◀ Previous Next ▶ Up ▲

witpoko.com


    หยางตงเลี่ยง ตอนเจ็ด สุภาพบุรุษ........แข็ง

    หยางตงเลี่ยง ตอนเจ็ด สุภาพบุรุษ........แข็ง

    ตอนเจ็ด
    รุ่งเช้าเรามีเวลา เจ็ดวัน เที่ยว ก่อนกลับบ้าน ตัดสินใจ ไปเลยไม่กลับมาอีกแล้ว เลยเก็บกระเป๋า ไปล่ำลาครอบครัว ถึงวันนี้ ก็เกือบๆหกเดือนที่ได้อยู่ด้วยกัน ลาจากกันด้วยดี ลาก่อน ครอบครัวนุปเพนเนา ดังเค .....................อย่างที่บอกตอนแรก นี่คือทริบแรก ของเราที่เดินทาง ของเลยเพียบเลย ตอนนี้เอากลับไปไม่ไหว เพราะเรากะว่า เจ็ดวันนี้ เราจะซำเหมา เพราะฉะนั้นเอาแต่ที่จำเป็นไปละกัน .......................เสื้อผ้าที่เอามา ตัวไหนไม่รักจริงๆ ยกให้เจ้าเอนหมด เอากระเป๋าใบเล็กซ้อนในใบใหญ่ อุปกรณ์จำเป็นใส่เป้ ตอนนั้นอุณหภูมิ สามองศา หิมะตกปรอยๆ เราใส่*นคู่ ชั้นในแขนยาวชั้นสอง เชิ๊ตชั้นสาม เสื้อหนังแท้ ชั้นนอกสุด ที่ต้องหนังแท้ เพราะมันกันหิมะได้ดีกว่าเสื้อแบบอื่น กางเกง สองตัวข้างในเป็นขาสั้น ข้างนอกยีน ถุงเท้า สามชั้นเลย รองเท้าวิ่ง ธรรมดา ใส่หมวกไหมพรมด้วย ปิดหู ถุงมือด้วย เดิน ลากกระเป๋า ไปขึ้นรถไฟ เพราะเราอยากเดิน ในหมู่บ้านนี้เป็นครั้งสุดท้าย เอ้อ เงินติดตัว จากไทยมีร้อยดอลได้นอกนั้น มาหาเอาที่นี่ อย่างที่บอก งบน้อยหนะ ทำงาน ได้เงิน หกพันมาร์ก กินเที่ยว ซื้อของที่ชอบ เหลือวันนั้นสามพันนิดๆ คิดไว้ว่าจะคืนค่า ตั๋ว กับค่าอื่นๆให้พ่อ แล้วจะเหลือเงินอีกสามหมื่นกว่า แหนะ ....... สำหรับเรา ณ เวลานั้น เยอะนะ ไปหกเดือน มีเงินเก็บ สามหมื่น.........คิดไปยิ้มไป ฮ่าๆๆๆ
    เวลาสาย ถึงเมืองฮัมบวร์ก เดินทางด้วย แท็กซี่เบนซ์เอสคลาสช่วงยาวเลยนะท่าน เพราะที่นี่ ไม่จำเป็นคนจะไม่ขึ้นแท็กซี่เลย อย่างน้อยก็ อีคลาส/ซีรี่ห้า เลย รถญี่ปุ่นไม่มี เค้าบริการเต็มที่ ชาร์จเต็มที่เช่นกัน .........ถึงสนามบิน มีคนเปิดประตูให้ ถือเป๋าให้ แหม เขินเดินขาขวิดเลย ทั้งหมด สามสิบนาทีแห่งรสชาดเศรษฐีเยอรมัน ห้าร้อย มาร์ก โอ้...........แม่เจ้า ถึงสนามบิน ก็คอนเฟิมตั๋วเลย เจ็ดวันข้างหน้า กลับแบงคอก จากนั้น ก็ไปฝากกระเป๋าใบใหญ่ที่สนามบินนั่นแหละ วันละ สี่สิบมาร์ก ตอนนี้ตัวเบาแล้ว ไฟแรงมาก ไปเลยมีที่เที่ยวที่ไหน เจ็ดวันนี้พ่อจะล่อให้เรียบ
    คิดได้อย่างนั้นแล้วก็ไปเลย เคาเตอร์บริการนักท่องเที่ยว ขอข้อมูล เมืองท่องเที่ยว ดูแล้วไปดูเมืองโบราณ กับเล่นสกีคงจะเข้าท่า ที่เมือง คิล ตอนเหนือ *งไปสามร้อยโลได้ นั่งรถบัสไปลงสถานีรถไฟที่ใกล้ที่สุด จากนั้น ก็นั่งรถไฟไปเปลี่ยนตู้ อีกที่หนึ่ง ใช้เวลาไม่นานนักเพราะรถไฟวิ่งเร็วมากกกก เงียบสนิทเลย ช่วงบ่ายเราก็เดินอยู่เมือง คิล จนได้ เก่งจัง เมืองนี้เป็นเมืองท่องเที่ยว ดังนั้น ไกด์/กรุ๊ปทัวร์จึงเยอะ สินค้าเลยแพงกว่าปกติ
    เราใช้โบชัวร์แนะนำเมืองเป็นไกด์ นึกออกมั้ย แบบตรงไหนที่เที่ยว เค้าจะมีดาวๆเป็นเครื่องหมาย เราก็ยึดตามนั้นเลย
    แต่ก่อนอื่น หาที่พักก่อน สำหรับเยาวชน/นศ. เดินไปเลย ไปถึงปรากฏว่า เต็ม ๆ ๆแล้วก็ เต็ม ซวยอีกแล้ว* จะค่ำแล้วด้วย เอาไงดีวะ ด้วยความฉลาด หรือโง่มากก็ไม่รู้ ก็เลยไปหาร้านอาหารไทย ไม่ได้ไปกินหรอก แต่กะจะไปถามว่า แถวไหนมีที่พักซำเหมาบ้าง .........เริ่มแล้วไงซำเหมา ซกมกแมน.............พี่ผู้หญิงชื่อ...พ....ก็ใจดีมาก บอกจะพาเราไปวัดไทย ขอนอนสักคืน รอให้พี่เค้าเลิกงานก่อน สี่ทุ่มแหนะ ......เราคิด วัดไทย...อืม...ก็ยังเป็นที่พึงยามยาก ของคนที่มีความเดือดร้อนเสมอ ......
    สี่ทุ่มพี่เค้าเลิกงาน พี่เค้าก็ยังสาวอยู่นะ ยังไม่สามสิบเลย ....... เดินทาง ถึงวัดไทย ห้าทุ่ม ไม่เห็นมีวัดเลยนี่ มีแต่บ้าน แล้วติดป้ายว่า ไทยแลนด์เทมเปิล แปลกอีกแล้ว เข้าไปดูก่อนละกัน ไปกราบหลวงพ่อหน่อยก็ยังดี .....เข้าไปก็ไม่มีพระเลยมีแต่รูปภาพ กับพระพุทธรูป เอ้า...ไม่เป็นไร กราบพระก่อน จึยๆๆ.....ดูดีๆ ฮ่วย.งง..รูปพระยันตระนี่หวา
    โอ้แม่เจ้า วัดไทย ..... แล้วก็เจอผู้ดูแล เป็นผู้หญิงไทย อายุสักสี่สิบ พี่เค้าก็เลยบอกว่าวันนี้ พักไม่ได้ สามีเยอรมันจะมานอน เอาอีกแย้ววว....ทำไงล่ะทีนี้ พี่..พ คงเห็นสีหน้าเรา เลยบอกให้เราไปพักด้วย ไม่ดีมั้งพี่ เดี๋ยวสามีพี่จะเข้าใจผิด
    ผมพูดไปอย่างนั้น พี่พ. เลยถามแล้วจะไปไหน ดึกขนาดนี้แล้ว................. นั่นสินะจะไปไหนหละเรา
    ที่ห้องเช่าของพี่ พ. เธอบอกสามีว่าเราเป็นน้องชาย มาขอพักคืนนึง สามีเธอท่าทางไม่พอใจอย่างแรง พี่ พ.ก็ดีกับเรานั่งคุยกัน แล้วทอดไข่ เจียวให้อีก .....ประมาณ.....ตีหนึ่ง ก็ไปเข้านอน เรานอน โซฟา ....
    ตีสองเรายังนอนไม่หลับ ได้ยินเสียง ทะเลาะกันมาจากในห้อง สักพักเสียงทะเลาะก็เปลี่ยนเป็นเสียงอื่น เราก็ตั้งใจฟังให้ชัดๆ เสียงพี่ พ. นี่นา คล้ายๆเจ็บปวด ต้องถูกทำร้ายแน่ๆ ทำไงๆๆๆคิดสิ ช่วยดีมั้ย พังประตูเลย อา..อา..โอ้ว..เสียงผู้ชาย คงโดนพี่ พ.ตอบโต้แน่ๆ แหน่ะ.....มี ซู้ดดดด อ้า...ด้วย โอ้ มายกอด ผัวเมียตีกัน โครมคราม เลย ซักพัก ก็เงียบไป คงปรับความเข้าใจกันได้ แล้ว หมดหน้าทีฮีโร่อย่างเราแล้ว ไปนอนที่โซฟาเหมือนเดิมดีกว่า
    ตีสาม พี่ พ.ออกจากห้อง มาเข้าห้องน้ำ คงมาดูบาดแผลที่ ทะเลาะกับสามีเมื่อกี้ เปิดน้ำ............คงล้างหน้า ให้สดชื่นมั้ง
    น่าสงสารจังเลย เพราะเราแท้ๆพี่เลยต้องเจ็บตัว ...............................แล้วเราก็เผลอหลับ พร้อมกับเสียง.....นั้นก้องในหู
    เจ็ดโมงเช้า พี่ พ.ไปทำงานตามปกติ เราเลยขอตัวกลับพร้อมทั้งขอบคุณในความเมตตา .......ขอบคุณครับพี่ พ...

    จากคุณ : PddY - [ 28 ธ.ค. 46 23:16:55 A:203.113.37.8 X: ]

 
 



กระทู้ยอดนิยม