◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    "ความรัก" ที่ ว่ า แ ท้ บ น โ ล ก อิ น เ ต อ ร์ เ น็ ท อ ย า ก เ ล่ า ใ ห้ ฟั ง......บทที่ 9

    สวัสดีค่ะ
    เราเริ่มมีปัญหาแล้วนะค๊ะ ภายหลังการผ่าตัด ปรากฎว่าเราสูญเสียรังไข่ไป 1 ข้าง ส่วนอีกข้างก้อเหลือแค่ 50% ฉะนั้น เราจึงประสบกับภาวะการมีบุตรยาก ตั้งแต่อายุไม่เท่าไหร่เลยนะ ไม่เคยใฝ่ฝัน เอ้อ....ไม่ใช่สิใช้ภาษาไทยไม่ถูกต้อง ไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลย
    ขอสอดแทรกช่วงพักรักษาตัวนิดนึงนะ ร่างกายเราฟื้นตัวเร็ว กลับบ้านได้ ก้อคิดว่าจะสบาย ได้พักผ่อนอยู่บ้านตั้งหลายวัน แต่ละวันเราก้อเปิดโทรทัศน์ ดูคนเดียวบ้าง ดูกับพี่ๆ บ้าง แต่มันมีปัญหาก้อตรงเราขอบหัวเราะ ชอบเรื่องตลกนี่สิ ดูรายการตลกทีไร เวลาหัวเราะ โหยยย.....เจ็บแผลชะมัดเลย ฉะนั้นจึงจำใจต้องเลิกดู ใครบังอาจ!!! เปิดรายการตลกต่อหน้าเรานะ ฮึ่ม...แฮ่...แง่ง...งงง..ๆๆๆๆ
    จำไว้เชียว
    ทีนี้พอเลิกดูตลก ก้อมีปัญหาตอนรับประทานอาหารเนี่ยแหละ เรามักจะพูดไปด้วยเวลาที่รับประทาน ทีนี้ก้อเกิดอาการสำลักสิ อู้หูยยย...ยยยย!!! @#$%&*!Mฬ>$< (อาการพูดไม่เป็นภาษาคนค่ะ) คราวนี้หนักกว่าตอนหัวเราะอีก สำลักตั้งหลายนาที น้ำตางี้ไหลพรากๆๆๆ เลย วิ่งไปดูแผลผ่าตัดในห้องน้ำ อ๊ะหย๋าาา..... แ-ผ-ล-ป-ริ..... เลือดงี้ซึมเลย รีบโทร.หาหมอ เค้าบอกว่าเลือดซึมจากแผลภายนอกไม่เป็นไรเย็บเอาไว้หลายชั้น แต่ถ้าเลือดยังไหลไม่หยุด ก้อให้ไปบริจาคที่สภากาชาดซะ อ๊ะ..จำผิด หมอให้กลับไปเย็บแผลใหม่น่ะ หมอยังรับเย็บอยู่ค่ะ
    หลังพักรักษาตัว หมอนัดให้ไปพบอีก เป็นบริการหลังการขาย อ้อ! ไม่ใช่สิ ต้องไปรักษาเยียวยาต่อน่ะ หมอใจดี๊ใจดี ตอนผ่า chocolate cyst หมอยังมีแถม promotion ตัดไส้ติ่งให้ฟรีด้วยค่ะ อิอิ
    วันที่นัดหมอ เค้าก้อไปด้วยค่ะ เค้าเป็นห่วงเรื่องการจะมีลูกไม่ได้เนี่ยแหละ เพราะพี่ชายกับพี่สะไภ้เค้าแต่งงานตั้งหลายปีก้อไม่มีลูก ดังนั้นเค้าจึงเป็นความหวังถัดมาของที่บ้าน ดังนั้น เราเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่ไม่เหมาะสมกับเค้าเลย ไม่แน่ใจว่าจะมีลูกให้เค้าได้หรือไม่ (คือเราเริ่มมีโครงการจะแต่งงานกันแล้วนะ โดยเค้าเริ่มปลูกบ้านหลังจากคบกันมา เกือบ 2 ปี) วันนั้นเราร้องไห้เสียใจมากมาย เค้าบอกเราตรงๆ ว่าอยากมีลูกน่ารักๆ กับเรา แต่ก้อปลอบเราไม่ให้คิดมาก.... แต่ไอ้เราน่ะ คิดไปถึงไหนก้อไหนแล้ว คิดไปไกลออกชายแดนฝั่งเชมรโน่นเลย เฮ้อ...
    เค้าไปส่งเราที่บ้าน พร้อมความกลัดกลุ้มของเราทั้งคู่ แล้วคืนนั้นก้อเป็นคืนแรกที่เราตั้งกระทู้ถามเพื่อนๆ ในสวนลุมฯ ว่า "จะแต่งงานด้วยมั๊ย?? ถ้าสาวเจ้ามีบุตรยาก" เพราะเรากำลังสิ้นหวัง และจะตัดสินใจขอเลิกกับเค้า เพื่อจะได้ไม่มีปัญหาภายหลัง
    แต่ปัจจุบันนี้ก้อยังคบกันอยู่ เพราะเค้าทำใจได้ และบอกเราเองว่าสุขภาพเค้าก้อไม่ค่อยดี อาจจะตายก่อนเรา ฉะนั้นถ้ามีลูกเราก้อจะลำบาก เอาเป็นว่ามีก้อดี ไม่มีก้อไม่ต้องคิดมาก เกือบไปค่ะ เกือบไป
    แล้วมรสุมร้ายลูกแรกก้อผ่านพ้นไป เกือบไปแล้วด้วยความอ่อนแอของเราเอง จำไว้อย่าเป็นคนคิดมาก!!

    จบ.....บทที่ 9

    จากคุณ : บัวน้อย - [ 20 พ.ย. 45 08:50:00 A:203.101.152.232 X: ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม