มูลนิธิเพื่อการรักษาสุนัขจรจัด

เพื่อนๆพอรู้จักกับมูลนิธิฯและมีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง (ที่ถามเพราะทำงานกับมูลนิธิฯ)เลยอยากแลกเปลี่ยนความคิดเห็นของเพื่อนๆชาวจตุจักรคะ่ ยินดีรับฟังคำแนะนำติชมด้วยใจจริงเผื่อว่ามีอะไรไม่ดีจะได้ขอเป็นส่วนหนึ่งในการปรับปรุงแก้ไข หรือถ้าเพื่อนๆมีอะไรคาใจอยากสอบถามและสามารถตอบแทนได้ก็อยากจะทำ

จากคุณ : nongsalapao@se-ed.net - [ 15 ส.ค. 46 19:59:22 A:203.113.39.8 X: ]

 
 

*** Advertisement ***


ความคิดเห็นที่ 1

ไม่รู้จัก ใช่อันเดียวกับของ นสพ ดร.สุพจน์ หรือเปล่า
ขอรายละเอียดด้วยก็ดีนะ

เหมือนถามว่า
เพื่อนๆพอรู้จักกับน้องซะละเปาและมีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง
ก็คงมีแต่เพื่อนน้องซะละเปาที่รู้จัก

ช่วยขยายความหน่อยนะจ๊ะ ว่าต้องการถามอะไร
อยากตอบอะ..


จากคุณ : แซว - [ 15 ส.ค. 46 23:10:56 A:203.153.134.190 X: ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 2

ใช่มูลนิธิของรพ.สัตว์โรจน์นิรันดร์ในซอยอุดมสุขหรือเปล่าคะ

จากคุณ : แม่ตุ้งแช่ (-p-i-m-) - [ 16 ส.ค. 46 00:46:14 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 3

ใช่ค่ะคุณ(-p-i-m-) สำหรับรายละเอียดก็มีดังนี้
1.มูลนิธินี้เป็นของเอกชนเพื่อรักษาสุนัขที่เจ็บป่วยและเป็นที่พึ่งของคนรักสุนัขแต่มีรายได้น้อย เป็นองค์กรการกุศลจัดตั้งเมื่อ 10/04/2546 โดยนสพ.เกรียติศักดิ์ โรจน์นิรันทร์
2.วัตถุประสงค์ คือเพื่อช่วยเหลือสัตว์ป่วยและรณรงค์แก้ไขปัญหาสุนัขจรจัดในกทม.และปริมณฑล
จริงๆแล้วเราไม่ได้รักษาเฉพาะสุนัขเท่านั้นสัตว์อื่นๆก็รักษาด้วย เพียงแต่จรจัดเหมาะกับสุนัขในบ้านเมืองเราที่สุด เพื่อนๆคงได้ทราบข่าวของสุนัขวัย 4 เดือนที่โดนคนใจร้ายเอาไม้เสียบทะลุดวงตา ตอนนี้ก็อยู่ในการดูแลของเรา อาการตอนนี้ดีขึ้นมากแต่ยังไม่สามารถให้กับคนใจบุญที่ประสงค์จะดูแลต่อได้เนื่องจากแผลยังไม่แห้งสนิทกลัวว่าอาจจะไปติดเชื้อได้อีก (นี่ก็โชคดีไปที่หายแล้วก็มีคนรับ) และที่คุยตรงนี้ไม่ใช่อยากจะบอกว่าที่นี่ดี เพียงแต่อาจมีเพื่อนบางคนที่ไปช่วยงานเปล่าๆเพราะใจรักและมีเวลาพอได้มาแลกเปลี่ยนความรู้กันค่ะ ที่จริงเราก็แค่คนหนึ่งในมูลนิธิที่อยากจะทราบว่าตั้งแต่เป็นมูลนิธิขึ้นมามีคนรู้จักมากน้อยแค่ไหนหรืออาจมีเพื่อนๆเคยพาสัตว์เลี้ยงไปรักษาแล้วรู้สึกอย่างไรกับที่นี่ แลกเปลี่ยนความรู้กันนะดี/ไม่ดีอย่างไรคุยกัน รอนะคะ


จากคุณ : nongsalapao@se-ed.net - [ 16 ส.ค. 46 19:00:30 A:203.113.38.12 X: ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 4

สนใจและอยากทราบรายละเอียดของมูลนิธิค่ะ ช่วยแนะนำ website ของคุณด้วย หรือถ้าไม่มี กรุณาเล่ารายละเอียดมากกว่านี้ได้ไหมคะ ที่อยากทราบก็เรื่องทั่ว ๆ ไปค่ะ ประวัติความเป็นมา ขอบเขตของการช่วยเหลือ บุคลากร สถานที่ตั้ง ฯลฯ
รออ่านอยู่นะคะ


จากคุณ : G - [ 16 ส.ค. 46 22:11:03 A:202.133.166.79 X: ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 5

ใช่ค่ะแนะนำเวบและกิจกรรมหน่อยสิคะ เผื่อมีอะไรที่จะช่วยได้ อยากจะช่วย เอาแบบว่าไม่ต้องใช้แรงเงิน แต่ใช้แรงกายก้อได้อ่ะคะ อยากจะช่วย

แม่โยฟี่


จากคุณ : suebue - [ 16 ส.ค. 46 23:05:36 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 6

คือหลักการน่าสนใจนะคะ แต่เราเคยไปรพ.นี้แล้วรู้สึกแปลก ๆ แล้วก็มีบางคนเจออะไรไม่ค่อยดีจากที่นี่เหมือนกัน บอกตรง ๆ ค่ะว่า เราไม่ค่อยแน่ใจในเจตนาเท่าไหร่นัก หน้ารพ.เขียนว่าโปรดสนับสนุนกิจการขอรพ.เพื่อเป็นทุนในการรักษาสุนัขจรจัด ซึ่งก็เป็นโครงการที่น่าสนใจดีนะคะ ติดอยู่ตรงประสบการณ์ที่ได้รับจากรพ.นี้นี่แหละ ลองค้นดูจากกระทู้เก่า ๆ นะคะ มีคนเขียนถึงอยู่เหมือนกัน และต้องขอโทษด้วยนะคะที่บอกตรง ๆ แบบนี้ เราก็บอกจากประสบการณ์ของตัวเอง คนอื่น ๆ เค้าอาจจะไม่ได้คิดแบบนี้ก็ได้

จากคุณ : แม่ตุ้งแช่ (-p-i-m-) - [ 17 ส.ค. 46 02:17:59 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 7

http://www.pantip.com/cafe/jatujak/topicstock/J1845602/J1845602.html
นี่เป็นบางส่วนนะคะ


จากคุณ : แม่ตุ้งแช่ (-p-i-m-) - [ 17 ส.ค. 46 02:21:45 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 8

http://www.pantip.com/cafe/jatujak/topic/J2401602/J2401602.html

จากคุณ : แม่ตุ้งแช่ (-p-i-m-) - [ 17 ส.ค. 46 02:26:41 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 9

ขอบคุญค่ะ สำหรับความคิดเห็นที่มีกลับมา ถ้าจะถามถึงความเป็นมาตั้งแต่ต้น จริงๆแล้วเราเองก็ไม่ใช้รุ่นบุกเบิก (เอาว่าขอเริ่มตั้งแต่ได้เข้ามาสัมผัสแล้วกันนะ) เริ่มแรกเราไม่ได้คิดอะไร เพียงแต่เราต้องการจะไปตัดผมที่เซนทรัลบางนาและไม่รู้จะทำอย่างไรกับลูกชายสุดที่รัก(น้องเปา)เพราะรู้ว่าเค้าคงไม่ให้เอาเข้าไปด้วยแน่ๆ และจริงๆเปาก็ไม่ค่อยสบายด้วยมอมแมมเพราะพาไปเล่นนำ้ตกที่นครนายกมา(แต่เราเป็นโรคจิตที่ชอบให้ลูกสะอาดๆทั้งที่รู้ว่าเค้าไม่ค่อยสบาย)เผอิญมาจากปากซอยอุดุมสุขจะใช้ทางลัดไปเซนทรัล ก่อนเลี้ยวก็เห็นรพ.นี้(ตอนนั้นยังไม่ได้เป็นมูลนิธิฯ)เป็นอันเข้าล็อค(ลูกอาบ,แม่ตัดผม)เสร็จคงใกล้เคียงกัน นั้นจึงนำมาถึงการสัมผัสเป็นครั้งแรก หลังจากที่เราเสร็จธุระตามหวัง ขากลับก็แวะรับเผอิญได้เจอกับหมอไหนๆก็อาบนำ้เสร็จแล้วตรวจไข้ซะเลยจะได้ไม่ต้องกังวลที่เค้าไม่สบาย(แต่ไม่กล้าบอกหรอกนะว่าพาไปนำ้ตกมา) จริงดังคิดหลังตรวจเสร็จเราค่อยสารภาพบาปที่ปกปิดไว้เพราะกลัวว่าลูกจะไม่สะอาดก็ถูกอบรมพอควร ตอนรับยาและคิดค่าใช้จ่ายก็ลงมารอข้างล่าง ตาก็เหลือบไปเห็นกล่องรับบริจาคช่วยเหลือฯ หลังจากที่อ่านข้อความต่างๆและดูรูปประกอบด้วยที่บอกถึงเหตุผลของการรับบริจาค ก็รู้สึกดีนะที่ในสังคมยังมีสถานที่แบบนี้ไว้รองรับพวกไร้ญาติ,จรจัด,หรือถูกทิ้งเพราะรักมีเกิดขึ้นแป๊ปเดียวโดยไม่สนใจเลยว่าต่อไปเค้าจะดำรงชีวิตอย่างไร ตอนนั้นก็พอมีบริจาคนิดหน่อย(แต่ยอมรับกลัวโดนหลอกเหมือนกัน)เลยถามคุณหมอว่ามีใบรับเงินออกให้รึไม่ คำตอบที่ได้รับคือ "ไม่มี"เพราะเป็นแค่กองทุนฯเอาเป็นว่าอยู่ที่ความสบายใจของคนให้ดีกว่าแต่เพื่อความชัวร์ลองขึ้นไปดูตามชั้นต่างๆแล้วคุณจะเห็นเองแล้วค่อยพิจารณาใหม่ในการทำบุญก็ได้ (แน่นอนเราไม่พลาดอยู่แล้ว) การสำรวจเกิดขึ้นทันทีไม่ต้องคิดแต่ละชั้นที่เราไปสัมผัสไม่อยากเชื่อเลยจำนวนสุนัขมากตัวที่รอการช่วยเหลือสายตาที่เค้ามองเรามันอธิบายไม่ถูก (นิยายนำ้เน่าใช่มั๊ยจ๊ะ)แต่เรื่องจริงนะ แต่ละตัวมีที่มาอาการจากโรคหรือการถูกกระทำจากมนุษย์ต่างๆกัน แล้วแต่ใครเป็นหรือโดนมากน้อยกว่ากัน ก่อให้เกิดความเวทนาในความรู้สึกของผู้ได้พบเห็นวินาที่นั้นเราตัดสินใจเลยเป็นงัยเป็นกัน ถ้าต้องโดนหลอกเพราะหมาก็เเล้วแต่เวรกรรมของเราเอง ไม่มีใครบังคับเรา เราเลือกทันที่และลงมาพร้อมข้อเสนอที่มีให้กับหมอว่าเราขอเข้าร่วมการช่วยเหลือสัตว์เหล่านี้ตามกำลังที่เรามีแล้วกันโดยไม่สนใจว่าจะมีใบรับหรือไม่ขอเพียงแค่ให้มันมีส่วนหนึ่งกับชีวิตสัตว์บนนั้นก็พอ อีกทั้งงานส่วนตัวที่เราทำเป็นงานบริการเกี่ยวกับการขนส่งทางรถซึ่งน่าจะพอช่วยได้บ้าง ถ้าเมื่อไรที่รพ.ต้องไปรับสัตว์บาดเจ็บหนักๆที่ได้รับแจ้งเหตุ ลองติดต่อเราดูว่าจะช่วยได้มั๊ยแต่ห้ามตั้งความหวังหรือบังคับเรานะขอให้เราช่วยงานตรงนี้ด้วยความสบายใจเถิดอย่าให้ต้องทำเพราะเกรงใจเลย และที่สำคัญเราเป็นไม่ชอบทำงานกับที่ๆมีคนช่วยอยู่แยะเลย เพราะคิดว่าบางครั้งตั้งใจมาช่วยแต่ก็ต้องยอมรับมีคนบางกลุ่มเหมือนกันที่ไม่ด้วยใจแต่มีเหตุแอบแฝง,หรือไม่ชอบอะไรดีเกินกว่าตัวพอเจอแล้วเซ็งเปล่าๆเสียเวลาด้วย เอาว่าถ้าหมอหาใครไ่ม่ได้จริงๆค่อยนึกถึงเราแล้วกัน นั้นเป็นที่มาที่ไปของเรากับงานอาสาตรงนี้ค่ะ และสำหรับค่ารักษาของเปาเราไม่รู้หรอกนะว่าแพงหรือไม่ (ห้ามคิดว่าเรารวยนะ)เพราะเราไม่รู้จะไปเทียบกับใครทุกครั้งที่เปาไปหาหมอเราขอให้เค้าเจอกับหมอดีๆและหายไวๆเพราะ"Salapao" เป็นสมบัติมีชีวิตตัวแรกที่เราได้เค้ามาจากความพร้อมด้วยกำลังของตัวเองโดยไม่ต้องพึ่งใครและคิดว่าเค้าเป็นของเราคนเดียว เราจึงจำเป็นต้องดูแลเค้าและหาสิ่งดีๆให้เค้า (เราขอไม่พูดถึงค่าใช้จ่ายในการรักษาจากที่นี่แล้วกัน) ส่วนเรื่องการพูดจาหรือการกระทำของเจ้าหน้าที่เราคงออกตัวกลางๆว่า ต่างคนจิตใจต่างกัน คนเหล่านี้บางคนก็ทำเพราะใจรักจริงแต่บางคนก็แค่แก้ขัด งานตรงนี้รายได้ค่อยข้างน้อย แต่งานช่วยฟรีค่อนข้างมากมันเลยมาได้จากหลายสาเหตุ หรืออย่างหนึ่งที่นี่จะว่าเป็นรพ.ซะทีเดียวก็ไม่กึ่งๆสถานสงเคราะห์ซะมากกว่า ถ้าเปรียบได้ชัดเจนกับคนก็คงเป็นรพ.เอกชน, รัฐบาล,คลีนิค การบริการ,พูดจา แตกต่างอย่างเห็นได้ชัด กับอีกอย่างคงเป็นเรื่องของความเคยชินมากกว่าเจ้าหน้าที่ต้องทำงานแข่งเวลากับการบาดเจ็บของสุนัขข้างถนนที่ต้องใช้แรงและเวลาสั้นที่สุดเพื่อช่วยชีวิตสัตว์ บางครั้งลืมตัวว่าเป็นสุนัขบ้าน (อันนี้คงต้องแชร์ความคิดกันนะ) สำหรับความรู้สึกของคุณแม่ตุ้งแช่ (เราคงขอคุยด้วยอีกทีถึงแม้จะไม่ได้เจอกันอีกที่มูลนิธิก็ตาม อยากจากแบบไม่คาใจ) คุยกันก่อนนะ

จากคุณ : nongsalapao@se-ed.net - [ 17 ส.ค. 46 14:54:55 A:203.113.38.12 X: ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 10

คุณแม่ตุ้งแช่ ขอบคุณค่ะที่ทำ link มาให้ อืมม... ไม่รู้แฮะข้อมูลไม่ครบ
ถามต่อนะคะ การรับสุนัขจรจัดมารักษาเนี่ยมีขั้นตอนอย่างไรคะ เช่น คุณซาละเปาเป็นคนจับมา แล้วก็นำมาที่ รพ.เพื่อรักษา หรือว่าคุณไปช่วยจับสุนัขตามที่ได้รับแจ้งคะ อีกข้อนึงนะคะ หลังจากนำมารักษาจนสุนัขจรจัดหายป่วยแล้ว ขั้นตอนต่อไปคืออะไรคะ นำสุนัขไปทิ้งไว้ที่เก่าหรือว่าหาบ้านใหม่ให้ แล้วเจ้าหน้าที่ของมูลนิธิมีประมาณกี่คนคะ


จากคุณ : G - [ 17 ส.ค. 46 21:32:35 A:202.133.166.6 X: ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 11

แฟนเราเค้าก็ทำคล้าย ๆ ประมาณนี้เหมือนกันอยู่ต่างจังหวัด แต่ทำกันเองในหมู่เพื่อนที่รู้จักกัน ก็ช่วยเหลือบริจาคกันงบน้อยก็ทำให้เฉพาะส่วนเท่านั้น เพราะมีหมอแค่คนเดียวคือแฟนเรา ก็เลยยังไม่อยากกระจายข้อมูลมากเดียวหมอไม่ได้ทำงานราชการแย่เลย ล่าสุดช่วยเหลือหมาไป 3 ตัว ติดตามอาการแล้วดีขึ้น คาดว่าอาทิตย์หน้าคงก็ไปทำหมันให้อีก 2 ตัวเพราะกำลังเกิดอาการอย่างว่าแล้วแหละพูดจัง

จากคุณ : หนูบี - [ 18 ส.ค. 46 01:04:18 ]
 
 

