◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    ++ KAEW ไดอารี่ ++ เธอบอกว่าเหงา เค้าเหงายิ่งกว่า

    หวัดดีค่ะเพื่อนๆ

    หัวใจดวงน้อยๆของหมูแก้วเริ่มเข้มแข็งมากขึ้น แต่ในบางช่วงบางเวลาก็ยังมีซวนเซ ล้มลุกคลุกคลานอยู่บ้าง มีน้ำตาในบางครั้ง มีความเหงาเป็นเพื่อนสนิท แต่หมูแก้วยังโชคดีกว่าคนอื่นๆอีกมากมาย เพราะมีแก้วมีเพื่อนที่แสนดีจากเว็บแก้ว คอยดูแลห่วงใย มีหนังสือเป็นครูสอนให้คิด มีธรรมะเป็นเครื่องปลอบประโลมใจ

    ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา เพื่อนๆก็ยังดูแลหมูแก้วอย่างดี ชวนออกไปนอกบ้านเกือบทุกวัน เพื่อนพาไปเดินงานวัดภูเขาทอง ร้อนแทบตาย แต่สนุกตรงที่ได้นั่งตุ๊กตุ๊กเที่ยว ขากลับนั่งเจ้าตุ๊กจากภูเขาทอง มาลาดพร้าวด้วยมันส์มากเลย

    เพื่อนพาไปทานข้าวไข่เจียวที่ถนนข้าวสาร เพื่อนชวนกินไดโดม่อน และอื่นๆอีกมากมาย เพื่อหวังจะให้หมูแก้วยิ้มได้ ไม่หงอยเหงาเศร้าซึม ถ้าไม่มีเพื่อน ชีวิตคงแย่มากเลยค่ะ

    ความเหงามันโหดร้าย และ ไม่เคยปราณีใครนะ แต่สิ่งที่หมูแก้วว่าโหดร้ายที่สุดคือ “ความคิดของตัวเอง” เมื่อคิดย้อนเหตุการณ์เดิมๆ มันก็เจ็บเรื่อยๆ ซึ่งก็ไม่รู้จะคิดทำไม แต่มันก็คิด ตัวเราเองทำร้ายตัวเองไปเรื่อยๆ เหมือนอย่างที่พระท่านบอกว่า เค้าแทงเราครั้งเดียว แต่ตัวเราเองนั่นแหล่ะที่แทงตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า (รู้ดีนะ แต่ก็ยังทำ ยังคิดให้ตัวเองเจ็บ บ้าจริงเลย) ยิ่งหมูแก้วเป็นคนที่คิดอะไรเป็นเหตุเป็นผล ก็เลยคิดหาเหตุผลใหญ่เลยว่า อันตัวKuนี้ทำอะไรผิดหนอ ???? ความยุติธรรมอยู่ที่ไหน ???? ทำไมพระท่านถึงใจร้าย?????? ทำไมคนเราใจร้าย??? ทำไมต้องหลอกกัน????? ทำไมต้องเห็นแก่ตัว ????

    หมูแก้วพยายามหาคำตอบ ที่แรกที่ไปหาคือ บ้านเด็กอ่อนพญาไท หมูแก้วไปช่วยเลี้ยงเด็ก ไปช่วยป้อนข้าว ป้อนไปคิดไปว่า แล้วเด็กน้อยพวกนี้หล่ะทำอะไรผิด ทำไมต้องถูกทิ้ง โหดร้ายกว่านั้นเค้าถูกทิ้งโดยคนที่ทำให้เค้าเกิดมา เค้าถูกทิ้งโดยไม่ได้ทำอะไรผิด ไม่รู้เรื่องรู้ราวด้วย ทำไมหล่ะ ?????

