่แถวนั้นไม่มีห้องน้ำสาธารณะอ่ะ พอดีมี รร.มัธยมอยู่ใกล้ๆ แต่เป็นรร.ชายล้วนอ่ะ แต่เราไม่ไหวเพื่อนผู้หญิงคนอื่นเขาไปเดินอีกที่ รอต่อเนี่ยมีราดแน่ เราก็เลยตัดสินใจว่าห้องน้ำชายนี่แหละวะ ขอเพื่อนให้ไปเฝ้าหน้าห้องน้ำหน่อยเผื่อมีใครผ่านมา ห้องน้ำชายในรร.นั้นไม่ได้มีส่วนที่ต้องเดินเข้าไปในห้องแล้วถึงแยกเป็นห้องๆแบบห้องน้ำหญิงไง คือเป็นห้องเรียงกันประมาณ6-7ห้อง หันหน้าออกมาด้านนอก ส่วนโถฉี่อยู่ข้างหลังห้องน้ำ อ่างล้างมืออยู่ด้านข้าง เราก็กลัวไงก็กำชับเพื่อนว่าแกยืนตรงนี้นะเผื่อใครมา จะได้บอกว่ามีคน ทีนี้ไอ้อารามรีบร้อนก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำ ปิดประตู รูดกางเกงแล้วก็ฉี่ ๆๆๆๆๆ เสียงดังมาก ก็มันอั้นมาสุดๆ เปิดก็อกก็ไม่ได้ มันมีที่เปิดอยู่ห้องริมสุดแล้วอ่างน้ำมันเชื่อมกันทุกห้องอ่ะ เพื่อนที่อยู่ข้างนอกก็คงเขินเลยกระแอมออกมา เรางี้เขินกว่าอีกแต่มันปวดอ่ะ เราก็หาอะไรแก้เขิน ไม่รู้นึกไง...เราก็คว้าขันน้ำตักน้ำสาดใส่ประตูกะแก้เขิน(สาดยังไงก็ไม่เปียกเขาหรอก แต่เขินอ่ะ) ทีนี้คงเป็นความซวยของเราที่ใส่ประตูไม่แน่นทีแรก จิงๆกลอนที่ใส่คงเข้าไปแค่หลวมๆแต่รีบอ่ะ ประตูก็เปิดผางออกไป โอโห......ความรู้สึกสุดบรรยาย ช๊อคอ่ะ ฉี่หดเลยอ่ะ คือห้องน้ำมันคงไม่ได้เป็นห้องน้ำห้างแบบน้องคนก่อนเล่าที่เป็นโถนั่งราบ แต่ห้องน้ำโรงเรียนมัธยมมันเป็นห้องน้ำแบบนั่งยอง และก็ยกระดับลอยเด่นมาสักฟุต แล้วเราหันหน้าออกมา มือหนึ่งถือขันสีแดง อีกมือจับเสื้อเอาไว้ข้างหลัง เพื่อนเราเนี่ยยืนมองห่างจากเราสักสองเมตร เขาก็ตกใจยืนช๊อค แต่ตามันก็มองอ่ะ นึ่งกันอยู่สักวินาทีได้ แต่เรารู้สึกนานมากเลย ไอ้ส้วมเจ้ากรรมก็ไม่รู้ออกแบบบ้าอะไรประตูเป็นแบบเปิดออกอ่ะคงเป็นเพราะส้วมมันเล็กถ้าเปิดเข้ามันจะติดระดับฐานที่ยกอ่ะเราเลยปิดไม่ได้ เราก็เอาขันที่ถืออ่ะมาปิดสินค้า แต่มันคงเห็นตัวอย่างสินค้าเราหมดเลยอ่ะ เราก็ตวาดเขาไปมองอยู่ได้ปิดประตูสิ เขาก็เลยอ้อมแอ้มบอก ไม่กล้าเดินเข้าไปเดี๋ยวหาว่าจะเข้าไปดูชัดๆ เราก็ด่ามันในใจแค่นี้ยังไม่ชัดพอรึไงวะ เพื่อนเราก็ก้มหน้าเดินเข้ามาปิดประตูแล้วก็บอกว่าเดี๋ยวจับให้ เรานั่งฉี่จนเสร็จ น้ำตาไหลไปด้วยไม่รู้เป็นไร นึกด่าตัวเองความสะเพร่าแท้ๆ หมดกันตู พอออกมาเราก็เดินเงียบกันมาเลยนะ ขากลับก็ต้องนั่งกะมัน ไม่กล้าผิดสังเกตเพื่อนคนอื่น พอขึ้นรถก็นั่งนิ่งๆกันนานมากจนหันหน้ามาเจอกันจะพูดอะไรพร้อมกัน จนหัวเราะทั้งคู่แล้วเราก็นั่งทุบเพื่อนคนนี้ไปหลายอัก แล้วก็หัวเราะ จนเพื่อนคนอื่นถามไอ้คู่นี้เป็นอะไรกันนักหนา ตอนหลังก็เลยกลายเป็นมุขแซวที่รู้กันสองคน เวลาใครเล่าเรื่องตลกกัน พเอนคนนี้ก็จะแซวว่าให้หมวยมันเล่าสิ รับรอง ขันกว่าเธอ คนอื่นก็ไม่รู้เรื่องก็คะยั้นคะยอเล่าสิหมวยๆ เราก็ถามอะไรแกมุขอะไรแก เพื่อนคนนี้ก็เลยกระซิบบอก ก็แกอ่ะขันยังปิดไม่มิดก็ขันกว่าสิ ........ แค้นก็แค้น อายก็อาย มานึกตอนนี้ก็ขำ จนบัดนี้ก็ยังเป็นเพื่อนรักกันอยู่นะค่ะ ยังเคยขู่เขาเลย ถ้าแฟนชั้นรู้แล้วโกรธนะแกรับผิดชอบชั้นด้วย เขาก็ถามว่าเรื่องอะไรอ่ะ เราก็บอกก็แกเห็นชั้นหมดแล้วอ่ะ มันยังมีหน้ามาบอก เห็นไม่ชัดหรอก พอดีตอนนั้นตกใจ มาได้สติตอนมีขันมาบังแล้ว แต่บังไม่มิดหรอกนะ ...กรี๊ดดดดดดดดดดด เดี๋ยวนี้แต่งงานกันไปแล้วทั้งคู่แต่ก็มีเรื่องนี้แหละรู้กันสองคน รู้กันหมดก็วันนี้แหละ เฮ้อ......ขันกว่ามะ จากคุณ : หมวยขันกว่า - [29 เม.ย. 45 11:24:15]

ความคิดเห็นที่ 164 โอย ตลกๆ เอาอีกๆๆ จากคุณ : monki - [29 เม.ย. 45 11:46:22]

ความคิดเห็นที่ 165 อืม.....................ขันจริงๆ ฮาาาา......... จากคุณ : ตุ้มเม้ง - [29 เม.ย. 45 12:17:13]

ความคิดเห็นที่ 166 น้อง ๆ คุณบราวนี่ใจร้ายจังเนอะ ไม่ยอมบอก ที่จริงบอกก็ได้ว่า "พี่ ๆ อุลตร้าแมนพี่ ยิงลำแสงใส่ผมบ๊อยบ่อย" :D คุณขันกว่าก็ขำ :D ดีนะ ไม่เห็นกันหลายคน จากคุณ : อยากรู้อยากเห็น - [29 เม.ย. 45 14:08:56]

ความคิดเห็นที่ 167 แหะๆๆ ของเราก็มีเหมือนกันนะ อืมม์ จำได้ว่าตอนนั้นอยู่ป.6 เป็นรุ่นพี่แล้วล่ะ มีอยู่วันนึงลืมทำการบ้านมา ก็เลยยืมเพื่อนลอกการบ้านตอนเช้า จนกระทั่งจะแปดโมงเคารพธงชาติ อาจารย์ก็เรียกนักเรียนให้มาเข้าแถว คนก็เริ่มเยอะขึ้น อ้อ .. ห้องเรียนเราอยู่อาคารหน้าเสาธงเลย เราก็รีบๆปั่น จนกระทั่งเสร็จก็รีบวิ่งจะลงมาเข้าแถวเพราะสายแล้ว ทีนี้อาคารโรงเรียนเราจะเป็นแบบไม้เก่าๆ หน่อยอ่ะ เสียงมันก็จะดังมากเพราะเราวิ่งอ่ะนะ นักเรียนที่เข้าแถวอยู่ข้างล่างก็จะหันมามองกันอ่ะ เราก็ยังไม่สนใจตั้งหน้าตั้งตาวิ่งลงบันได .. เจ้ากรรม .. (ของคนลอกการบ้านเพื่อน) สะดุดขาตัวเอง ตกบันไดอ่ะ แบบว่าหน้าไถมาตามขั้นบันไดเลยอ่ะ เหมือน superwoman กะลังบินยังไงยังงั้นเลย จนกระทั่งถึงพื้นขั้นสุดท้าย.. กระโปรงก็เปิด กางเกงในลายการ์ตูนของเรา โชว์ออฟ .. ต่อหน้าประชาชี .. เสียงดังมาก ตึงๆๆๆๆๆๆๆ ทั้งโรงเรียน หันมามองเป็นตาเดียว .. อายสุดชีวิต แถมอาจารย์ยังประกาศหน้าเสาธงประมาณแบบว่าให้รีบมาเข้าแถวเมื่อได้ยินเสียระฆัง จะได้ไม่รีบวิ่งจนตกบันไดแบบเหตุการณ์เมื่อกี้อีก .. 55555555 ขำทั้งโรงเรียน .. เซ็งเลยตู จากคุณ : เอ๋ค่ะ/แวะมาเล่าให้ฟังมั่งจิ - [29 เม.ย. 45 14:37:34]

ความคิดเห็นที่ 168 เป็นสาวออฟฟิศ ที่ที่ำทำงานตั้งอยู่บนเส้นถนนสุขุมวิทอันหรูเริ่ด ทุกเช้าใส่สูทพรีเซ้นท์เต็มที่ว่าเป็นพนักงานออฟฟิศแบบมืออาชีพมากค่ะ เดินเฉิดฉายหาซื้ออะไรนิดหน่อย ๆ แบบกิ๊บเก๋เป็นอาหารเช้า เดินทุกวันจากแม่ค้าและคนขายของละแวกนั้น จำหน้าตาได้เป็นอย่างดี (แต่ไม่ได้ทักนะคะ แค่จำหน้ากันได้) โดยเจ้าขายแซนวิชศิริวัฒน์ที่คนเดิมมาขายทุกวันที่้หน้าตึก เพราะเขาชวนซื้อทุกวัน แต่ไม่ซื้อเพราะไม่ชอบกินแซนวิช ที่ทำงานมีทางขึ้นเป็นบันไดหรูหราอลังการมาก อยู่ข้างหน้าตึก ฝรั่งเดินกันขวักไขว่ผสมทุกชาติ จีน ไทย แขก ฮ่องกงมีหมด บนตึกนี้เป็นออฟฟิศของหลาย ๆ สถานฑูตด้วย ทุกวันเดินขึ้นตึกก็จะสวมส้นสูง (ก็สาวทำงานนี่คะ จะให้สวมส้นเตี้ยได้อย่างไร) ไฮไซเดินเยื้องย่างขึ้นตึกไปอย่างสง่าผ่าเผย วันเกิดเหตุช่วงเวลาออฟฟิศกำลังเข้า คนเพียบ ตอนนั้นกำลังเดินออกจากออฟฟิศเพื่อไป site งา่นที่ระยองโดยมีคนขับรถจอดรออยู่หน้าตึกพร้อมเปิดประตูให้ด้วย ดูดีซะ อารามรีบ ส้นรองเท้าเข้าไปติดอยู่ในร่องบันได ปกติบันไดไฮโซจะออกเป็นกัดเป็นร่องเพื่อความงาม ผลที่เกิดคือหน้าทิ่ม เสียศูนย์อย่างรุนแรง พุ่งตกจากบันได้ประมาณ 5 ขั้นลงมาข้างรวดเดียวแบบไม่ตั้งเดิน พุ่งมาไม่พุ่งเปล่าเกี่ยวแขนเอาใครบางคนที่กำลังเดินขึ้นให้เป็นเพื่อนร่วมพุ่งด้วย หน้ามืดไปครู่หนึ่ง โอยเกิดอะไรขึ้นเนี่ย ลืมตาอีกที เหมือนโลกหยุดหมุน เงยหน้ามองไปรอบ ๆ โปรดจินตนาการว่าตอนเช้าทุกอย่างหน้าออฟฟิศทำงานจะวุ่นวายมาก คนเดินเข้าเดินออก รถจอดรับส่ง คนซื้อของ ร้อยแปด ทุกอย่างหยุดหมดมองมาที่นี่ที่เดียวคล้าย ๆ โดนนาฬิกาหยุดเวลาของโดเรมอน พระเจ้าช่วย ทำไงดี ทำไงดี มองไปไกล ๆ เห็นคนขายแซนวิชศิริวัฒน์หยุดค้างท่าหยิบแซนวิชใส่ถุง โธ่เว้ย ชีวิตไฮโซของเราพังหมดเลย แล้วเราจะมีหน้าเดินเชิดอีกเหรอเนี่ย ก่อนจะคิดอะไรได้ใครบางคนที่โดนบังคับให้พุ่งตามเราลงมาด้วย ก็พูดขึ้นว่า "ช่วยลุกได้ไหมครับ" จ๊ากเขาเป็นผู้ชาย ฉันกำลังนอนทับอยู่บนตัวเขาและ...และ..เขากำลังนอนอยู่ใต้จั๊กกะแร้ชั้น โธ่...โธ่ แง โดนไปเต็ม ๆ เลยคุณ เพราะถอดสูทออกเตรียมนั่งรถ ใส่แขนกุดข้างในด้วย (เป็นลมไปรึยังเนี่ย) โว้ย! รีบตาลีตาเหลือกลุกขึ้นมา เข่าก็แตกเพราะเอาเข่าลงขอโทษขอโพยโดยไม่มองหน้าเขาเลย ผู้ชายหลายคนพยายามพุ่งเข้ามาเพื่อประคอง สะบัดทิ้งหมด โอ้ย! ขอร้องอย่ามายุ่ง นาทีนี้อยากอยู่คนเดียว ตะเกียกตะกายยืนขึ้น รองเท้าหักไปข้าง รีบเดินแบบเป๋ ๆ ไปหาคนขับรถที่่จอดรออยู่ คนมองกันทั้งบาง เกือบจะเดินถึงรถก็มีคนเรียกเบา ๆ ว่า "เดี๋ยวครับคุณ" "โอ้ย ใครเรียกอีกนะ มีธุระอะไรเร่งด่วนหรือไง" (คิดในใจ) "ึค่ะ มีอะไรคะ"ื (ทำเสียงเข้มให้รู้บ้างว่ามันไม่ตลกนะยะและชั้นก็ไม่เป็นอะไรด้วย จริง ๆ แล้วเป็นอะไรมาก) "เอ่่อ คือกระโปรงคุณครับ" ว๊าก กระโปรงมันพับขึ้นมาถึงเอวแน่ะ โชว์กางเกงลิงสุดฤทธิ์สงสัยพับมานานแล้ว ตั้งแต่ล้มแต่ไม่รู้ตัว รีบเอามือปัดกระโปรงลง พุ่งตัวเข้าไปในรถอย่างรวดเร็ว บอกให้คนขับรถพาชั้นออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุดก่อนที่จะลืมตัวทำอะไรด้วยความขาดสติ จากนั้นมาไม่เคยแวะเดินไฮโซเฉิดฉายอยู่้หน้าออฟฟิศหลายเดือน เวลามาทำงานก็เอารถไปจอดแล้วขึ้นลิฟท์ที่จอดรถไปที่บันไดหนีไฟ เดินอ้อมจากบันไดหนีไฟเข้าออฟฟิศเอา ทำแบบนี้อยู่นาน จนตายใจคิดว่าทุกคนคงลืมแย้ว ใครไม่รู้ก็บอกว่าท่าจะบ้าเดินเท้าขึ้นบันได 10 ชั้นทุกวัน (ที่ทำงานอยู่ชั้น 15) แก้ตัวไปว่าอยากออกกำลังกายลดหุ่นค่ะ ที่ไหนได้วันหนึ่งแวะซื้อแซนวิชเพราะตื่นสาย ก้มหน้าก้มซื้อเพื่อรีบขึ้นตึก ทุกอย่างเรียบร้อยดี จนจ่ายเงินเสร็จคนขายแซนวิชบอกว่า "วันนั้นหกล้มเจ็บไหมครับ" โว้ย ไม่กินอีกแล้วแซนวิชศิริวัฒน์ ไม่ได้แอนตี้เจ้าของแต่โมโหพนักงานขายค่ะ จากคุณ : lili - [29 เม.ย. 45 15:16:16]

ความคิดเห็นที่ 169 เอ้อ มาเสริมค่ะ ประสบการณ์ เหมือนคุณเอ๋็ เลยเหมือนนัดกันเลยนะคะ เล่าเรื่องตกบันได เห็นกกนเหมียนกัล จากคุณ : lili - [29 เม.ย. 45 15:19:45]

ความคิดเห็นที่ 170 555555 คุณ lili เล่าได้มันมากคับ จากคุณ : ไคเซอร์ โซเซ่ - [29 เม.ย. 45 17:08:41]

ความคิดเห็นที่ 171 หิวน้ำ.... วันนั้นครอบครัวจะไปทำธุรด้วยกันทั้งครอบครัว ก็เป็นธรรมดาประสาครอบครัวใหญ่ กว่าจะรวบรวมกันครบก็นานพอสมควร กว่าอาเจ๊อาเฮียจะมากันครบ พอมาถึงอ้าว..รถตั่วเจ๊แอร์เสียครับก็ต้องรีบเอาไปซ่อมแอร์ ด้วยความรีบร้อนกะลังหม่ำบะหมี่แห้งยังไม่ทันหมดชามเลย อ๊ะ...ไม่เป็นไรไปกินต่อในรถก็ได้ ถึงร้านแอร์หมี่หมดชามพอดี ก็หิวน้ำซี...ควานๆหาที่หลังเบาะได้น้ำมากระบอกนึง ก็อั๊กๆๆๆดื่มด้วยความกระหาย อ๊ะ...ทำไมน้ำมันเผื่อนๆงี้ฟะ... เอามาดูเอ...สีออกเหลืองนิดๆแฮะ อืม...คงเป็นยาของ"ไอ้ลิตเติล"มันละมั้ง(ชื่อหลานวัยสามขวบ) ยาเด็กคงไม่เป็นไรหรอกดื่มๆๆๆๆๆต่อจนอิ่มพอดี เปลี่ยนสายพานแอร์เสร็จกลับมาบ้าน ด้วยความสงสัยหยิบกระบอกน้ำของกลางที่เหลือหลักฐานอยู่นิดหน่อยติดกนกระบอก มาถามอาเจ๊พอถามเสร็จเจ๊ถามกลับว่า...เอ็งกินจนหมดเลยเหรอ พอเราพยักหน้าเท่านั้นแหละได้เฮกันทั้งบ้าน.....บางคนลงไปนอนกลิ้งเลยแหละ.......พอหายหัวเราะอาเจ๊มาเฉลย....ว่าที่:-)แ_กไปน่ะมันเยี่...วไอ้เติลมัน...........ฮ่า...... จากคุณ : แมงปอ - [29 เม.ย. 45 17:27:08]

ความคิดเห็นที่ 172 ส่งต่อมาให้อ่าน จากคุณ : thanajapa@hotmail.com - [29 เม.ย. 45 18:45:54]

ความคิดเห็นที่ 173 โอ้ยยย อ่านมาหลายวันแล้วทนไม่ไหวต้องมาเล่ามั่งค่ะ ถ้าคนขึ้นรถไฟฟ้าบ่อยๆอาจเจอเรื่องหน้าแตกแบบนี้บ้างนะคะ คือว่าวันนั้น เสียบตั๋วเข้าไปในช่องเพื่อที่จะเข้าไป ก็งงว่าทำไมมันไม่เปิด เสียบๆไปตั้งหลายรอบ แล้วก็เลยไปโวยกับพนักงานว่าทำไมประตูไม่เปิดคะเนี่ย พนักงานเค้าก็ถามว่าหมดอายุแล้วหรือยังครับ เราก็ก้มมองที่ซองบัตร สรุปว่าหมดแหล่ว โอยยย ดันโวยวายซะะะ อายจริงๆ เลยต้องงุดๆๆหาตั๋วที่มันใช้ได้ในกระเป๋า แล้วเป็นอย่างนี้บ่อยมากค่ะ เลยไม่รู้ว่าทำไมไม่รู้จักทิ้งเวลาตั๋วหมดอายุแล้ว อีกครั้งเป็นแบบนี้เหมือนกัน เราก็เลยงงว่าทำไมมันเปิดไม่ได้นะ เราทิ้งใบเก่าไปแล้วนี่หน่า สรุปว่าทิ้งผิดใบค่ะ ดันทิ้งใบใหม่ไป เลยต้องเดินกลับไปที่ออฟฟิส ค้นถังขยะหาตั๋วรถไฟฟ้า (ดีนะที่หาเจอยังไม่มีใครเก็บขยะไปทิ้ง) มีอีกเรื่องตอนเรียน ม.ต้น ที่โรงเรียนเราจะมีวิชาคหกรรม ซึ่งจะมีทำขนมต่างๆ ทีนี้อาจารย์วิชาคหกรรมจะทำขนมมาเพื่อขายด้านล่างของตึกด้วย เราก็เป็นเด็กดี อาสาถือถาดขนม ซึ่งมี ขนมปังเป็นก้อนๆเรียงกัน เด็มเลย ตอนนั้นยังเด็กอยู่ ถาดขนมเลยดูใหญ่มาก เราก็เดินอย่างระวังมาก ลงบันได ทีนี้ไม่รู้ไปสะดุดอะไร ล้มลงมาประมาณ 3 ขั้นได้ แล้วนอนท่าตุ๊กแกเกาะพื้นเลย ตอนนั้นอายยมากเพราะว่าเพื่อนๆก้อช่วยกันถือลงมาเพียบ เท่านั้นไม่เท่าไหร่ ดันนอนทับขนมที่อาจารย์ทำอีก โอยยยคิดดูขนมที่จะต้องเอาไปขายโดนเราทับซะแบน เพื่อนๆก็หัวเราะกันใหญ่ ไม่คิดจะช่วยเก็บกันซักคน แต่ดีนะที่เพื่อนไม่บอกอาจารย์ สรุปว่าขนมยังถูกตั้งขายอยู่ ใครซื้อไปกินก็ซวยไปล่ะค่ะวันนั้น จากคุณ : san-x - [29 เม.ย. 45 19:12:49]

ความคิดเห็นที่ 174 อ่านมาของหลายท่านแล้ว ฮาสุดๆเลย ขอเล่าด้วยคน.... เรื่องเพิ่งเกิดขึ้นไม่นานนี้ คือเรากับแฟนเราจะเข้าไปซื้อของกันที่ supermarket ในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ทีนี้ก่อนจะเข้าไปใน superน่ะ เค้าก็จะมีตัวที่กั้นไว้ให้คนเข้าไปทีล่ะคน( ไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไร ลักษณะเป็นก้านๆน่ะ แล้วเวลาเรากำลังเข้ามันก็จะหมุน อันนึงมี 3 ก้านมั้ง) เราก็เดินนำหน้าแฟนเราเข้าไป ทีนี้เราก็หันหลังเพื่อจะถามแฟนว่าตกลงเราจะซื้ออะไรกันก่อนดี พอหันไปก็.... อ้าว! แฟนเราหายไปไหนหว่า ปรากฏว่าเค้าล้มอยู่ตรงหน้าเครื่องนั้นพอดี แล้วแบบ....เอามือกุมเป้า เราก็ตกใจ เดินไปถามว่าเป็นอะไร เค้าก็ตอบว่าสงสัยเค้าคงเดินติดกับเราเกินไป จังหวะที่เรากำลังจะเข้าแล้วไอ้เครื่องนั้นมันหมุนอยู่ ก้านของเครื่องหมุนมันไปโดนตรงนั้นของเค้าเต็มๆเลย (หุหุ ฟังแล้วก็ขำน่ะ แต่ไม่กล้าหัวเราะ) แล้วมีคนเห็นเพียบเลย.... (เป็นวันอาทิตย์ช่วงบ่ายซะด้วย อายคูณ 2) เราเห็นมีหลายคนแอบขำด้วย แล้วที่สำคัญเค้าลุกไม่ไหวน่ะ นอนกุมตรงนั้นอยู่นั่นแหล่ะ เราก็มัวแต่อึ้งๆ ไม่ได้ช่วยเค้าทันทีน่ะ ล้มไม่ถึงหนึ่งนาที รปภ เข้ามาถามว่าคุณเป็นอะไรรึเปล่า คนก็แบบเริ่มมามุงแล้วน่ะ แฟนเรารีบลุกขึ้นทันทีโดยอัตโนมัติเลย (ทั้งๆที่ยังเจ็บสุดๆ ) บอกว่าเปล่าครับ ไม่เป็นอะไรหรอก พูดเสร็จคุณพี่เธอก็รีบจ้ำอ้าวเดินออกจาก super ทันทีโดยที่ไม่ได้อะไรติดมือกลับบ้านไปเลย เรางี้แทบตามไม่ทัน แล้วยังมีการบอกว่าวันหลังไม่มาที่นี่แล้ว ทางเข้าแย่มาก เฮ้อ! น่าฉงฉานจริงๆ hihi จากคุณ : แมวกะโปโล - [29 เม.ย. 45 19:27:12]

ความคิดเห็นที่ 175 โอย ขำกลิ้ง โดยเฉพาะเรื่องของคุณ lili จากคุณ : vigor - [29 เม.ย. 45 19:51:22]

ความคิดเห็นที่ 176 เราเล่ามั่งละกันนะ เพิ่งจะมานึกออก นึกแล้วฮาทุกที สมัยที่อยู่ ป.3 นะ ที่โรงเรียนทุกวันศุกร์เค้าจะมีการสวดมนต์ก่อนจะกลับบ้าน ช่วงหลังของการสวดมนต์ก็จะให้ยืน แล้วแบบว่าเด็กอ่ะนะ ยืนนาน ปวดฉี่ก็ปวด เอ ทำไงดีหว่า แบบว่าเราก็อึดสุดๆๆแล้วนะ พยายามทนๆๆ แล้วก็ทน แต่ว่ามันไม่สามารถทั้งๆๆที่การสวดมนต์ก็จะจบแล้วอ่ะนะ ฉี่..เอ่อ มันก็ค่อยๆๆไหลมานองพื้น จุ๊ๆๆ ยัง ยัง ยังไม่มีใครเห็นนอกจากเรา เพราะทุกคนไม่มีใครก้มหน้า มีแต่เราที่รู้ว่าตัวเองอ่ะ ปล่อยออกมาแล้ว เวรกรรม ทำไงล่ะเนี่ย พอดีเลย ไอ้เพื่อนข้างๆๆ โต๊ะข้างๆๆน่ะ มันเป็นผู้ชาย มันก็หันมามองพอดี มันก็ยังไม่รู้นะว่าเป็นฉี่ ก็ทำท่าบุ้ยๆๆแบบว่าถามว่า น้ำไรเหรอ อะไรประมาณนั้น นองพื้นเลย (แบบว่าถามออกเสียงไม่ได้เพราะว่าตอนนี้ยังต้องยืนร้องเพลงสวดมนต์อยู่) พอการสวดมนต์เสร็จสิ้น ครูเค้าก็เดินมาถาม ว่า หนู น้ำอะไรเหรอ พอดี๊เลย ด้วยไหวพริบของเรา ใต้โต๊ะอ่ะมีแก้งโค้กอยู่พอดีวางซ้อนๆๆกันอยู่ เราก็เลยบอกว่า "อ๋อ หนูทำน้ำในแก้วหกน่ะค่ะ ครู" แล้วแบบว่าประมาณว่าเราเป็นลูกศิษย์คนโปรด ครูก็เลยหันไปบอกไอ้เพื่อนผู้ชายนั้นอ่ะ ว่า "นี่ ช่วยเพื่อนเค้าเช็ดหน่อยนะ เอาผ้ามาเช็ด ตานั่นก็ ต้องเช็ด เราเด้ พลิกสถานการณ์มาก ฮาๆๆๆ ตานั่นก็ยังไม่รู้แหละว่าที่เช็ดไปอ่ะ ฉี่เรา ก๊ากๆๆๆ ตอนนี้เด็กนะ 9 ขวบเอง เหอๆๆ จากคุณ : ตัวแสบ - [29 เม.ย. 45 21:19:13]

ความคิดเห็นที่ 177 ช่วง 2 - 3 ปีหลังมานี้ผมไม่ได้ไปกรุงเทพฯบ่อยนัก มีครั้งหนึ่งได้ไปขึ้รถไฟฟ้า ซึ่งเป็นเรืองที่แปลกใหม่สำหรับคนต่างจังหวัด เอาเป็นตอนเปิดใช้ได้ไม่นาน ด้วยความที่เป็นคนถนัดซ้าย แต่ที่สอดตั๋วเป็นทางขวา เราต้องสอดตั๋วด้วยมือขวาประตูที่อยู่หน้าเราจะเปิด หากสอดตั๋วด้วยมือซ้ายประตูที่อยู่ด้านซ้ายจะเปิดแทน ด้วยความมั่น เพราะกลัวว่าใครว่าเป็นบ้านนอกเข้ากรุง ได้ตั๋วมาถือมือซ้ายสอดเข้าไปปรากฏว่าประตูไม่เปิดละซิ เราก็หน้าชาทันทีอ้าวทำไงดี.....ทันใดเห็นประตูด้านซ้ายเปิดรออยู่รีบพรวดเข้าไปอย่างฉิวเฉียด ไม่กล้ามองรอบข้างกลัวคนเห็นคนอมยิ้ม แต่คิดว่ามีน๊ะ!!! จากคุณ : 240734 - [29 เม.ย. 45 22:43:09]

ความคิดเห็นที่ 178 ที่ทำงานผมอยู่ชั้น 15 บนตึกใหญ่ใจกลางเมือง ซึ่งก็เกือบจะเป็นชั้นสูงที่สุดอยู่แล้ว ปกติผมมาทำงานเช้า ไม่เกิน 7 โมงก็มาถึง และผมมักจะฝากท้องที่ออฟฟิศเป็นประจำ (ฝากท้อง = อึ) วันนั้นผมท้องไส้ปั่นป่วน ลงรถเมล์เดินมาถึงตึก แล้วรีบวิ่งแจ้นขึ้นลิฟท์ โดยไม่รีรออะไรเลย ในลิฟท์มีแต่ตัวผมและความว่างเปล่าเท่านั้น ผมกดลิฟท์ และนับทุกวินาทีว่าเมื่อไหร่ ตัวเลขมันจะเลื่อนขึ้นไปจนถึง....ชั้น 15 มันคือวินาทีชีวิต....ผมเข้าใจความรู้สึกนี้แล้ว ฟังคนอื่นเล่า ไม่เท่าสัมผัสเองจริงๆ ลิทฟ์เลื่อนขึ้นเรื่อยๆ เลยชั้น 10 ไปแล้ว เดี๋ยวถึงๆ ความรู้สึกย่ามใจเริ่มเข้ามา ขณะที่ท้องก็เริ่มปั่นป่วนมากขึ้น ผมเริ่มทนไม่ไหว และ......ตดออกมา ทั้งเสียงทั้งกลิ่น ดูไม่จืดเลยคุณ เหม็นช้างตายได้เลย อ๊ะ...แต่ผมอยู่คนเดียวนี่ กลิ่นผมเองกลัวอะไร ชีวิตมันไม่ง่ายขนาดนั้น ไอ้น้องชาย ลิฟท์...ใช่ครับ มันหยุดที่ชั้น 13 เลขอาถรรพ์สมชื่อ ในใจผมลุ้นระทึก หวังว่ามันคงไม่.....เปิดออกมา และมันก็เปิดออกมาจนได้ พร้อมสาวผู้เคราะห์ร้ายรายหนึ่งยืนรอลิฟท์อยู่หน้าประตู โดยไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรกับเขาบ้าง ตามทฤษฎีครับ อากาศและกลิ่นย่อมลอยจากที่อุณหภูมิสูงมาต่ำ นั่นคือ กลิ่นก็ออกมาจากลิฟท์ครับ หญิงสาวผงะเล็กน้อย กลิ่นกระแทกจมูกเธอ ทำให้เธออึกอัก ในใจเธอคงคิดว่า จะเข้าไม่เข้าดีวะ ก่อนจะเดินเข้าลิฟท์ด้วยกลัวเสียมารยาท ในลิฟท์มีผมและกลิ่นรวมถึงสาวผู้เคราะห์ร้าย ที่หน้าเธอเหยเกมาก แต่หน้าผมชาไปเสียแล้ว ไม่คิดว่ามันจะเหม็นบรรลัยอย่างนี้ ได้แต่ทำหน้าเฉย เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ใครจะไปคิดครับว่าจะมีคนขึ้นอีก เช้าก็เช้า ชั้น 10 กว่าๆแล้ว ทุกวันนี้ผมเลือกที่จะเดินขึ้นทำงานครับ อ้างว่าเพื่อสุขภาพ แต่ความจริงแล้ว เขินครับ กลัวเจอเธออีก ผมเชื่อแล้วครับว่าฟ้ามีตาจริงๆ ทำผิดอย่าเผลอ ถึงแม้กล้องวงจรปิดในลิฟท์จะจับไม่ได้ก็ตามเถอะ จากคุณ : TK - [30 เม.ย. 45 01:54:42]

ความคิดเห็นที่ 179 สวัสดีครับ เพิ่งเคยมาอ่านกระทู้นี้ก็วันนี้แหละครับขำดี อยากเล่าเรื่องของตัวเองบ้างครับ คือเมื่อสมัยเรียนปริญญาตรี ผมมีวิชาหนึ่งที่ผมไม่ยอมลงทะเบียนมานานมากแล้วเพราะไม่ถนัดกว่าจะมาลงอีกทีก็ปีสี่แล้ว (เป็นวิชาปีหนึ่ง) ดังนั้นผมจึงมีอันต้องไปนั่งเรียนคนเดียวไม่มีเพื่อน ผมเลือกที่จะนั่งหน้าเพราะว่าหูตาไม่ค่อยจะดีแล้ว (อิอิ อย่างว่าคนมันแก่แล้ว) ครั้งหนึ่งขณะนั่งเรียนก็มี จม น้อย ส่งมาเป็นกระดาษลายหวานแบบที่สาว ๆ วัยรุ่นชอบใช้กัน เขียนกลอนบอกรักมาในกระดาษ ผมหันไปถามด้านหลังว่าใครส่งมา เขาบอกว่าไม่รู้เหมือนกันเพ่ ส่งมาไกล (วิชานี้เรียนห้องประชุมใหญ่) ผมจึงเกิดความประทับใจมาก คือ ผมเองรู้ตัวว่าหน้าตาดี แต่ไม่เคยมีสาวที่ไหนมาปิ๊งมาเป็นเวลานานแล้ว เลยประทับใจมาก สอบกลางภาคผ่านไป จม น้อยก็ยังส่งมาหาผมเกือบทุกครั้งที่ผมเข้าเรียน และผมก็เก็บไว้ทุกฉบับ ไว้อ่านกลอนใน จม เล่น และนั่นยังไม่พอ ต้องเอาไปอวดเพื่อน ๆ ว่า "เห้ย พวกเอ็งมีอย่างตูป่าว เนี่ยสาว ๆ ส่งมาให้เชียวนะเฟ้ย" นานวันเข้าผมก็พูดถึงน้องคนนี้ให้เพื่อนในกลุ่มฟังบ่อยเข้าจึงตั้งชื่อว่า น้อง "ปริศนา" (เว่อร์ซะ) และการเรียนครั้งสุดท้ายก็มาถึงก่อนสอบปลายภาค อาจารย์ต้องการ quiz ในชั้นเรียนและมีข้อบังคับว่าห้ามใช้ดินสอเขียนเพราะจะอ่านได้ลำบาก ให้ใช้ปากกาเท่านั้น ตัวผมเองก็ไม่มีปากกาติดตัวมาเสียด้วย ไอ้ครั้นจะยืมเพื่อนก็ไม่มีเพื่อนไปเรียนด้วยกัน ถามคนข้าง ๆ ก็มีกันคนละแท่ง ว่าแล้ว มานั่นเลย มีปากกาส่งมาจากข้างหลัง พร้อมกับโน๊ตว่า "ให้ยืมนะคะ" ผมงี้ดีใจจนตัวสั่น ตั้งใจว่าวันนี้แหละจะต้องเจอตัวน้องเขาให้ได้ ตอนพักครึ่งจึงไปบอกเพื่อนที่ไปเรียนวิชาอื่นว่ามารอดูสิ วันนี้ตูจะดักเจอหน้าห้อง พอหมดคาบผมก็รีบออกไปหน้าประตูใหญ่ พวกเพื่อน ๆ ก็รอแซวอยู่แล้ว ผมก็โบกปากกาไปมา "ของใครครับ? ๆ " ว่าแล้วมานู่นเลย "ของหนูเองฮ๊า" ประเทืองครับ ประเทือง ๆ ทันใดนั้นภาพเก่า ๆ ตลอดภาคการศึกษาก็ย้อนกลับมา กลอนที่เคยอ่านจนจำได้ คำพรรณนาพร่ำเพ้อถึงน้องปริศนาที่เคยพร่ำให้เพื่อนฟังมันย้อนกลับมาเล่นงานผม ฮือ แล้วเธอก็หยิบปากกาออกจากมือผม สีหน้าเหมือนจะร้องไห้ คงรู้ตัวว่าทำให้ผมผิดหวัง เหอ ๆ ทุกวันนี้ผมยังไม่เคยลืม และพวกเพื่อนมันก็ยังไม่เลิกล้อผมอ่ะ ปล. น้องประเทืองคนนั้นชื่อน้อง อิ๊ด มาจากชื่อจริง "อิทธิพล" แหละ จากคุณ : [-_-]][][][] - [30 เม.ย. 45 03:52:33]

ความคิดเห็นที่ 180 กว่าจะอ่านจบอ่ะนะ น้ำตาเล็ดเลย ขอเล่ามั่งนะ คือว่าเป็นเรื่องของแฟนเราเอง วันนึงหลังจากที่ไปส่งเราที่บ้าน ยังไม่ดึกเท่าไหร่ ช่วงนั้นถนนอักษะเปิดใหม่ๆ เค้าร้านอาหารเล็ก ๆข้างทางที่จะให้ลูกค้านั่งข้างถนนเปิดอยู่เยอะแยะ แม่ก้อเลยชวนเค้าไปลองทานดู เค้าก้อไป แล้วด้วยความอยากเอาใจ ด้วยความอยากเอาใจว่าที่แม่ยายเลยพยายามจะตักอาหารให้แม่เรา ..อะคุณแม่ครับ ปลาทอดกระเทียมครับ... แต่เค้าไม่ได้นั่งใกล้กะแม่เรา มันก้อเลยต้องเอื้อมเพื่อจะส่งอาหารให้ถึงจานแม่ยายได้ ที่นี้อาจจะเพราะเค้าไม่ถนัดกะการนั่งทานอาหารบนพื้น หรืออาจจะเพราะเกร็งที่อยู่ต่อหน้าว่าที่แม่ยายก้อไม่ทราบ เสียศุนย์อ่ะ... เค้าก้อเอียง เอียง เอียง แล้วก้อคว่ำลงไปที่ตักแม่เรา แล้วแถมยังลุกเองไม่ได้ด้วย เพราะขาขัดสมาธิอยู่ ในมือคุณชายเธอก้อยังไม่ปล่อยปลาทอดกระเทียมชิ้นนั้น แม่เราต้องช่วยยกหัวเค้าขึ้นจากตัก พยุงให้นั่งตามปกติได้ ก้อไม่มีอะไรมาก แค่อายยยยยยไม่หนึ่งยก กินได้ซักพักเค้าเริ่มปวดฉี่ เออ..ผมขอตัวไปห้องน้ำนะครับ.. เดินกลับมานั่งต่อ..แม่เราเริ่มหัวเราะเสียงดังลั่น เราถาม...มีอะไรเหรอ... แม่ว่า..แฟนหล่อนไม่ได้รูดซิปอ่ะ... แฟนเราก้อน่าตีจริง ๆ แทนที่เอามือปิด หรือก้มไปรูดซิปซะ กลับพูดว่า..จริงหรือครับ..แล้วก้อก้มไปดูโดยใช้มือสองข้างแหกกางเกงดู (คือในใจเค้าคงนึกว่าแม่เราพูดเล่น..เพราะตั้งแต่คบกันมาก้อมีครั้งนั้นครั้งเดียวที่เค้าลืมรูดซิป) ถ้าใช้จิตนาการตามก้อคงนึกภาพออกนะคะ ว่าการใช้มือดึงกางเกงเพื่อดูว่าตูยังไม่ได้รูดซิปจริงหรือเนี่ยมันทำให้ซิปกางออกมากกว่าเดิมซะอีก.. พอแยกย้ายกันกลับบ้าน แม่มาแซวเราว่า..แน่ใจเหรอว่าจะฝากชีวิตไว้กะคนแบบนี้.. โธ่ แม่ ก้อทุกทีไม่เป็นแบบนี้ซักหน่อย สงสัยเพราะอยู่ต่อหน้าแม่เลยเครียดมั้ง ทุกวันนี้ก้อเป็นโจ้กที่เล่ากันได้ทุกครั้ง.. จากคุณ : น้ำพริกกะปิกะปลาทูทอดกรอบๆ - [30 เม.ย. 45 08:07:34]

ความคิดเห็นที่ 181 มีเรื่องเล่าตลกๆ อีกเหมือนกันครับ ลองอ่านกันดูนะนครับ เรื่องมีอยู่ว่า วันหนึงผมกับพี่สาวขึ้นรถเมลย์ปรับอากาศ คนก็นั่งกันทุกที่นั่งผมกับพี่สาวเดินค่อนไปทางด้านหลัง ก็ยืนเกาะตามที่เค้ามีให้จับครับ มือหนึ่งถือหนังสือ อีกมือก็ยืนจับราวเอาไว้ พอดีจังหวะใกล้จะถึงป้าย ผมก็กดอ่อด กดก่อนร่วงหน้าพอสมควรครับ แต่รถเมล์คันดังกล่าวก็ยังคงขับเร็วเหมือนเดิมไม่มีทีท่าว่าจะจอด ผมก็เริ่มเดินมาที่ประตูครับ แต่ก็ยังไม่ถึงตรงทางลงหรอกครับ เวลาเดินก็ต้องมีจังหวะที่เราไม่ได้จับราว รถก็เบรกครับ แต่ที่เราไม่ได้จับอะไรไว้ ผมนี่วิ่งไถลไปที่ประตูระหว่างที่อีกมือว่างอยู่ต้องการจะคว้าหาที่จับครับ จังหวะนั้นเองผมจะเอือมมือไปจับ กลับไป ตบหัวผู้หญิงคนที่นั่งอยู่(แรงมากครับ) เราก็ไม่ทันได้ขอโทษยังอยู่ในช่วงไถล แถมไปชนผู้หญิงอีกคนที่รถอยู่ตรงประตูอีก เค้ากระเด็นไปนอนเลย ผมก็ยืนไม่เป็นท่าเลย หันกลับไปมองผู้หญิงคนที่โดนผมพลาดเอามือไปตบหัวเค้า หน้าตาเค้าโกรธมาก ตาเค้าแดงมากเลยครับ ผมก็ขอโทษ พอดีจังหวะประตูเปิดพอดี ผมก็รีบวิ่งลงเลยครับ พี่สาวก็งงว่าเป็นอะไร มาเล่าให้คนในบ้านฟังหัวเราะกันเลย สงสารผู้หญิงคนนั้นจังรู้ว่าแรงมากครับ อิๆๆ จากคุณ : จากคนชนเสา - [30 เม.ย. 45 09:14:20]

ความคิดเห็นที่ 182 มีแต่เรื่องของเพื่อน เค้าโหนรถเมล์อยู่ท้ายรถน่ะค่ะ แล้วเบาะมันจะเรียงเป็นแถวยาวๆ ใช่มั๊ยคะ ทีนี้รถมันเบรคแรงมากเลยเค้าตัวเตี้ยจับราวโหนไม่ได้แน่นเลยกระเด็นวิ่งถอยหลังไป..นั่งตักคนเบาะท้าย... ซึ่งเป็นพระด้วยค่ะ! จากคุณ : :> - [30 เม.ย. 45 10:52:10]

ความคิดเห็นที่ 183 ขำ comment 181อ่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า จากคุณ : monki - [30 เม.ย. 45 11:19:01]

ความคิดเห็นที่ 184 เราใส่กระโปรงสั้นบานด้วยขึ้นสะพานลอยแล้วลมดันพัดมาแรงมากอีกสงสารคนที่เดินตามมาเห็นโหมะเลย...วันนั้นดันใส่กกน.ตัวเก่าด้วยสีแดงแปรดเหมือนคนก่อนหน้านี้เลยที่ว่าเวลาจะทำเปิ่นนี่ชอบใส่กกน.เก่าๆประจำก็แหมใครจะไปรู้นี่คะว่าจะไปโชว์เมื่อไหร่น่ะ......ผู้ชายที่ขึ้นสะพานลอยตามมาก็ทำท่าตกใจแต่ไม่พูดอะไร.เรารีบจ้ำๆแล้วขึ้นรถเมล์ไปเลย จากคุณ : แอนนี่ - [30 เม.ย. 45 12:47:48]

ความคิดเห็นที่ 185 ขอเล่าบ้างสิ เรื่องของรุ่นพี่ เป็นหนุ่มหล่อแต่งตัวเท่ห์ มาดเนี้ยบ ตอนนั้น เครื่องแฟกซ์เพิ่งมีใช้ใหม่ๆ ในสำนักงาน พี่คนนี้ก็ไปยืนส่งงานที่แฟกซ์ กดเบอร์แฟกซ์ พอมีสัญญาณแฟกซ์ ก็กดปุ่มสตาร์ท เอกสารก็ไหลออก แกก็ทำอยู่อย่างนั้นสองสามหน จนสุดท้ายทนไม่ได้ แกหันไปถามพี่อีกคนที่นั่งอยู่ใกล้ๆ เครื่องแฟกซ์ว่า พี่ครับทำไมส่งแล้วมันไม่ไปซักทีครับ...แป่วววว จากคุณ : หมูหมู - [30 เม.ย. 45 13:17:18]

ความคิดเห็นที่ 186 เล่ามั่งฮะเกี่ยวกับรถเมล์เหมือนกัน เคยเดินทางไปกับรุ่นน้องผู้หญิงคนนึง ซึ่งในหมู่เพื่อนจะรู้ว่าน้องคนนี้เก็กมาก ไม่ยอมหน้าแตกเด็ดขาด ตอนนั้นโบกรถเมล์ขึ้นมาทางประตูหลังกันสองคนและไม่ได้นั่ง จังหวะที่น้องเขากำลังล้วงตังค์มือจึงไม่ได้จับราว รถเบรคแรงมากครับ น้องเขาเซจะล้มแต่ไม่ล้ม วิ่ง ๆ ๆ ๆ ไปตามแรงเบรคไปโผล่อีกทีข้าง ๆ คนขับเลยครับ คนบนรถเห็นแล้วก็อมยิ้มกันใหญ่ แต่...ไม่ครับน้องแกไม่ยอมเสียหน้า แกล้งทำเป็นถาม "เอ่อ พี่ พขร ค่ะ สายนี้ผ่านเวิลเทรด (สำเนียงฝรั่งจ๋าสุด ๆ) รึเปล่าค่ะ?" เท่านั้นยังไม่พอน้องแกเดินกลับมาหาผมบอกว่า "โอเคพี่คันนี้แหละผ่านแน่นอนตะกี้ไปถามมาให้แล้ว" เหอๆ จากคุณ : [-_-]][][][] - [30 เม.ย. 45 14:30:06]

ความคิดเห็นที่ 187 อิอิ เราก็มีค่ะแต่ไม่ได้หน้าแตกเองนะคะ ทำคนอื่นเค้าหน้าแตกค่ะ ตอนอยู่ ม.ปลาย ตอนนั้น ซีคอนเพิ่งเปิดได้ไม่นาน เราก็จะไปดูหนังกะเพื่อนอีก 3 คน รวมเราด้วยเป็น 4 คน ก็เรียกแท็กซี่ไป คนขับเค้าถามว่า"ไปไหน?" เราบอกว่า "ไปซีคอน" คนขับ "ครับแล้วไปไหนล่ะ??" เรา"ไปซีคอนค่ะ" คนขับ "รู้แล้ว แล้วจะไปไหนล่ะ" เรา (คิดในใจว่าคนขับทำไมกวนจังฟะ ชักฉุน เพื่อนๆ เราก็งงกัน) "ก็ไปซีคอนไงคะพี่ (!@#$#@%)" คนขับ (ทำเสียงโมโหมาก) "รู้แล้วว่าไป 4 คน (สำเนียงอีสาน) บอกอยู่ได้ แล้วจะไปไหนล่ะ" .............แป่ว..............วว เท่านั้นแหละเรากะเพื่อนๆ ก็หายฉุน กลายเป็นหัวเราะกันยกใหญ่ พี่คนขับเค้าคงงงเราเลยบอกใหม่ว่า "ไปซีคอนสแควส์ ค่ะ" เลยถึงบางอ้อ เฮ้อ กว่าจะได้ไป วันนั้นเลยไม่รู้ว่าเป็นเพราะเราพูดเหน่อรึเปล่าหว่า ก็เป็นคนกาญจนบุรีอ่ะค่ะ กว่าจะถึงซีคอนเรากะเพื่อนกลั้นหัวเราะจนรถสั่นไปตลอดทางเลยค่ะ เกรงใจพี่คนขับจัง.........ง จากคุณ : Funny Note - [30 เม.ย. 45 15:56:05]

ความคิดเห็นที่ 188 ชอของคุณ #179 อ่ะค่ะ น้องอิ๊ดชื่อน่ารักดี จากคุณ : คิกขุจัง - [30 เม.ย. 45 16:52:20]

ความคิดเห็นที่ 189 ประมาณต้นปีก่อน เรื่องมีอยู่ว่าเราไปเยี่ยมเพื่อนเเม่ทีป่วยเป็นมะเร็งที่โรงพยาบาลกันทั้งครอบครัว มีพ่อ เเม่ เรา พี่ชาย น้องสาว เราไม่เคยเห็นหน้าเพื่อนเเม่คนนี้มาก่อน หรืออาจจะเห็นเเล้วจำไม่ค่อยได้นี่เเหละ เเม่เเละพ่อเดินนำหน้า จากนั้นเป็นเรา น้องสาว เเละก็พี่ชาย ห้องที่ไปเป็นห้องคนไข้รวม มี2ฟาก (พอนึกออกใช่ไหมคะ ว่าเราเดินไปตรงกลางห้องเลย) ฟากละ6 เตียง เราเห็นเเม่เหมือนเดินไปหยุดที่เตียงซ้ายมือก่อนถึงหน้าต่าง เป็นคนไข้ผู้หญิงมีอายุประมาณเเม่เรา ต้องเป็นเพื่อนเเม่เเน่เลย เเละมีเหมือนครอบครัวเค้ารายล้อมรอบเตียงเลยนะประมาณ3-4 คนได้ เราก็เลยไหว้เค้าเเละพูดว่าสวัสดีค่ะตามมารยาทใช่ไหม เเล้วน้องกับพี่เราที่เดินตามกันมาก็สวัสดีเหมือนกัน ทุกคนในนั้นก็รับไหว้รวมทั้งคนไข้ด้วย เเล้วเราก็หันไปหาเเม่เพื่อเเม่จะเเนะนำลูกๆใช่ไหมหละ ปรากฎคุณเเม่สุดที่รักของดิฉันเดินเลยไปอีกเตียงนึงข้างกันนะเเหละ ดิฉันก็รู้ทันทีเลยว่าไหว้ผิดเตียงเเล้ว หน้าอายมากไม่รู้จะเอาหน้าไปซุกที่ไหนทั้งเราทั้งพี่เเละน้องหน้าชา เพราะพวกเค้าทุกคนก็มองสามพี่น้องตาปริบๆรอเราพูดอะไรซักอย่าง คงงงๆว่าไอ้เด็กสามตัวเนี่ยมันเป็นใครวะ เราอายมากเลยรีบหุบมือเเล้วรีบเดินไปเตียงข้างๆ(เพี่อนเเม่ตัวจริง) พร้อมกับพี่น้องเราน่ะเเหละ ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เพราะไม่รู้จะขอโทษอย่างไร เพราะพวกเค้าก็ขำหัวเราะนิดๆเเล้วก็มองตามด้วย คนนึงท่าทางจะเป็นลูกชายคุณป้าคนนั้นหน้าตาดีซะด้วย(อายุน่าจะประมาณ 20เหมือนเรา)โถ่เสียฟอร์มสุดๆอุตส่าห์เเต่งตัวจะสวย พ่อเเม่เราไม่รู้นะที่เราไปสวัสดีผิดเพราะลองนึกภาพดูว่ามันเกิดเร็วมากไม่กี่วิหรอก เเละเค้าเดินล่วงหน้าไปนิดนึงเเล้วด้วย เราสามพี่น้องก็มองตากันเเละอมยิ้มกลั้นขำกันใหญ่เพราะไม่อยากเสียมารยาทหัวเราะในโรงพยาบาลเเละต่อหน้าเพื่อนเเม่ที่ป่วยเป็นมะเร็งอยู่ พี่กับน้องเราก็มองเราเหมือนโทษเรานิดๆว่าเพราะเราไหว้ก่อนเเหละเค้าเลยไหว้ตาม เเต่ตลกมากเลยเเล้วเเถมยิ่งกลั้นหัวเราะมันก็เหมือนประทุออกมาปิ๊ดๆนิดๆ ยิ่งกลั้นยิ่งออกมาอะไรประมาณนั้นทรมานมากเพราะตอนคุยกับเพื่อนเเม่ก็ต้องสงบเสงี่ยมเจียมตัว พอออกมาจากโรงพยาบาลถึงเล่าให้เเม่กับพ่อฟังว่าเนี่ยไปไหว้คนผิดมาเมื่อกี้ จากคุณ : puchi - [30 เม.ย. 45 19:12:17]

ความคิดเห็นที่ 190 ขอปรบมือดังๆให้กับเจ้าของวีรกรรมทุกท่านค่ะ อิฮั้นมาหัวเราะน้ำตาเล็ดทุกวันเยยยยย จากคุณ : การ์ตูนตัวเล็ก - [30 เม.ย. 45 21:20:00]

ความคิดเห็นที่ 191 วันนี้แมงมุมมีมาเล่าอีกเนื่องง่ะ ตอนนั้นนัดกะแฟนไว้แต่ระหว่างทางดันขับรถไปเจอหมาตัวใหญ่โดนรถชนอยู่บนถนน เนสเป็นคนรักหมามาก ไอ้ที่จะให้ขับผ่านไปทำไม่ได้หรอก สมัยนั้นยังไม่มีมือถือใช้ จะโทรไปบอกแฟนว่าจะไปช้าก็ทำไม่ได้ ต้องเลือกเอาระหว่างฬห้แฟนโกรธ(และแฟนก็ขี้โกรธมากด้วย) กับช่วยชีวิตน้องหมา ซึ่งเราเลือกอย่างหลัง เราขับรถไปจอดในปั๊ม แล้วขอให้เด็กปั๊มมาช่วยกันยกน้องหมาขึ้นรถ แต่น้องหมาตัวใหญ่คงเจ็บมากมันเลยโมโห ไม่ยอมให้ใครโดนตัวเลย จะแง่งๆๆๆๆใส่เห็นเหงือกแดงโร่ตลอดเวลา แตเราและเด็กปั๊มว่างงานก็พยายามเอากระสอบคลุมและลากมาไว้ข้างทางและก็เอาใส่รถจนสำเร็จ หมดไปเปลาะนึง อีกเปลาะคือจะเอามันลงจากรถยังไงเนี่ย ทำไงมันก็ไม่ให้จับทีนี้ ที่ในท้ายรถก็แคบมาก จะเอากระสอบคลุมแล้วเอาลงก็ทำได้ ทุลักทุเลอยู่นานหมอก็เอายาสลบมาฉีดให้มันแล้วค่อยเอาลงไปที่ร้าน วันรุ่งขึ้นไปเยี่ยมน้องหมาที่ร้าน เขาเอาหมาที่ต้องนอนโรงพยาบาลไว้ในกรงติดๆกันเต็มไปหมด เราเห็นแล้วน้องหมาสีขาวตัวใหญ่ท่าทางสำนึกบุญคุณนั่งอยู่ในกรงข้างหน้า เราเดินรี่ไปหา มันก็ดันทำท่า(ที่เราคิดไปเอง)ว่ามันจำเราได้ ทำหน้าหมายิ้มๆๆ เราก็พูด(คนเดียว)ใหญ่เลยว่า เป็นไงหนูหมา ดีขึ้นหรือยังเนี่ย แหม วันนี้อารมณืดีแล้วสินะ โถถถ เมื่อวานหนูคงเจ็บเนอะเลยอารมณืเสียจะกัดเขาไปทั่ว แต่ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร พี่ไม่โกรธหรอกจ๊ะ ไม่ต้องขอบคุณด้วย ยังไงพี่ก็ต้องช่วยหนูอยู่แล้ว พล่ามอยู่นาน จนบุรุษพยาบาลหมาทนไม่ได้...เออ น้อง ตัวที่น้องพามาเมื่อวานน่ะ อยู่กรงด้านในนู่น..อ้าววว เดินไปที่กรงนั้น..ยังไม่ทันถึงกรงดี เห็นละ ไอ้หนูหมาตัวนั้นกำลังถลนเหงือและฟันแง่งงงงง รอเราอยู่ หน้าตาไม่ได้เป็นมิตรขึ้นแม่แต่น้อย จากคุณ : แมงมุม - [วันแรงงาน 01:05:46]

ความคิดเห็นที่ 192 แฟนเราจะฆ่าเราไหมถ้าเราเล่าน่ะ แต่เอาเถอะเขาก็ไม่รู้อยู่ดี วันซ้อมรับปริญญา หลังจากออกจากหอประชุม ก็ตกลงว่าจะไปกินข้าวกัน ทีนี้แฟนเราก็เกิดไม่อยากใส่ชุดปริญญาไปทานข้าวก็บอกจะเปลี่ยน ทีนี้แถวนั้นไม่มีห้องน้ำ เราบอกว่าให้เดินไปหน่อยที่คณะก็มี เขาบอกขี้เกียจเดิน ร้อน เปลี่ยนในรถนี่แหละ ที่นี้รถจอดอยู่ที่ลานข้างหอประชุมนั่นแหละ แต่วันนั้นวันหยุด คนก็เลยไม่มี คนที่มาซ้อมด้วยกันก็ยังไม่ค่อยออกมา เขาบอกเปลี่ยนเดี๋ยวเดียว เปลี่ยนแค่กางเกง เสื้อแค่ถอดออกเพราะข้างในใส่เสื้อยืดอยู่แล้ว ว่าแล้วก็เอาเสื้อคลุมรับปริญญาให้เราถือ แล้วเขาก็เข้ารถไป เราก็เลยเดินออกไปรออีกทาง ผ่านไปซักพัก อะไรซักอย่างก็ทำให้เราหันมาดูที่รถ แล้วเราก็เห็นแฟนเรามองมาทางเราอย่างกับพยายามส่งกระแสจิตเต็มที่ มีผู้หญิงคนหนึ่งมายืนคุยมือถือที่ข้างรถเฉยเลย หน้าตาแฟนเราบ่งบอกเต็มที่ว่ายังเปลี่ยนไม่เสร็จ ดีที่ผู้หญิงคนนั้นเขามองไปทางอื่นอยู่ เราขำก็ขำ แต่ก็รีบจ้ำเข้าไป ทำทีวางเสื้อคลุมบนรถแล้วก็เอาตัวเราและเสื้อคลุมนั่นแหละบัง ผู้หญิงคนนั้นเขาก็คงรู้สึกแปลกๆ อยู่ๆเราก็เข้าไปยืนเบียดๆเขา แฟนเรางี้หน้าแดง เขาบอกกำลังใส่กางเกงอยู่ ผู้หญิงคนนี้ก็เดินมายืนข้างที่ติดกับกระจกเขาเลย เขาจะขยับก็ไม่กล้าเลยทีนี้เพราะกลัวผู้หญิงหันมามอง เดี๋ยวเกิดร้องลั่นว่าโรคจิตเนี่ยได้แตกตื่นกันทั้งหอประชุมแน่ เลยได้แต่เอาหมอนปิดแล้วก็ส่งกระแสจิตมาทางเรา ก็บอกแล้วว่าให้เดินไปเปลี่ยนที่ห้องน้ำน่ะไม่เชื่อ จากคุณ : น - [วันแรงงาน 05:54:03]

ความคิดเห็นที่ 193 กระแสจิตแรงดีนะครับ :D จากคุณ : อยากรู้อยากเห็น - [วันแรงงาน 12:58:57]

ความคิดเห็นที่ 194 ทดสอบ ทดสอบ ทดสอบ จากคุณ : ... - [วันแรงงาน 16:20:44]

ความคิดเห็นที่ 195 เรื่องมีอยู่ว่าไปแสดงความยินดีให้กับญาติลูกพี่ที่ไม่ใช้ลูกน้องไปรับปริญญาที่ม.รังสิต โน้นแต่บังเอิญเป็นเด็กม.แถวห้วยขวาง วันนั้นไปตั้งแต่ตี 5 ไม่ไ้ด้อึจากที่บ้านเพราะยังเช้ามืออยู่ ก็เลยไปปวดที่ม.รังสิต ก็เดินหาห้องน้ำด้วยความไม่รู้ทางก็หาไปเรื่อยๆ ก็ไปเจอห้องน้ำจนได้ด้วยอาการปวดอย่างมากแบบใครขวางเป็นยิง ก็รีบเข้าไปนั่งแต่ตอนนั้นไม่มีใครในห้องน้ำเลยเราก็ปล่อยได้ตามสบาย แต่ ผ่านไป 5 นาที ก็มีเสียงผู้ชายเดินเข้ามาเข้าห้องน้ำตามเรา อีก 2 นาทีก็มีผู้หญิงกลุ่มหนึ่งตามเข้ามาอีกเสียงดัง แต่งหน้ากันใหญ่ ก็แปลกใจมากทำไมผู้หญิงถึงเข้าห้องน้ำผู้ชาย ก็มีผู้ชายอีกคนอยู่ด้วยนี่หว่า ก็นึกด่าในใจ แม้ เด็กรังสิตนี้ เข้าห้องน้ำไม่ดูตาม้าตาแมวเลย อีกซักพักผู้ชายที่เข้ามาที่หลังก็ออกจากห้องอึ เท่านั้นแหล่เป็นชุด โดนด่าซิครับ ดันมาเข้าห้องน้ำหญิง เรานี้นั่งนิ่งเลย เวรแล้วเมื่อกี่ยังนึกด่าอยู่เลย ออกไปมีหวังโดนเค้าด่าแน่เลย ก็นั่งรออยู่อย่างนั้น กะว่าให้สาวๆ เค้าออกไปก่อน แต่ก็ไม่ออกซะที จนทนไม่ไหวด่าก็ด่าโว้ย ก็เปิดประตูก้มหน้าเดินดุ่ยๆ เลยไม่สนใจใครทั้งนี้ แต่คราวนี้เงียบไม่ว่าอะไรเลย ก็เลยนึกดีใจ สาวๆ ม.รังสิตก็น่ารักดีนะ หรือใครว่าไง จริงอะเปล่า จากคุณ : เด็กอึ - [วันแรงงาน 17:39:31]

ความคิดเห็นที่ 196 ฮ่ะ ฮ่ะ ขำเรื่องของคุณแมงมุมอีกเช่นเคย จากคุณ : monki - [วันแรงงาน 17:46:39]

ความคิดเห็นที่ 197 กระทู้นี้ฮาดีค่ะ ขำกลิ้ง อยากเล่าเรื่องทุเรศของตัวเองบ้าง แต่.. ขี้เกียจพิมพ์ค่ะ จากคุณ : A girl in red coat - [วันแรงงาน 17:57:47]

ความคิดเห็นที่ 198 มาเล่าเรื่องตอนเรียนบ้าง บ่ายแก่ ๆ วันหนึ่ง.. ณ ริมฟุตปาธ ทางเดินจาก ม. จุฬา ไปมาบุญครอง เราไปเดินศูนย์หนังสือจุฬากับเพื่อน เพื่อนในกลุ่มวันนั้น รู้สึกจะเป็นชาย 5 คน มีเราเป็นหญิงคนเดียว.. มันเลยรุมกลั่นแกล้งเราซะ.. ตอนนั้นเป็นช่วงรถติดไฟแดง รถเมลล์จอดอยู่ยาวเหยียด อ้ายมดแดง เพื่อนในกลุ่ม ที่ตัวใหญ่เท่ามดยักษ์ มีท่อนขา เท่าโต๊ะสนุ๊กยักษ์.. 555 เราก้อกำลังเดินๆๆ อยู่ ไม่ทันระวังตัว พลัน.. ขามดยักษ์ ก้อแทรก มาขัดขาข้างขวาของเรา ขัด แบบไม่มีศิลปะซะด้วย (เหมือนเตะ) เสียงดัง.. บั้กกกก เอิ๊กๆๆๆๆ จะเหลืออะไรล่ะ.. เราก้อล้มลงไปนอนกองกับพื้น.. กระโปรง กระเปิง เปิดไม่เหลือยางอาย ไว้เล้ย เงยหน้ามาอีกที.. เพื่อนทั้งกลุ่มมันวิ่งกระจัดกระจาย หายไปจากตรงนั้นในทันที เลยง่ะ ประมาณว่า "ไม่รู้จักคร้าบบบ.. คนนี้ไม่ใช่เพื่อนผมคร้าบบ" เอิ๊กๆๆๆ มานึกตอนนี้ ก้อยังขำกลิ้งอยู่เลย คิดดูสิ.. เราลุกขึ้นมา แล้วมองไปรอบๆ สายตาของคนบนรถ ที่ติดอยู่ยาวเหยียดนับร้อยๆ คู่ หันมามองเรา เป็นตาเดียวกันเลย.. พอลุกขึ้นได้ ก้อ งอนนน.. ตุ๊บป่องๆๆๆ ไปเลย เดินไปขึ้นรถเมลล์คันหน้าๆ กลับบ้านไปเลย มาบุญคง มาบุญครอง ไม่ไปแล้วโว้ย.. อิอิ หลังจากเหตุการณ์นั้น.. มดยักษ์ เอ๊ย มดแดง ก้อรู้สึกกิวตี้มาก กัวว่าเราต้องเลิกคบมันไปเลยแหงๆ จนเพื่อนอีกคนนึง แนะนำว่า ให้มดแดงไปซื้อ ดอกบัว ธูป เทียน มาขอขมาเรา ซะดีๆ เอิ๊กๆๆๆ ขำ แต่ในที่สุดเราก้อไม่ได้งอนต่อหรอก.. ก้อเพื่อนกันน่ะ โกรธกันได้ไม่นานหรอก.. ตอนนี้ ก้อได้แต่คิดถึงเพื่อนๆ ที่เฮฮา บ้าบอ มาด้วยกัน ยังมีอีกวีรกรรมด้วยนะ.. กลุ่มเดิมเนี่ยแหละ ช่วงพักระหว่างคาบเรียน พวกเรา ยกแก๊งค์ไปเกือบครึ่งห้อง หนีอาจารย์ ไปนั่งก๊งเบียร์ กัน พอกลับมาเรียนต่อ แต่ละคนนั่งตาปรือออ เยิ้มมมม.. หน้าแดงงง แถมเรอ เอื๊อกกก.. ออกมาเป็นกลิ่นเบียร์ อีกแน่ะ อาจารย์ท่านรู้ทัน ยังแซวซะ.. อิอิอิ จากคุณ : ๏๏กะปอม๏๏ - [วันแรงงาน 20:12:47]

ความคิดเห็นที่ 199 ฮากลิ้งจริงๆเลย...ขอบคุณเจ้าของกระทู้จริงๆค่ะที่ทำให้ได้ขำกัน ..อ่านมาเยอะแล้วเล่าของเรามั่ง เรื่องนี้ก็นานแล้วล่ะ เราชอบไปห้างเดอะมอลล์งามฯบ่อยๆ (บอกไปไม่เป็นไรหรอกมั๊ง..อิอิ) วันนั้นไปคนเดียว มั่นมากไปถึงก็ต้องตรงดิ่งไปร้านการ์ตูนที่ชั้น 2 ก่อนทุกที ก็จะขึ้นบันไดเลื่อนที่เก่าตามปกติ แต่วันนั้นเจ้าบันไดที่ปกติจะเป็นทางขึ้นกลับเปลี่ยนเป็นทางลงเมื่อไหร่ก็ไม่รุ เราก็เบลอๆใจลอยเดินขึ้นไปเฉย คือ..เรามักเดินไปด้วยทั้งๆที่ขึ้นบันไดเลื่อนน่ะ ก็เดินๆไปก็ว่าทำไมยังไม่ถึงวะ แล้วก็มารู้ตัวว่าขึ้นทางลงอยู่นี่หว่า...+o<" ทีนี้แทนที่จะลงมาแล้วไปขึ้นทางอื่น เราดันนึกไงไม่รู้ ทำเป็นกลบเกลื่อนวิ่งขึ้นสวนขึ้นไป แต่พอจะถึงชั้น 2 ดั๊นสะดุดกระไดล้ม เลยรีบวิ่งลงมาไปแอบในห้องน้ำตั้งสติ+ทำใจก่อน ..โอ๊ย! ตอนนั้นอายมากๆเลย เห็นแวบๆว่าคนหยุดมองเราเพียบ ประมาณยัยนี่บ้ารึเปล่าอ่ะ...แต่จากนั้นก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เดินไปขึ้นบันไดเลื่อนทางอื่นไปร้านการ์ตูนร้านนั้นจนได้ ไม่รู้คนแถวนั้นจะจำเราได้รึเปล่า คิดถึงแล้วยังอายไม่หาย เดี๋ยวนี้มันก็ยังชอบเปลี่ยนเส้นทางบันไดเลื่อนอยู่เรื่อย เดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลง แต่เรามีประสบการณ์โก๊ะๆมาแล้ว ก็ต้องมองดูให้ดีๆก่อน แต่ก็มีเผลอก้าวขึ้นไปเหมือนกัน >_<" จากคุณ : แมวใบตอง - [วันแรงงาน 21:50:14]

ความคิดเห็นที่ 200 อ่านความเห็นที่ 14 ของคุณ กระเหรี่ยงลุยมักกะโรนี - กลั้นไม่อยู่หัวเราะลั่นร้าน Net เลย คนอื่นเขาเงียบกันหมด เพราะใส่หูฟัง ไม่ให้หนวกหูเวลาเบ่นเกม ขอบคุณมาก กระทู้นี้อ่านมันจริงๆ Save ไว้อ่านที่บ้านดีกว่า จากคุณ : ผ่านมาอ่านครับ - [วันแรงงาน 21:59:17]

ความคิดเห็นที่ 201 ตอนปี 1 เราอยู่หอกะเพื่อนอีก 2 คนนะ มีอยู่วันนึงกำลังเดินกลับหอเราปวดอึ๊ ก็เป็นปกติที่เราจะปวดเวลานี้เพื่อนๆจะรู้กันเราก็รีบขึ้นไปที่ห้องแล้วปล่อย เราเป็นคนสุขภาพดีปล่อยเร็วพอเสร็จก็ราดน้ำตามปกติออกมาจากห้องเพื่อนก็เข้ามาพอดี เพื่อนเราคนนึงปวดฉี่ก็เลยเข้าต่อ เท่านั้นแหละมันเรียกชื่อเราแล้วก็บอกว่าแกไม่ได้ราดอึ๊อะ เราบอกเราราดแล้วสงสัยลงไม่หมด เราอึก้อนใหญ่ก็ไม่อายอะนะเฉยๆเราหน้าด้าน จากคุณ : SCHIST - [2 พ.ค. 45 03:35:09]