ความคิดเห็นที่ 12

สวัสดีค่ะ ขอโทษที่เพิ่งมีโอกาสได้ตอบความสงสัย เริ่มเลยแล้วกันนะคะ การจับสุนัขจรจัดไปรักษานั้นส่วนใหญ่จะเริ่มจากมีคนใจบุญพบเห็นแล้วโทรแจ้งขอความช่วยเหลือมาที่มูลนิธิฯ ถ้าฉุกเฉินและรถร.พ.ไม่มีและเราสะดวกก็หน้าที่เราหละที่นี้ การไปจับก็คงไปขอความร่วมมือจากคนในละแวกนั้นๆให้ช่วย ส่วนขั้นตอนการจับขึ้นอยู่กับการบาดเจ็บของสัตว์ (เราเป็นหน่วยอาสาเฉพาะกิจ)หมายถึงต้องฉุกเฉินจริงๆ ดังนั้นจับไปก็ต้องคอยประสานกับคุณหมอถึงกรรมวิธีในการนำเค้าไปร.พ.ให้ได้(เอาเรื่องเหมือนกัน กลัวก็กลัว ยาก็ไม่ได้ฉีดกันบ้า อาศัยปราถนาดีเป็นหลัก คุ้มภัยชั่วคราวแบบไม่ถาวรค่ะ ไหนๆก็ตั้งใจจะทำแล้ว ลุย ) บางครั้งพอไปจับ ชาวบ้านเห็นมาคนเดียวก็ช่วยจับพอจับได้ ก็ดีใจไปชั่วขณะ สักพักแปลกใจเริ่มมีคำถาม คุณเป็นใครคะ ยังเอาสัตว์ไปไม่ได้ ต้องตอบก่อนเนื่องจากรถที่นำมาเป็นรถที่เราใช้ส่วนตัว คือรถอีซูซุแวนไม่เห็นมีสัญลักษณ์บ่งบอกว่ามาจากไหน ทำไมมาคนเดียว มีบัตรแสดงตัวมั๊ย ไม่ให้ดีกว่า จะเอาสัตว์ลง (ตายๆแน่กว่าจะเอาขึ้นได้ก็สาหัสจะเอาลงอีก) เราก็เริ่มมึน พอบอกเป็นอาสาเฉพาะกิจ คนถามเริ่มงงกว่าจะอธิบายเสร็จเอาสัตว์ไปได้ ยอมรับสาหัสจริงๆ แต่ก็สนุกดี (นีแหละนิสัยคนใจบุญทีพบเห็นสัตว์ป่วยอยากให้ช่วยก็อยาก กลัวสัตว์จะทำร้ายเราเพราะมาคนเดียวก็กลัวแทนเรา สนุกนะบางครั้งกำลังใจก็มาจากตรงนี้แหละ) ดีไม่ดีช่วยรวบรวมเงินคนละเล็กน้อยสมทบทำบุญด้วย แต่พอจะออกรถ ถามเป็นคำเดียวเลยรักษาเสร็จแล้วไม่ต้องนำมาคืนนะเพราะไม่มีใครเป็นเจ้าของ อ้าว...อันนี้ไม่ได้หละค่ะ เราต้องลงมาอธิบายใหม่รักษาเสร็จก็ต้องนำเค้ากลับคืนที่เดิมเพราะทางเราก็แย่เหมือนกัน อีกอย่างเค้าเคยอยู่แถวนี้ชินกับตรงนี้และพวกคุณ ถ้าไปที่อื่นเค้าคงลำบาก และเราก็ไม่รู้จะเอาเค้าไปไหนด้วย ยังไงซะหายแล้วก็ต้องส่งคืน กว่าจะรู้เรื่องกันได้ บางที่ก็มึน แต่สนุกนะ ขอเคลียร์แค่นี้ก่อนเดี๋ยวถ้ามีเวลาจะมาไขข้อข้องใจเพื่อนๆต่อ ต้องไปทำงานถึงแม้ธุรกิจส่วนตัวแต่ก็อยู่ใต้อำนาจพ่อเหมือนกันไปสายมีโอกาสตายได้เช่นกัน

จากคุณ : nongsalapao@se-ed.net - [ 20 ส.ค. 46 07:41:02 A:203.113.38.8 X: ]
 
 



กระทู้ยอดนิยม

คลิกเพื่ออ่านกติกามารยาท
คลิกเพื่ออ่านHelp & FAQ
ความคิดเห็น :
ชื่อ / e-mail : ตรวจสอบสถานะของ member ที่นี่
ไฟล์ประกอบ : ( gif, jpg, png, mid, wav, mp3, wma, swf )
 
PANTIP Toys