    วันอาทิตย์หมูแก้วก็ยังค้นคำตอบอยู่อีก คราวนี้ไปค้นไกลถึง ลพบุรี ไปวัดพระบาทน้ำพุ และ ธรรมรักษ์โครงการ 2 คราวนี้เราเอาโรตีสายไหมไปเลี้ยงคนป่วย และ เด็กๆ ทุกคนชอบโรตีของเรามาก สนุกทั้งคนห่อโรตี คนเดินแจก และ คนกิน ที่วัดมีผู้ติดเชื้อที่ถูกญาติเอามาทิ้งมากมาย ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว เหงาแสนเหงา และความเศร้ามากมายเกินบรรยาย มีผู้ติดเชื้อที่ถูกทำให้ติดเชื้อด้วยความตั้งใจ และ ความเห็นแก่ตัวของอีกฝ่ายนึง เค้าต้องเป็นโรคร้าย ต้องตาย เพราะความรัก ความเชื่อใจในคู่ของตัวเอง มันยุติธรรมแล้วหรือ???

    แล้วเด็กๆที่ติดเชื้อ HIV มาตั้งแต่เกิดหล่ะ เค้าทำอะไรผิด ทำไมต้องเกิดมาพร้อมโรคร้าย ทำไมต้องรับกรรมที่เค้าไม่ได้ก่อ ทำไม และ ทำไม

    ในที่สุดหมูแก้วก็หาคำตอบไม่ได้ว่า ทำไม ก็เลยต้องโมเมไปว่ามันเป็นกรรมของแต่ละคน มันคือบทเรียนของชีวิต คือบททดสอบจากสวรรค์หรือ นรก สักอย่างนี่หล่ะ ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ เราก็ต้องสู้ และ ต้องทน ไม่ใช่เราคนเดียวหรอกที่เศร้า และ เหงา ไม่ใช่เราคนเดียวที่เจอแต่เรื่องโหดร้าย ไม่ใช่เราคนเดียวหรอกที่พระท่านลำเอียง มีคนอื่นอีกมากมายที่เป็นเหมือนเรา และมีคนอีกมากมายที่เศร้ายิ่งกว่าเรา

    ช่วงชีวิตที่ตามล่าหาคำตอบ หมูแก้วจะเปิดเพลงเพลงนึงซ้ำไปซ้ำมา เปิดทั้งวัน(สลับกับเพลง มิตรภาพ ความหวัง กำลังใจ ที่น้องโมทย์แต่งให้) เพลงนี้เป็นเพลงโปรดในใจของหมูแก้วมานานแสนนานแล้ว (เป็นเครื่องยืนยันว่าชีวิตเศร้ามานานแสนนานแล้วเช่นกัน) เค้าชื่อเพลง “เหงา” ของน้าหงา น่ะ เนื้อหาโดนใจสุดๆ ลองฟังดูนะคะ


    เธอบอกว่าเหงา ฉันก็จะเชื่อ
    เธอบอกว่าเหลือ แต่เพียงชีวิต
    เธออาจจะค้น เธออาจจะคิด
    นั่นก็เป็นสิทธิ หนึ่งในสังคม

    เธออาจจะหวัง แม้ยังไม่วาด
    เธออาจจะคว้าง ไม่เคยสุขสม
    จะมีเงินทองล่องลอยชวนชม แต่ไม่อาจข่มความทุกข์ทางใจ

    หันมาทางนี้
    มีผู้ยากไร้ เค้าเหงายิ่งกว่า ลึกคว้างกว้างไกล มีมากมีมายใต้ฟ้ามัวหม่น
    เธออาจจะเหงา เค้าคงเหงากว่า
    เธอหวั่นผวา หัวใจสับสน
    เค้าอาจสะทก ทั้งจนทั้งจน
    ซบหน้าเกลื่อนกล่นแทบทางเท้าเธอ

    .........................
    เฮ้อ...... เหนื่อยเนอะกับการมีชีวิตอยู่เนี่ย วันนี้ต้องไปหาหมอ หมอต้องช๊อคแน่เลย หมูแก้วทำน้ำหนักหายไป 7 กิโลภายในเวลา 18 วัน เฮ้อ เฮ้อ เฮ้อ..........









    จากคุณ : ++MooKaew++ - [ 20 พ.ย. 45 07:15:32 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม