◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    กว่าจะรู้ว่ารักก็สายไปแล้ว

    เราเป็นตยไม่ชอบมาที่ขี้อ้อนไม่รู้เป็นไรหมั่นไส่มาก และแล้ววันหนึ่ง แซนดี้หมาที่บ้านก็คลอดลูกออกมา 3 ตัว สีดำ2 สีขาวหนึ่ง
    งง มากที่ลูกมันออกมาเป็นสีขาว เพราะพ่อสีดำแม่สีน้ำตาล แม่เราตั้งชื่อตัวสีขาวว่า "'พลอย"'
    ส่วนอีก 2 ตัว ยาย ขอไปเลี้ยง
    พลอย นี่แหละ ที่แม่เราเลี้ยงเอาไว้ ที่บ้าน มันอยู่กะพ่อมันและ ป้าของมัน ทุกคนในครอบครัว ไม่ว่าจะเป็นหมาและคนรัก พลอย ( ยกเว้นเรา ) มาก โดย เฉพาะ แม่ ของเรา และ ไดมอน พ่อของพลอย ไดมอนจะรักพลอยมาก ถ้ามันได้ขนมอะไรมามันต้องแบ่งให้ลูกมันกินตลอด เวลานอน ไดม่อน กับ พลอย จะนอนด้วยกันเสมอพลอยมักจะซุกตัวนอนกับไดม่อนเป็นภาพที่น่ารักมากมันเป็นอย่างงี้ทุกวัน พลอยจะเป็นหมาที่ เจ้าเล่ห์มาก มันชอบใส่เสื้อมาก วันนั้นแม่ซื้อเสื้อใหม่มาให้มัน เราก็แกล้ง จะไปถอดเสื้อมัน มันหันมางับเราเลย พลอย เป็น หมา ตัวเล็ก เป็นลูกพสม poodle และเทอเรีย
    ตาตี่ๆ ตัวขาว หู สี่น้ำตาล เวลาไปไหน แม่มักจะเอามันไปด้วย มันชอบไปเที่ยว ตอนแรกมันจะแอบอยู่ข้างหลังเราเราก็ไม่เห็นพอเปิดประตูรถปุ๊บ มันจะรีบกระโดดไปนั่นที่นั่งเราทันที เป็นอย่างงี้ประจำมันจะชอบมานั่งตักเราเวลานั่งรถไปไหนมาไหน พลอย เป็นหมา ที่ ซนมาก วิ่งเร็วมาก และที่สำคัญมันชอบกัดปากและจมูกชาวบ้าน มันงับจมูกเราเสมอ พอเราจะตีมันมันก็ทำเป็นมาซบ เอามือให้เราใหญ่เลย มันเป็นหมา หน้าตา ตลกๆ เหมือนจะไม่ดุ แต่จริงๆแล้ว ถ้าใครที่มันไม่รู้จัก เข้ามาจับมันมันจะงับทันที มันใช้น่าตา หลอกคนมานักต่อนักแล้ว เรากะ พลอย เริ่มผูกพันธ์ กันตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รุ้และแล้ววันนี้ก็มาถึงเราไม่คิดว่าจะเร็วอย่างงี้ก็มาถึง พลอย ออกไป วิ่งเล่น กะ ไดม่อนตามปกติ ทุกวัน ซักพัก เราเห็นไดม่อนวิ่งมาแต่ไม่เห็นมันวิ่งมาเห่าแม่เราแล้วมันก็วิ่งออกไปอีก ไม่มีพลอยตามมาด้วย แม่เลยบอกให้เราออกไปดู เผื่อพลอยมันจะหลง ทาง เราก็ไม่คิดอะไร ไอ้ ไดม่อนมางับ กางเกงเราแล้วดึงๆๆ เราก็เลยมากตามมันวิ่งนำเราไปที่มุ่มถนนแล้วหยุด ยืนเห่าใหญ่เลย ตอนนั้น ใจคอเราเริ่มมีลางสังหรณ์ทันทีเรารีบเดินเข้าไปดูภาวนา ว่า ขอให้ไม่ใช่อย่างที่เราคิด เมื่อเราเห็น เราแทบ อึ้งพูดไรไม่ออก ไอ้พลอยนอนจมกองเลือด อยู่ตรงนั้น เราเข้าไปอุ้มมันกลับบ้าน ไดม่อนเดิน เห่า และพยายามจะ งับหางไอ้ พลอย ( เราคิดว่ามันคงพยายามจะเรือกลูกมัน ) ความรู้สึกตอนนั้น มันเหมือนมีอะไร มาตกใส่เท้าเลย เราร้องไห้ ไปตลอดทางเดินกลับบ้าน ร้องเสียงดังด้วย จนคนแถวนั้น หันมามอง เมื่อวานวันยังแอบกระโดดขึ้น รถ ไป แมกโคร กับเราอยู่เลย ยังงับ จมูกเราอยู่เลย เมื่อคืน มันยังนอน ที่เบาะของมันในห้องแม่อยู่เลย
    ต่อไปนี้จะไม่มี พลอบอีกแล้ว ไม่มีหมามากระโดดนั่งตักเวลานั่งอ่านหนังสือพิมพ์ ตอนเช้า เสื้อหมาสีชมพูตัวนั้นจะไม่มีใครใส่อีกแล้ว ลูกบอล ก็จะถูกทิ้ง เบาะนอนก็จะว่างเปล่า วันต่อๆไปจะไม่มีพลอยอีก 9 เดือนที่ พลอยอยู่กับเราและวันนี้ วันที่ 20 พ.ย พลอย จากเราไปแล้วไปอย่างไม่มีวันกลับมา เราไม่เคยบอกว่ารักมันเลย เคยแต่แกล้งมัน อยากบอกมันว่าเรารักมันมากแต่มันไม่มีโอกาสที่จะฟังเราอีกแล้ว

    จากคุณ : Benda[[^_^]]Dargon - [ 20 พ.ย. 45 08:48:41 ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม