◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    เมื่อเกิดความงมงาย ในอักษร ก็สกัดกั้น ปัญญาบริสุทธิ์

    สมเด็จพระบรมศาสดา สัมมาสัมพุทธเจ้า มหาสมณโคดม องค์ผู้รู้แจ้งเห็นธรรม ได้ทรง ค้นพบ ฅน ในใจ ของ พระองค์เอง และทรงพบว่า เกิดเป็นทุกข์ เจ็บเป็นทุกข์ ชราเป็นทุกข์ ตายเป็นทุกข์ ท่านจึงแสวงหาทางดับทุกข์นั้น ท้ายสุดท่านก็สิ้นสังขา คือ เลิกสงสัย เลิกลังเล ในชีวิต นั่นคือแก่น ที่ ท่านค้นพบ ที่ใช้เวล่ ตั้งแต่ พระชนมายุ ๒๙ จน ๓๕ เวลา ๖ ปีที่ ท่าน พบคำตอบ หลังจากนั้น อีก ๔๕ ปี เป็น ทุกข์ของ ฅน อื่น ที่ท่านเข้าไปช่วยเหลือให้พ้นทุกข์ ให้สิ้นสงสัย ๕ นักบวช อันมี ท่าน โกญฑัญญ เป็นต้น ท่านก็สงสัย ว่า เจ้าชายสิทธัตถะ นั้น จะเป็น มหาศาสดา ได้หรือไม่ ท่านก็สิ้นสงสัย เมื่อ มหาศาสดา ทรงมา แสดง ปฐมเทศนา ให้ฟัง ก็สิ้นสงสัย และ น้อมคำสอนมา เป็น กรรมฐาน จน บรรลุ ธรรม สิ้นสงสัย ในเรื่องต่าง ๆ ที่ค้างคาใจ
    พระอานนท์ อยู่ข้างกาย องค์พระมหาศาสดา มานาน ก็ยังไม่บรรลุธรรม ด้วยเพราะ ฟังมามาก ฟังมานาน ติด ใน เนื้อความที่ ทรงรับสดับมา เพียร อย่าง อุกฤษ ก็ยัง ไม่ บรรลุธรรม จวบจน ก่อน สังคายนาพระธรรมวินัย ครั้งแรก หลังจาก องค์มหาศาสดา เสด็จดับขันธปรินิพพาน ไปแล้ว ช่วงหนึ่ง ก่อนหน้าเพียง ๒-๓ ยาม จะเริ่ม สังคายนา ท่าน ละความเพียร ด้วยเพราะ ไม่ปรารถนาแล้ว จึงสิ้นสงสัย นั่นแสดงว่า หลักฐานชี้ชัด ในสมัยพุทธกาลว่า การยึดมั่น ถือมั่น ในอักษรทุกถ้อยคำ ก็เป็นเครื่องกีดกั้น นิพพาน ความหลุดพ้น หรือ ปัญญาบริสุทธิ์

    จากคุณ : ฅน ค้น ฅน - [ 20 พ.ย. 45 07:52:16 A:203.149.38.186 X: ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม